Από τη Γωγώ Θωμά,

Αγαπά τα κοριτσίστικα beaute, εκτονώνεται παίζοντας πυγμαχία. Η Τέση της σειράς Παρθένα Ζωή είναι πολλά παραπάνω από τη σέξι αστυνομικό που γνωρίσαμε πριν 4 χρόνια τη στιγμή που έκανε σωματικό έλεγχο στον Σάκη Ρουβά.

Η Ελίνα Μάλαμα μας «συστήθηκε» μέσα από τη σειρά  του ANT1 «Είναι Στιγμές» το 2012. Πέντε περίπου χρόνια μετά η ηθοποιός επιστρέφει στην μικρή οθόνη με την Παρθένα Ζωή, όπου πρωταγωνιστεί ο Αποστόλης Τότσικας, με τον οποίο υπήρξαν συμφοιτητές στο Εθνικό Θέατρο και η Τζένη Μπότση, που υποδύθηκε τη μαμά της στην πρώτη της τηλεοπτική δουλειά. «Η αποχή ήταν από επιλογή. Με τίμησε ιδιαίτερα η τηλεόραση με προτάσεις τα χρόνια που δεν ήμουν μέρος της. Έψαχνα το στόχο μου, το θέλω μου. Είχα κολλήσει το μυαλό μου στο ρεπερτόριο και στο αρχαίο δράμα. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη η καθημερινότητά μου με το πώς αισθάνομαι για μένα και τις δυνάμεις μου. Βέβαια, συνειδητοποίησα ότι όταν εστιάζεις τόσο πολύ στο τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι σου ίσως χάνεις το δάσος. Βγες εκεί έξω, ζήσε το τώρα και μην χάνεις ευκαιρίες. Δικός σου είναι ο δρόμος, εσύ δοκιμάζεις. Δεν τρέχει τίποτα να κάνεις και λάθος» λέει.

Πόσο έχει αλλάξει από το 2012 μέχρι σήμερα; «Υπάρχει ένας πυρήνας, ένας ηθικός και αξιακός κώδικας που είναι σταθερός, αναπτύσσεται και γίνεται πιο δυνατός. Αλλά έχω αλλάξει αρκετά. Έχουν αλλάξει σκέψεις και συναισθήματα. Θέλω να λέω ότι η καλύτερη περίοδος της ζωής μου είναι τώρα. Η βάση μου είναι η ίδια, χρησιμοποιώ τα ίδια εργαλεία με περισσότερη μαεστρία και ωριμότητα» λέει. Η Ελίνα είναι μία πολύ όμορφη γυναίκα. Την τρομάζει μήπως παγιωθεί μία εικόνα για αυτή, με αποτέλεσμα να παίζει ένα συγκεκριμένο είδος ρόλων; «Φυσικά με τρομάζει. Αλλά το θέμα είναι να διεκδικήσεις και εσύ το διαφορετικό, αυτό που θέλεις. Αν δεν ζητήσεις δεν θα σου δώσουν τίποτα». Μια ωραία εξωτερική εμφάνιση τελικά ανοίγει ή κλείνει πόρτες; «Αν έχεις έναν διαφορετικό στόχο κλείνει πόρτες. Δεν θα σε εμπιστευτούν τόσο εύκολα. Στην πρώτη γνωριμία με κάποιον δεν θα καταλάβεις ούτε το συναισθηματικό του βάθος, ούτε την ωριμότητά του, ούτε τι όρια μπορεί να ξεπεράσει. Οπότε για να κερδίσει κάποιος χρόνο θα πάει εκεί που του φαίνεται πιο πιθανό να έχει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που χρειάζεται» καταλήγει.

«Η γιαγιά μου τραγουδούσε στη λυρική σκηνή»

Η Ελίνα μεγάλωσε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το 2002 έφυγε από το πατρικό της για να έρθει στην Αθήνα και να ξεκινήσει τις σπουδές της στο Εθνικό Θέατρο. «Είχα δώσει και στο Κρατικό γιατί ο σκοπός μου τότε ήταν να μείνω με τους γονείς και τον αδερφό μου. Η οικογένειά μου κατέχει πολύ μεγάλη θέση στην καρδιά και στη ζωή μου. Έχουμε δεσμούς που μας στηρίζουν. Είναι η βάση μου. Επίσης, τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει τι σημαίνει Εθνικό». Το μυαλό της ήταν από πολύ νωρίς στραμμένο στην υποκριτική. «Φοίτησα στο αμερικανικό κολέγιο στη Θεσσαλονίκη, στο Anatolia College, στο οποίο υπάρχει ένα μεγάλο διάλειμμα προς το τέλος της ημέρας, όπου υπάρχουν διάφορα clubs με τεράστιο φάσμα, από μοντελισμό και αθλητισμό μέχρι θέατρο και μιούζικαλ. Έτσι μπόρεσα από νωρίς να δοκιμάσω και να καταλάβω τι μου αρέσει. Επίσης, στην οικογένεια υπήρχε καλλιτεχνική παιδεία και κουλτούρα. Η γιαγιά μου τραγουδούσε στη Λυρική Σκηνή και η μητέρα μου ήταν μέχρι κάποια ηλικία χορεύτρια μπαλέτου». Οι γονείς της ήταν ενθαρρυντικοί στο να ακολουθήσει το όνειρό της, «Σίγουρα δεν το εύχονταν γιατί αυτή η απόφαση συνοδεύεται από μία οικονομική και επαγγελματική ανασφάλεια, αλλά μου έδειξαν εμπιστοσύνη» τονίζει. Έτσι, μετά το σχολείο, η Ελίνα μετακόμισε πρώτη φορά μόνη της στο κέντρο της Αθήνας. «Με βοήθησαν πολύ οι γονείς μου. Δυστυχώς τους έχω επιβαρύνει πολύ. Υπήρχαν όμως φάσεις που έκανα και δουλειές για το χαρτζιλίκι, δεν έβγαινε διαφορετικά. Το πιο εύκολο και άμεσο ήταν το σέρβις. Μάζευα ποτήρια και σκεφτόμουν ότι ήθελα να μελετήσω κείμενο ή να κάνω ταινίες. Ήταν μετά από επιλογή, γιατί είπα όχι σε προτάσεις στην τηλεόραση και έπρεπε να στηρίξω την επιλογή μου» παραδέχεται.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.