Χάρης Βαρθακούρης: Το συγκινητικό «αντίο» στον Δημήτρη Κόκοτα – «Ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αφήσει κάποιος πίσω του…»
Για τον Δημήτρη Κόκοτα μίλησε σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την Τρίτη (25/8), ο Χάρης Βαρθακούρης, εξηγώντας πως «δεν ξέρω αν υπάρχει “σωστός” τρόπος να αποχαιρετήσεις έναν φίλο». Παράλληλα ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε σε αυτό που είναι ενδεχομένως «το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος πίσω του», ενώ κατέληξε λέγοντας ότι «δεν θα πω “αντίο”. Θα πω απλώς… μέχρι να ξαναβρεθούμε».
Το μεσημέρι της Τρίτης 25 Αυγούστου, έγινε γνωστή η δυσάρεστη είδηση του θανάτου του Δημήτρη Κόκοτα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή ύστερα από διετή μάχη που έδωσε για την υγεία του.
Στη δημοσίευσή του, ο Χάρης Βαρθακούρης μοιράστηκε με τον κόσμο, μία σειρά από φωτογραφίες του με τον αείμνηστο φίλο και συνάδελφό του. Στα στιγμιότυπα βλέπουμε επίσης τον Στέλιο Διονυσίου και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Ο τραγουδιστής έχει γράψει στη λεζάντα της ανάρτησής του: «Δεν ξέρω αν υπάρχει “σωστός” τρόπος να αποχαιρετήσεις έναν φίλο. Δυστυχώς η είδηση που εδώ και πολύ καιρό απευχόμουν, έφτασε μόλις στα αυτιά μου.
Η αλήθεια είναι πως, κάπου μέσα μου, το ήξερα. Ήξερα ότι αυτή η μέρα μπορεί να έρθει. Είχα προετοιμαστεί, όσο μπορεί κανείς να προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Κι όμως… τώρα που ήρθε, αντιλαμβάνομαι ότι δεν είμαστε ποτέ έτοιμοι τελικά.
Ίσως γιατί άλλο είναι να ξέρεις ότι κάποιος μπορεί ανά πάσα στιγμή να φύγει κι άλλο να συνειδητοποιείς ότι δεν θα τον ξαναδείς, δεν θα ξαναμιλήσετε, δεν θα γελάσετε ξανά μαζί.
Καλό σου ταξίδι, Δημήτρη μου. Θα μας λείψεις πολύ.
Θα σε θυμάμαι όπως σε γνώρισα. Όπως σε αγαπήσαμε όλη η παρέα μας, με τον Γρηγόρη και τον Στέλιο, που ταξιδέψαμε όλο τον πλανήτη παρέα, τραγουδώντας και χαρίζοντας χαρά στους Έλληνες της διασποράς.. Με τις καλές σου στιγμές, με τις τρέλες σου, με τα απίστευτα γέλια μας μέχρι δακρύων και με όλα αυτά που σε έκαναν εσένα.
Και ίσως αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος πίσω του: να υπάρχουν άνθρωποι που θα χαμογελούν όταν τον θυμούνται, ακόμα κι αν τα μάτια τους είναι βουρκωμένα.
Καλό ταξίδι, φίλε μου. Δεν θα πω “αντίο”. Θα πω απλώς… μέχρι να ξαναβρεθούμε».