Για τις πρόσφατες καταγγελίες στον χώρο της Τέχνης αλλά κι αν έχει δεχθεί κάποιου είδους βία, μίλησε η Πέμη Ζούνη στην Real News και στον Βασίλη Μπουζιώτη.

 Υπήρξαν σίγουρα και κακές συνεργασίες, έτσι;

Τις προλάβαινα με έναν τρόπο, τις μυριζόμουν κι έλεγα όχι. Απομακρυνόμουν από ένστικτο. Δεν με ένοιαζε τι θα παίξω, αλλά με ποιους θα δουλέψω. Θέλω να χαίρομαι στην πρόβα γιατί το θέατρο είναι χαρά. Είναι σκληρή δουλειά αλλά και χαρά.

Δέχτηκες ποτέ σεξουαλική παρενόχληση, Πέμη;

Υπήρξαν θρασείες συμπεριφορές που, όμως, τις σταματούσα με κάθετο τρόπο. Με αρρώσταινε να βλέπω ασχήμιες. Ψυχολογική βία έχω ζήσει κι ήταν τρομερή. Πρέπει να μιλάμε όποτε συμβαίνει κάτι. Χωρίς φόβο. Τους καμάρωσα όσους βγήκαν και μίλησαν.

 Τόλμησαν με γενναιότητα αξιοζήλευτη και τους βγάζω το καπέλο! Μετά από αυτό, πιστεύω ότι θα καθαρίσει το τοπίο κι οι επίδοξοι θύτες θα… κουμπώνονται και θα φοβούνται να κάνουν αθλιότητες. Έπαθα σοκ με όλες αυτές τις αποκαλύψεις.

Ξέραμε ότι κάποιος είναι απότομος σκληρός αλλά δεν ξέραμε πόσο άθλιοι ήταν κάποιοι. Με έπιασε το στομάχι μου. Αλλά τώρα πήρα μία ανάσα που καθαρίζει το τοπίο. Δεν είναι βρομιά το θέατρο. Δεν είναι αυτοί οι μετρημένοι στα δάχτυλα άθλιοι.

Είναι γενναιόδωροι, χαρισματικοί, δοτικοί, καλοί, παθιασμένοι με το αντικείμενό τους άνθρωποι. Το θέατρό είναι φως – δεν είναι το σκοτάδι που βγήκε προς τα έξω. Υπάρχει και σκοτάδι, δυστυχώς, όπως και σε άλλους χώρους αλλά κυρίως υπάρχει φως. Και θέλω να το τονίσω αυτό γιατί ο κόσμος πίστεψε ότι το θέατρο είναι βούρκος. Δεν είναι!

Ένα σημείο στο τέλος του δρόμου έμελλε να είναι η παγίδα θανάτου για τον άτυχο πυροσβέστη.

Το υπόγειο φρεάτιο πλημμύρισε από την καταρρακτώδη βροχή με αποτέλεσμα να ξεχυθούν τα λασπόνερα στο βαθύ ρέμα, το όποιο ξεχύλισε στο δρόμο , κάνοντας την άσφαλτο να χαθεί κάτω από μια λίμνη βούρκου.

Η ανύπαρκτη σήμανση είχε σαν αποτέλεσμα το πυροσβεστικό να βγει εκτός πορείας και να πέσει στο ρέμα του φρεατίου σε βάθος 1,5 μέτρου…

24 ώρες αργότερα με την υποχώρηση του νερού εμφανίστηκε το μέγεθος της τραγωδίας…

Video documento, καταγράφει την αγωνιώδη προσπάθεια του Γιάννη Ζαφειρόπουλου να απεγκλωβιστεί από το ημιβυθισμένο πυροσβεστικό όχημα που έχει πέσει σε φρεάτιο στο τέλος του δρόμου.

Ο 46χρονος πυροσβέστης διακρίνεται όρθιος με το κίτρινο μπουφάν στη θέση του οδηγού να προσπαθεί να βρει διέξοδο από τα λασπόνερα.

Το βάθος του ρέματος και το φρεάτιο που είχε δημιουργήσει μια ισχυρή δίνη βούρκου έγινε η παγίδα θανάτου.

«Έγιναν 2-3 προσπάθειες να απεγκλωβιστεί το όχημα. Δεν μπόρεσαν να το ξεκολλήσουν. Έσπασαν δύο φορές τα συρματόσχοινα. Την ώρα που όλοι η προσπάθεια πήρε τέλος, είδα τον αδικοχαμένο Γιάννη να κατεβαίνει από το όχημα. Κατέβηκε από το όχημα. Ο διοικητής του φώναζε ‘’Γιάννη, Γιάννη’’» αναφέρει αυτόπτης μάρτυρας.

Για ώρες οι συνάδελφοί του προσπαθούσαν να τον εντοπίζουν κάτω από τα λασπόνερα αναζητώντας τον σε μια λίμνη βούρκου βάθους 1,5 μέτρου.

Σε κλίμα οδύνης η κηδεία του 46χρονου που ήταν πατέρας 3 παιδιών, με συγγενείς και φίλους να μην μπορούν να πιστέψουν πως χάθηκε ο δικός τους άνθρωπος.

Αφοσιωμένο στο καθήκον και ήρωα. Με αυτά τα λόγια περιγράφουν οι συνάδελφοί του τον άτυχο πυροσβέστη.