Πλήθος είναι τα αριστουργήματα στο παγκόσμιο Πάνθεον της τέχνης που έχουν ταυτιστεί με τον δημιουργό τους, με μία μόνη διαφορά: δεν είναι δικές του εμπνεύσεις. Ποιός όμως γνωρίζει ποιά είναι τούτα τα διαλεκτά έργα που αποθεώνονται ως δημιουργίες του Α ή Β διάσημου, αλλά ανήκουν σε κάποιον άλλον; Ιδού μερικά, τρανταχτά, παραδείγματα.

Ένα ηχηρό παράδειγμα είναι το δράμα του «Μάκβεθ» που όλοι γνωρίζουν ότι αποτελεί ένα από τα κορυφαία δραματουργικά έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (1564-1616). Όμως το έργο αυτό που προκαλεί ρίγος στον θεατή ήδη από την πρώτη του σκηνή (την απόκοσμη σύναξη των τριών μαγισσών που προοιωνίζουν τις επόμενες στυγερές δράσεις του παρακινημένου από τη φιλόδοξη σύζυγό του στρατηγό που δεν ορρωδεί προ ουδενός εγκλήματος προκειμένου να πάρει την εξουσία) δεν το έχει εμπνευσθεί εξ ολοκλήρου ο μεγαλύτερος σύγχρονος κλασικός του θεάτρου. Στην ουσία, ο «Μάκβεθ» βασίζεται στο έργο «Οι μάγισσες» του Τόμας Μίντλετον (1580-1627), μεγάλα τμήματα του οποίου μεταφέρθηκαν σχεδόν αυτούσια στο έργο του Σαίξπηρ. Μία πρακτική πολύ συνηθισμένη στο ελισαβετιανό θέατρο, για την οποία ουδείς θεατρικός συγγραφέας θα κατηγορείτο τότε για λογοκλοπή.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Fortunegreece.com