
H αποκλειστική συνέντευξη του Jan Fabre στο People λίγο μετά την εκδίωξή του: «Αν είμαι το μαύρο πρόβατο στην τέχνη, το αποδέχομαι σαν ευλογία»
Από τον Άρη Βασιλειάδη,
Το βράδυ της ερχόμενης Τετάρτης ο Jan Fabre θα επιστρέψει στην Αθήνα, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, για την παρουσίαση των βιβλίων του Είμ’ Ένα Λάθος, σε μετάφραση Γιάννη Ιωαννίδη, και Νυχτολόγιο 1978-1984, σε μετάφραση Μαργαρίτας Μπονάτσου, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Νήσος και την Πόλα Καπόλα. Λίγο πριν από αυτό μιλά αποκλειστικά στο People.
Ήσασταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου με τη μικρότερη θητεία στην ιστορία του. Μείνατε λιγότερο από δύο μήνες.
Λυπάμαι ακόμα που υπήρξε μια παρερμηνεία των λόγων μου και της εικόνας που παρουσίασα για την Εθνική ομάδα του Βελγίου. Αυτή η εικόνα ήταν μια πολυπολιτισμική κοινωνία, μια ομάδα Βέλγων με ρίζες από την Τουρκία, την Ουκρανία, το Ζαΐρ, το Μαρόκο, την Αλγερία. Όλοι μαζί. Αυτό δεν έχει να κάνει με την ιδέα του εθνικισμού της βελγικής αποικιοκρατίας. Ακριβώς το αντίθετο. Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε θετικοί σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Ο κόσμος αλλάζει. Λυπάμαι επίσης ότι δεν πρόλαβα να αναπτύξω τα σχέδιά μου για την υποστήριξη 60 νέων Ελλήνων καλλιτεχνών για τέσσερα χρόνια. Έμεινα έκπληκτος βλέποντας Έλληνες καλλιτέχνες, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν εναντίον μου, μπροστά στο ενδεχόμενο να χαθεί η ευκαιρία να υποστηριχτούν 60 καλλιτέχνες της νέας γενιάς. Αλλά αυτό που παρατήρησα δυο εβδομάδες αργότερα, όταν εγώ και ο Peter Brook διοργανώσαμε ένα masterclass, ήταν ότι υπήρχαν πολλές αιτήσεις συμμετοχής Ελλήνων ηθοποιών και σκηνοθετών. Δεχτήκαμε με χαρά κάποιους από αυτούς. Επίσης, για τη νέα μου οντισιόν βλέπω πολλά αιτήματα Ελλήνων ηθοποιών και χορευτών. Συνεχίζω να ενδιαφέρομαι για τη δημιουργική ενέργεια αυτής της όμορφης χώρας που ονομάζεται Ελλάδα.
Τι σας αρέσει στην αρχαία Ελλάδα και τι στη σύγχρονη;
Το έργο μου είναι εμποτισμένο με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και τη μυθολογία. Σε πολλά γραπτά μου και στα εικαστικά μου έργα με γοητεύει η ιδέα του φαρμάκου. Βέβαια άλλα έργα μπορούν να θεραπεύσουν και άλλα να δηλητηριάσουν το θεατή. Όσο για τη σύγχρονη Ελλάδα, ανυπομονώ να δω το νέο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με διευθύντρια την Κατερίνα Κοσκινά. Η εναρκτήρια έκθεσή της «Κρίσιμοι διάλογοι: Αθήνα – Αμβέρσα», δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Bart De Baere, διευθυντή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Αμβέρσας. Πρόκειται για μια αλληλεπίδραση μεταξύ Ελλήνων και Βέλγων καλλιτεχνών. Μάλιστα συμμετείχα στη δημιουργία αυτής της έκθεσης και επέλεξα μαζί τους τους Έλληνες καλλιτέχνες. Είμαι αρκετά ενημερωμένος για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη, το θέατρο και το χορό, και θα ήθελα αρκετούς καλλιτέχνες από την Ελλάδα στην επόμενη διεθνή έκθεση μου στη φλαμανδική πόλη της Οστάνδης.