Ο δήμαρχος Jayson Stewart θέλει να δώσει σε κάθε κάτοικο 1.000 δολάρια σε bitcoin. Ο Jayson Stewart είναι δήμαρχος της Cool Valley, στο Μιζούρι, μία πόλη που έχει μόνο 1.500 κατοίκους.

Υπάρχει όμως μια παγίδα. Τα κρύπτο που λαμβάνουν οι κάτοικοι από τον δήμαρχο δεν μπορούν να πωληθούν. Οι κάτοικοι καλούνται να κρατήσουν τα νομίσματα που λαμβάνουν.

Ο Στιούαρτ πιστεύει ότι τα κρυπτονομίσματα θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν τη ζωή κάθε κατοίκου της μικρής πόλης.  Αρκεί να διατηρηθούν για μερικά χρόνια. Ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργούσε η διανομή μοιάζει με ένα ταμείο εμπιστοσύνης. Τα κέρματα θα δοθούν σε κάθε κάτοικο.

Αλλά θα κλειδωθεί έτσι ώστε να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση στα νομίσματα για τα επόμενα πέντε χρόνια. Μετά από αυτό οι κάτοικοι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στο BTC και στη συνέχεια να το κάνουν ό,τι θέλουν.

Το Bitcoin είναι ψηφιακός χρυσός
Ο δήμαρχος Jayson Stewart δεν θέλει να δει τους ψηφοφόρους του να χάνουν την ευκαιρία που παρουσιάζει το Bitcoin, λέγοντας πως πραγματικά ένας ψηφιακός χρυσός. Και θέλει κάθε κάτοικος της Cool Valley να παίρνει λίγο bitcoin, ανεξάρτητα από το ποσό. «Είναι ψηφιακός χρυσός. Θα ήθελα να δω κάθε νοικοκυριό στην πόλη μου να λαμβάνει κάποιο επίπεδο Bitcoin », είπε ο Στιούαρτ. «Είτε πρόκειται για $ 500 είτε για $ 1.000».

Ο Στιούαρτ πιστεύει ότι το περιουσιακό στοιχείο αναμένεται να συνεχίσει το ράλι του τα επόμενα χρόνια. Και αν ναι, τότε ολόκληρη η πόλη θα είναι καλύτερα μετά την επένδυση των 150.000 που θα κάνει.

Καθόλου κακή ιδέα
Οι αντιδράσεις από τους κατοίκους ήταν ευνοϊκές για την πρόταση του Στιούαρτ. Τα χρήματα για τη χρηματοδότηση θα προέλθουν από αρκετούς ανώνυμους επενδυτές Bitcoin.
Εκτός από την ιδιωτική χρηματοδότηση, ο Stewart σχεδιάζει επίσης να λάβει χρηματοδότηση από την κυβέρνηση. Εάν αυτό δεν λειτουργήσει, ο Στιούαρτ ελπίζει ότι μπορεί να πάρει κάποια από τα χρήματα που δόθηκα για την στήριξη από την πανδημία. Ο δήμαρχος πιστεύει επίσης ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν πόρους της πόλης για να χρηματοδοτήσουν μέρος του σχεδίου.

https://www.in.gr

Επιτήδειοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, προσεγγίζουν ανυποψίαστους πολίτες και βρίσκουν απίθανους τρόπους για να τους αδειάζουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία στο MEGA πολίτη ο οποίος εξιστορεί πώς μια ομάδα απατεώνων κατάφεραν να του αποσπάσουν από τον τραπεζικό του λογαριασμό 52.500 ευρώ.

«Άνοιξαν με τη δικιά μου συνεννόηση ένα λογαριασμό σε μια πλατφόρμα, μου έστειλαν 400 ευρώ στα κέρδη και μετά άλλα 3.000 ευρώ και τους εμπιστεύτηκα και αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε. Ο account manager μου παρουσίαζε κέρδη σημαντικά έφτασε ο λογαριασμός μου τις 100.000 ευρώ».

Τα χρήματα αφορούσαν σε επένδυση του γνωστού κρυπτονομίσματος Bitcoin. Όταν μάλιστα εξηγούσε στο MEGA την προσπάθεια που έκανε να πάρει πίσω τα κέρδη που του είχαν παρουσιάσει αλλά και το αρχικό κεφάλαιο που είχε επενδύσει, χτύπησε το τηλέφωνο από δεύτερη εταιρία μαϊμού που και εκείνη προσπαθούσε με κάθε τρόπο να του πάρει και άλλα χρήματα.

Η περιπέτειά του ξεκίνησε επενδύοντας μόλις 250 ευρώ σε μια ιντερνετική πλατφόρμα και όλα έμοιαζαν ιδανικά, καθώς ο λογαριασμός του είχε εκτοξευτεί στις 100.000 ευρώ.

Στη συνέχεια, όταν ο ίδιος ζήτησε πίσω το κέρδος όσο και το κεφάλαιο αρνήθηκαν να του τα επιστρέψουν προτάσσοντας διάφορες δικαιολογίες.

Εκεί, τον προσεγγίζει μια δεύτερη εταιρεία από το εξωτερικό που του υπόσχεται ότι θα αναλάβει την υπόθεσή του και θα του επιστρέψει πίσω τα χρήματα όμως και πάλι όχι με το αζημίωτο.

«Όπως λέω και σε σας την ιστορία μου είπα και σε αυτούς την ιστορία μου και μου είπαν θα το αναλάβουμε εμείς και μη στεναχωριέσαι. Ανέλαβε να μου επιστρέψει ένα μέρος από τα χρήματα».

Του πρότειναν να δώσει το ποσό των 16.000 ευρώ με πρόσχημα πως πρέπει να πληρωθεί φόρος στη Λιθουανία και εκείνοι θα του επιστρέψουν το υπόλοιπο ποσό των 74.000 ευρώ.

Με αυτά και με εκείνα, το εν λόγω θύμα έχει χάσει 52.500 ευρώ ενώ βρίσκεται ανάμεσα σε 2 εταιρείες που προσπαθούν με κάθε τρόπο να του αποσπάσουν επιπλέον ποσά.

Απορρίφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση του Αλεξάντερ Βίνικ, Ρώσου υπηκόου, γνωστού ως Mr. Bitcoin, την έκδοση του οποίου έχουν ζητήσει και η Γαλλία και οι ΗΠΑ, καθώς και η Ρωσία, χώρα της καταγωγής του.

Αναλυτικά το σκεπτικό της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ, στην οποία εισηγητής υπήρξε ο Δ. Κυριλλόπουλος:

«Με την 110/2020 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας απερρίφθη αίτηση ακυρώσεως κατά αποφάσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία διατάχθηκε η έκδοση και παράδοση Ρώσου υπηκόου στις δικαστικές αρχές της Γαλλίας, εν συνεχεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και, τέλος, της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Το Δικαστήριο, κατ’ αρχάς, έκρινε αφενός ότι η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία διατάσσεται η έκδοση αλλοδαπού υπηκόου δεν συνιστά πράξη αναγόμενη στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης, ούτε κυβερνητική πράξη, αφετέρου ότι η απόφαση του ίδιου Υπουργού, με την οποία καθορίζεται η σειρά προτεραιότητας μεταξύ των κρατών στα οποία θα παραδοθεί ο εκζητούμενος, σε περίπτωση συρροής αιτήσεων εκδόσεως, δεν έχει το χαρακτήρα κυβερνητικής πράξεως. Περαιτέρω, έκρινε ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαθέτει ευρύτατη διακριτική ευχέρεια, κατόπιν αμετάκλητης θετικής γνωμοδοτήσεως των δικαστικών οργάνων, να διατάξει ή όχι την έκδοση του εκζητουμένου.

Επιπλέον, με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι απαραδέκτως προβάλλονται λόγοι ακυρώσεως αναγόμενοι σε ζητήματα η κρίση των οποίων έχει ανατεθεί κατά νόμον σε αρμόδια δικαστικά όργανα, ενώπιον των οποίων ο εκζητούμενος έχει, άλλωστε, το δικαίωμα να παραστεί και να προβάλει κάθε ισχυρισμό. Κατόπιν τούτου, απερρίφθη ως απαράδεκτος ο λόγος ακυρώσεως περί ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας σχετικά με το ζήτημα του κινδύνου που διατρέχει ο αιτών σε περίπτωση εκδόσεώς του στις ΗΠΑ, με δεδομένη τη συνταγματική απαγόρευση εκδόσεως προσώπου για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας (άρθρο 5 παρ. 2 Συντ.).

Τούτο δε ανεξαρτήτως του αβασίμου του ανωτέρω λόγου, καθόσον ως δράση υπέρ της ελευθερίας, για την οποία απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού, νοείται η δραστηριότητα του διωκομένου για την πραγμάτωση της αρχής της αυτοδιαθέσεως των λαών, όπως την αποδέχεται ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών (ΑΠ 1741/1984, 820/1989) ή η δραστηριότητα που συνδέεται με την κατάλυση πολιτικής εξουσίας που δεν έχει δημοκρατική νομιμοποίηση και, πάντως, ως δράση υπέρ της ελευθερίας δεν νοείται η οιασδήποτε μορφής επιχειρηματική δραστηριότητα προς επίτευξη οικονομικών σκοπών.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι από τις διατάξεις των διεθνών συμβάσεων που έχει συνάψει η Ελλάδα με τις ΗΠΑ και τη Ρωσική Ομοσπονδία, της 2002/584/ΔΕΥ Απόφασης-Πλαίσιο, του ν. 3251/2004 και του άρθρου 439 του ΚΠΔ προκύπτει ότι σε περίπτωση συρροής αιτήσεων εκδόσεως υποβαλλομένων από τρίτη χώρα (εκτός ΕΕ) και συρροής των αιτήσεων αυτών με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για πρόσωπο διωκόμενο στα εκζητούντα κράτη για διαφορετικά εγκλήματα, μετά την έκδοση αμετακλήτων υπέρ της εκδόσεως  του εν λόγω προσώπου γνωμοδοτήσεων των αρμόδιων δικαστικών οργάνων, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, εφόσον αποφασίσει τελικώς την έκδοση του εκζητουμένου, καθορίζει κατ’ ευρύτατη διακριτική ευχέρεια, τη σειρά προτεραιότητος μεταξύ των Κρατών στα οποία θα εκδοθεί αυτός.

Η αρμοδιότητα αυτή του Υπουργού Δικαιοσύνης ασκείται μετά τη συνεκτίμηση των προβλεπομένων στα προαναφερθέντα νομοθετήματα κριτηρίων, καθώς και των περιστάσεων της υποθέσεως.

Περαιτέρω, κρίθηκε ότι τα κριτήρια αυτά δεν είναι ούτε αποκλειστικά, ούτε κατατάσσονται ιεραρχικώς, έκαστο δε εξ αυτών, αναλόγως των περιστάσεων και των παραμέτρων της συγκεκριμένης υποθέσεως, δύναται να αποβεί αποφασιστικό για τον καθορισμό της προτεραιότητας.

Εν τούτοις η διατύπωση ρητής δεσμεύσεως ενός εκ των εκζητούντων Κρατών ότι, σε περίπτωση εκδόσεως σε αυτό του εκζητουμένου υπηκόου του, δεν θα τον εκδώσει μεταγενεστέρως στα λοιπά εκζητούντα αυτόν Κράτη, όπου διώκεται για τη διάπραξη ετέρων εγκλημάτων, έρχεται σε αντίθεση με τη φύση του θεσμού της εκδόσεως, που είναι η διεθνής δικαστική συνδρομή στις ποινικές υποθέσεις, προκειμένου να προωθηθεί η δίκαιη και βέλτιστη ποινική καταστολή.

Συνεπώς, το ανωτέρω κριτήριο, ήτοι η ανάληψη ή μη υποχρεώσεως εκ μέρους ενός από τα εκζητούντα Κράτη να επανεκδώσει τον εκζητούμενο για τα υπόλοιπα εγκλήματα, είναι ικανό να ασκήσει, αυτό και μόνο, αποφασιστική επιρροή στην εν λόγω αρμοδιότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης.

Επιπλέον, κρίθηκε ως αβάσιμος ο λόγος ακυρώσεως ότι έπρεπε να προτιμηθεί ένα μόνον από τα υποβληθέντα αιτήματα εκδόσεως, διότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης εξ ουδεμίας διατάξεως εκωλύετο να διατάξει την έκδοση του αιτούντος στις δικαστικές αρχές και των τριών εκζητούντων Κρατών, καθορίζοντας τη σειρά προτεραιότητας μεταξύ αυτών.

Περαιτέρω, κρίθηκε ότι η κατά προτεραιότητα ικανοποίηση των αιτήσεων εκδόσεως της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα ματαίωνε την επανέκδοση του εκζητουμένου στις δικαστικές αρχές της Γαλλίας και των ΗΠΑ, καθόσον, όπως ανεφέρετο στις εν λόγω αιτήσεις, ο αιτών, ως Ρώσος υπήκοος, δεν θα εξεδίδετο μεταγενεστέρως σε κάποιο άλλο Κράτος, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 61 παρ. 2 του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Τούτο όμως θα προσέκρουε στον σκοπό στον οποίο αποβλέπει ο θεσμός της εκδόσεως, που συνίσταται στη διεθνή συνεργασία στο πεδίο του ποινικού δικαίου, προκειμένου να επιτευχθεί η βέλτιστη καταστολή του εγκλήματος.

Με τα δεδομένα αυτά, και λαμβανομένου υπόψη ότι ο έλεγχος που ασκεί το Δικαστήριο στο ζήτημα καθορισμού των χωρών στις οποίες κατά προτεραιότητα θα εκδοθεί ο εκζητούμενος είναι περιορισμένος, κρίθηκε ότι η προσβαλλόμενη πράξη, ως προς το κεφάλαιο του ορισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως της τελευταίας χώρας στην οποία θα εκδοθεί ο αιτών, είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη και ότι κατά την άσκηση της σχετικής αρμοδιότητάς του ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα.

Περαιτέρω, μετά τη συνεκτίμηση των προβλεπόμενων κριτηρίων, κρίθηκε ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη και ως προς την κατά προτεραιότητα έκδοση του αιτούντος στη Γαλλία και τις ΗΠΑ.

Ακολούθως, απερρίφθη ο λόγος ακυρώσεως περί παραβιάσεως του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ, καθόσον το δικαίωμα του αιτούντος στην οικογενειακή του ζωή και, ειδικότερα, το δικαίωμά του να ευρίσκεται πλησίον των ανηλίκων τέκνων του είναι μεν ληπτέο υπόψη, πλην όμως δεν είναι από μόνο του αποφασιστικό, ούτε δύναται να τεθεί υπεράνω του διεθνούς δημοσίου συμφέροντος της καταπολεμήσεως του εγκλήματος, το οποίο εξυπηρετεί η έκδοση του αιτούντος αρχικώς στη Γαλλία και εν συνεχεία στις ΗΠΑ, προκειμένου να δικασθεί για τα αποδιδόμενα σε αυτόν αδικήματα.

Εξάλλου, βαρύνουσα σημασία κρίθηκε ότι έχει και το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση η κατά προτεραιότητα έκδοση του αιτούντος στη Ρωσική Ομοσπονδία θα είχε ως συνέπεια την μη επανέκδοσή του στις ανωτέρω χώρες.

Τέλος, απερρίφθη ως αβάσιμος ο λόγος ακυρώσεως περί παραβιάσεως του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, διότι, ανεξαρτήτως του ότι τα προβλεπόμενα στον νόμο κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη από τον Υπουργό Δικαιοσύνης για το καθορισμό της σειράς προτεραιότητας έχουν άπαντα αντικειμενικό χαρακτήρα, μη συνδεόμενα με την υποκειμενική συμπεριφορά και την προτίμηση του εκζητουμένου, εν προκειμένω, οι αιτήσεις ακροάσεως του αιτούντος στις οποίες εξετίθεντο οι ισχυρισμοί του ετέθησαν υπόψη του αρμόδιου Υπουργού, χωρίς να είναι αναγκαία η αυτοπρόσωπη παράστασή του».

ελεύθερος τύπος

Η Ελλάδα αρνήθηκε τα αιτήματα που ΗΠΑ και Γαλλία είχαν υποβάλει για την έκδοση του Αλεξάντερ Βίνικ, γνωστού κι ως Mr. Bitcoin, σύμφωνα με τη Ρωσίδα επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Τατιάνα Μοσκαλκόβα.

Η ελληνική δικαιοσύνη αρνήθηκε να εκδώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία τον Ρώσο πολίτη Αλεξάντερ Βίνικ, τον γνωστό κι ως «Mr. Bitcoin» ο οποίος κρατείται στην Ελλάδα από το 2017, όπως δήλωσε η επίτροπος της Ρωσίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Τατιάνα Μοσκαλκόβα, μιλώντας στο Sputnik.

«Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, ελληνικό δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση να εκδώσει τον Βίνικ σε ΗΠΑ και Γαλλία. Δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Προς το παρόν, βοηθάμε τον Ρωσίας μέσω ανθρωπιστικών καναλιών», δήλωσε η Ρωσίδα επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Η επίτροπος πρόσθεσε ότι διατηρεί επαφές με τον Έλληνα ομόλογό της, Συνήγορο του Πολίτη, Ανδρέα Ποτάκη, και τον συνήγορο του Βίνικ για να παρακολουθήσει τα θέματα που αφορούν την κράτηση και την κατάσταση των Ρώσων πολιτών.

«Όταν ο Βίννικ σταμάτησε την απεργία πείνας, έπρεπε να λάβει ιατρική φροντίδα ώστε να βγει από αυτή την κατάσταση και οι επαφές μας με τον Έλληνα επίτροπο έπαιξαν θετικό ρόλο εκεί», ανέφερε η Τατιάνα Μοσκαλκόβα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αλεξάντερ Βίνικ συνελήφθη στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2017, μετά από αίτημα των ΗΠΑ, με τις αμερικανικές Αρχές να τον κατηγορούν για ξέπλυμα χρήματος, μέσω κρυπτονομισμάτων. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες, ενώ είχε πραγματοποιήσει και απεργία πείνας, καταγγέλλοντας παραβίαση των δικαιωμάτων του. Ο Mr. Bitcoin ζητά να αφεθεί ελεύθερος και έχει ζητήσει να εκδοθεί στη Ρωσία ώστε να δικαστεί εκεί.

Η δικηγόρος του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, είχε καταγγείλει το γεγονός ότι ο Βίνικ παραμένει προφυλακισμένος για διάστημα κατά πολύ μεγαλύτερο από όσο επιτρέπει η ελληνική νομοθεσία. Η ίδια είχε καταγγείλει μάλιστα παρέμβαση των ΗΠΑ στην υπόθεση Βίνικ και «περίεργες συμπεριφορές και παραλείψεις» εκ μέρους των Αρχών.

Πηγή: sputniknews.gr