Αναμφίβολα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέρον πρόσωπα του θεάτρου. Μετράει χρόνια στον χώρο και έχει ζήσει μεγάλες στιγμές δόξας και αγάπης από το κοινό.

Γι’ αυτές τις στιγμές, μίλησε η Κάτια Δανδουλάκη στην Τίνα Μεσσαροπούλου και το περιοδικό «YOU». Ωστόσο, θέλησε να θίξει μια άλλη πλευρά του θαυμασμού, αυτή που κάποιες φορές μπορεί να φοβίσει τον καλλιτέχνη.

Όπως ανέφερε υπάρχουν ακραίες εκφράσεις θαυμασμού, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον φόβο: «Δυστυχώς ναι, υπάρχουν και ακραίες εκφράσεις και ακραίες στάσεις. Και τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ ήμουν πολύ ανοικτή έχω κλείσει τις πόρτες. Δε με πλησιάζει άνθρωπος παρά μόνο αυτοί που επιλέγω εγώ. Ήμουν πολύ δοτική σε ανθρώπους που ήθελαν να με πλησιάσουν –όχι γιατί κατ’ ανάγκη ζητούσαν κάτι από μένα-, αλλά δε μπορώ πλέον να μοιράζομαι. Έχω αποφασίσει να δίνομαι σε ελάχιστους».

Υιοθέτησε την στάση αυτή, καθώς η συμπεριφορά δύο θαυμαστών της, της δυσκόλεψε την καθημερινότητα της: «Την εποχή που έπαιζα με τον Νίκο Κούρκουλο, ένα ζευγάρι νεαρά παιδιά με παρακολουθούσε όλο το 24ωρο. Δεν είχα καταλάβει τον λόγο. Φοβήθηκα γιατί ήξεραν όλες μου τις κινήσεις. Μου ξεφούσκωναν όλα τα λάστιχα του αυτοκινήτου έξω από το στούντιο, είχαν έρθει στο καμαρίνι και κάθονταν… Ήταν κάτι το αφύσικο και, μάλιστα, είχα αναγκαστεί να ζητήσω και τη βοήθεια της αστυνομίας αλλά και των δικηγόρων. Και τότε κατάλαβα ότι επειδή εκτιθέμεθα στην αγάπη ή στην λατρεία πρέπει να προσέχουμε και να δίνουμε τόσο… όσο στον άλλον. Ήμουν υπερδοτική και αυτό έδινε βήμα στον άλλον. Τώρα δε δίνω σε κανέναν πια».

oikogeneia adams-Katia Dandoulaki

Τέλος, εκμυστηρεύτηκε πως δε την ενδιαφέρει αν την αποκαλέσουν σνόμπ λόγω των παραπάνω, καθώς το καμαρίνι της το έχει πάντα ανοιχτό στο κοινό: «Δε με ενδιαφέρει κι αν με πούνε, αλλά να ξεκαθαρίσω ότι στο καμαρίνι δέχομαι πάντα τον κόσμο. Επίσης, μου έχει συμβεί και το άλλο, μια κυρία μέσης ηλικίας μπήκε στο καμαρίνι και με έψαχνε πίσω από τα αυτιά για να δει αν έχω κάνει πλαστικές επεμβάσεις. Τράβηξε και σήκωσε τα μαλλιά μου κι εγώ αρχικά νόμιζα πως ήθελε να με χαϊδέψει. Αυτό κι αν ήταν αγριευτικό. Αναγκάστηκα να της κατεβάσω το χέρι πολύ απότομα, σχεδόν με σπρωξιά. Αυτός ήταν ένας ακραίος κανιβαλισμός. Το κοινό μπορεί ταυτόχρονα να σε λατρεύει και να έχει μια τάση κανιβαλισμού απέναντι σου».