Από τον Μαρίνο Βυθούλκα,

Φέτος ο Δημήτρης Μακρυνιώτης είναι ο pastry chef της ομάδας της Φαίης Σκορδά στο Πρω1νό. Όμως, η ζαχαροπλαστική άργησε να μπει στη ζωή του. Τελειώνοντας το σχολείο, οι πρώτες του δουλειές ήταν στη νύχτα. «Αρχικά δούλεψα ως πορτιέρης σε ένα μαγαζί που έπαιζε house μουσική στο Κολωνάκι. Για τρια περίπου χρόνια εργάστηκα σε νυχτερινά μαγαζιά. Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποίησα πως έχανα τη ζωή μου. Όλες μου οι παρέες ήταν από τη νύχτα και είχα μπει σε έναν κύκλο που είχε αλλοιώσει το χαρακτήρα μου. Έτσι, 22 ετών άλλαξα πορεία: εργάστηκα σε μια πολυεθνική εταιρεία, ενώ παράλληλα έκανα σπουδές ώστε να γίνω μασέρ. Στη συνέχεια άνοιξα και δικό μου ινστιτούτο» περιγράφει. Δυο χρόνια μετά, κλείνει τη μικρή επιχείρηση, καθώς τα κέρδη είχαν μειωθεί. «Γενικά είμαι άνθρωπος που όταν κάτι μου πάει στραβά και πάψει να μου αρέσει, το σταματάω» ομολογεί.

Το επόμενο επαγγελματικό βήμα είναι μια καφετέρια στη Γλυφάδα. Το μαγαζί πηγαίνει πολύ καλά, αλλά ένα ταξίδι στο εξωτερικό ανατρέπει όλα τα σχέδιά του. «Ήμουν στο Μπαλί και κατά τη διάρκεια των διακοπών μου εκεί έκανα τον προσωπικό μου απολογισμό. Ήμουν στενοχωρημένος, μολονότι η καφετέρια που άνοιξα με την αδελφή μου πήγαινε πολύ καλά. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, ανακοίνωσα στην Αγγελική πως θέλω να πουλήσω το μαγαζί και να γίνω ζαχαροπλάστης. Εκείνη με κοιτούσε έκπληκτη, όμως εγώ της είπα πως αυτό είναι ένα ανεκπλήρωτο όνειρο από την παδική μου ηλικία. Πάντα έμπαινα μέσα στην κουζίνα την ώρα που μαγείρευε η μητέρα μου. Ο πατέρας μου, όμως, ήταν παλιομοδίτης και δεν ήθελε ο γιος του να μπαίνει στην κουζίνα. “Τι δουλειά έχει ο Δημητράκης στην κουζίνα; Μην τον ξαναφήσεις να μπει μέσα” της έλεγε. Τη συγκεκριμένη επιθυμία την είχα θάψει βαθιά μέσα μου, αλλά δεν την ξέχασα ποτέ».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.