Από τη Γωγώ Θωμά

 Το 2009 ήταν μια κομβική χρονιά για τον Μύρωνα Στρατή. Ο δεύτερος δίσκος του ήταν γεγονός και το τραγούδι «Πάνω απ’ όλα» πρωταγωνιστούσε στα ερτζιανά. Το συγκεκριμένο είναι και το αγαπημένο του, γιατί νιώθει πως αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο και παίζεται πολύ μέχρι και σήμερα. Ο Μύρωνας από το 2009 άλλαξε πολύ – και όχι μόνο στην εικόνα του. «Ήταν μια άλλη εποχή. Έχω αλλάξει πάρα πολύ. Άργησα να μεγαλώσω και να πάρω τη ζωή στα χέρια μου. Το 2009 ήταν κομβική χρονιά για μένα. Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ πως έκανα ένα πολύ μεγάλο βήμα στη ζωή μου» παραδέχεται.

Γεννήθηκε το 1982 και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. «Είμαι παιδί του διαμερίσματος. Έκανα ποδήλατο στο χολ. Η μαμά μου ήταν υπερπροστατευτική. Δεν δοκίμασα ποτέ ναρκωτικά ούτε έκανα ακρότητες και πιθανότατα αυτό οφείλεται και σε εκείνη. Βέβαια, με τους γονείς είχαμε τις κόντρες μας στην εφηβεία μου. Με τη μαμά μου ακόμα και σήμερα τσακωνόμαστε. Αλλά τσακωνόμαστε επειδή αγαπιόμαστε» αναφέρει, αποκαλύπτοντας πως παρά το γεγονός ότι έχει φύγει από το πατρικό στα 25 του, επιμένει να τρώει μαμαδίστικο μεσημεριανό και να της πηγαίνει τα ρούχα του για σιδέρωμα.

Μέτριος μαθητής, είχε έφεση στα μαθηματικά, αλλά ο εφιάλτης του ήταν τα αρχαία, όπου κινδύνεψε να μείνει. Στις Πανελλαδικές δήλωσε στο μηχανογραφικό του πέντε οικονομικές σχολές, αλλά δεν πέρασε σε καμία. «Εκείνη την περίοδο ήμουν διακοπές με τους γονείς μου στην Αστυπάλαια. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τους είπα ότι θα γίνω δάσκαλος κιθάρας. Τους πήρε μία ώρα για να καταλάβουν ακριβώς τι τους είπα, αλλά από τότε είχα όλη τους τη στήριξη» θυμάται.

Πήγε σε ωδείο και σπούδασε κλασική κιθάρα. «Για κάποια χρόνια ήμουν δάσκαλος κιθάρας και τότε ξεκίνησα να παίζω σε διάφορες μπάντες ως κιθαρίστας. Έπαιξα με τους Όναρ, πέρασα για λίγο από τους Πυξ Λαξ, έπαιξα με την Ευρυδίκη και τον Δημήτρη Κοργιαλά. Είναι ένα πολύ ωραίο επάγγελμα, γιατί κάνεις ταξίδια, γνωρίζεις κόσμο, ζεις μια ζωή πολύχρωμη». Μέχρι τότε δεν είχε πλησιάσει μικρόφωνο. «Ντρεπόμουν πολύ να τραγουδήσω. Έγραφα τραγούδια, τα οποία τραγουδούσα στο σπίτι μόνος μου, αλλά δεν με είχε ακούσει κανείς μέχρι τα 25 μου. Ούτε καν οι γονείς μου» παραδέχεται.

Το 2006 αποφάσισε να στείλει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το τραγούδι του με τίτλο «Τι ζητάς». «Δεν ξέρω τι με έπιασε και το έκανα. Πέρασα στην τελική φάση και βγήκα τρίτος. Εκεί γνώρισα ανθρώπους από τη δισκογραφία και έκανα τον πρώτο μου δίσκο, ο οποίος δεν ακούστηκε πολύ. Έπειτα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ με το τραγούδι “Πάνω απ’ όλα”, το οποίο έγινε επιτυχία. Εκείνο το καλοκαίρι πέρασα ένα πολιτισμικό σοκ. Άλλαξε η ζωή μου» περιγράφει. «Αν και ήταν χαρά η επιτυχία, μου στοίχισε σε προσωπικό επίπεδο. Θυμάμαι ότι είχα αποτραβηχτεί από τους φίλους μου και ήμουν σε μια μεγάλη σχέση που τελείωνε. Ήταν σαν να έβαλα ένα δυναμίτη στη ζωή μου όπως την ήξερα μέχρι τότε. Άλλαξαν όλα ξαφνικά. Εκεί αισθάνθηκα ότι ενηλικιώθηκα. Μου πήρε ένα μικρό διάστημα να ξαναβρώ τα πατήματά μου».

 Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή  μαζί με το Πρώτο Θέμα.