Λεωνίδας Καλφαγιάννης: «Έχω ένα κομποσχοίνι, ίσως για να μου θυμίζει να κρατάω τον εαυτό μου στη γη»
Στον καναπέ της εκπομπής της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου, «Στούντιο 4», κάθισε τη Δευτέρα 2 Μαρτίου ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης. Στη διάρκεια της συνέντευξής του, ο ηθοποιός ρωτήθηκε για το κομποσχοίνι που κρατάει και εξήγησε το τι σημαίνει αυτό για τον ίδιο.
Μάλιστα, ο καλλιτέχνης εξομολογήθηκε πως του το έχει δώσει ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος για εκείνον.
«Γεννιόμαστε με τη πνοή του Θεού»
Σε ερώτηση που δέχτηκε για το κομποσχοίνι του, ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης εξήγησε ότι: «Κρατάω ένα κομποσχοίνι, ίσως για να μου θυμίζει να κρατάω τον εαυτό μου στη γη. Αυτό λέω! Πολλές φορές ξεχνιόμαστε, είτε στη σκέψη μας, είτε στις συμπεριφορές μας, και αν κάτι μπορεί να σου θυμίζει ότι “είσαι ένας πολύ μικρός άνθρωπος, ούτε να κρίνεις μπορείς, ούτε να αντιδράσεις παραπάνω από το επιτρεπτό”… Όχι το επιτρεπτό του νόμου των ανθρώπων, του νόμου ενός Θεού που ίσως μπορεί να πιστεύεις!».
«Ο καθένας ό,τι έχει ανάγκη. Έχω φάει πολλά χρόνια να υπερασπίζομαι, δικαιωματικά θεωρώντας, επιθυμίες συλλογικά και έχω δει ότι δεν λειτουργεί. Γιατί στο τέλος, ο καθένας με το δικό του τρόπο, στο δικό του χρόνο, θα διεκδικήσει, θα υπερασπιστεί, αυτό που θεωρεί και πιστεύει.
Δεν λέω ότι υπάρχει ένας Θεός. Υπάρχει ο Θεός, υπάρχουν 100 Θεοί. Υπάρχει κάτι το οποίο εγώ πιστεύω, ακουμπάω την ψυχή μου, με ηρεμεί. Παλεύω για να την έχω αυτή την ηρεμία μόνιμα στη ζωή μου και είναι ένα μέσο αυτό να μου υπενθυμίζει ότι είμαι σε μια αποστολή, να γίνομαι όσο πιο ταπεινός και όσο πιο μικρός καθώς προχωράω. Πάντα ήταν στη ζωή μου αυτό!», συνέχισε ο ηθοποιός.
Ακόμα, ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης ανέφερε πως: «Γεννιόμαστε με τη πνοή του Θεού. Από εκεί και πέρα είναι αν το ξεχνάμε ή όχι. Εγώ έχω επιμείνει να το θυμάμαι και κάθε φορά, ανάλογα τις περιόδους, τα χρόνια, τις εμπειρίες μας, κάποιο αντικείμενο έρχεται δίπλα μας και μας συντροφεύει. Μία φωτογραφία, μία συνήθεια που να μας φέρνει κοντά.
Μπορεί να έχει βαρύτητα ο άνθρωπος που στο έδωσε. Εμένα ο άνθρωπος που μου το έδωσε, είναι τόσο σημαντικός για εμένα, που ξεπερνάει όλα τα άλλα. Μπορεί να μου δώσεις εσύ κάτι, που αν είσαι τόσο σημαντικός, να το κουβαλάω σαν φυλαχτό».