Χάρρυ Κλυνν: Η φτώχεια, η δόξα, οι ατάκες και ο θάνατος του γιου του

Πέθανε σε ηλικία 78 ετών ο Χάρρυ Κλυνν.

Ο ηθοποιός τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι και με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

Τα τελευταία δύο χρόνια, μετά τον θάνατο του γιου του, Νίκου Τριανταφυλλίδη, η υγεία του είχε επιδεινωθεί.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες έπαθε κρίση το βράδυ της Κυριακής στο σπίτι του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου κατέληξε.

Πριν δύο χρόνια είχε χάσει τον γιο του Νίκο Τριανταφυλλίδη, γνωστό σκηνοθέτη, από καρκίνο.

Χαρρυ Κλυνν: Τα συγκλονιστικά του λόγια όταν έχασε τον γιο του. Η τελευταία ανάρτηση

Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη από τον Δήμο Καλαμαριάς.

Βασίλης Τριανταφυλλίδης: Γιατί επέλεξε το ψευδώνυμο Χάρρυ Κλυνν

Χάρρυ Κλυνν: Ο σύγχρονος Αριστοφάνης που αποθέωσε την σάτιρα στην Ελλάδα

Η ζωή του Χάρρυ Κλυνν

Είναι ο καλλιτέχνης που ανανέωσε σε αυτές τις δεκαετίες την έννοια της σάτιρας και της επιθεώρησης με επιτυχίες που άφησαν εποχή, τόσο στη δισκογραφία όσο και το θέατρο. Ξεχώριζε σε αυτές τις δουλειές του ο ρόλος του Τραμπάκουλα, που άφησε κυριολεκτικά εποχή.

«Bαζελληνίδες – Βαζέλληνες», «Σ’ όλο τον κόσμο είναι ίδια, μα στην Ελλάδα σπάει καρύδια», «Πίτσες μπλε», «Εμπρός προς τα πίσω» «Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες»,  «Έλληνες είστε και φαίνεστε», «Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα… πάμε να φύγουμε», «Ρόμπες ξεκούμπωτες», «Καλατράβα με και ας κλαίω…», οι φράσεις του Χάρρυ Κλυνν από τις επιθεωρήσεις του έγιναν εδώ και τρεις δεκαετίες σλόγκαν και μέρος της λαϊκής κουλτούρας.

Γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 7 Μαΐου του 1940 από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων, τον Νίκο και την Κυριακή Τρανταφυλλίδη.

Εξαιτίας δυσμενών οικονομικών συνθηκών, ωθήθηκε στην εργασία από την ηλικία των 5 χρόνων. Παράλληλα φοιτούσε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Kαλαμαριάς και αργότερα στο Πέμπτο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης.

Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη αλλάζει τη ζωή του, καθώς, εκτός από το πρώτο βραβείο, “κερδίζει” την πρόταση του Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα.

Για τρία χρόνια ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις δραματικές του σπουδές στη σχολή του Π. Kατσέλη, εμφανίζεται περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα, όπως το «Kάστρο», ο «Bράχος», το «Tροκαντερό», το «Άλσος», και το «Γκρην Παρκ».

Στη συνέχεια άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος.

Μετά τη συμμετοχή του σε δύο ταινίες («Γάμος αλά Ελληνικά» και «Τα 201 Καναρίνια») στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα Ακροπόλ και Χατζηχρήστου, άρχισε να γίνεται πιο γνωστός.

Το 1964 ταξιδεύει για μερικές εμφανίσεις στο Μόντρεαλ. Αυτή η περίοδος της ζωής του κράτησε 10 χρόνια όπου δούλεψε στις HΠA και στον Kαναδά, σε κέντρα τις ελληνικής διασποράς, σε καφεθέατρα ως stand up comedian (νέο τότε είδος, που μετέπειτα το εισήγαγε στην Ελλάδα), ως ηθοποιός σε underground παραστάσεις και παράλληλα ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων.

Συνεργάζεται επίσης για πολλά χρόνια με το περιοδικό «Playboy», την εφημερίδα «Daily Worker», το «Village» και το «On the double». Στο Σικάγο παντρεύεται τη γυναίκα του, Χαρίκλεια και εκεί αποκτά το πρώτο από τα 3 του παιδιά, τον Νίκο.

Την περίοδο αυτή του προτάθηκε να παίξει και στη γνωστή ταινία «Καμπαρέ», την οποία προσφορά τελικά δεν δέχτηκε. Αργότερα στο Μόντρεαλ απέκτησε τον δεύτερο του γιο Αποστόλη, ενώ η κόρη του Κορίνα γεννήθηκε στην Αθήνα.

Γυρίζει στην Ελλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας, στον «Aιγόκερω» και μετά στο «Zυγό» και τη «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ».

Άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», που κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία Columbia το φθινόπωρο του 1978. Αυτός και οι υπόλοιποι δίσκοι του κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.

Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας σύμφωνα με την AGB και οι παραστάσεις του στα θέατρα Ορφέας, Άλσος, Δελφινάριο και Μινώα κ.ά. καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.

Το 1998 παρουσιάζεται η πρώτη του ζωγραφική έκθεση στον «Εικαστικό Κύκλο». Από το 2006 έμενε μόνιμα στη γενέτειρά του Καλαμαριά, έγραψε  βιβλία (κυκλοφορούν 12 βιβλία του), έπαιζε θέατρο, ζωγράφιζε (8 ατομικές εκθέσεις) και ηγείτο της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Καλαμαριάς.

Μεγάλη αγάπη του υπήρξε ο αθλητισμός και ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο. Το 1980 ηγείται μίας ομάδας Ποντίων και φίλων του συλλόγου της γενέτειράς του, του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Σκοπός της ομάδας αυτής ήταν η αποκατάσταση του ονόματος του ποδοσφαιρικού σωματείου.

Η προσπάθεια κρίνεται επιτυχημένη αφού η ομάδα κατά το διάστημα της προεδρίας του αποκτά γήπεδο, επανέρχεται στην Α΄ Εθνική Κατηγορία μετά από 20 χρόνια, αποκτά υποδομές, φυτώριο και γύρω της συσπειρώνει παλιούς και νέους φίλους.

Από το 2006 αποσύρεται από το θέατρο και την Αθήνα και επιστρέφει στην γενέτειρά του την Καλαμαριά. Μετέχει στα κοινά, ζωγραφίζει και εκδίδει 8 βιβλία. Το τελευταίο διάστημα είχε αναπνευστικά προβλήματα και ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι.