Η Σάσα Σταμάτη λατρεύει τα extreme sports και φροντίζει να το αποδεικνύει σε κάθε της ευκαιρία.

Η γνωστή δημοσιογράφος που στο παρελθόν είχε… βρεθεί στους αιθέρες τολμώντας μια ελεύθερη πτώση, αγαπά τις προκλήσεις και αυτή τη φορά βρέθηκε στον Ισθμό της Κορίνθου προκειμένου να δοκιμάσει το bungee jumping.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Σάσα Σταμάτη κατέγραψε τη διαδικασία και στη συνέχεια την μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους στο Instagram.

Στο εν λόγω βίντεο η Σάσα Σταμάτη καταγράφει όλη τη διαδικασία, από την προετοιμασία της μέχρι και το μεγάλο άλμα.

«Κι όταν όλοι και τα πάντα σου λένε «μη» αλλά η καρδιά σου φωνάζει «ναι» ποιον ακούς; – Το ένστικτο σου», έγραψε κάτω από την ανάρτησή της η Σάσα Σταμάτη.

Στη Μεσσηνία βρέθηκε το Σαββατοκύριακο η Σία Κοσιώνη, όπως αποκάλυψε με σχετική ανάρτηση στα social media.

Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου του ΣΚΑΪ, αναφέρθηκε στην εμπειρία της ανασκαφής που έζησε με τον γιο της, Δήμο, δίπλα στον καθηγητή, Μιχάλη Κοσμόπουλο, τον οποίο ευχαρίστησε και στην ανάρτησή της.

«Τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον σπουδαίο καθηγητή, αρχαιολόγο, ακαδημαϊκό, μα πάνω από όλα τον υπέροχο άνθρωπο με τη θηριώδη ελληνική ψυχή, Μιχάλη Κοσμόπουλο που έδωσε την ευκαιρία σε εμένα και στον γιο μου να επισκεφτούμε την σπάνιας σημασίας ανασκαφή του στην Ικλαινα Μεσσηνίας.

Έστω και για λίγο ζήσαμε τη μαγεία της ανακάλυψης, τον παλμό αυτού του αδιανόητου θαύματος που συμβαίνει όταν το σήμερα συναντάει το χθες. Για μένα ήταν μια εμπειρία αξέχαστη, για τον μικρό Δήμο ένα δώρο ζωής», έγραψε η Σία Κοσιώνη.

Φωτογραφίες: instagram

Νέες δηλώσεις από την Εύη Δρούτσα μετά τα δημοσιεύματα ότι η Καλομοίρα ενδέχεται να βρίσκεται σε νέο ρόλο στο Fame Story που επιστρέφει από τη νέα σεζόν.

Καλεσμένη στην εκπομπή Ποιος είναι Πρωινιάτικα η Εύη Δρούτσα τοποθετήθηκε με νέες δηλώσεις για την Καλομοίρα, κατηγορώντας μάλιστα τους δημοσιογράφους.

«Δεν είπα αυτά που είπα. Ξέρεις πώς είναι οι δημοσιογράφοι. Πρώτα απ’ όλα το Fame Story δεν έχει coach. Η Καλομοίρα ήθελε να μπει στην κριτική επιτροπή, ή ως δασκάλα; Πώς μπορεί; Ποια εμπειρία έχει…  Δεν μιλάμε για καριέρα στην πίστα, εδώ θα προσπαθούμε να βγάλουμε νέους τραγουδιστές», ανέφερε η Εύη Δρούτσα.

Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Δεν ξέρω τι έχει εδώ. Μπορεί έξω να κάνει καριέρα, εδώ η κοπέλα έρχεται και λάμπει πραγματικά. Είναι πάρα πολύ καλή σε αυτό που κάνει αλλά για κάτι παραπάνω… πώς μπορεί να κρίνει έναν λαϊκό τραγουδιστή; Τι θα του πει; Πρώτα από όλα, δεν μιλά καλά ελληνικά».

«Ήταν φρικτή αυτή η εμπειρία. Φοβήθηκα. Ήταν συγκλονιστικό το ότι δεν μπορούσα να βλέπω ανθρώπους να κάνουν απολογισμό ζωής στον ίδιο θάλαμο σαν ετοιμοθάνατοι….

Ο Μιχάλης Κεφαλογιάννης παραβρέθηκε στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον τη μεσημβρίαν» με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά. Ο γνωστός δημοσιογράφος, μέσα σε όλα αναφέρθηκε στην περίοδο της πανδημίας αλλά και στην σκληρή εμπειρία που είχε όταν νόσησε με Covid.

«Τότε είχα δύο εκπομπές. Εγώ στον Covid δούλεψα όσο δεν δούλεψα σε όλη μου τη ζωή. Δεν κατάλαβα τον Covid στην αρχή, ειδικά τον πρώτο χρόνο. Δεν κατάλαβα αυτό που έλεγαν όλοι ότι είμαστε αποκλεισμένοι, γιατί πήγαινα κάθε μέρα στη δουλειά. Τον κατάλαβα όταν τον έπαθα, βέβαια, για τα καλά», ανέφερε αρχικά ο Μιχάλης Κεφαλογιάννης.

«Αυτό που τρομάζει τους πάντες είναι ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι εντελώς καινούργιο. Αυτό και μόνο τρομάζει. Όταν έπαθα Covid, χρειάστηκε να πάω στο νοσοκομείο και κατάλαβα ότι είναι κάτι εντελώς πρωτόγνωρο για τον οργανισμό», παραδέχεται στη συνέχεια ο δημοσιογράφος.

«Ήταν φρικτή αυτή η εμπειρία. Φοβήθηκα. Ήταν συγκλονιστικό το ότι δεν μπορούσα να βλέπω ανθρώπους να κάνουν απολογισμό ζωής στον ίδιο θάλαμο σαν ετοιμοθάνατοι. Πιο μεγάλης ηλικίας άνθρωποι, ήταν πολύ βαρύ και δύσκολο να το αντιμετωπίσεις ψυχολογικά. Και μετά να γυρίσεις σπίτι, να είσαι μόνος σου 30 μέρες, να παίρνεις πολύ περίεργα φάρμακα, να πρέπει να μετριέσαι συνέχεια…», εξομολογείται ο Μιχάλης Κεφαλογιάννης.

«Για κάποιους ανθρώπους εξακολουθεί να είναι κάτι πολύ σοβαρό ο Covid και είμαι πολύ τυχερός που δεν έπαθα Long Covid, που δεν μου άφησε κάτι μετά», σημειώνει ο Μιχάλης Κεφαλογιάννης.

Για την παρουσία της στη Eurovision μίλησε η Έλενα Τσαγκρινού, λίγο μετά τον μεγάλο τελικό που βρήκε την Κύπρο στην 16η θέση.

«Ευχαριστώ πάρα πολύ για όλη την υποστήριξη από το πρώτο λεπτό! Ουάου ήταν μια απίστευτη εμπειρία η Eurovision», είπε στο panikmusic.gr.

Το El Diablo και η εμφάνιση της Έλενας Τσαγκρινού τόσο στον ημιτελικό όσο και στον τελικό κέρδισε κολακευτικά σχόλια, κάτι που όμως δεν αποτυπώθηκε στη βαθμολογία.

Ένα πραγματικά συγκλονιστικό βίντεο με αναπαράσταση της εμπειρίας ενός ασθενή στη ΜΕΘ έφτιαξε ένας γιατρός από το Μιζούρι των ΗΠΑ.

O γιατρός Κένεθ Ρέμι στο Μιζούρι των ΗΠΑ βρίσκεται πίσω από αυτό τό συγκλονιστικό βίντεο στο οποίο παρουσιάζει τις εικόνες που μπορεί να βλέπει ένας ασθενής κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του σε ΜΕΘ. Μέσα από το βίντεο περνά ένα ηχηρό μήνυμα στους πολίτες με το οποίο τους παροτρύνει να φοράνε τη μάσκα τους.

Ο γιατρός Κένεθ Ρέμι δήλωσε στο BBC πως «το να φοράμε τη μάσκα δεν είναι το ίδιο άβολο με το να έχεις ένα κομμάτι πλαστικό μέσα στον αεραγωγό σου». Ο ίδιος είπε ότι ένιωσε υποχρεωμένος να δημιουργήσει αυτό το βίντεο αφότου είδε την επίπτωση που είχε ο θάνατος ενός ασθενούς στην ομάδα του.

«Έτσι είναι όταν αναπνέεις 40 φορές το λεπτό, έχεις επίπεδα οξυγόνου που πέφτουν κάτω από το 80. Έτσι θα μοιάζει. Ελπίζω ότι οι τελευταίες στιγμές της δικής σου ζωής να μην μοιάζουν έτσι», λέει ο γιατρός στο βίντεο που δημιούργησε.

Στις δηλώσεις του στο BBC εξήγησε ότι είχε φροντίσει έναν ασθενή που διασωληνώθηκε, ο οποίος του ζήτησε να πει στα μέλη της οικογένειάς του ότι τα αγαπούσε. Διότι είπε «δεν νομίζω ότι θα ζήσω».

Και είχε δίκιο, τελικά πέθανε. «Κοιτώντας μία από τις συναδέλφους μου, έμοιαζε κουρασμένη και μπορούσα να δω πόσο πολύ την είχε επηρεάσει. Και έτσι, πάνω στη στιγμή, πήγα σε ένα δωμάτιο και έφτιαξα αυτό το βίντεο».

 

e-daily

Ο ρόλος των σχολείων στην αλυσίδα μετάδοσης του ιού SARS-C0V-2 δεν είναι ερώτημα που απασχολεί μόνο τους έλληνες ειδικούς, οι οποίοι καλούνται να λύσουν δυσεπίλυτους επιστημονικούς γρίφους λαμβάνοντας αποφάσεις με γνώμονα τη δημόσια υγεία.

Οι συνάδελφοί τους ανά τον κόσμο προβληματίζονται εξίσου, συνειδητοποιώντας ότι στη Σουηδία – όπου τα δημοτικά σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί δεν έπαψαν να λειτουργούν, εν αντιθέσει με τις περισσότερες χώρες – χάθηκε μια πολύτιμη (ερευνητική) ευκαιρία που θα ξεκλείδωνε τις πολυπόθητες απαντήσεις.

Η χαμένη αυτή ευκαιρία απασχόλησε και το επιστημονικό περιοδικό «Science», καθώς τα δημοτικά και τα γυμνάσια στη Σουηδία – εξαιρουμένων των λυκείων και των πανεπιστημίων – όχι μόνο παρέμειναν εν λειτουργία, αλλά παράλληλα δεν έγιναν παρεμβάσεις σε ό,τι αφορά το μέγεθος των τάξεων, τις τραπεζαρίες όπου οι μαθητές τρώνε μεσημεριανό αλλά και τις ώρες διδασκαλίας.

«Αυτό έκανε τη χώρα ένα τέλειο φυσικό πείραμα» υπογραμμίζεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Ομως «οι σουηδοί αξιωματούχοι δεν ιχνηλάτησαν τις μεταδόσεις μεταξύ των μαθητών – ακόμη κι όταν τα αυξημένα κρούσματα οδήγησαν σε κλείσιμο μεμονωμένων σχολικών μονάδων ή μέλη του προσωπικού έχασαν τη ζωή τους».

«Είναι πραγματικά απογοητευτικό ότι δεν καταφέραμε να απαντήσουμε σε κάποια βασικά ερωτήματα σχετικά με τη μετάδοση και τον ρόλο των διαφορετικών παρεμβάσεων» παραδέχεται η επιδημιολόγος του κορυφαίου ερευνητικού κέντρου Karolisnka της Σουηδίας, Karina King. Η ίδια, δε, αποδίδει την αποτυχία αυτή – παρόλο που τόσο εκείνη όσο και οι συνάδελφοί της είχαν καταρτίσει σχετικά ερευνητικά πρωτόκολλα για μελέτες στα σχολεία – στην έλλειψη χρόνου, χρηματοδότησης και αντίστοιχης εμπειρίας.

Και καθώς το…. πείραμα δεν έγινε ποτέ, «πυξίδα» για την απόφαση περί επανεκκίνησης των σχολείων αποτελούν τα επιδημιολογικά δεδομένα που «κλειδώνουν» ότι τα παιδιά νοσούν ήπια στη συντριπτική τους πλειονότητα.

«Ανησυχώ ότι πιθανόν να καταλήξαμε βιαστικά στο συμπέρασμα ότι οι ασυμπτωματικοί μαθητές δεν μεταδίδουν τον COVID-19 στην κοινότητα» σχολιάζει στο περιοδικό «Science» η Anita Cicero, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου για την Ασφάλεια Υγείας του Johns Hopkins και ειδικός στις πολιτικές για την αντιμετώπιση πανδημιών.

Στη συνέχεια κατέγραψε τους τέσσερις σταθμούς του χρονοδιαγράμματος εκκίνησης τουρισμού.

Σχετικά με τις πτήσεις υπενθύμισε ότι η υφιστάμενη διαδικασία, το τεστ και η καραντίνα, συνεχίζεται μέχρι τις 21 Μαΐου. Παρατήρησε πως τα δεδομένα δείχνουν μείωση, σχεδόν εξαφάνιση των εισερχομένων κρουσμάτων. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι από τις 13 Μαΐου μέχρι χθες έχουν προσγειωθεί στην Αθήνα 21 πτήσεις με 2.236 επιβαίνοντες και μόνο ένα τεστ βγήκε θετικό.

 Οι δειγματοληψίες και οι έλεγχοι θα συνεχίσουν να είναι αυστηροί και όπου απαιτηθεί ακόμα και μετά το άνοιγμα όλων των αεροδρομίων τόνισε επίσης ο κ. Χαρδαλιάς

Παράλληλα ανακοίνωσε πως από την επόμενη εβδομάδα ανοίγουν τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας για ΑμΕΑ.

Όπως τόνισε, τη Δευτέρα αναμένονται και οι ανακοινώσεις για τα δημοτικά και νηπιαγωγεία. Τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και οι βρεφονηπιακοί θα ακολουθήσουν τις αποφάσεις για τα δημοτικά και νηπιαγωγεία. Επίσης, τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν και ανακοινώσεις για τη λειτουργία των κατασκηνώσεων.

Τι είπε για τα περιστατικά που έζησε, για τις ηλικίες των ασθενών και τι θα θυμάται σε πέντε χρόνια από σήμερα.

«Εχω πολλές μέρες να πάω σπίτι μου, αλλά δεν είμαι η μόνη. Ας μην τα λέμε αυτά…», λέει μονομιάς στο OPEN TV και τους Σπύρο Χαριτάτο,  Γιώργο Καραμέρο η αναισθησιολόγος και εντατικολόγος, Ελένη Γκέκα. Η ίδια είναι διευθύντρια της ΜΕΘ στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Εχει ζήσει από την πρώτη μέρα που ήρθε ο κορονοϊός στη χώρα μας την αγωνία των πολιτών, το φόβο για το άγνωστο, τη θλίψη αλλά και την ελπίδα για το αύριο σε κάθε προσπάθεια των γιατρών και των νοσηλευτών. Σε κάθε έναν πολίτη που βγαίνει νικητής από τη μάχη που δίνει με τον φονικό ιό.

Μιλώντας στην εκπομπή OPEN Ελλάδα, η κυρία Γκέκα αναφέρει χαρακτηριστικά πως ουδέποτε θα ξεχάσει την εμπειρία και τον αγώνα που έδωσε όχι μόνο ως γιατρός αλλά και ως άνθρωπος για να νικήσει τον κορονοϊό. Στην ερώτηση, μάλιστα, πώς θα περιγράφει αυτό τον εφιάλτη που κληθήκαμε όλοι να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον, ακόμη και σε πέντε ή δέκα χρόνια, αρκείται σε αυτό: «Μακάρι να είμαστε καλά και να τα θυμόμαστε… Θα θυμάμαι ότι περάσαμε πολύ δύσκολα, περνάμε πολύ δύσκολες καταστάσεις, πρωτόγνωρες καταστάσεις. Δεν είναι ότι στη ρουτίνα μας δεν χάνουμε ζωές, αλλά τώρα οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές», διηγείται. Και συμπληρώνει: «Μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είχαμε να ετοιμάσουμε κρεβάτια εντατικής γι’ αυτό που φοβόμασταν ότι θα έρθει. Ολα είναι πρωτόγνωρα».
«Τραγικό να εργάζεσαι με ολόσωμη φόρμα»

«Είναι τραγικό να εργάζεσαι τόσες ώρες με μια ολόσωμη φόρμα. Εγώ τους λέω “ντυνόμαστε αστροναύτες για να δουλέψουμε”. Το προσωπικό φοράει μια μάσκα που είναι αδύνατον να μην αφήσει σημάδια. Δεν μπορείς να αντέξεις πολύ με τη μάσκα. Αυτή πολύ γρήγορα θολώνει. Δεν έχεις καλή εικόνα. Ζεσταίνεσαι. Αισθάνεσαι άσχημα. Ομως, όταν είσαι δίπλα στον ασθενή και πρέπει να προσφέρεις κάποια πράγματα, αυτό το ξεχνάς», αναφέρει αλλά, δυστυχώς, όπως λέει: «Δεν μπορείς, όμως, να μείνεις όσες ώρες θα ήθελες δίπλα στον ασθενή».

Περιγράφει ότι αρκετοί συνάδελφοί της θέλησαν να κάτσουν για πολλές ώρες δίπλα στους ασθενείς τους αλλά δεν μπορούσαν να αντέξουν με τη στολή. Ηταν κουρασμένοι και το βάρος της δεν μπορούσαν να το αντέξουν. Αλλά και πάλι ήταν εκεί για να στηρίξουν, να απλώσουν το χέρι, να δώσουν κουράγιο σε αυτούς που έχουν νοσήσει. «Τρεις ώρες μπορούν να αντέξουν μέσα στη στολή και μέσα στη μάσκα. Μετά πρέπει να βγεις λίγο έξω. Αν βγεις λίγο έξω, πιεις λίγο νερό και πάρεις καθαρό αέρα, θα είσαι καλύτερα. Τα σημάδια όμως δεν φεύγουν εύκολα από το πρόσωπο».

Στο ΑΧΕΠΑ έχουν νοσηλευθεί μέχρι σήμερα 21 άνθρωποι με τους οκτώ να βρίσκονται ακόμη στο νοσοκομείο. «Δυστυχώς, όμως, είχαμε και απώλειες», λέει και εύχεται σύντομα αρκετοί ασθενείς να πάρουν εξιτήριο και να βγουν νικητές.
Τι λέει για τους 40άρηδες που νοσηλεύθηκαν

Μπορεί ο ιός να είναι επικίνδυνος τόσο για τους ηλικιωμένους όσο και για τις ευπαθείς ομάδες, όμως έχει χτυπήσει και τους 40άρηδες, που μέχρι τώρα δεν έχουν παρουσιάσει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Ερωτηθείσα γι’ αυτό, η κυρία Γκέκα απαντά: «Εμείς έχουμε νοσηλεύσει από την ηλικία των 42 ετών έως και 85 ετών. Σίγουρα, τα νέα άτομα που είναι 45, 50 και 60 ετών, δεν θα πούμε ότι έχουν – εκτός εξαιρέσεων – τη βαριά παθολογία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουν όλα αυτά τα νοσήματα για να ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Εχουν, όμως, μια παθολογία, ήπια θα έλεγα. Φοβάμαι, μάλιστα, ότι λόγω του νεαρού της ηλικίας τους δεν έχουν ελεγχθεί όσο θα έπρεπε. Θεωρούμε τον εαυτό μας υγιή», λέει η ίδια και συνεχίζει ότι προβλήματα όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και η καθιστική ζωή δεν βοηθούν.

Και στο ερώτημα για την πιο δύσκολη περίπτωση, λέει: «Απογοητευτήκαμε με τον ασθενή Νο1, γιατί ένας άνθρωπος χωρίς ιστορικό, χάθηκε. Οταν χάνουμε έναν άνθρωπο, φοβόμαστε για εμάς, για τους συγγενείς μας για όλους. Οταν βγαίνει νικητής, χαιρόμαστε σαν να είναι δικός μας άνθρωπος».

Τι μυστήριο κρύβεται άραγε στο Τρίγωνο των Βερμούδων; Γιατί υπάρχει μόνιμα αυξημένος στατικός ηλεκτρισμός; Γιατί τα όργανα των πλοίων και των αεροσκαφών δεν υπακούν στους κυβερνήτες τους;

Ένας Έλληνας Ασυρματιστής του Εμπορικού Ναυτικού, ο κύριος Πολύκαρπος Σπέντζας, έζησε μια συγκλονιστική εμπειρία στο πλοίο «POTHITI S.W.J.C» τον Νοέμβριο του 1978 στην περιοχή του αινιγματικού Τριγώνου των Βερμούδων.

Σύμφωνα με τον κύριο Σπέντζα, στην ευρύτερη περιοχή του Τριγώνου των Βερμούδων υπάρχει μόνιμα αυξημένος στατικός ηλεκτρισμός και ταυτοχρόνως, εμφανίζεται βαρυτική διαστολή του χωροχρόνου. Όταν εμφανίζονται στην περιοχή Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα ή Υποβρύχια Αντικείμενα, ο χρόνος αποκτάει βραδύτητα και δίνει την αίσθηση ότι κυλάει εξαιρετικά αργά, ενώ οι ναυτικοί έχουν την ψευδαίσθηση ότι κυλάει γρήγορα, βασιζόμενοι στις ενδείξεις των οργάνων, των πυξίδων και των ρολογιών, τα οποία φαίνονται να γυρίζουν γρήγορα!

Ο Ασυρματιστής του Εμπορικού Ναυτικού, ο κύριος Πολύκαρπος Σπέντζας, τον Νοέμβριο του 1978

Το παράδοξο αυτό φαινόμενο οφείλεται, κατά τα λεγόμενα του κυρίου Πολύκαρπου Σπέντζα, στην κινητήρια δύναμη των Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενων, αλλά και Υποβρύχιων Αντικειμένων, που αναπτύσσεται γύρω από αυτά και είναι φθίνουσα ως προς την απόσταση (Δύναμη Plantier, από το όνομα του Γάλλου στρατιωτικού που πρώτος περιέγραψε τα χαρακτηριστικά της).

Ιδού πώς ξετυλίγεται το νήμα της μοναδικής ιστορίας του:

«Ξεκινήσαμε από το Porto Matanzas, στην Κούβα, με προορισμό το Αλγέρι, έχοντας μέσο όρο ταχύτητας 11 ναυτικά μίλια. Λίγο πριν από τις 12 το μεσημέρι (τοπική ώρα), οι Αξιωματικοί της Γέφυρας του πλοίου έμοιαζαν αλαφιασμένοι. Μετρούσαν και ξαναμετρούσαν τα μίλια.

Είναι γεγονός ότι όλοι στο πλήρωμα είχαμε παρατηρήσει ότι το πλοίο έπλεε με ασυνήθιστα μεγάλη ταχύτητα, αλλά τα όργανα δε συμφωνούσαν με αυτό, καθώς έδειχναν σταθερή ταχύτητα 10-11 ναυτικών μιλίων. Μερικοί από τους συναδέλφους μου υπέθεσαν αρχικά μήπως είχα κάνει κάποιο λάθος στο χρονόμετρο, μιας και ήμουν ο Ασυρματιστής. Μα, δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο και το πλοίο έσχιζε τα κύματα σαν δελφίνι.

Στις 12 το μεσημέρι, ο Καπετάνιος ζήτησε από τον Ανθυποπλοίαρχο να βάλει στη θέση του, στο τιμόνι, έναν ναύτη Πακιστανό, καθώς δεν ένιωθε καλά. Δεν μπορούσε να σηκώσει τα χέρια του και αισθανόταν το σώμα του πολύ βαρύ, σαν μολύβι.

Επίσης, τα σήματα MORS ακούγονταν υπερβολικά γρήγορα, ενώ οι παράκτιοι σταθμοί λαμβάνονταν σαν μαγνητόφωνο που παίζει στο γρήγορο.

Σε λίγο, κατέφτασε αναστατωμένος στη Γέφυρα του πλοίου ο Ηλεκτρολόγος από το μηχανοστάσιο, για να ελέγξει το ρολόι, διότι είχε παρατηρήσει πως όλα τα ρολόγια του καραβιού πήγαιναν μπροστά δύο ολόκληρες ώρες. Επίσης, η διαδρομή των δύο-τριών λεπτών του φάνηκε σαν να πέρασαν δύο ώρες!

Αλλά, και ο τιμονιέρης δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερή πορεία, επειδή η πυξίδα, η οποία ήταν γυροσκοπική και θωρακισμένη από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, γύριζε σαν τρελή! Έτσι, αναγκάστηκε να βάλει τον αυτόματο πιλότο και καταφέραμε να κρατηθούμε σε σταθερή πορεία.

Μα, το πιο παράξενο απ’ όλα έγινε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα. Ο μάγειρας κι εγώ παίζαμε τάβλι στο καπνιστήριο, όταν ξαφνικά είδαμε πίσω και αριστερά του πλοίου, δηλαδή στη βορειοδυτική του πλευρά, σε απόσταση λίγων μόνο μιλίων, ένα μεγάλο λευκό άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο στον ουρανό. Κατόπιν, φάνηκαν δύο μικρότερα ιπτάμενα αντικείμενα στα δυτικά του μεγάλου και μάλιστα, το ένα από αυτά προσκολλήθηκε πάνω του. «Πειράματα των Αμερικανών…», υπέθεσα και δεν τα ξαναείδα.

Έφυγα αμέσως και ανέβηκα στη γέφυρα να ρωτήσω γεμάτος αγωνία αν είχε δει και κάποιος άλλος αυτές τις παράδοξες συσκευές. Δεν τις είχε παρατηρήσει κανείς. Πάντως, ήμουν σίγουρος πως κάτι περίεργο συνέβαινε με τον χρόνο και πως είχαμε επηρεαστεί από την επιτάχυνση της κίνησης των Α.Τ.Ι.Α.

Κοίταξα το ρολόι μου και η ώρα είχε περάσει. Βάζω τον δέκτη στα 500 KHz, για να συμπληρώσω το ημερολόγιο και ακούστηκαν υπερβολικά γρήγορα τα MORS. Βάζω και το Time Signal στα 15 MHz RWM (Radio Moscow) και άκουσα υπερβολικά γρήγορα και τα σήματα της ώρας. Τόσο πολύ γρήγορα, που νόμισα πως φταίει ο σταθμός.

Έκανα να πιάσω άλλο σταθμό και μηχανικά κοίταξα το ρολόι, όπου διαπίστωσα πως ο ρωσικός σταθμός «χτυπούσε» κανονικά τα λεπτά. Πετάχτηκα από την καρέκλα, άνοιξα το παραθυράκι του chart room και είδα τον Καπετάνιο. Κάτι σαν να με σταμάτησε και δεν του είπα τίποτε. Έκανα να χτυπήσω τα MORS και παρατήρησα ότι τα χέρια μου δεν μπορούσαν να χειριστούν ούτε πέντε γράμματα το λεπτό, δεδομένου ότι χειριζόμουν εκατό το λεπτό, διότι έκανα περίπου δύο λεπτά για να πάω με την καρέκλα προς τον πομπό.

Αναστατωμένος, είπα στον Καπετάνιο: «Τα χέρια μας δεν πάνε, δεν μας ακούνε…» Ο Καπετάνιος απάντησε ότι κανένας δεν έπρεπε να πειράξει τον αυτόματο πιλότο. Την άλλη ημέρα, το πλήρωμα συζητούσε για τα περίεργα γεγονότα, που είχαν συμβεί στον καθένα.

Ένας ναύτης παραπονιόταν ότι μόλις άναβε το τσιγάρο του, δεν προλάβαινε να το καπνίσει, γιατί αυτό καιγόταν αμέσως. Ο Ανθυποπλοίαρχος, που έκανε βάρδια 00:00-04:00, μόλις πήγε στην καμπίνα του και έπλενε τα δόντια του, για να πέσει να κοιμηθεί, του φώναξε ο ναύτης ότι η ώρα πήγε κιόλας 23:40, άρα δεν προλάβαινε ούτε να κοιμηθεί. Όλοι μας, όμως, νιώθαμε βραδυκαρδία και υποθερμία.

Χρόνια τώρα προσπαθώ να εξηγήσω αυτό το περίεργο γεγονός. Πιστεύω ότι η βραδυκαρδία και η μείωση αντανακλαστικών του πληρώματος οφείλονταν στη βαρυτική διαστολή του χρόνου. Τα κύματα βαρύτητας (βαρυόνια), που εκπέμπονταν από τις επιταχύνσεις των Α.Τ.Ι.Α. για την απογείωσή τους και άλλες κινήσεις, δρούσαν βιοχημικά στον μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού, σύμφωνα με τις θεωρίες των Bohr – Einstein».

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ», στις 17/08/1995