Δανάη Μπάρκα για Χρήστο Χατζηπαναγιώτη: «Για εμάς κανονικότητα είναι αυτή – Η μαμά μου αποφάσισε με τον καλύτερό της φίλο σε μια δύσκολη στιγμή, να ζήσουν σε ένα σπίτι»
Καλεσμένη στο νέο επεισόδιο της διαδικτυακής εκπομπής των «Rainbow Mermaids» ήταν η Δανάη Μπάρκα. Η γνωστή ηθοποιός και παρουσιάστρια μίλησε για την οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσε, κάνοντας και μία πολύ τρυφερή και συγκινητική αναφορά στον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της, η Δανάη Μπάρκα μιλώντας για τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, εξομολογήθηκε πως: «Είναι ένα πατρικό πρότυπο. Είναι ο μπαμπάς μου ο δεύτερος, της καθημερινότητας. Αλλά όχι με την αυστηρότητα του μπαμπά. Με την φιλική ενέργεια και προσέγγιση ενός πολύ καλού μου δικού μου ανθρώπου».
«Τον συμβουλευόμουν, του έλεγα πράγματα. Ο Χρήστος έχει ένα μαγικό ή τουλάχιστον μεταξύ μας έχει δημιουργηθεί αυτό. Χωρίς καν να αναλύσουμε πολλά πράγματα, πάντα ήταν εκεί και μου έλεγε “κάνε το” ή “είμαι εδώ” ή “μην φοβάσαι”. Επειδή έχει πολλές διαφορές με τη μαμά μου, πάντα είχα από τη μία τον αυθορμητισμό αλλά και την αυστηρότητα της μαμάς σε κάποια πράγματα και την αγωνία. Που εντάξει την αγωνία μιας μάνας, δεν νομίζω ότι την καταλαβαίνουμε.
Αλλά από την άλλη είχα και την ψυχραιμία του Χρήστου που έλεγε “έλα, μια ζωή έχεις”. Πάντα νομίζω ότι το χρειαζόμουν. Όλοι το χρειαζόμαστε. Νομίζω ότι αυτή την παιδικότητα και την ανεμελιά που έχουν οι καλλιτέχνες, σε σχέση με το ρίσκο, τη δοκιμή και την αναζήτηση, νομίζω ότι τη χρειαζόμαστε όλοι», συνέχισε.
«Η δική μας οικογένεια είναι αυτή»
Σε ερώτηση για το αν χρειάστηκε πολλές φορές να εξηγήσει ότι ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης δεν είναι μπαμπάς της, η Δανάη Μπάρκα απάντησε: «Ναι. Και τόσα χρόνια πριν, που δεν μιλούσαμε όπως τώρα ανοιχτά, που δεν ξέρω πρακτικά αν έχουν αλλάξει τα πράγματα, απλά μιλάμε πιο πολύ. Αλλά, ξέρεις, για σκέψου τώρα το 1996, να πρέπει να έρθει κάποιος στο σπίτι και να λένε: “Η Δανάη μένει με την μαμά της και με έναν φίλος της μαμάς της. Με τον κολλητό της μαμάς της”. Ήταν προχωρημένο».
«Όμως θα σου πω κάτι, και για αυτό όπως και για πολλά άλλα πράγματα, για τους ανθρώπους που είχα γύρω μου στο μεγάλωμα, για τις παρέες της μαμάς μου, του καλλιτεχνικού χώρου… Επειδή δεν μου τόνισαν ποτέ καμία διαφορετικότητα και ήταν όλο μία καθημερινότητα, δεν χρειάστηκε ποτέ να ρωτήσω ή να εξηγήσω.
Αυτό λοιπόν είναι νομίζω το μεγάλο λάθος που κάνουμε τώρα, που όλα τα ταμπελιάζουμε, τα εξηγούμε και τα τοποθετούμε σε μία διαφορετική κατηγορία. Από μόνη της η λέξη διαφορετικό, είναι ρατσιστική. Είναι περιθωριοποίησης λέξη. Εγώ δεν είχα ποτέ στη ζωή μου και στην οικογένειά μου, ούτε για εμένα την ίδια ως παιδί, ούτε για την οικογένεια που είχαμε δημιουργήσει, το διαφορετικό», πρόσθεσε.
Επιπλέον, η καλλιτέχνις είπε ότι: «Πάντα είχα το κανονικό. Ότι για εμάς κανονικότητα είναι αυτή. Ότι η μαμά μου αποφάσισε με τον καλύτερό της φίλο σε μια δύσκολη στιγμή, να ζήσουν σε ένα σπίτι. Κυρίως για οικονομικούς λόγους και μετά γιατί αγαπιόντουσαν πολύ, και έγινε».
«Η δική μας οικογένεια είναι αυτή, η δική σας είναι αυτή. Άρα δεν χρειάστηκε ποτέ. Ό,τι μου τόνιζαν στο σχολείο, αυτό είχα πάντα ως ύποπτο στο μυαλό μου. Ό,τι ήταν κανονικό, δεν το είχα στο μυαλό μου κάπως. Αυτή ήταν η δική μας οικογένεια. Να μεγαλώνουμε έτσι, ο ένας στα σπίτια του άλλου, να μεγαλώνω με την γιαγιά μου, να μαζευόμαστε σε ένα τεράστιο σπίτι τα καλοκαίρια όλοι οι φίλοι και να κάνουμε παιχνίδια και εκδρομές. Αυτή ήταν η δική μου οικογένεια», κατέληξε.