Αγωνία για την εξαφάνιση του Λευτέρη Αξιώτη: Λύγισε η μητέρα του στο «Φως στο Τούνελ» – «Φοβάμαι πολύ για το παιδί μου»

Η μητέρα του Λευτέρη Αξιώτη ή Άκη, όπως τον αποκαλούσαν φίλοι και συγγενείς, μίλησε στο «Φως στο Τούνελ» για την εξαφάνιση του παιδιού της. Ο 47χρονος μουσικοσυνθέτης και δάσκαλος μπουζουκιού, αγνοείται από το πρωί της 25ης Μαρτίου, όταν έφυγε από το σπίτι του στην Αγία Παρασκευή.

«Όλοι με ρωτούν τι έχει συμβεί με το παιδί μου… Ακόμη και μαθητές του από το Ψυχικό, όπου μέναμε και δίδασκε μπουζούκι, επικοινωνούν μαζί μου. Ήταν ένας άνθρωπος που τον πρόσεχαν όλοι για όσα έλεγε, γιατί ήταν ανιψιός του μεγάλου Γιώργου Μανισαλή — που ήταν και ο δάσκαλός του. Ο Γιώργος τού έκανε όλα τα χατίρια. Είχε μια κόρη από τον πρώτο γάμο του στον Βόλο, όμως εδώ, για την αδερφή μου και για εκείνον, υπήρχε μόνο ο Λευτέρης. Τον λάτρευαν…»

Η θεία του, Αντωνία Λαδοπούλου – Μανισαλή, σύζυγος του σπουδαίου συνθέτη, αναφέρει στην κάμερα της εκπομπής πως ο άντρας της τον αγαπούσε τόσο πολύ, που του χάρισε ακόμη και το προσωπικό του μπουζούκι — το όργανο με το οποίο είχε γράψει τις μεγάλες του επιτυχίες — για να τον θυμάται.

Η μητέρα του προσθέτει πως το αγαπημένο τραγούδι του γιου της ήταν το «Ιστορία μου – Αμαρτία μου» της Ρίτας Σακελλαρίου, επίσης δημιουργία του θείου του, ο οποίος είχε συνεργαστεί και με άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες.

«Όταν ο θείος του μεγάλωσε και εμφάνισε Πάρκινσον, δεν μπορούσε πλέον να παίζει μπουζούκι. Συνέχιζε όμως να γράφει τραγούδια και να τα δίνει σε τραγουδιστές, οπότε χρειαζόταν να γίνονται πρόβες. Εκεί ήταν που βοηθούσε ο γιος μου — έπαιζε εκείνος τη μουσική, γιατί ο Γιώργος δεν μπορούσε. Τα τελευταία τραγούδια του τα έπαιξε ο Νικολαΐδης και ένα ο Άκης», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως λέει, μεγάλη αδυναμία στον Άκη είχε και ο βιολογικός του πατέρας. «Όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας του, ο γιος μου πήγαινε κάθε μέρα και νύχτα, στο νεκροταφείο και του έβαζε μουσική. Έπαιζε κι εκείνος μπουζούκι, αλλά ερασιτεχνικό… Δυστυχώς, το μυαλό μου πάει στο κακό. Γυρίζω στο σπίτι και κλαίω συνεχώς. Ανοίγω την πόρτα, μήπως και εμφανιστεί… αλλά τίποτα. Ο γιος μου πουθενά…»,καταλήγει συντετριμμένη.

Το χρονικό της εξαφάνισής του

Όπως αναφέρει στην κάμερα της εκπομπής, όταν έφυγε εκείνη την ημέρα από το σπίτι, της είπε πως θα πήγαινε για έναν καφέ και δεν θα αργούσε.

«Πίστεψα ότι θα ήταν με κάποιον φίλο του για καφέ, όπως συνήθιζε, στις καφετέριες της Αγίας Παρασκευής. Όμως δεν είχα καμία ενημέρωση. Δεν γύρισε το βράδυ και έτσι την επόμενη ημέρα το απόγευμα, πήγα στην Αστυνομία. Μου είπαν ότι θα το εξετάσουν, αλλά δεν υπήρξε κάποια εξέλιξη. Φορούσε ένα χακί μπουφάν, μπλε τζιν παντελόνι και από μέσα μια άσπρη ζακέτα. Ήταν σε καλή διάθεση, δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι. Μαζί του είχε μόνο το πορτοφόλι και τα τσιγάρα του. Αυτό το παιδί είναι όλη μου η ζωή… Κάθε βράδυ που γύριζε, ερχόταν και μου έλεγε “μανούλα”… Κι εγώ του ζητούσα να με αφήσει να κοιμηθώ. Εκείνος, όμως, άναβε τα μηχανήματα για τη μουσική και έπιανε είτε το μπουζούκι είτε το πιάνο του και έπαιζε…»