Κωνσταντίνος Αργυρός: “Δεν δίνω δεύτερη ευκαιρία στην απιστία”

Ο γοητευτικός τραγουδιστής δεν συγχωρεί την απιστία!


Ο Κωνσταντίνος Αργυρός μίλησε στο «DownTown» Κύπρου και στον Αλέξανδρο Πρίφτη για την προσωπική του ζωή αλλά και την καριέρα του.

Με αφομή τη νέα σου επιτυχία «Δεύτερη φορά», θέλω να μου πεις πότε δίνεις δεύτερη ευκαιρία σε κάποιον, αλλά και σε ποιες περιπτώσεις δεν το σκέφτεσαι καν και τελειώνεις κάτι οριστικά;

Κοίτα, γενικά μου αρέσει να δίνω δεύτερες ευκαιρίες στους ανθρώπους. Άλλωστε, όλοι κάνουμε λάθη κι όπως θέλουμε να μας συγχωρούν, έτσι πρέπει να συγχωρούμε κι εμείς. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που κρατάνε κακίες σε κανέναν – ό,τι κι αν μου κάνεις… Από την άλλη, όμως, δεν δίνω ποτέ δεύτερη ευκαιρία στο κέρατο. Εκεί λέω «δεν έχει δεύτερη φορά». Ποιος συγχωρεί την απιστία;

Αρκετοί, απ’ όσο ξέρω.

Δηλαδή, εσύ θα το προσπερνούσες; Εγώ πάντως όχι. Αν με απατήσει μία κοπέλα, για μένα έχει τελειώσει εκεί το θέμα και δεν το συζητώ παραπάνω – εκεί χωρίζω.

Δηλαδή εσύ δεν έχεις απατήσει ποτέ; Ούτε μία φορά;

Ποτέ, ποτέ! Δεν το παίζω ηθικός και όλα αυτά… Όχι. Απλά δεν μπορώ να απατήσω μία γυναίκα αν είμαι βαθιά ερωτευμένος μαζί της. Όταν είσαι καψούρης δεν βλέπεις τίποτα μπροστά σου, οπότε και η ωραιότερη γυναίκα να στην πέσει, την προσπερνάς. Άλλωστε, γιατί να απατήσεις όταν βρίσκεσαι σε σχέση; Ποιος ο λόγος; Μπορείς να χωρίσεις, να μείνεις μόνος σου και να κάνεις ό,τι γουστάρεις…

Πάντως εσύ αυτή την περίοδο έχεις δηλώσει ότι είσαι μόνος σου. Έτσι;

Ναι, είναι αλήθεια. Είμαι μόνος μου.

Και δεν σου λείπει ένας άνθρωπος;

Δεν θα το έλεγα. Υπάρχουν στιγμές που μου λείπει πολύ και άλλες, λόγω δουλειάς, όχι και τόσο. Κοίτα, πρέπει να ξέρεις ότι η δική μας η δουλειά δεν είναι απλή. Ποια γυναίκα θα δεχτεί ότι ο φίλος της δουλεύει νύχτα και, όταν αυτή κοιμάται, εκείνος δουλεύει και το αντίστροφο; Δεν είναι εύκολο να κάνεις σχέση, εκτός αν η άλλη είναι συνάδελφος ή νοσοκόμα που έχει βάρδια (γελάει).

Έχεις κάνεις σχέση ποτέ με συνάδελφό σου;

Όχι.

Ωστόσο, ουκ ολίγες φορές, σου έχουν χρεώσει σχέσεις από τον χώρο, όπως με τη Νίνα Λοτσάρη, τη Ράνια Κωστάκη, ακόμη και την Κατερίνα Καινούργιου.

Μόνο με τη Ράνια είχαμε σχέση, κι αυτό πολύ παλιά. Είναι πολύ καλό παιδί η Ράνια και παραμένει ένας άνθρωπος που έχω μέσα στη ζωή μου. Με τη Νίνα Λοτσάρη και με την Κατερίνα, δεν έχει συμβεί ποτέ και τίποτα. Η Νίνα είχε έρθει με την παρέα της στο «Posidonio» για να με δει και μετά στο καμαρίνι και την Κατερίνα Καινούργιου την γνωρίζω από το χώρο. Είμαστε μόνο γνωστοί και ως εκεί. Τίποτα παραπάνω.

Και με τη Ναταλία Γερμανού, όμως, έχεις ιδιαίτερη σχέση…

Η Ναταλία είναι ένα υπέροχο πλάσμα που με έχει στηρίξει πολύ και την αγαπάω. Της χρωστάω πολλά και χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να το πω. Έχει γράψει υπέροχους στίχους και μου έχει χαρίσει και σε αυτόν τον δίσκο ένα μοναδικό κομμάτι, το «Εμείς δεν θα χωρίσουμε ποτέ», το οποίο της αφιερώνω από καρδιάς.

Σου αρέσει η Ναταλία, ως γυναίκα;

Είναι πολύ ερωτεύσιμη! Έχει πολλά πράγματα που ελκύουν τους άντρες και αυτό το διαπιστώνω κάθε φορά που βγαίνουμε έξω μαζί, με τον τρόπο που της συμπεριφέρονται οι γύρω της. Και φυσικά χαίρομαι που αρέσει τόσο πολύ η φίλη μου.

Πόσο σε έχει αλλάξει η αναγνωρισιμότητα, Κωνσταντίνε;

Νομίζω, καθόλου. Όπως ήμουν πριν, έτσι είμαι και σήμερα. Γιατί να με αλλάξει; Πάντα ήθελα να κάνω αυτή τη δουλειά, να με αναγνωρίσει ο κόσμος, να αγαπήσει τα κομμάτια μου και θα αλλάξω αυτό που είμαι; Πρέπει να είσαι χαζός για να το κάνεις! Ο κόσμος μας επιλέγει, αυτός μας φτιάχνει και δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι απέναντί του, αλλά ευγνώμονες.

Ούτε η σχέση που έχεις με τις γυναίκες έχει μεταβληθεί;

Ούτε. Όπως φλέρταρα κάποτε, φλερτάρω ακόμα, κι όπως μου την έπεφταν, έτσι μου την πέφτουν. Αυτά δεν αλλάζουν – τουλάχιστον αυτό συμβαίνει με μένα.

Έχεις αφεθεί ποτέ απόλυτα σε έναν έρωτα;

Νομίζω πως ναι. Ξέρεις, είμαι αρκετά δοτικός στις σχέσεις μου. Έχω δώσει πολλή αγάπη κι έχω εισπράξει ανάλογα. Όχι, δεν έχω παράπονο από τον έρωτα. Πάντα τον ζούσα και θα τον ζω χωρίς όρια. Και είναι δεδομένο ότι έχω πληγωθεί κι εγώ, όπως όλοι μας.

Ένιωσες ποτέ να καταστρέφεσαι;

Συναισθηματικά εννοείς; Ναι, αυτά είναι πράγματα που τα νιώθεις στον έρωτα. Απ’ τη μια ζεις στον παράδεισο και από την άλλη μπορεί να βρεθείς στην κόλαση. Όλα παίζουν στο παιχνίδι αυτό… Αλλά να σου πω κάτι; Δεν μετανιώνω ποτέ για ό,τι ένιωσα, είτε ήταν η απόλυτη ευτυχία είτε η καταστροφή. Άλλωστε, ακόμα και η καταστροφή, έχει τη δική της ομορφιά.

Αν και είσαι μικρός ακόμα, αν κάνεις στο μέλλον μία σχέση και νιώσεις πως βρήκες τον άνθρωπο της ζωής σου, θα παντρευόσουν;

Η δημιουργία της οικογένειας είναι μέσα στα όνειρά μου, αλλά θέλω να προκύψει φυσικά, δεν το κυνηγάω. Μεγάλωσα σε μία όμορφη οικογένεια, μέσα σε ένα ζεστό περιβάλλον κι έχω καλές μνήμες. Οι γονείς μου αποτέλεσαν σωστά πρότυπα για μένα και θα ήθελα να ζήσω αυτό που έζησαν εκείνοι. Οπότε ναι, θέλω να γίνω πατέρας, μάλιστα πιστεύω πως θα ήμουν καλός σε αυτόν τον ρόλο, αλλά πρώτα πρέπει να βρω την κατάλληλη γυναίκα, τον άνθρωπο που θα μοιραστώ αυτό το όνειρό μου μαζί του.

Στερήθηκες κάτι από τα παιδικά σου χρόνια;

Κοίτα, προέρχομαι από μία όχι πλούσια οικογένεια. Ποτέ δεν μας έλειψε, βέβαια, το φαγητό ή τα αναγκαία, αλλά σίγουρα δεν τα είχαμε όλα. Οι γονείς μου δούλευαν και προσπαθούσαν να μας τα παρέχουν όλα, αλλά δεν μου έλειψαν ούτε καν τα παιχνίδια. Γύρω στα 18 μου ξεκίνησα να δουλεύω, έβγαζα το δικό μου χαρτζιλίκι, τα δικά μου χρήματα κι εκεί κατάλαβα πώς είναι να ζεις με τα δικά σου λεφτά. Η αλήθεια είναι ότι ζορίστηκα λίγο με τα χρήματα. Θυμάμαι, για παράδειγμα, πως μία βδομάδα την πέρασα με 20 ευρώ. Τότε, όμως, δεν θέλαμε πολλά χρήματα για να βγούμε έξω και να περάσουμε καλά με τους φίλους μας. Έμεινα με 20 ευρώ στην τσέπη μου, τα 10 τα έφαγα σε δύο μέρες και με τα άλλα δέκα αγόρασα μία μερέντα και ψωμί και τρώγαμε πέντε μέρες με τους φίλους μου, μέχρι να ξαναπληρωθώ. Απίστευτες στιγμές που θα τις θυμάμαι για πάντα! Ωραία χρόνια, όμορφα.



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ!