του Ντάμιαν Μπράντφιλντ

Η έννοια της διαπραγμάτευσης αφορά, πρωτίστως, το να γίνει μια συζήτηση. Δεν αφορά, δηλαδή, κάποιου είδους «συμφωνία» ή «παζάρι». Αν ένας εργαζόμενος πιστεύει ότι πρέπει να παζαρέψει μια αύξηση, τότε μάλλον υπάρχουν βαθύτερα προβλήματα στον συγκεκριμένο εργασιακό χώρο.

Θυμάμαι πολύ καθαρά την πρώτη φορά που μου προφέρθηκε αύξηση. Εργαζόμουν στο διαφημιστικό πρακτορείο Delaney Lund Knox Warren. Μου άρεσε πραγματικά να δουλεύω εκεί και σεβόμουν απεριόριστα τους ανωτέρους μου.

Κάθε χρόνο, οι εργαζόμενοι περνούσαν από ετήσια αξιολόγηση. Έτσι, με κάλεσαν στο γραφείο και μου είπαν ότι θα έπαιρνα μια γενναιόδωρη αύξηση, 5%. Ευγενικά ευχαρίστησα τον διευθυντή, έφυγα, και πήγα στο γραφείο μου.

Στη συνέχεια, μέτρησα μέχρι το 30, επέστρεψα στο γραφείο, και τους είπα ότι η απόφασή τους ήταν σκανδαλώδης. Τους είπα ότι άξιζα κάτι καλύτερο, κι ότι εάν δεν με αξιολογούσαν σωστά, θα έφευγα. Γνώριζαν τις ικανότητές μου. Άξιζα περισσότερα. Το ήξερα. Και πίστευα ότι το ξέρουν κι αυτοί.

Μέσα στην ημέρα, μου προσέφεραν αύξηση 15%.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Fortunegreece.com