Στράτος Αγιοστρατίτης στο enikos.gr: Η σχέση ζωής με τον Αλκαίο, ο μέντοράς του Γ. Ζουγανέλης και ο Μπουλάς που «μιλούσε» με πράξεις

Ο μουσικός, σεναριογράφος και ηθοποιός Στράτος Αγιοστρατίτης μιλά στο enikos.gr για τους σπουδαίους καλλιτέχνες που είχε την τύχη να συνεργαστεί μέχρι σήμερα και την καθοριστική συνάντηση με τον Γιώργο Αλκαίο που του χάρισε έναν τίμιο φίλο και έναν πολύτιμο συνεργάτη.

Της Νάντιας Ρηγάτου 

Όταν συνεργάζεσαι με τον Γιώργο Αλκαίο, μυείσαι στον δικό του αυστηρό και απόλυτα επαγγελματικό τρόπο που έχει επιλέξει να κινείται στο χώρο της τέχνης. Αν δεν είσαι συμβατός με τη σοβαρότητα που τον διακρίνει ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο, συνοδοιπόρος του καλλιτεχνικά δεν γίνεσαι.

Αυτό από μόνο του καθιστά κάθε συνεργάτη του μια πρόκληση για ουσιαστική συζήτηση, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τον Στράτο Αγιοστρατίτη που έζησε τη χρυσή εποχή της ελεύθερης σάτιρας στο πλευρό του Γιάννη Ζουγανέλη και του αείμνηστου Σάκη Μπουλά.

Ο Γιώργος Αλκαίος φέτος αναμετριέται με τη σκηνοθεσία θεάτρου στο έργο “Ο Ημιυπαίθριος”,  τα κείμενα του οποίου συνυπογράφει ο Στράτος Αγιοστρατίτης ο οποίος και παίζει στην παράσταση.

Με τον Στράτο μιλήσαμε για την πορεία του στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, τη μουσική, το θέατρο και για τις συναντήσεις ζωής με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Σάκη Μπουλά καθώς και τη φιλία με τον Γιώργο Αλκαίο από την εποχή του “Τι, Τι”., της πρώτης μεγάλης επιτυχίας του τραγουδιστή.

Μια ωραία κουβέντα με πολλές αλήθειες και πολύ χιούμορ γιατί αυτό άλλωστε μας σώζει τη ζωή.

 – Μίλησέ μου για τον ήρωα που υποδύεσαι στην παράσταση “Ο Ημιυπαίθριος” στο Θέατρο Coronet ;

Ο Θανάσης Πέτρου είναι ένας λαϊκός τύπος, μπογιατζής στο επάγγελμα, που για κακή του τύχη, ο σεισμός τον βρίσκει στην εργασία του. Ετσι βρίσκεται ξαφνικά εγκλωβισμένος στα χαλάσματα, από την πολυκατοικία που έβαφε, στο δώμα του κεντρικού ήρωα! Ζητάει απεγνωσμένα βοήθεια για να τον βγάλουν από τα συντρίμμια, αλλά όλοι τον περιφρονούν, ο καθένας για τους δικούς τους “λόγους”! Ο Θανάσης Πέτρου δεν φαίνεται ποτέ σε όλο το έργο παρά μόνο στο τέλος, οι θεατές ακούνε μόνο την φωνή του μιας και είναι στα χαλάσματα μιας τρύπας! Όλη αυτή η σουρεάλ κατάσταση είναι από μόνη της χιουμοριστική, αλλά αν θες να εμβαθύνεις πιο πολύ στον χαρακτήρα του συγκεκριμένου ήρωα και να μην μείνεις μόνο στην επιφάνεια θα δεις από πίσω μια Ελλάδα που φωνάζει συνεχώς για βοήθεια και οι έχοντες την εξουσία ποτέ δεν βοηθάνε στο να βγει από το σκοτάδι στο φως!

– Υπογράφεις το σενάριο μαζί με τον Γιώργο Αλκαίο. Ήξερες από την αρχή ότι αυτός ο ήρωας γράφεται για σένα ή προέκυψε στη συνέχεια;

Όταν ο Γιώργος μου ανέλυσε την ιδέα του σεναρίου που είχε στο μυαλό του δεν υπήρχε καν αυτός ο ήρωας! Ο εγκλωβισμένος προέκυψε κατά την συγγραφή και όχι ποτέ δεν είχα στο μυαλό μου να τον υποδυθώ εγώ στο έργο! Είναι ένας κομβικός ρόλος που έχει σημασία για να καταλήξει το έργο στη τελική του μορφή. Γενικά όταν γράφω δεν φτιάχνω ρόλους για μένα, άσχετα αν κάποιους από αυτούς τους αγαπάω πιο πολύ. Στη συνέχεια, βέβαια όταν κάναμε ανάγνωση του έργου με τον Γιώργο, μού είπε -με σιγουριά κιόλας- “ο εγκλωβισμένος είσαι εσύ να ξέρεις” και επειδή του έχω  εμπιστοσύνη αποδέχτηκα την πρότασή του για να κάνω τον συγκεκριμένο τύπο!

–Πως είναι ο Γιώργος Αλκαίος ως σκηνοθέτης;

Ο Γιώργος πήρε μαθήματα σκηνοθεσίας όταν ήταν στην Μήλο! Ξέρω ότι είναι κάτι που το αγαπάει και ήθελε να το κάνει! Είναι ένα πολυμήχανο άτομο και έχει την ιδιαιτερότητα με ό,τι καταπιάνεται να το κάνει καλά! Είχαμε συμφωνήσει από την αρχή ότι το συγκεκριμένο έργο πρέπει να το σκηνοθετήσει εκείνος για να το δούμε στην σκηνή όπως το έχουμε φανταστεί και έτσι έγινε! Πάντα του έλεγα την γνώμη μου άλλοτε φωναχτά και άλλοτε ιδιαιτέρως και πάντα είχε τα αυτιά του ανοιχτά!

– Που αποδίδεις τη μακροχρόνια φιλία σας και συνεργασία σας; Ταιριάζετε ως άνθρωποι ή ως καλλιτέχνες;

 Η φιλία είναι μια τεράστια λέξη! Οι φιλίες χτίζονται με κόπο και αλληλοκατανόηση, με στήριξη και αγάπη, με διαφωνίες και συμφωνίες, με χαμόγελα και στιγμές. Γνωριστήκαμε στην εφηβεία μας σχεδόν, εγώ στον Jeronimo Groovy και εκείνος πρωτοεμφανιζόμενος με το “Τι, τι”. Ήρθε ο ένας “τρελός” στον άλλον για συνέντευξη! Δεν ήξερε πού ερχόταν τότε, γιατί εγώ ήμουν ένα αντισυμβατικό άτομο που δεν έκανε συνηθισμένες συνεντεύξεις. Είχα πολύ προχωρημένο χιούμορ για την εποχή σε ό,τι κι αν έκανα. Αυτή ήταν η πρώτη μας γνωριμία και όλα τα υπόλοιπα τα έφερε ο χρόνος, οι στιγμές και το σύμπαν! Φυσικά και ταιριάζουμε. Έχουμε περίπου το ίδιο χιούμορ, οι μουσικές μας καταβολές είναι της ίδιας γενιάς και έχουμε αναπτύξει μεταξύ μας μια ιδιαίτερη χημεία! Για μένα προέχει η φιλία της δουλειάς, δεν θα τσακωνόμουν ποτέ με τον κολλητό μου για χάρη της! Έχουμε βρει όμως, πιστεύω τους σωστούς δρόμους επικοινωνίας μεταξύ μας και στα επαγγελματικά! Ξέρει πότε κάτι δεν μου αρέσει ιδιαίτερα και ξέρω πότε εκείνος έχει άλλη άποψη! Καταλαβαινόμαστε από το βλέμμα και τις αντιδράσεις δεν χρειάζεται να πάμε σε μονοπάτια κακών διαφωνιών. Άλλοτε έχει δίκιο εκείνος και του το δίνω απλόχερα με ένα μπράβο και άλλοτε εγώ. Άλλωστε αυτό δεν είναι και το νόημα της σωστής συνεργασίας;

– Πως προέκυψε η ιδέα να περάσετε από το χώρο της μουσικής στο χώρο του θεάτρου; Σε άγχωσε καθόλου;

 Σε προσωπικό επίπεδο δεν αγχώθηκα καθόλου γιατί είναι κάτι από το οποίο προέρχομαι και το πιστεύω! Όταν μου είπε για τις ιδέες του είδα ότι έχει πολύ ωραία πράγματα  στο μυαλό του που θα ήταν κρίμα να μην τα μοιραστούμε με τον κόσμο! Λυπάμαι που το λέω αλλά ενώ υπάρχουν άνθρωποι ικανοί στο χώρο δεν υπάρχει πλέον καλό υλικό, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων! Ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε μια μίνι σειρά για το κανάλι του στο You Tube με τίτλο  “..Του Γιατρού” στο οποίο έγραψα και έκανα τον ασθενή και ο Γιώργος σκηνοθέτησε και έκανε τον γιατρό! Αν δεν το έχετε δει, να το δείτε για να γελάσετε και να “κλάψετε” με αυτά που βιώνουμε! Μετά είπαμε να το προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα! Ο Γιώργος είναι λίγο πιο διστακτικός από εμένα, θέλει το σπρώξιμό του, αλλά τελικά τα καταφέραμε και επίσης σημαντικό είναι ότι δεν άφησε τη μουσική. Συνεχίζει να γράφει και να κάνει αυτό που εκείνος πλέον θέλει και τον γεμίζει σε μια άλλη μορφή! Μόλις κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι με τον Πάνο Βλάχο με τίτλο “Δεν με Βολεύει”. Έχουμε συζητήσει για τις εμφανίσεις του που ίσως κάνει το χειμώνα, του είπα την άποψη μου και σε μεγάλο βαθμό συμφωνεί, γιατί η εποχή αλλάζει με γοργούς ρυθμούς! Κάνουμε δηλαδή και τα δύο παράλληλα δεν αφήνουμε κάτι πίσω!

 – Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία ανάμεσα στο να είσαι on stage ως μουσικός και τώρα να είσαι στο θεατρικό σανίδι ως ηθοποιός; 

Στο θέατρο η δυσκολία είναι ότι δεν μπορείς να είσαι κρυμμένος πίσω από ένα μουσικό όργανο και να αφήνεις τον frontman  να δουλέψει για σένα με το κοινό. Εκεί ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του γιατί ο “λόγος” και η έκθεση μπορεί να σε ξεγυμνώσουν, αν δεν είσαι προσεκτικός και έτοιμος!

 – Η επαγγελματική σου ιδιότητα ποια είναι ακριβώς; 

Έλα μου ντε! (γέλια).  Ήμουν χρόνια ραδιοφωνικός παραγωγός στον Jeronimo Groovy όπου είχα το ελληνικό πρόγραμμα και τις δημόσιες σχέσεις με την δισκογραφία. Κατόπιν συνέχισα στον Παρέα 104 Fm του συγχωρεμένου του Δ.Ρίζου. Παράλληλα με όλα αυτά  έγραφα για τον Γιάννη Ζουγανέλη στην τηλεόραση, αλλά και στο θέατρο και τα μαγαζιά. Έχω δύο βιβλία έτοιμα για έκδοση και για να μην φλυαρώ ασχολούμαι πλέον μόνο με αυτά που με εκφράζουν στο χώρο της τέχνης!

– Στο παρελθόν είχες συνεργαστεί με τον Σάκη Μπουλά και τον Γιάνη Ζουγανέλη. Μίλησέ μου για αυτή τη συνεργασία;

Από μικρός παρακολουθούσα τον Γιάννη όπου για μένα  ήταν μέντορας και δάσκαλος. Πήρα πάρα πολλά από τον Ζούγα! Τον πρωτοείδα στο “Αχ Μαρία” και κόλλησα με το χιούμορ του, την ευρηματικότητα και την μουσικότητά του. Συνεργαστήκαμε από το 1990 και μετά, σε όλες σχεδόν τις τηλεοπτικές του εκπομπές, “Απίστευτα και Ελληνικά”, “Γεια χαραντάν Ζούγα” κ.α καθώς και στο θέατρο και σε μουσικές σκηνές. Μιλάμε για τους ήρωες μου εκείνη την εποχή και ο Γιάννης και ο Σάκης, με αγκάλιασαν και μου έδωσαν βήμα και εικόνα και τους ευχαριστώ ολόψυχα! Έζησα μοναδικές στιγμές, γέλασα, ταξίδεψα, μεγάλωσα μαζί τους μα πάνω από όλα έμαθα τη δουλειά από μέσα και γνώρισα και δύο φίλους που έχω ακόμα κοντά μου τον Γιώργο Κρητικό που είναι και στην παράσταση μαζί μας και τον Θανάση Βισκαδουράκη που βρισκόμαστε ενίοτε!

 -Την περισσότερη πλάκα εκτός σκηνής την έκανε ο Μπουλάς ή ο Ζουγανέλης; 

Αναμφισβήτητα ο Γιάννης ήταν ο πιο πλακατζής και το πιο μεγάλο πειραχτήρι, ο Σάκης ήταν η ήρεμη δύναμη (κάπως έτσι είμαστε και με τον Αλκαίο τώρα οι δύο μας. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά ισχύει). Ο Σάκαρος ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος που έκανε πολλά πράγματα χωρίς να γνωρίζουν πολλοί, βοήθησε και αυτός πολύ κόσμο. Δεν έλεγε πολλά συνήθως, αλλά μπορούσε να πετάξει μια ατάκα από το πουθενά και να λυθούμε όλοι στα γέλια! 

-Πόσο διαφορετική ήταν η σάτιρα τότε;

Πολύ διαφορετική! Μιλούσαμε ελεύθερα, δεν υπήρχε η σημερινή “καμουφλαρισμένη” λογοκρισία, ο κόσμος γέλαγε αβίαστα δεν στεκότανε σε χαρακτηρισμούς και επίθετα. Η σάτιρα δεν υπάρχει για να προσβάλει τον κόσμο, η σάτιρα υπάρχει για να προσβάλει τα κακώς κείμενα της ζωής και της πολιτικής. Γιατί να προσβληθώ εγώ π.χ άμα με πει κάποιος καραφλό στην παράσταση, αφού είμαι και δεν θέλω να το αλλάξω. Βέβαια οι γενιές αλλάζουν , οι απαιτήσεις επίσης, ο κόσμος όμως παραμένει ο ίδιος με άλλη εμφάνιση μεν, αλλά ο ίδιος. Τα ίδια προβλήματα που υπήρχαν τότε υπάρχουν και σήμερα σαν να μην πέρασε μια μέρα. Το Ε.Σ.Υ, οι μεταφορές, η μόλυνση, η ακρίβεια, το μεταναστευτικό, το δημόσιο… και ένα σωρό άλλα, ήμουνα νιός και γέρασα χωρίς να αλλάζει στην ουσία τίποτα. Παραμένουν τα ίδια άλυτα και διογκωμένα, γιατί πλέον σταμάτησε και η κάνουλα της ρευστότητας. Ο κόσμος έχει χάσει το χαμόγελο του, την ελπίδα του, αυτή είναι η διαφορά του χθες με το σήμερα. Εξάλλου πώς να διασκεδάσει αφού βρίσκεται σε “καταστολή” πνεύματος.

 –Μετά τον “ Ημιυπαίθριο”, ποια είναι τα πλάνα σου; 

Υπάρχουν πολλά σχέδια επί τάπητος, αλλά προς το παρών προέχει ο “Ημιυπαίθριος”, ο οποίος σκίζει. Λένε πώς όταν κάνεις όνειρα ο Θεός γελάει αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε, άλλωστε μας αρέσει το γέλιο. Με τον Γιώργο έχουμε ήδη έτοιμα, στο στάδιο της διόρθωσης, ένα μιούζικαλ, μια ταινία, και δύο σειρές, καθώς και ένα έργο ολόδικό του, που είναι εξαιρετικό. Έρχονται και κάποιες συναυλίες, τα νέα τραγούδια του φίλου μου και υγεία πάνω από όλα παιδιά! Συνεχίστε να γελάτε, να ονειρεύεστε, να αγαπάτε και να είστε αληθινοί, απολαύστε το δώρο της ζωής όσο περισσότερο μπορείτε!

Info

Ο Ημιυπαίθριος του Γιώργου Αλκαίου

Σκηνοθεσία : Γιώργος Αλκαίος

Κείμενα: Γιώργος Αλκαίος – Στράτος Αγιοστρατίτης

 Με τους: Αγιοστρατίτης Στράτος, Δεληκάρης Άγγελος, Κοτζαμάνης Θωμάς,
Κρητικός Γιώργος, Κρυεμάδι Παναγιώτης, Λύκου Μαιρινίκη, Τατάνη Βίρνα, Τριχάς Βασίλης, Τσουρουνάκης Γιάννης, Τσώρου Εμμανουέλα, Φασόλη Μιράντα.

Κάθε Δευτέρα στις 20:00 και κάθε Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Coronet