Από τον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο

Στην ταινία Ο Βαλέριαν και η Πόλη με τους Χίλιους Πλανήτες, που έκανε πρεμιέρα πριν από λίγες μέρες στη χώρα μας, παίζει το ρόλο της Laureline. Από τη Laureline και τον Valérian μέσα από την πλοκή της υπόθεσης μαθαίνουμε ότι δεν είναι εύκολο να συγχωρείς, αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι ακατόρθωτο. Το πιο δύσκολο είναι να ξεχάσεις και το σημαντικότερο είναι –μέσω της συγχώρεσης– να καταλάβεις το νόημα της αγάπης. Τι σημαίνει όμως για την Cara η αγάπη; «Αυτό είναι μεγάλο ερώτημα. Δεν ξέρω πώς θα όριζα την αγάπη, αλλά ξέρω ότι παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Τι είναι η ζωή χωρίς την αγάπη; Η αγάπη είναι ένα απ’ τα νοήματα της ζωής που δύσκολα κατανοείς ή αναλογίζεσαι. Προφανώς, η αγάπη είναι πολλά διαφορετικά πράγματα. Μπορεί να είναι επώδυνη, αλλά έτσι θα είναι πάντα οι δύο όψεις της. Σεβασμός, εμπιστοσύνη, αποδοχή. Τελικά η αγάπη είναι αυτό που λέει το τραγούδι: ένα υπέροχο πράγμα. Η αγάπη είναι το νόημα της ζωής, σωστά;» μου λέει.

Συμπρωταγωνιστής της στην ταινία είναι ο Dane Dehaan, ο οποίος υποδύεται τον Valérian. «Με τον Dane έχουμε πολλά κοινά, αν και εκείνος λέει για πλάκα πως το μόνο μας κοινό είναι ότι κι αυτός εργάζεται σαν μοντέλο. Ένα όμως είναι βέβαιο, δεν μοιάζουμε καθόλου με τους χαρακτήρες μας στο έργο. Θα έλεγα όμως ότι στην πραγματική ζωή εγώ είμαι περισσότερο Valérian κι εκείνος μοιάζει πιο πολύ με τη Laureline. Επίσης, νομίζω ότι έχουμε την ίδια αντίληψη για το τι είναι χιούμορ».

Ο χαρακτήρας του Valérian είναι μάλλον ντροπαλός και εσωστρεφής. Η ίδια είναι έτσι; «Εσωστρεφής δεν είμαι καθόλου. Όσο για το ντροπαλή, νομίζω πως είμαι, και μάλιστα προδίδομαι εύκολα όταν ντρέπομαι, επειδή δεν βάζω γλώσσα μέσα. Γίνομαι αδικαιολόγητα λαλίστατη. Το παθαίνω πάντα όταν έχω νευρικότητα». «Πότε το έπαθες τελευταία φορά;» θα τη ρωτήσω. «Μάλλον όταν συνάντησα τον Luc Besson (σ.σ. σκηνοθέτη της ταινίας). Γέμισα κάθε στιγμή σιωπής με λέξεις. Ακουγόμουν παλαβή, όπως ίσως ακούγομαι και τώρα. Όμως θεωρώ ντροπαλό τον εαυτό μου και για να καλύψω αυτή την ντροπή μάλλον δεν θα σταματήσω να σου μιλάω αν δεν κάνεις την επόμενη ερώτηση!» λέει γελώντας.

Η Cara, ο Luc και η Ελλάδα

«Άκουσα ότι έχεις έρθει στην Ελλάδα κι έχεις να μας πεις μια τρελή ιστορία» της λέω. «Πήγαινα όταν ήμουν μικρότερη, κυρίως στην Κύπρο. Ο Luc όμως μου είχε πει πως έμεινε στην Ελλάδα για αρκετό καιρό. Εκεί ήταν ο καλύτερός του φίλος, το χταπόδι. Ρώτα τον. Δεν το ονειρεύτηκα. Μου το εκμυστηρεύτηκε». Δείχνω δύσπιστος και θέλει να μου αποσαφηνίσει ότι δεν αστειεύεται. «Όταν γνώρισα τον Luc, μου είπε ότι είχε μείνει στην Ελλάδα όταν ήταν μικρός και ότι ο μόνος του φίλος εκεί ήταν ένα χταπόδι. Όταν τον συναντήσεις, να τον ρωτήσεις να σου πει την ιστορία».

Μιλώντας για ιστορίες, αναρωτιέμαι ποια ήταν η πιο αναπάντεχη εμπειρία της στα γυρίσματα. «Αναπάντεχο ήταν το αρχικό τηλεφώνημα απ’ τον ατζέντη μου ότι ο Luc Besson θέλει να με γνωρίσει. Και στη συνέχεια, όταν τον συνάντησα και εκείνος μου εξήγησε την ταινία και την προσωπικότητα της Laureline, τον καλύτερο ρόλο της ζωής μου. Αυτό ήταν σκέτη τρέλα για εμένα! Όλη η εμπειρία ήταν εκπληκτική από την πρώτη στιγμή. Θα πρωταγωνιστούσα στην ταινία που ο Luc Besson ήθελε πάντα να γυρίσει. Η κάθε μέρα ήταν εκπληκτική και απίστευτη. Αισθανόμουν ότι τον βοηθούσα να πραγματοποιήσει το όνειρό του».

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή  μαζί με το Πρώτο Θέμα.