Από τον Μαρίνο Βυθούλκα,

Είναι 1992. Ο Χρήστος Κυριαζής, με μάνατζερ τον παραγωγό Τάσο Φαληρέα, εμφανίζεται σε νυχτερινά μαγαζιά, δημιουργώντας ουρές από κόσμο που πηγαίνει να τον ακούσει. Τραγουδά κάθε μέρα, εκτός Δευτέρας. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως μια βραδιά είχε έρθει η Μαρινέλλα και μου είπε “Μπράβο! Πώς τραγουδάς τόσο ψηλά; Θα κλείσει η φωνή σου”». To Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, γυρίζει το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Έχω κλάψει» σε καταυλισμό τσιγγάνων στο Ζεφύρι, με πρωταγωνίστρια τη Βάνα Μπάρμπα. «Τη Βάνα τη γνώρισα στο Art Café (σ.σ. ένα καφέ ιδιοκτησίας του στην Καστέλα). Μου είπε χαρακτηριστικά “Γεια σας, Βάνα Μπάρμπα”. Της είπα κι εγώ “Χρήστος” και γελούσε. Η Βάνα είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Ψυχούλα. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας του συγκεκριμένου τραγουδιού οφείλεται σε εκείνη, διότι η ιδέα να γυριστεί το βιντεοκλίπ στο Ζεφύρι ήταν αποκλειστικά δική της» αποκαλύπτει στο People για τη γυναίκα με την οποία έζησε ένα μεγάλο έρωτα εκείνη την εποχή.

Οι γυναίκες ήταν πάντα πηγή έμπνευσης για εκείνον. Έχει κάνει δύο γάμους και έχει αποκτήσει τρία παιδιά. «Την πρώτη μου σύζυγο, τη Μαρία Πατέρα, τη γνώρισα στο στούντιο του φωτογράφου Τάκη Διαμαντόπουλου. Μαζί αποκτήσαμε τον Άρη, ο οποίος σήμερα είναι 30 ετών και παίζει καταπληκτική κιθάρα» λέει με καμάρι. Σήμερα, είναι παντρεμένος με τη Σοφία και έχουν δύο κόρες. Η προσωπική του ζωή όμως είναι κάτι που δεν αγαπά να αναλύει, κάτι που σέβομαι απόλυτα.

christos-kyriazis-people-179-6

«Η ζωή αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη»

Είναι μέσα της δεκαετίας του 1990. Η ανοδική πορεία του Κυριαζή συνεχίζεται ακάθεκτη, αλλά μια σημαντική γνωριμία που θα κάνει ένα βράδυ στη συμπρωτεύουσα τον ωθεί στο να αποσυρθεί από τη δισκογραφία. Στη Θεσσαλονίκη, στο Zoom, τον επισκέπτεται στο καμαρίνι του ο Άκης Πάνου. «Μπήκε μέσα και μου είπε τις εξής κουβέντες: “Έλα αύριο να με πάρεις από το ξενοδοχείο Capsis, να πάμε για φαγητό”. Πράγματι, την επόμενη μέρα με πήγε σε μια ταβέρνα έξω από τη Θεσσαλονίκη, όπου έτρωγε μαζί με τον Καζαντζίδη και τον Διονυσίου. Από εκείνη τη συνάντηση και όλα τα ωραία που είπαμε, μου έμεινε μια ατάκα του. “Κυριαζή, ξέρεις το κόλπο να γράφεις ωραία τραγούδια. Να προσέχεις, όμως, μη σε περάσουν για ‘γυαλιστερό’”. Αυτό μου το είπε γιατί όντως εκείνη την εποχή είχα υπερ-εκτεθεί σε εκπομπές. Έγινε ένα “κλικ”. Μετά από αυτή την κουβέντα τα έκοψα όλα: τηλεοράσεις, συνεντεύξεις, τα πάντα. Πήγα στην Αίγινα και η καθημερινότητά μου επί δεκαοκτώ χρόνια ήταν μόνο ψάρεμα και στούντιο. Αποφάσισα σιγά σιγά να κλείσω και τα μαγαζιά, πριν ξεκινήσει η οικονομική κρίση. Απλά, δεν περίμενα πως η επιστροφή μου στις μουσικές σκηνές θα μου έπαιρνε τόσα πολλά χρόνια. Από την άλλη, δεν παίρνω τα πράγματα στα σοβαρά. Ξέρω πως η ζωή αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Αν κάνω έναν απολογισμό, το πιο σημαντικό που έχω κερδίσει είναι η αγάπη των δικών μου ανθρώπων, αλλά και η αγάπη του κόσμου για τα τραγούδια μου. Κάποτε ο Ζαμπέτας μου είχε πει “Κυριαζή, στη χαραμάδα είσαι”, θέλοντας να μου τονίσει πως σαν τραγουδιστής δεν “πατάω” καλά πάνω στις νότες. Αυτό που αγάπησε ο κόσμος σε μένα ήταν η ψυχή που έβγαλα μέσα από τα τραγούδια και όχι η φωνή μου. Έχω τεράστια αποθέματα ψυχής και με αυτά σκοπεύω να πορευτώ και να δίνω χαρά στον κόσμο μέσα από τα τραγούδια μου. Με τους Onirama αισθάνομαι πάλι πιτσιρικάς και εκ του αποτελέσματος έκανα καλά που περίμενα και δεν πήρα βεβιασμένες αποφάσεις νωρίτερα».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.