Αν και δυναμική, η Αθηνά Μαξίμου μοιάζει εύθραυστη. Ίσως αυτό να είναι και το πιο γοητευτικό χαρακτηριστικό της. Δείχνει τόσο γαλήνια και προσγειωμένη, χωρίς την παραμικρή υποψία αμετροέπειας. Έχει άραγε ελαττώματα; «Μερικές φορές, όταν κάτι με βασανίζει, με πιάνει ένας ψυχικός πυρετός, κάτι που προσπαθώ να αντιμετωπίσω με τρόπο που ίσως με κάνει να γίνομαι άγαρμπη. Έχω κάνει επίσης μεγάλη προσπάθεια να είμαι ειλικρινής. Αυτό που διακρίνω θέλω να το αρθρώσω στον άνθρωπο που τον αφορά. Πολλοί δεν θέλουν να ακούσουν την αλήθεια. Η προσπάθεια έγκειται στο αν κάποιος είναι έτοιμος να την ακούσει» εξομολογείται στο People.

Οι άνθρωποι δεν πρέπει να είναι άτεγκτοι και ψυχροί. Πρέπει να συγχωρούν. Αυτό συνειδητοποιώ μέσα από την κουβέντα μας. Μάλιστα, όταν κάτι την έχει πληγώσει, κρατάει το μερίδιο που της αναλογεί και απλά αποχωρεί. «Βαριέμαι να ακούω κλισέ του τύπου “έπεσα από τα σύννεφα”. Πρωτίστως γιατί δεν ζούμε στα σύννεφα και δευτερευόντως γιατί δεν πρέπει να θεωρούμε υπεύθυνο τον άλλο που μας ανέβασε εκεί. Θεωρώ πως, για να μας πληγώσει κάποιος, έχουμε δώσει το χώρο. Οπότε η ευθύνη είναι διά δύο. Και ποιος δεν έχει πληγωθεί; Το θέμα είναι η διαχείριση της ήττας». Μία από τις μεγαλύτερες φοβίες του ανθρώπου είναι να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Τι είναι αυτό που έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής; «Δεν θεωρώ ότι έχω κεκτημένα. Τίποτα δεν είναι κεκτημένο. Αυτονόητο. Δεν σου χρωστάει κανείς τίποτα. Αν σήμερα θεωρούμαι επιτυχημένη, αύριο μπορεί να μην είμαι».

«Το θύμα καμιά φορά αρέσκεται στο να παίρνει αυτό το ρόλο»

Σχετικά πρόσφατα ξέσπασε μια δικαστική διαμάχη ανάμεσα στην Πέμη Ζούνη και τη θεατρική παραγωγό Μπέσσυ Γιαννοπούλου. Μια υπόθεση που, σύμφωνα με την παραγωγό, έχει προεκτάσεις και στην προσωπική της ζωή, καθώς σε συνέντευξή της σε εβδομαδιαίο περιοδικό υποστήριξε πως είχε δεσμό για δύο χρόνια με την ηθοποιό.

Ποια είναι η δική της γνώμη σχετικά με τη δημοσιότητα που πήρε η συγκεκριμένη υπόθεση;

«Γενικά έχουμε μία αβασάνιστη επιθυμία να κανιβαλίσουμε. Είτε γιατί έτσι κάνουμε νούμερα τηλεθέασης είτε γιατί θέλουμε να δείξουμε πόσο ηθικοί και άμεμπτοι είμαστε οι ίδιοι. Δεν πιστεύω σε αυτά που ακούω. Από κάποια στιγμή και μετά χάνεται το μέτρο, περνάμε στην υπερβολή και κάνουμε ένα κυνήγι μαγισσών. Σίγουρα αυτή η αντιμετώπιση αφήνει εντυπώσεις στο συνολικό έργο. Και αυτό διότι είναι πολύ εύκολο να κρίνουμε τους ανθρώπους. Το δύσκολο είναι να διακρίνουμε όμως. Είμαι αντίθετη σε όλο αυτό» εξηγεί.

Στην Αμερική δημιουργήθηκε ένα τεράστιο σκάνδαλο, με πρωταγωνιστή το συμπαραγωγό της Miramax, Harvey Weinstein, ο οποίος κατηγορήθηκε από πολλές διάσημες γυναίκες του Χόλιγουντ για σεξουαλική παρενόχληση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνει το κίνημα #MeToo, με δεκάδες πασίγνωστες γυναίκες να αποκαλύπτουν με τη σειρά τους πως έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. «Από ένα σημείο και μετά βαρέθηκα. Γιατί ξαφνικά έχουμε αγιοποιήσει και συγχρόνως θυματοποιήσει το γυναικείο φύλο; Με προσβάλλει αυτό. Ξέρω πολλές γυναίκες που έχουν θέσεις εξουσίας και κάνουν κάτι αντίστοιχο σε άντρες. Από την άλλη, γιατί όλες αυτές οι κυρίες, των οποίων πραγματικά σέβομαι την καριέρα, τόσα χρόνια σιώπησαν; Γιατί ξαφνικά, όταν πέτυχαν, αποφάσισαν να μιλήσουν; Δεν λέω ότι δεν συμβαίνει – και σίγουρα είναι απάνθρωπο. Κάποια στιγμή, όμως, το θύμα δεν είναι πάντα θύμα. Το θύμα καμιά φορά αρέσκεται στο να παίρνει αυτό το ρόλο. Δεν είναι μόνο η μία όψη. Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.