Όλοι αγαπάμε το καλό σπιτικό ψωμί, γι’ αυτό θα μοιραστούμε μαζί σας γνώσεις, εμπειρία και τα μυστικά που θα σας κάνουν εξπέρ στο ζύμωμα.

Λίγη ιστορία…

Τροφή αρχέγονη και ιερή, η βάση της κάθε διατροφικής αλυσίδας, το ατσάλι που δένει τα σώματα και εγγυάται την επιβίωση των λαών, η θεά Δήμητρα, ο άρτος ο επιούσιος, το αντίδωρο, η ευλογία του Χριστού, το “ψωμί κι αλάτι” της φιλίας, το ξεροκόμματο του φτωχού. Στην Αίγυπτο και την αρχαία Ελλάδα το ζύμωναν με τα πόδια, και τα πρώτα ψωμιά ήταν άζυμα, σαν τις σημερινές αραβικές πίτες. Ιερή προσφορά στους θεούς και στον Χριστό, το παλιό εκείνο ψωμί καμάρωνε να είναι από λευκό σιτάρι.

Στην Ελλάδα της γιαγιάς μας, κάθε οικογένεια ανάπιανε το δικό της προζύμι με το αγίασμα της μέρας του Σταυρού και κάθε νοικοκυρά θεωρούσε τιμή και καμάρι το δικό της σπιτικό ψωμί που ψηνόταν στον ξυλόφουρνο. Οι επαγγελματικοί φούρνοι εμφανίζονται στη χώρα μας τη δεκαετία του 1920 και αυξάνονται προκειμένου να χορτάσουν τις στρατιές των προσφύγων. Το επάγγελμα απελευθερώνεται το 1967, όμως, πόσο τελικά ευνόησε η τεχνολογία το ψωμί που μπαίνει στο τραπέζι μας;

Δείτε την συνέχεια στο olivemagazine.gr