Η Μιμή Ντενίση δηλώνει σοσιαλίστρια και καρφώνει τη δήθεν Αριστερά

Μετά την μεγάλη επιτυχία που σημείωσαν οι παραστάσεις του έργου της «Σμύρνη μου αγαπημένη», μιλάει στο ΟΚ και τον Γιάννη Πουλόπουλο για τις σχέσεις της με τους… «αριστερούς» Γιάννη Φέρτη και Αντώνη Τρίτση αλλά και τον Πρόεδρο της Τσεχίας Βάτσλαβ Χάβελ και δηλώνει πιο σοσιαλίστρια από πολλούς δήθεν Αριστερούς.

Εσύ, μια γυναίκα της αστικής τάξης, υπήρξες σύζυγος του Γιάννη Φέρτη και αργότερα σύντροφος του Αντώνη Τρίτση, γνωστών για τις προοδευτικές τους ιδέες. Υπήρξαν στιγμές που συγκρουστήκατε για τα πολιτικά σας πιστεύω;
Αυτή η ανοησία που επικρατεί στην Ελλάδα, ότι αυτός που είναι αστός δεν μπορεί να είναι προοδευτικός, δεν την καταλαβαίνω. Δηλαδή, Αριστερός και Σοσιαλιστής είναι μόνο αυτός που βγαίνει και μιλάει για τα δικαιώματα των εργαζομένων και στην πράξη δεν κάνει τίποτα; Για 30 χρόνια ήμουν επιχειρηματίας στο θέατρο. Για πήγαινε ρώτα όσους συνεργάστηκαν μαζί μου, υπάρχει κανένας που να μην τον πλήρωσα; Που ήμουν καπιταλίστρια και δεν το θυμάμαι; Επειδή δηλαδή φοράω ωραία ρούχα, αυτό πάει να πει ότι δεν είμαι δημοκράτισσα; Όσοι δούλεψαν μαζί μου έχουν να λένε ότι πάντα τους φρόντιζα, πάντα ήθελα να τους προβάλλω και ακόμη και τώρα επέβαλα στις αφίσες του έργου να είναι όλος ο θίασος μαζί. Αν ήταν άλλη στη θέση μου, πιθανότατα θα νοιαζόταν να προβάλει μόνο τον εαυτό της ή θα κοιτούσε να πληρώνεται πρώτα αυτή και μετά οι υπόλοιποι. Για μένα πραγματικά δημοκράτης είναι αυτός που ενδιαφέρεται για τους άλλους στην πράξη και όχι στα φούμαρα. Είμαι πού πιο σοσιαλίστρια από πολλούς δήθεν Αριστερούς. Για να απαντήσω όμως στην ερώτηση σου, με τους ανθρώπους που προανέφερες είχαμε τις ίδιες πολιτικές απόψεις.

Μια παλαιότερη σχέση σου, όχι και τόσο γνωστή, με τον τότε πρόεδρο της Τσεχίας, Βάτσλαβ Χάβελ, ακουγόταν ότι θα κατέληγε σε γάμο. Σκέφτηκες ποτέ να τον ακολουθήσεις στην Τσεχία, όπου θα γινόσουν η πρώτη κυρία;
Αν ήμουν ο τύπος της γυναίκας που θα ακολουθούσε έναν άντρα σε άλλη χώρα, για να γίνει η πρώτη κυρίια, δεν θα είχα κάνει όσα έκανα στο θέατρο. Δεν με εντυπωσίαζε ποτέ η εξουσία. Αυτό που ερωτεύτηκα, όχι μόνο στον Χάβελ, αλλά και στον Γιάννη (Φέρτη) και στον αντώνη (Τρίτση), ήταν το μυαλό τους. Ο Χάβελ ήταν πραγματικός φιλόσοφος. Δεν τον ενδιέφεραν ούτε οι θέσεις ούτε τα αξιώματα, γι’αυτό και θέλησε να φύγει μια ώρα αρχύτερα. Τον Αντώνη, αντίστοιχα, τον άφηνε παγερά αδιάφορο η εξουσία, γι’αυτό και, όταν είδε ότι το κόμμα του πήρε στραβό δρόμο, έφυγε.