Αιμίλιος Χειλάκης για τον Αλέξη Τσίπρα: «Είναι σαν τον πίνακα της Τζοκόντα» – ΒΙΝΤΕΟ
Λίγες ημέρες μετά την εμφάνισή του στο Θησείο, όπου προλόγισε την ιδρυτική εκδήλωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα, ο Αιμίλιος Χειλάκης μίλησε για τον ρόλο της τέχνης και των ανθρώπων της στην πολιτική και το δημόσιο διάλογο, την κοινωνία και τις προσδοκίες που γεννά μια νέα πολιτική προσπάθεια.
Ο γνωστός ηθοποιός εξήγησε, μιλώντας στο topontiki.gr, τι τον οδήγησε να βρεθεί στο πλευρό του πρώην πρωθυπουργού και τι πιστεύει για το μέλλον της προοδευτικής παράταξης στην Ελλάδα. Παράλληλα άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για ζητήματα διαφάνειας και κοινωνικής πολιτικής και υποστήριξε ότι το κράτος οφείλει να προστατεύει αποτελεσματικά τους πολίτες και το εισόδημά τους.
Ανέφερε ακόμη ότι θεωρεί πως η ελληνική κοινωνία διανύει μια περίοδο φόβου, ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να εμπνεύσει ξανά εμπιστοσύνη στους πολίτες, όχι ως αλάνθαστος πολιτικός, αλλά ως πρόσωπο που μπορεί να καλλιεργήσει την πίστη σε ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο κράτος.
«Ο Τσίπρας είναι σαν τον πίνακα της Τζοκόντα. Απ’ όποια πλευρά και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σε σένα» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αιμίλιος Χειλάκης.
Αναλυτικά όσα είπε ο Αιμίλιος Χειλάκης:
«Είμαι ένας άνθρωπος μιας ηλικίας και ενός επαγγελματικού βίου που του επιτρέπεται να λέει ο,τιδήποτε θέλει και πιστεύει και το κοινό να τον ακολουθεί, γιατί είναι διαφορετικός ο τρόπος που κάνω θέατρο και σας λέω ιστορίες που σας αφορούν, από τα πολιτικά μου πιστεύω. Έχω φανατικούς πολέμιους αριστερούς και φανατικούς φίλους δεξιούς. Στα 38 χρόνια του επαγγελματικού μου βίου έχω καταφέρει να σας πείσω ότι αυτό που κάνω είναι τουλάχιστον σημαντικό από τη δική μου πλευρά».
«Σε φοβίζει ο άλλος και σου λέει μην πεις τη γνώμη σου γιατί θα χάσεις θεατές. Όχι, λες τη γνώμη σου και κερδίζεις τον σεβασμό ακόμη και εκείνου που έχει διαφορετική άποψη από σένα. Εκείνου βέβαια που είναι σκεπτόμενος, που θα κάτσουμε να συζητήσουμε τις διαφορετικές γνώμες μας. Ελάτε να συζητήσουμε σε αυτό που πραγματικά σκεφτόμαστε».
«Η Ελλάδα έχει ανάγκη μια πολιτική που πρέπει να είναι κέντρο ο άνθρωπος. Δεν μπορεί να είναι κέντρο η οικονομική ευημερία της χώρας σαν να είναι μια εταιρεία η χώρα. Οι χώρες δεν έχουν κέρδος, δεν έχουν ισολογισμό που θα παρουσιάσει κέρδος στο τέλος του έτους. Αντίθετα, θα πρέπει να παρουσιάσουν μέχρι και χασούρα για να αποδείξουν ότι έχουν προσπαθήσει σε χαλεπούς καιρούς να προστατέψουν το κοινωνικό κράτος. Ακόμη και οι άνθρωποι που ψήφισαν Νέα Δημοκρατία το 2019 σε αυτό το κοινωνικό κράτος πίστεψαν».
«Ο Τσίπρας ξέρει τι είναι “Κυβερνώσα Αριστερά”. Σε ένα περιβάλλον καπιταλιστικό, ένας άνθρωπος, ο οποίος ξέρει να κυβερνήσει, κοιτάζοντας το κοινωνικό κράτος. Αυτό είναι η κυβερνώσα Αριστερά, για να μη λέμε άλλες χαζομάρες. Δε θέλουμε ένα κράτος να προσέχει τον πολίτη και να μπορεί να ανταπεξέλθει σε ένα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά;».
«Είμαστε στη φάση του φόβου. Ο,τιδήποτε είναι ανακουφιστικό είναι η ελπίδα. Πρέπει να του δημιουργήσεις την ελπίδα. Ο Τσίπρας μίλησε για ελπίδα το 2012 σε καιρό θυμού. Τώρα πρέπει να μιλήσει για ελπίδα ο Αλέξης, στον καιρό του φόβου. Και νομίζω ότι θα το κάνει. Τον θεωρώ από τους πιο ευφυείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει».
«Δεν θα με ακούσεις ποτέ να σου πω ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πιο σωστός όλων. Θα με ακούσεις όμως να σου λέω ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα δημιουργήσει μια πίστη στα πράγματα. Και θα δημιουργήσει μια πίστη που έχει να κάνει με την ανάγκη τη δική σου για καλύτερο κράτος. Όταν πιστέψεις εσύ ότι μπορεί να υπάρξει καλύτερο κράτος. Όταν το πιστέψεις εσύ, ρίξε την ψήφο στον Αλέξη».
«Ο Τσίπρας είναι σαν τον πίνακα της Τζοκόντα. Απ’ όποια πλευρά και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σε σένα. Είναι μια προσπάθεια ενός ανθρώπου που πραγματικά τον νοιάζει κάτι. Νιώθεις ότι κάτι δικό σου τον αφορά».
«Οι καλλιτέχνες δεν κάνουμε στρατευμένη τέχνη. Κάνουμε το ‘’Τακούνια στον Βάλτο’’ για να σου δείξουμε ότι οι πολιτικοί είναι άνθρωποι. Άρα, θυμήσου ποιους ανθρώπους εμπιστεύεσαι. Δες τους όμως σαν ανθρώπους, όχι σαν υπερανθρώπους. Ούτε επίσης σαν ανθρώπους που θα κάνουν τη δουλίτσα σου. Πολιτική είναι η υπηρεσία του κράτους προς τον πολίτη».
«Το ‘’Τακούνια στον Βάλτο’’ έχει να κάνει με μια ρεμούλα που πάει να στηθεί σ᾽ένα μεγάλο αστικό σπίτι. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ η κυβέρνηση κατάφερε να αποδείξει ότι η γίδα φταίει. Έπιασαν τη γίδα με τον υπουργό στην πλάτη, όχι το αντίστροφο. Λες ρε παιδιά, έχετε μια ευθύνη… Είστε υπό έρευνα. Ούτε να παραιτηθούν, ούτε μια συγνώμη… Τίποτα».
«Το να θυμίσεις στον πολίτη ότι έχει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί όχι μόνο στην πλατεία των Αγανακτισμένων ή στη συγκέντρωση των Τεμπών, αλλά και να συνυπάρξει με αυτόν που διαμαρτύρεται, είναι η δουλειά μας επί σκηνής. Χρειάζομαι τους ανθρώπους που διαφωνούν, αλλά με έναν εποικοδομητικό τρόπο. Όχι να λέει ο Κώστας, ”Χειλάκη είσαι σκουπίδι ή Χειλάκη είσαι κομμούνι”».
«Τα social έχουν την απόλυτη βλακεία να θεωρούνται σημαντικά. Δεν είναι! Είναι σαν το Ολυμπιακό Στάδιο, 70.000 κόσμος, να φωνάζει ο καθένας τη γνώμη του. Ακούς καμία γνώμη; Όχι. Τα social είναι απλά η επικεφαλίδα της είδησης και τελειώνει η ιστορία. Γίνεται διαστρέβλωση της ιστορίας και σταματάει η λογική».