Από τη Γωγώ Θωμά,

Στο σαλόνι της οικογένειας Απέργη στην Τήνο, οι αυτοσχέδιες χορευτικές παραστάσεις της Θωμαής για τους γονείς και τους παππούδες της ήταν μια οικογενειακή στιγμή που έχει μείνει έντονα χαραγμένη στη μνήμη της. «Έκανα μαθήματα μπαλέτου ως παιδί και μου άρεσε τα απογεύματα να μαζεύω την οικογένειά μου στο σαλόνι για να τους δείξω ό,τι νέο μάθαινα. Τους κερνούσα πρώτα σοκολατάκια, έβαζα στο CD Σπανουδάκη και έκανα μια δική μου παράσταση. Επιζητούσα την προσοχή» θυμάται χαμογελώντας. Παρ’ όλα αυτά, τότε δεν ονειρευόταν να γίνει τραγουδίστρια, αλλά γιατρός. «Ήμουν από μικρή λίγο… Μητέρα Τερέζα κι αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια για πολλά χρόνια ήθελα να γίνω δικηγόρος και ομολογώ πως το μετάνιωσα που δεν προσπάθησα να μπω στη Νομική (σ.σ. σπούδασε τελικά Φιλοσοφική στην Πάτρα). Μπορώ να είμαι διπλωμάτισσα όταν θέλω και να επιχειρηματολογήσω μέχρι τελικής πτώσεως, θεωρώ πως έχω ιδανική ιδιοσυγκρασία για αυτό το επάγγελμα».

thomai apergi people 206 (2)

Μπορεί τώρα να βλέπουμε ένα πολύ θηλυκό κορίτσι που μαγνητίζει στην πίστα με το λίκνισμά του, αλλά πιτσιρίκα υπήρξε πολύ διαφορετική. Το μπάσκετ ήταν η αγαπημένη της διέξοδος μετά τα μαθήματα. «Έπαιζα μπάσκετ σε ομάδα από την πέμπτη δημοτικού μέχρι τη δευτέρα λυκείου και συνέχισα και στην Πάτρα, ως φοιτήτρια, φτάνοντας να παίζω στην Α2 Εθνική». Τα πρώτα μουσικά ερείσματα ήρθαν στο τέλος του δημοτικού, μέσα από το Διαδίκτυο. «Στην αρχή άκουγα ποπ, μετά επειδή έπαιζα κιθάρα μυήθηκα στη μέταλ, μάλιστα ντυνόμουν αντίστοιχα. Στην εφηβεία μου φορούσα μόνο μαύρα ρούχα, καρφιά στο λαιμό, άσπρη πούδρα και ψαχνόμουν πολύ μεταφυσικά. Είχα επηρεαστεί τόσο, που στην τρίτη γυμνασίου έλεγα στην κολλητή μου φίλη “Σοφία, τι νόημα έχει η ζωή;…”, μέχρι που έκανα μια πλήρη μεταστροφή και μέσα μου, αλλά και μουσικά, αρχίζοντας να ακούω πιο vocal κομμάτια». Η jazz μπήκε στη ζωή της όταν σπούδαζε στην Πάτρα. Εκεί ξεκίνησε να δουλεύει αρχικά ως διορθώτρια κειμένων σε δύο εφημερίδες για το χαρτζιλίκι και λίγο μετά έκανε τις πρώτες μουσικές εμφανίσεις της. «Ξεκίνησα να τραγουδάω ερασιτεχνικά σε μαγαζιά και ξαφνικά το τηλέφωνό μου άρχισε να χτυπά με διάφορες προτάσεις. Τις είχα απορρίψει γιατί ο σκοπός μου τότε δεν ήταν να γίνω γνωστή, δεν ήξερα καν αν θέλω να γίνω τραγουδίστρια. Μετά από λίγο καιρό, όμως, με πήρε τηλέφωνο ο Γιώργος Αρσενάκος από την Panik Records με μια πολύ ωραία πρόταση και βρέθηκα στην Αθήνα για να υπογράψουμε συμβόλαιο».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.