Από τη Μαρία Παπαϊωάννου

Μια στοίβα με ρούχα, συνεργάτες του περιοδικού να την περιτριγυρίζουν και η Χρύσπα να ποζάρει χαμογελαστή στον φακό. Αυτοσαρκάζεται, γελάει δυνατά, κάνει νάζια, ενώ ανά τακτά διαστήματα ρίχνει τρυφερές ματιές στον σύζυγό της, Παναγιώτη Νικολάου, που απολαμβάνει τον καφέ του. Τα «επτά χρόνια φαγούρας» μάλλον δεν τους άγγιξαν, καθώς διανύουν το δέκατο έτος του γάμου τους αλλά μοιάζουν φρεσκοπαντρεμένοι. «Τον γνώρισα στη Θεσσαλονίκη. Επειδή είμαι αυθόρμητη, πιστεύω στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Δεν είπα ποτέ ότι “Αυτός είναι ο άντρας της ζωής μου” γιατί δεν έψαχνα ποτέ τον άντρα της ζωής μου. Ήμουν και είμαι ανήσυχο πνεύμα. Όταν όμως νιώθεις ότι ο άλλος είναι ένας άνθρωπος που μπορείς να εμπιστευτείς και σου έχει έρθει και λίγο κεραυνοβόλα, ε, τότε, δεν σκέφτεσαι» μου εξηγεί ενώ επαινεί το προσωπικό του Gardenista στο Χαλάνδρι για το carrot cake που της έφεραν.

Λόγω των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων, τα πρώτα τέσσερα χρόνια βρίσκονταν μακριά ο ένας από τον άλλο. «Όλα κύλησαν φυσιολογικά γιατί, όταν υπάρχει μεγάλος φόρτος εργασίας, περνάνε οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια και δεν το αντιλαμβάνεσαι. Σε κάθε ευκαιρία ταξιδεύαμε για να συναντηθούμε. Στην αρχή μιας σχέσης νιώθεις μέσα σου την αβεβαιότητα. Όσο περνούν τα χρόνια, δεν ζηλεύεις, είναι λίγο πιο ήρεμα τα πράγματα. Αν φτάσεις στο σημείο να ζηλεύεις τον σύντροφό σου στο πέρασμα των χρόνων, τότε κάτι δεν πάει καλά. Όταν κάποιος σου δημιουργεί ανασφάλεια, δεν αξίζει να είναι σύντροφός σου. Είναι λάθος. Οι ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να μας παρέχουν ηρεμία, χαλάρωση και να νιώθουμε ότι περνάμε όμορφες στιγμές. Προσωπικά, δεν μου άρεσε ποτέ να μου γεννά ο άλλος τη ζήλια. Ξενέρωνα, έφτανα στο σημείο να πω “Άι σιχτίρ, παράτα μας, δεν θέλω άλλο”». Δεδομένης της μακροχρόνιας σχέσης τους, μου γεννιέται η απορία για το αν θα ήθελε να γίνει κάποια στιγμή μανούλα. «Φυσικά και το επιθυμώ, αν και ο λόγος που παντρεύτηκα δεν ήταν αυτός. Αντιλαμβάνομαι αυτό που λένε, ότι το παιδί έρχεται να ολοκληρώσει μια γυναίκα αλλά και μια οικογένεια. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν το σκεφτόμουν καν. Όχι ότι τώρα το σκέφτομαι, αλλά, όσο περνούν τα χρόνια, λες κάποια στιγμή ότι θέλω να το κάνω. Δεν είναι αυτή η στιγμή τώρα. Δεν λέω όχι, αλλά δεν πιέζω και τις καταστάσεις. Μου αρέσει στη ζωή μου να απολαμβάνω τα πράγματα όπως έρχονται. Δεν έχω πλάνο, δεν αγχώνομαι και δεν βάζω απαγορευτικά γιατί το θεωρώ γελοίο».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.