Την πεποίθησή του ότι η Ρωσία δεν θα καταφέρει ποτέ να επιτύχει τις επιδιώξεις της στην Ουκρανία, εξέφρασε από τη Βαρσοβία ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, συμπληρώνοντας ότι η Δύση δεν εξυφαίνει σχέδια επίθεσης κατά της Ρωσίας.

Πριν από έναν χρόνο, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος, η διεθνής κοινή γνώμη εξέφραζε ανησυχία για ενδεχόμενη κατάληψη του Κιέβου από τον ρωσικό στρατό. «Μόλις ήρθα από την επίσκεψή μου στο Κίεβο και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι παραμένει ισχυρό, υπερήφανο και πρωτίστως ελεύθερο», συμπλήρωσε ο Μπάιντεν καταχειροκροτούμενος έξω από το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας.

«Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία: η υποστήριξή μας προς την Ουκρανία θα είναι ακλόνητη, το ΝΑΤΟ δεν θα διχαστεί», είπε ο Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε την εσφαλμένη εντύπωση ότι θα προκαλούσε ρήγμα στην ενότητα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, αλλά αντιθέτως αυτή είναι σήμερα πιο ενωμένη από ποτέ.

Η ρωσική εισβολή δεν ήταν μια δοκιμασία μόνο για την Ουκρανία, συνέχισε ο Μπάιντεν, αλλά επίσης για τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. «Θα αντιδρούσαμε ή θα κοιτούσαμε αλλού; Θα ήμασταν δυνατοί ή αδύναμοι; Θα ήμασταν ενωμένοι ή διχασμένοι; Έναν χρόνο αργότερα, γνωρίζουμε τις απαντήσεις», ανέφερε.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ προανήγγειλε επίσης την επιβολή νέων κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας εντός των προσεχών ημερών.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα που μίλησε νωρίτερα έστειλε μήνυμα αλληλεγγύης στον δοκιμαζόμενο ουκρανικό λαό. «Ζήτω η ελεύθερη Ουκρανία, ζήτω η συμμαχία της Δημοκρατίας της Πολωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε και επευφημήθηκε από τους παρευρισκόμενους. Απηύθυνε έκκληση στις κυβερνήσεις των χωρών μελών του ΝΑΤΟ να ενισχύσουν τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. «Μη διστάζετε» να παράσχετε στρατιωτική βοήθεια» στην Ουκρανία, είπε χαρακτηριστικά.

Νέα έκκληση για βοήθεια στην Ουκρανία απηύθυνε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. 

«Αν η Ρωσία δεν αναγκαστεί να σταματήσει τώρα, αν η Ρωσία δεν τιμωρηθεί τώρα, άλλοι κατακτητές του κόσμου θα ξεκινήσουν πολέμους. Σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Σε διαφορετικές ηπείρους. Οπουδήποτε ένα κράτος ονειρεύεται να κατακτήσει τους γείτονές του», ανέφερε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Μάλιστα για πολλοστή φορά αξιοποίησε τις φωτογραφίες γνωστών φωτορεπόρτερ (Alex Lourie, Vadim Ghirda, Mikhail Palinchak, Wolfgang Schwan και Mstylav Chernov) για να καταδείξει τη φρίκη του πολέμου στη χώρα του.

Μέχρι στιγμής, η διπλωματία εμφανίζεται ανίκανη να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα της ουκρανικής κρίσης.

Με τον Βλάντιμιρ Πούτιν να πιέζει μέσω της ανάπτυξης περισσότερων από 100.000 ρώσων στρατιωτών σε πολύ κοντινή απόσταση από τα σύνορα της Ουκρανίας και τον ρωσικό με το λευκορωσικό στρατό να πραγματοποιούν κοινές ασκήσεις κοντά στα βόρεια σύνορά της, με στόχο την αναδιαμόρφωση της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της ηπείρου, Ευρώπη, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δεν φαίνονται μέχρι στιγμής να επιτυγχάνουν το στόχο της αποκλιμάκωσης.

Μεταφράζεται αυτό σε αποτυχία της διπλωματίας; Το BBC θεωρεί πως αυτό δεν είναι απαραίτητο, και παρουσίασε πέντε πιθανούς τρόπους η κρίση να ξεπεραστεί μέσω διεθνών συμβιβασμών.

Η Δύση ίσως καταφέρει να πείσει τον Πούτιν να υποχωρήσει
Η λύση στην οποία ελπίζουν οι δυτικές κυβερνήσεις, είναι να καταφέρουν να πείσουν τον Πούτιν ότι το κόστος μιας εισβολής στην Ουκρανία θα ήταν μεγαλύτερο από τα πιθανά κέρδη, αναφέρει το βρετανικό μέσο.

Στις απώλειες θα περιλαμβάνονταν ανθρώπινες ζωές, οικονομικές κυρώσεις, αλλά και διπλωματικές αντιδράσεις – ενώ ο ρώσος πρόεδρος θα είχε να αντιμετωπίσει και τον φόβο ότι η Δύση ίσως υποστήριζε μια δυνητική ουκρανική ένοπλη αντίσταση. Κάτι τέτοιο θα τον ενέπλεκε σε ένα δύσκολο και ακριβό πόλεμο επί σειρά ετών.

Για να πετύχει αυτή η στρατηγική, ο Πούτιν θα πρέπει να πειστεί ότι τέτοιου είδους εξελίξεις θα είχαν και τεράστιο πολιτικό κόστος στο εσωτερικό της χώρας του, ενώ παράλληλη η Δύση θα πρέπει να του προσφέρει κάποιου είδους διπλωματική νίκη, που θα του επιτρέψει να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό, που δεν «τσίμπησε» από τις προκλήσεις του ΝΑΤΟ.

Έτσι, θα μπορεί να πείσει τους ψηφοφόρους του ότι ανάγκασε τη Δύση να τον ακούσει και να ανταποκριθεί στις «δικαιολογημένες ανησυχίες ασφαλείας» του.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι εξίσου εύκολα θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ο Πούτιν απέτυχε, με τις πράξεις του να έχουν ενώσει τη Δύση και το ΝΑΤΟ να μετακινεί δυνάμεις σε μικρότερη απόσταση από τα ουκρανικά σύνορα – αλλά και να ενθαρρύνει τη Σουηδία και τη Φινλανδία να γίνουν μέλη του.

Το ΝΑΤΟ και η Ρωσία ίσως συμφωνήσουν σε μια νέα συμφωνία ασφάλειας
Οι δυτικές δυνάμεις έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτούν τις βασικές αρχές τους, όπως τα κυριαρχικά δικαιώματα και η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, το δικαίωμά της να αιτείται την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και την πολιτική «ανοιχτής πόρτας» που ακολουθεί η Συμμαχία.

Όμως οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν παραδεχτεί ότι θα μπορούσε να βρεθεί κοινό έδαφος σε ευρύτερα ζητήματα ασφαλείας της Ευρώπης.

Σε αυτά θα μπορούσε να περιλαμβάνεται η αναβίωση συμφωνιών ελέγχου εξοπλισμών για τη μείωση των βαλλιστικών πυραύλων και των δύο πλευρών, η ενίσχυση των σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των ρωσικών και των νατοϊκών δυνάμεων, η αύξηση της διαφάνειας για τις στρατιωτικές ασκήσεις και τις τοποθεσίες των πυραύλων και η συνεργασία σε δοκιμές αντιδορυφορικού οπλισμού.

Η Ρωσία ήδη έχει καταστήσει σαφές ότι αυτά τα ζητήματα δεν αρκούν για να ικανοποιήσουν τη θεμελιώδη ανησυχία της ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη ρωσική ασφάλεια.

Ωστόσο, έχει σημειώσει ότι αν η παρουσία νατοϊκών πυραύλων μειωνόταν, μέρος των ρωσικών ανησυχιών θα καθησυχαζόταν.

Από κάποιες απόψεις, η Ρωσία θα έχει βγει κερδισμένη: θα έχει αναγκάσει την Ευρώπη να μπει σε ένα διάλογο ασφαλείας με τους δικούς της όρους.

Ουκρανία και Ρωσία θα μπορούσαν να επαναφέρουν τις Συμφωνίες του Μινσκ
Πρόκειται για ένα πακέτο συμφωνιών του 2014 και 2015, που υπογράφηκαν στη λευκορωσική πρωτεύουσα, με στόχο την εκεχειρία στα ανατολικά της Ουκρανίας, όπου μαίνεται εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων και ρωσόφιλων ανταρτών.

Όπως είναι σαφές από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, οι συμφωνίες απέτυχαν. Όμως τουλάχιστον είχαν χαράξει ένα πιθανό μονοπάτι προς την εκεχειρία και έναν πολιτικό συμβιβασμό που στηριζόταν σε ένα πιο ομοσπονδιακό σύνταγμα.

Δυτικοί πολιτικοί έχουν υποστηρίξει ότι η αναβίωσή τους θα μπορούσε να είναι η λύση στην κρίση, με τον γάλλο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, μάλιστα, να δηλώνει ότι το Μινσκ «είναι ο μόνος δρόμος προς την ειρήνη».

Το πρόβλημα είναι ότι καμιά από τις δυο πλευρές δεν είναι ικανοποιημένη με τους όρους της συμφωνίας. Το Κρεμλίνο απαιτεί από την Ουκρανία να πραγματοποιήσει τοπικές εκλογές με στόχο την ενίσχυση ρώσων πολιτικών, ενώ το Κίεβο ζητά πριν από αυτό η Μόσχα να αφοπλίσει και να απομακρύνει τους ρώσους στρατιώτες που θεωρεί ότι έχουν τοποθετηθεί στην περιοχή.

Η μεγαλύτερη διαφωνία αφορά τα όρια της αυτονομίας που συναποφασίστηκε στο Μινσκ για τους αυτονομημένους θύλακες του Ντονμπάς. Το Κίεβο ζητά μια περιορισμένη μορφή αυτόνομης διακυβέρνησης, ενώ η Μόσχα ισχυρίζεται ότι το Ντόνετσκ και το Λούχανσκ θα πρέπει να μπορούν να επηρεάσουν ζητήματα όπως η εξωτερική πολιτική της Ουκρανίας, αλλά και να ασκήσουν βέτο στην πιθανή ένταξή της στο ΝΑΤΟ.

Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος φόβος του Κιέβου: ότι μια αναβίωση του Μινσκ θα μεταφραστεί στο τέλος των ονείρων της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, χωρίς καν να την απορρίψει η Συμμαχία. Επομένως, είναι αμφίβολο αν αυτή η πιθανότητα θα βρει υποστήριξη στην Ουκρανία.

Η Ουκρανία θα μπορούσε να γίνει ουδέτερη, όπως η Φινλανδία
Ανήκει η ουδετερότητα στις διαθέσιμες επιλογές της Ουκρανίας;

Το BBC παραθέτει παλαιότερες φήμες, που αργότερα διαψεύσθηκαν, ότι η χώρα θα μπορούσε να ακολουθήσει το μοντέλο της Φινλανδίας, η οποία επισήμως είχε τηρήσει ουδέτερη στάση στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ήταν μια ανεξάρτητη, κυρίαρχη και δημοκρατική χώρα, όμως παρέμεινε – και παραμένει – εκτός ΝΑΤΟ.

Θεωρητικά, μια τέτοια επιλογή της Ουκρανίας θα μπορούσε να ικανοποιήσει όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Ωστόσο το πιθανότερο είναι ότι το Κίεβο δεν θα επέλεγε αυτή τη διαδρομή, καθώς θα άφηνε τη χώρα ευάλωτη στη ρωσική επιρροή.

Άλλωστε, πέραν του ΝΑΤΟ, η Ουκρανία φιλοδοξεί μια μέρα να ενταχθεί στην ΕΕ – και αυτή η μέρα μάλλον θα αναβληθεί ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση που επιλέξει την ουδετερότητα.

Η σημερινή κατάσταση θα μπορούσε να μετατραπεί σε status quo
Θα μπορούσε η σημερινή εικόνα των ρωσοουκρανικών συνόρων να παγιοποιηθεί, με κάποιο βαθμό αποκλιμάκωσης;

Η Ρωσία θα μπορούσε να μετακινήσει σταδιακά τους στρατιώτες της σε μεγαλύτερη απόσταση από τα σύνορα, ανακηρύσσοντας το τέλος των ασκήσεων, αφήνοντας όμως σημαντικό στρατιωτικό εξοπλισμό στην περιοχή – για καλό και για κακό.

Η Μόσχα θα μπορούσε να συνεχίσει να υποστηρίζει τους αντάρτες στο Ντονμπάς και ταυτόχρονα η πολιτική και η οικονομία της Ουκρανίας θα μπορούσε να συνεχίσει να αποσταθεροποιείται από τη ρωσική απειλή.

Από την άλλη, η Δύση θα ήταν με τον τρόπο αυτό σε θέση να διατηρήσει ενισχυμένη νατοϊκή παρουσία στην Ανατολική Ευρώπη, με τους πολιτικούς και τους διπλωμάτες της να προχωρούν ανά διαστήματα σε συναντήσεις με τους ρώσους ομόλογούς τους, χωρίς ωστόσο να σημειώνεται ουσιαστική πρόοδος.

Η Ουκρανία θα υπέφερε, όμως τουλάχιστον δεν θα βίωνε τον πόλεμο.

Σταδιακά, η αντιπαράθεση θα εξαφανιζόταν από τα πρωτοσέλιδα – και θα εντασσόταν στη μακρά λίστα των «παγωμένων» συγκρούσεων στις οποίες κανείς δεν δίνει πια σημασία.

Όμως τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι εύκολο ή πιθανό – και όλα τους, όσο δυσμενή και αν ακούγονται, απαιτούν συμβιβασμούς.

Το Κίεβο φοβάται ότι η Ουκρανία θα είναι εκείνη που θα σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος των τελευταίων, προσπαθώντας ωστόσο ταυτόχρονα να εκτιμήσει το πραγματικό μέγεθος του κινδύνου καταστροφικής σύρραξης.

Το BBC καταλήγει ότι το μόνο πράγμα που μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε είναι ότι όλες οι πλευρές εμφανίζονται προετοιμασμένες να συζητήσουν, διατηρώντας έτσι ανοιχτές τις πόρτες της διπλωματίας – έστω και μόλις κατά μερικά χιλιοστά.

.in.gr

Ο Ανδρέας Λοβέρδος δήλωσε ότι ο Δημήτρης Κρεμαστινός είχε νικήσει τον κορωνοϊό, αλλά κατέληξε λόγω της παραμονής του για πολλές μέρες στην Εντατική.

Δημήτρης Κρεμαστινός: Ο Ανδρέας Λοβέρδος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΙΝΑΛ και βουλευτής Βόρειου τομέα Αθηνώνμίλησε για τον χαμό του επιστήμονα και πολιτικού Δημήτρη Κρεμαστινού μετά από ενάμιση μήνα νοσηλείας στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού.  Ο κ. Λοβέρδος δήλωσε στην εκπομπή πως ο Δημήτρης Κρεμαστινός δεν κατέληξε από τον κορωνοϊό αφού είχε ενημερωθεί από τη σύζυγο του, Τζένη Κρεμαστινού πως είχε νικήσει τον ιό, αλλά ήταν πολλές μέρες στην Εντατική.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος είχε στενή πολιτική και προσωπική σχέση με τον Δημήτρη Κρεμαστινό όλα αυτά τα χρόνια. Ο κ. Λοβέρδος είχε επικοινωνία με την οικογένεια του Δημήτρη Κρεμαστινού από την πρώτη μέρα που μπήκε στον «Ευαγγελισμό» για να νοσηλευτεί, ενώ ενημερωνόταν και από τον κοινό τους φίλο Γιώργο Μουτσόπουλο για την πορεία της υγείας του πρώην υπουργού Υγείας. Μάλιστα, ο κ. Λοβέρδος είχε ενημερώσει τη Βουλή για τη σοβαρότητα της περιπέτειας υγείας του Δημήτρη Κρεμαστινού.

Ο κ. Λοβέρδος είπε ότι η οικογένεια δεν φοβόταν τον Covid-19 αλλά τις νοσοκομειακές λοιμώξεις. Η κ. Κρεμαστινού είπε στον κ. Λοβέρδο ότι ο πρώην υπουργός νίκησε τον ιό, αλλά και την πνευμονία που ήταν συνέπεια του κορωνοϊού. Όμως, «νικήθηκε από τα γύρω-γύρω» αφού βρίσκονταν πολλές εβδομάδες στην Εντατική και ο οργανισμός του δεν άντεξε.

Στη Ρόδο η κηδεία

Στη Ρόδο αύριο το απόγευμα θα γίνει η κηδεία του πρώην υπουργού, ο θάνατος του οποίου προκάλεσε αισθήματα θλίψης σε όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου όπου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός λόγω της πολύχρονης πολιτικής δραστηριότητας και της κοινωνικής προσφοράς του. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί στις 5.00 το απόγευμα στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού και η ταφή θα γίνει στο νεκροταφείο της Ρόδου, ενώ σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά στην εκκλησία θα επιτραπεί να βρίσκονται ελάχιστοι συγγενείς και φίλοι.

Σε δήλωση του για τον θάνατο του Δημήτρη Κρεμαστινού, ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος επισημαίνει: «Ο Δημήτρης Κρεμαστινός ήταν σταθερά παρών στην πολιτική ζωή της χώρας και της Δωδεκανήσου, τις οποίες τίμησε με συνέπεια. Προσωπικότητα δυναμική, με ξεχωριστή κοινωνική και επιστημονική παρουσία, διακρινόταν για τη μεγάλη αγάπη προς τη Δωδεκάνησο, με την οποία ταύτισε ολόκληρη την πολιτική σταδιοδρομία του. Στην οικογένειά του και τους οικείους του εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου. Τα νησιά μας θα τον θυμούνται πάντα με χαμόγελο για την εξαιρετική προσφορά του».

 

pagenews

Eθνική ημέρα προσευχής και νηστείας προκειμένου «να απελευθερωθεί η Βραζιλία από το κακό» της επιδημίας του κορωνοϊού ανακήρυξε την Κυριακή  ο ακροδεξιός πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου, αφού συμφώνησε σε αίτημα των ευαγγελικών χριστιανών.

 

Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των νεκρών στη Βραζιλία και παράλληλα οι επικρίσεις εναντίον του για τον τρόπο που χειρίζεται την κρίση ο Μπολσονάρου συναντήθηκε με ευαγγελικούς πάστορες έξω από την επίσημη κατοικία του. Οι ευαγγελικοί είναι μεταξύ των πιο πιστών υποστηρικτών του Βραζιλιάνου προέδρου.

 

«Με τους πάστορες και τους θρησκευτικούς ηγέτες θα ζητήσουμε από τους Βραζιλιάνους να τηρήσουν μία ημέρα νηστείας ώστε η Βραζιλία να απελευθερωθεί από αυτό το κακό το συντομότερο δυνατό», επεσήμανε μετά τη συνάντηση στον ραδιοφωνικό σταθμό Jovem Pan.

 

Χθες ο αριθμός των νεκρών στη Βραζιλία αυξήθηκε σε 359 από 299, ενώ τα επιβεβαιωμένα κρούσματα ανήλθαν σε 9.056.

 

Συνεχής απομόνωση 

Η πλειονότητα των Βραζιλιάνων αποδοκιμάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο Μπολσονάρου υποτιμά την επιδημία covid-19 και στηρίζει τους κυβερνήτες και τους υγειονομικούς αξιωματούχους στους οποίους επιτίθεται ο Βραζιλιάνος πρόεδρος επειδή τάσσονται υπέρ των μέτρων κοινωνικής απόστασης, σύμφωνα με δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν χθες.

 

Ο Μπολσονάρου απομονώνεται ολοένα και περισσότερο πολιτικά καθώς εξακολουθεί να τάσσεται κατά των μέτρων κοινωνικής απόστασης που υιοθετούν πόλεις και πολιτείες, χαρακτηρίζοντάς τα οικονομικά καταστροφικούς τρόπους αντιμετώπισης ενός προβλήματος που έχει υπερεκτιμηθεί.

 

 

Εθελοντής μεταφέρει προϊόντα ατομικής υγιεινής σε μια από τις φαβέλες της Βραζιλίας (Πηγή: AP Photo)

 

 

Η ιδέα της νηστείας και της προσευχής έλαβε νέα ώθηση χθες μεταξύ των υποστηρικτών του Μπολσονάρου και των ευαγγελικών ιερέων στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης.

 

«Η Βραζιλία αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση. Οι δυνάμεις του κακού υψώνονται ενάντια σε έναν θεοσεβούμενο χριστιανό πρόεδρο, υπέρμαχο της οικογένειας. Η Κυριακή θα είναι μία ημέρα νηστείας», έγραψε ο ευαγγελικός πάστορας και γερουσιαστής Μάρκο Φελιτσιάνο στο Twitter.

 

Ο πάστορας Σίλας Μαλαφάια, επικεφαλής της μεγαλύτερης εκκλησίας των ευαγγελικών στη Βραζιλία, πρότεινε μέσω των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης η νηστεία να ξεκινήσει από τα μεσάνυκτα του Σαββάτου και να διαρκέσει ως το μεσημέρι της Κυριακής.

 

Η δημοτικότητα του Μπολσονάρου έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδό της από τότε που ανέλαβε την προεδρία πέρυσι.

 

Πρώην λοχαγός του στρατού, υπέρμαχος της παραδοσιακής οικογένειας και αντίπαλος της ομοφυλοφιλίας, ο Μπολσονάρου αν και ανατράφηκε ως καθολικός, βαφτίστηκε ευαγγελικός στον ποταμό Ιορδάνη, στο Ισραήλ, το 2016 όταν ξεκινούσε την προεκλογική του εκστρατεία.

www.cnn.gr

Το Ιράν απάντησε με δικά του αντίποινα στη δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί, αλλά δηλώνει στον ΟΗΕ πως δεν επιδιώκει μία κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ. Από την πρώτη στιγμή όλοι αναρωτιούνται, εάν πραγματικά πέρα από τη ρητορεία της ηγεσίας της έχει η ισλαμική δημοκρατία τη στρατιωτική ισχύ για να αντιπαρατεθεί στο ανεξάντλητο οπλοστάσιο των ΗΠΑ;

Το βρετανικό Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (IISS), όπως και το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), έχουν υπολογίσει την πολεμική μηχανή της Τεχεράνης και τις δυνατότητές της να αντιμετωπίσει είτε έναν συμβατικό πόλεμο, είτε μία πυραυλική, ή υβριδική, σύρραξη.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δυτικών Ινστιτούτων, ο τακτικός στρατός του Ιράν ανέρχεται σε 530.000 οπλίτες –από αυτούς οι 150.000 ανήκουν στην Φρουρά της Επανάστασης. Η Φρουρά της Επανάστασης ιδρύθηκε πάνω από 40 χρόνια πριν και χαίρει αυτονομίας σε σχέση με τις υπόλοιπες ένοπλες δυνάμεις, με δικό της προϋπολογισμό και σχέδιο δράσης και έχει αναδειχθεί σε πραγματική αυτεξούσια πολιτική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη στη χώρα.

Πάνω από 20.000 οπλίτες υπηρετούν στο πολεμικό ναυτικό της χώρας, που περιπολεί στα στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο, όπου το Ιράν έχει αισθητή παρουσία, όπως μαρτυρούν τα επεισόδια που έχουν σημειωθεί με ξένα σκάφη που τα διαπλέουν.

Το σώμα των Φρουρών της Επανάστασης ελέγχει επίσης και την μονάδα Μπασίτζ, που ειδικεύεται στην καταστολή των αντιφρονούντων στο εσωτερικό του Ιράν, ενώ σε περίπτωση πολέμου η μονάδα τούτη μπορεί να κινητοποιήσει άλλες εκατοντάδες χιλιάδες πληθυσμού.

Επίσης, άλλες 5.000 οπλίτες συγκροτούν την επίλεκτη μονάδα Κούντς, στην οποία ακριβώς προΐστατο ο Σουλεϊμανί, που ειδικεύεται στις μυστικές επιχειρήσεις σε ξένο έδαφος και αναφέρεται απευθείας στον πνευματικό ηγέτη του Ιράν αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Η μονάδα αυτή είχε αποσταλεί στη Συρία για να πολεμήσει στο πλευρό του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, ενώ στο Ιράκ στηρίζει τις σιιτικές πολιτοφυλακές εναντίον των ανταρτών του Ισλαμικού Κράτους. Ευρύτερα θεωρείται πως η μονάδα Κουντς προσφέρει εκπαίδευση, χρηματοδότηση και πληροφορίες σε ομάδες στη Μέση Ανατολή που αντιτίθενται στα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπως η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ή η Χαμάς στην Παλαιστίνη.

Τα τελευταία χρόνια, οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από τη Δύση έχουν περιορίσει τις εισαγωγές όπλων στο Ιράν. Σύμφωνα με το SIPRI, στο διάστημα 2009-18 αυτές έφθαναν μόλις στο 3,5% των αντίστοιχων της Σαουδικής Αραβίας. Πλέον το Ιράν αγοράζει πολεμικό υλικό κυρίως από την Ρωσία και την Κίνα.

Η πυραυλική υπεροπλία είναι το κλειδί της πολεμικής ισχύος του Ιράν, δεδομένης της μικρής ισχύος της πολεμικής του αεροπορίας σε σχέση με τις αντιπάλους του στην περιοχή, όπως το Ισραήλ κι η Σαουδική Αραβία. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, το πυραυλικό οπλοστάσιό του είναι αριθμητικά το μεγαλύτερο στη Μέση Ανατολή, περιλαμβάνοντας πυραύλους μέσου και μικρού βεληνεκούς, εντός του οποίου πάντως βρίσκονται η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ.

Επιπλέον, η Τεχεράνη ερευνά τελευταία μία διαστημική τεχνολογία που θα του επιτρέπει να αναπτύξει διηπειρωτικούς πυραύλους, που θα δύνανται να πλήξουν ακόμη πιο απομακρυσμένους στόχους. Το πρόγραμμα αυτό έχει παγώσει προσωρινά, στο πλαίσιο της συμφωνίας του 2015 για τα πυρηνικά του.

Σημαντικός μοχλός στο οπλοστάσιο του Ιράν είναι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones). Τέτοια εναέρια όπλα επιχειρούν εντός του Ιράκ από το 2016 εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ενώ έχουν εισέλθει κι εντός του ισραηλινού εναέριου χώρου από βάσεις εντός της Συρίας.

Τον Ιούνιο του 2019, το Ιράν είχε καταρρίψει δε, ένα αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, που όπως υποστήριζε είχε εισέλθει στον εναέριο χώρο του. Πρόσφατα, τέτοια drones είχαν πλήξει σοβαρά πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη Σαουδική Αραβία, με την Τεχεράνη όμως να αρνείται όποια εμπλοκή της στην επίθεση αυτή.

Τμήμα του προγράμματός του των drones, αποτελεί σύμφωνα με το βρετανικό BBC κι η πώληση, ή μεταφορά τεχνογνωσίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών στους συμμάχους του στην περιοχή.

Μεγάλη σημασία αποδίδει πλέον το Ιράν και στον κυβερνοπόλεμο, ιδίως έπειτα από μία κυβερνοεπίθεση που δέχθηκαν το 2010 οι πυρηνικές του εγκαταστάσεις. Εκτιμάται πως οι Φρουροί της Επανάστασης διαθέτουν το δικό τους κλιμάκιο κυβερνοπολέμου, διεξάγοντας, επίσης, επιχειρήσεις εμπορικής και στρατιωτικής κατασκοπίας.

Έκθεση του αμερικανικού Πενταγώνου το 2019 αναφέρει πως το Ιράν έχει ως στόχο του αεροδιαστημικές εταιρείες, αμυντικές βιομηχανίες, πετρελαϊκές κι εταιρείες τηλεπικοινωνιών σε όλον τον κόσμο, προκειμένου να αντλήσει χρήσιμες πληροφορίες.

Μέσα στο 2019, η Microsoft επεσήμανε πως μία ομάδα κυβερνοπειρατών (hackers) «που προερχόταν από το Ιράν κι ενδεχομένως συνδεόταν με την κυβέρνησή του» στόχευσε την αμερικανική προεκλογική εκστρατεία και προσπάθησε να υποκλέψει λογαριασμούς αμερικανών αξιωματούχων.

.news