Κατερίνα Γκαγκάκη: Αισθάνθηκα φόβο – Δε μπορούσα να το αντιμετωπίσω!

Η Κατερίνα Γκαγκάκη μίλησε στο People για την αποχώρησή της από τον ΑΝΤ1, την απόφασή της να παραμείνει άλλους 3 μήνες στο κανάλι για να γίνει ομαλά η μετάβαση στα νέα δεδομένα, αλλά και τις ψυχολογικές διακυμάνσεις που πέρασε για να αποδεχτεί την αλλαγή, καθώς όπως τόνισε οι αλλαγές πάντα τη φοβίζουν πολύ.

Λίγο καιρό πριν, είχε πει πως η ανακοίνωση του τέλους αυτής της συνεργασίας της έφερε το ίδιο σφίξιμο στο στομάχι που είχε νιώσει όταν έμαθε για το θάνατο της μαμάς της. Μου έκανε εντύπωση γιατί το ένα θέμα είναι συναισθηματικό και οικογενειακό και το άλλο δουλειά. «Μετά από δέκα χρόνια, ο ΑΝΤ1 για μένα είναι κάτι πολύ συναισθηματικό και οικογενειακό. Θα μου πεις, παραλληλίζεται με την απώλεια του γονιού; Όχι, βέβαια. Όταν διακόπτεται κάτι τόσο απότομα, όσο και να το έχεις ήδη συζητήσει, είναι δύσκολο. Γι’ αυτό το παραλλήλισα κιόλας με τη μαμά μου, γιατί ήταν κάτι που περιμέναμε από μέρα σε μέρα. Μέσα μου ήταν το ίδιο πράγμα σε στιγμιαία ένταση, επειδή ήμουν ακριβώς στο ίδιο σημείο, στο γραφείο μου, όταν το έμαθα. Τελείως διαφορετικός βέβαια είναι ο πόνος μετά. Στο κομμάτι της δουλειάς γίνεται μέχρι και ανακούφιση και ελπίδα και αισιοδοξία πως θα κάνεις κάτι διαφορετικό. Στο άλλο παραμένει πόνος και απώλεια».

Ήταν 27 Φεβρουαρίου, Παρασκευή απόγευμα, όταν της επικοινωνήθηκε η απόφαση του ομίλου, λίγες ώρες μετά άρχισε να γράφεται στα blogs, ενώ την Κυριακή η ίδια βρέθηκε να κάνει σχετικές δηλώσεις στις κάμερες και όλοι εντυπωσιάστηκαν που η ίδια μίλησε τόσο άμεσα για αυτό. «Αν και είμαι άνθρωπος καταθλιπτικός και ο τρόπος που αντιδρώ είναι να ανακτώ δυνάμεις μόνη μου –κατεβάζω τα τηλέφωνα και κάθομαι σπίτι, βλέπω ταινίες, διαβάζω και θέλω για αρκετές ώρες να μη μιλήσω σε κανέναν–, αυτή τη φορά ήταν εντυπωσιακός ακόμα και για μένα ο τρόπος που αντέδρασα. Την Παρασκευή, μετά την εσωτερική συζήτηση που είχαμε, είπαμε πως εφόσον θα παραμείνω μερικούς ακόμα μήνες να μην το ανακοινώσουμε ακόμη». Μετά από μισή ώρα, όμως, άρχισαν να χτυπούν τα τηλέφωνα από γνωστούς που το είχαν ήδη μάθει. Τα νέα κυκλοφόρησαν γρήγορα. «Το Σάββατο το πέρασα με την ομάδα μου, κάναμε βόλτες, πήγαμε για φαγητό, θέλαμε να είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον. Την Κυριακή ήταν η τελευταία παράσταση του Σάκη Ρουβά με τον Ηρακλή και η πρώτη μου σκέψη ήταν να μην πάω. Ξαναμπήκα για λίγο κάτω από το πάπλωμα και είπα να το αφήσω, γιατί δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Αισθάνθηκα φόβο. Τρόμο. Μάλιστα, έστειλα και μήνυμα πως δεν θα πάω. Και ξαφνικά έγινε ένα “κλικ” στο μυαλό μου και είπα “τώρα είναι που θα πάω”. Πήγα πολύ αποφασισμένη να εξηγήσω τι συμβαίνει πολύ δυναμικά και μετά αισθάνθηκα ανακούφιση. Χάρηκα επαγγελματικά που άκουσα από διαφόρους της επικοινωνίας πόσο σωστά ήταν όσα είπα, αλλά δεν υπήρξε καμία στρατηγική πίσω από αυτό. Ήταν καθαρά ένας τρόπος να κατευνάσω τα δικά μου συναισθήματα. Βάζοντας το συναίσθημα δημοσίως σε λόγια, πήρε τις σωστές διαστάσεις μέσα μου»