Στράτος Τζώρτζογλου – Σοφία Μαργιόλα: Η αλήθεια πίσω από τον χωρισμό
H είδηση του χωρισμού του Στράτου Τζώρτζογλου και της Σοφίας Μαργιόλα έσκασε σαν βόμβα πριν από λίγες ημέρες. Όμως δεν ήρθε ως ρήξη, ούτε ως τέλος. Ήρθε ως μια συνειδητή απόφαση ζωής, ύστερα από δοκιμασίες, απώλειες και ερωτήματα που δεν χωρούν εύκολες απαντήσεις. Γιατί, όπως λέει ο Στρ. Τζώρτζογλου, οι σχέσεις που έχουν υπάρξει ουσιαστικές δεν διαλύονται. Και η αγάπη, όπως λέει, δεν τελειώνει όταν αλλάζουν οι συνθήκες.
«Αγάπη δεν είναι για όσο καιρό παίρνω από τον άλλο αυτά που μου δίνουν ικανοποίηση ή εκπληρώνουν τις ανάγκες μου. Όταν πάψει να υπάρχει αυτό το δέσιμο, ακόμη και καλά να χωρίσεις, δεν παύεις να τον αγαπάς. Είσαι οικογένεια, είσαι αίμα. Οπότε, υπό αυτή την έννοια, δεν χωρίσαμε. Την αγαπάω. Αν κόψω τις φλέβες μου, θα βγουν οι λέξεις Αλκιβιάδης, μετά η Μαρία και η Σοφία. Τόσο πολύ την αγαπώ».
Παρότι δεν μένουν πια στο ίδιο σπίτι, παραμένουν δεμένοι και σε καθημερινή επαφή. «Και βλεπόμαστε. Χθες μιλούσαμε 3,5 ώρες στο τηλέφωνο. Βγαίνουμε έξω, το καλοκαίρι μπορεί να πάμε διακοπές μαζί». Όπως εξηγεί, πρόκειται για μια συνειδητή παύση και όχι για οριστικό τέλος.
Οι δυο τους πήραν την απόφαση να μείνουν χωριστά πριν από τις γιορτές. Η Σοφία είχε μετακομίσει προσωρινά στο πατρικό της στη Θεσσαλονίκη λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, ενώ ο Στράτος, εξαιτίας των παραστάσεων με το έργο «Βροχή τα βέλη», περνούσε μεγάλα διαστήματα εκεί, μένοντας στο σπίτι της. Η επιστροφή τους στην Αθήνα σηματοδότησε μια αλλαγή που είχαν ήδη συζητήσει και αποφασίσει και οι δύο.
Ο Στρ. Τζώρτζογλου μιλά για τη Σ. Μαργιόλα με λόγια σεβασμού και τρυφερότητας. «Ο βασικός λόγος που παντρεύτηκα τη Σοφία δεν ήταν, όπως πολλοί πιστεύουν, η εξωτερική της ομορφιά, αλλά το εσωτερικό της μεγαλείο. Το ήθος της είναι απαράμιλλο. Μόνο με της Μαρίας, της πρώην γυναίκας μου, μπορώ να το συγκρίνω».
Τη σχέση τους προσπάθησαν να την εξελίξουν, ωστόσο υπήρξαν εμπόδια που δεν ξεπεράστηκαν. «Από την αρχή της σχέσης μας, που είχαμε πολύ έντονη ερωτική επιθυμία και οι δύο, προέκυψε ένα πρόβλημα υγείας που δεν μας επέτρεψε να αποκτήσουμε το παιδί». Παρά τις δυσκολίες, συνέχισαν, μέχρι που η ζωή έφερε μια ακόμη δοκιμασία. «Έπειτα από τρία χρόνια μπήκα εγώ σε κατάθλιψη. Είχε πεθάνει στο μεταξύ η μάνα μου και δεν έβλεπα τον γιο μου καθόλου».
Τότε ήταν που, όπως λέει, ζητούσε από τη Σοφία να φύγει μακριά από αυτή την κατάσταση. «Πολλές φορές της έλεγα “φύγε καλύτερα, φύγε, ρε Σοφάκι, φύγε, γιατί σε αρρωσταίνω με την αρρώστια μου”. Και δεν έφευγε. Είναι μια γυναίκα που ξέρει να δίνει τον εαυτό της και να θυσιάζεται».
Οι εμπειρίες από την προηγούμενη οικογενειακή του ζωή τον έχουν μάθει να αντιμετωπίζει τις σχέσεις με ψυχραιμία και ευθύνη. Με τη Μαρία Γεωργιάδη, όταν γεννήθηκε ο γιος τους, Αλκιβιάδης, χάθηκε το ερωτικό στοιχείο ανάμεσά τους.
Η έντονη ζωή του Στράτου τούς οδήγησε στην απόφαση να μη μένουν μαζί, με μοναδικό στόχο να προστατευτεί το παιδί. Όταν ο μικρός συμπλήρωσε τα πέντε του χρόνια ο Στράτος μετακόμισε, βλέποντας τον Αλκιβιάδη τα Σαββατοκύριακα, χωρίς να πάρει διαζύγιο. «Δεν είχαμε πάρει χαρτί διαζυγίου, γιατί λέγαμε ότι μπορεί να ξεπεραστεί και να ξαναγυρίσω στο σπίτι». Με τη Μαρία, όπως λέει, είναι σαν να μη χώρισαν ποτέ. Είναι φίλοι και συχνά συνεργάζονται. Όλα αυτά τα βιώματα τον έκαναν να είναι ξεκάθαρος απέναντι στη Σοφία και απέναντι στον εαυτό του.
Το περασμένο καλοκαίρι οι δυο τους επαναπροσδιόρισαν τη σχέση τους. «Στις διακοπές τής είπα τη μεγαλύτερή μου αλήθεια. Είμαι σε μια ηλικία που δεν νιώθω καλά ούτε οικονομικά αλλά ούτε και ηλικιακά να κάνουμε παιδί. Κάποτε δεν με φόβιζε αυτό, ούτε πριν από πέντε χρόνια, πριν από την κατάθλιψή μου».
Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί τέθηκαν επί τάπητος και οδήγησαν στη σημερινή συνθήκη. «Πρέπει κανείς να πάρει απόφαση ζωής όταν πρόκειται για παιδί. Ξέρω τι σημαίνει να είσαι 60 χρόνων», καταλήγει.
Όταν η ζωή συναντά το θέατρο
Εντυπωσιακές είναι οι καρμικές συμπτώσεις της υπόθεσης του έργου «Βροχή τα βέλη» στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Στρ. Τζώρτζογλου, στο θέατρο «Calderone», από τις 31 Ιανουαρίου, κάθε Δευτέρα και Σάββατο.
Ο ήρωας κάνει τα πάντα για τη γυναίκα του, όμως δουλεύει τόσο πολύ που το ερωτικό περνά σε δεύτερη μοίρα. Η γυναίκα του παύει να τον θαυμάζει, η σχέση παγώνει, εκείνη μένει έγκυος, χάνει το παιδί και τελικά τον εγκαταλείπει. Ο ίδιος παθαίνει καρδιακό επεισόδιο και, πέντε χρόνια μετά, συνομιλεί με τον Θεό, τη μνήμη και τη ζωή. Οι εικόνες και οι μνήμες του ήρωα ξυπνούν στον Στρ. Τζώρτζογλου καρμικές ταυτίσεις.
«Συμπίπτει λίγο με τη δική μου ιστορία. Ο πατέρας μου ήταν ναυτικός, τον έχασα. Η σχέση με τη γιαγιά και τη μάνα του είναι όπως οι δικές μου. Το μόνο που διαφέρει είναι το παιδί που δεν γεννήθηκε. Γιατί εγώ ευτυχώς απέκτησα τον Αλκιβιάδη και θέλω να είναι πάντα καλά». Όσο για το διαζύγιο με τη Σ. Μαργιόλα, δεν έχει βγει και ίσως να μη βγει ποτέ. Άλλωστε και οι δύο γνωρίζουν πως η αγάπη δεν έχει τυπικά όρια.