Βασίλης Δήμας για Νότη Σφακιανάκη: «Είναι τόσο σπουδαίος καλλιτέχνης που με τη σιωπή του και την απουσία του είναι πιο παρών από ποτέ»
Ο Βασίλης Δήμας μίλησε για τον Νότη Σφακιανάκη στο «The 2Night Show» με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, το βράδυ της Δευτέρας (22/6), και αναφέρθηκε στη συνεργασία τους, στην πιθανή επιστροφή του γνωστού καλλιτέχνη, αλλά και στον ρόλο που είχε στην επαγγελματική του πορεία.
Ο τραγουδιστής περιέγραψε τη μακρόχρονη παρουσία του δίπλα στον Νότη Σφακιανάκη και τόνισε ότι εκείνος αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καριέρα του.
«Με τον Νότη ήμασταν 8 χρόνια μαζί στη σκηνή. Του έκανα φωνητικά, με είχε ως ερμηνευτή δίπλα του. Είναι ο πρώτος που με πήρε τηλέφωνο να βγω σε μεγάλη πίστα τότε. Ο Νότης είναι το εφαλτήριο στην καριέρα μου.
Ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία κι εγώ να θίξω αυτή την επιστροφολογία του Νότη. Όταν ο Νότης θέλει να γυρίσει, θα το ανακοινώσει επίσημα, θα έχει τους συνεργάτες του και θα βγει. Τώρα, το να γίνεται τόση κουβέντα», είπε αρχικά.
Η αναφορά στην πιθανή επιστροφή του Νότη Σφακιανάκη
Στη συνέχεια, ο Βασίλης Δήμας σχολίασε τη συζήτηση που γίνεται γύρω από την πιθανή επιστροφή του Νότη Σφακιανάκη στη σκηνή και υπογράμμισε ότι ο ίδιος ο καλλιτέχνης θα το ανακοινώσει επίσημα, όταν το αποφασίσει.
«Νομίζω ότι είναι τόσο σπουδαίος καλλιτέχνης με τόσο μεγάλο ρεπερτόριο, που με τη σιωπή του και την απουσία του είναι πιο παρών από ποτέ. Αυτή είναι η απόδειξη του πόσο μεγάλος καλλιτέχνης είσαι. Ο Νότης ήταν σχολή. Και ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να σου πω ότι είναι καλό από αυτούς τους καλλιτέχνες να παίρνουμε τα θετικά στοιχεία και να γινόμαστε κράματα, αμαλγάματα των παλαιοτέρων και όχι μίμοι ή καλά αντίγραφα ή κακά έκτυπα.
Αυτοί οι άνθρωποι είχαν πολλά ακούσματα, τα πάντρεψαν και έβγαλαν το στυλ τους. Αυτό λοιπόν που λάτρευα στον Νότη ήταν ότι έκανε σχολή και ότι ήταν απόλυτος επαγγελματίας».
«Πραγματικά ήταν τα καλύτερά μου χρόνια»
Ο Βασίλης Δήμας θυμήθηκε επίσης στιγμές από τα χρόνια της συνεργασίας τους και χαρακτήρισε εκείνη την περίοδο ως μία από τις σημαντικότερες της πορείας του.
«Όταν ανέβαινε τα σκαλιά, θυμάμαι, του έδινα τα CD τότε. Μου έλεγε “ευχαριστώ, Βασιλάκη μου” κι εγώ του απαντούσα “κι εγώ σε ευχαριστώ”. Πραγματικά ήταν τα καλύτερά μου χρόνια αυτά, γιατί ήσουν παιδί, ήσουν δίπλα σε έναν τέτοιο καλλιτέχνη και έπαιρνες πράγματα, πολλά. Πανεπιστήμιο», κατέληξε.