Κινηματογραφικές εταιρίες και παραγωγοί του Hollywood στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας τα «έβαλαν» με χρήστες του διαδικτύου οι οποίοι κατέβαζαν «πειρατικά», συστηματικά ταινίες διεκδικώντας απ΄ αυτούς διαφυγόντα κέρδη. Το 2005 το ντιμπέιτ στην Αμερικάνικη κοινωνία φούντωσε με το Ηollywood να υποστηρίζει ότι εξαιτίας των ομαδικών μηνύσεων φρέναρε το «πειρατικό» κατέβασμα ταινιών.

Ο Θωμάς Καραγιάννης είχε άλλη άποψη και απέδειξε μέσω αλγορίθμων που ανέπτυξε ότι οι χρήστες συνέχισαν να κατεβάζουν ταινίες (καταλαμβάνοντας μαζί με το κατέβασμα τραγουδιών το 35-40% του συνολικού όγκου του διαδικτύου παγκοσμίως)-απλά αυτή τη φορά χρησιμοποιούσαν νέα πρωτόκολλα τα οποία έκρυβαν τα ίχνη τους στο διαδίκτυο.

Έκτοτε η διατριβή του στο πανεπιστήμιο Riverside στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έγινε… μπεστ σέλλερ και το έργο του μετρά σήμερα 8.000 αναφορές στην επιστημονική βιβλιογραφία σύμφωνα με τη δημόσια βάση του Google Scholar. Συνολικά έχει δημοσιεύσει περισσότερες από πενήντα εργασίες σε διεθνή συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά με το έργο του να βρίσκει επιρροή στο κορυφαίο 0,1% της παγκόσμιας επιστήμης.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Ethnos.gr