Από τον Γιώργο Πράτανο,

Στο τέλος της θητείας του στο Εθνικό Θέατρο, ο Σωτήρης Χατζάκης είχε μια άγρια κόντρα με τον τότε υφυπουργό Πολιτισμού, Νίκο Ξυδάκη, και οδηγήθηκε σε παραίτηση από το Εθνικό Θέατρο.

Πού βρίσκεται σήμερα αυτή η υπόθεση;

Συνεχίζεται δικαστικά. Όχι για λόγους εκδίκησης ή θυμού, αλλά γιατί εθίγην σε θέματα τιμής. Όλο το θέμα ήταν μεταξύ δύο ανθρώπων και ποτέ δεν θεώρησα ότι αυτή ήταν θέση ενός κόμματος. Κατάγομαι από τα σπλάχνα της Αριστεράς, ο πατέρας μου ήταν «Μακρονησιώτης», η μάνα μου στην ΕΠΟΝ. Επέζησαν φρικτών δοκιμασιών και βασανιστηρίων. Στο σπίτι μας, στη Λαμπρινή, έμπαιναν οι αστυνομικοί και κακοποιούσαν τον πατέρα μου… Γνωρίζω την Αριστερά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, δύο χρόνων στην Κρήτη. Θεωρώ πως ο κύριος Ξυδάκης έκανε ένα βασικό λάθος: Πέρασε από το θεσμικό στο θυμικό, προσπαθώντας να διασπάσει τη θεατρική κοινότητα, ενώ το θέμα θα μπορούσε να λυθεί πολιτισμένα και θεσμικά. Αναγκάστηκα να συμμετέχω σε αυτή τη σύγκρουση. Το μόνο που με αφορά είναι να παραμένω μέσα στο θόλο της πνευματικότητας, που προσφέρει στη λειτουργία της κοινωνίας μας. Αν κάτι με δίδαξε αυτή η ιστορία, είναι πως όποιο και αν είναι το πολιτικό προσωπικό, δεν πρέπει να παρεμποδίζεται η λειτουργία του κράτους και να κομματικοποιείται. Πρέπει οι δημόσιοι λειτουργοί να επιλέγονται αξιοκρατικά και να μπορούν να ολοκληρώνουν τη θητεία τους. Φαντάσου όπως έφυγα εγώ εν μέσω θητείας, να φύγει και ο Στάθης (σ.σ. Λιβαθινός, διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου) όταν έρθουν οι άλλοι, να έρθουν οι μεθεπόμενοι και με τη σειρά τους να διώξουν κι εκείνοι… Βλέπω σήμερα ωραίες προτάσεις στο Εθνικό, στο ΚΘΒΕ., στο Φεστιβάλ Αθηνών, τις προσπάθειες της Κονιόρδου έχοντας ένα μικρό κονδύλι. Το μήνυμά μου είναι υπερκομματικό: Να αφήσουμε τις συγκρούσεις που παρεμποδίζουν τη θεατρική παραγωγικότητα και την ανάπτυξη.

Σε είδα λυπημένο στη συνέντευξη Τύπου που είχες δώσει…

Ήμουν στενοχωρημένος. Ως διευθυντής όφειλα να είμαι διευθυντής όλων των θεατών. Εκείνη την εποχή είχα δεχτεί πυρά από δημοσιογράφους γιατί είχα τοποθετηθεί από κυβέρνηση της Ν.Δ. και η θητεία μου είχε ανανεωθεί από τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ. Ήμουν στενοχωρημένος γιατί ένας κρατικός λειτουργός δέχεται bullying. Επίσης, είχα διαβλέψει πως έρχεται ένα πολιτικό προσωπικό σε όλη του τη γκάμα – και δεν λέω μόνο σε κυβερνητικό επίπεδο, που θα υποπέσει σε ακρότητες κάτι που είχα υποστεί στο γραφείο του υπουργού. Τρίτον, έβλεπα να μη γίνεται κατανοητό από τους ανθρώπους του Τύπου το μέγεθος της εκτροπής από το θεσμό. Τέταρτον, και κυριότερο, δεν μπορούσα να δέχομαι bullying από την Αριστερά, με τέτοια οικογενειακή ιστορία. Στο σπίτι μου κατέφυγε ο «Τίγρης», ο Μανώλης Χατζηαποστόλου, που είχε πηδήξει στο τρίκυκλο και πάλεψε με τους δολοφόνους του Λαμπράκη. Στενοχωριόμουν αφάνταστα όταν άκουγα «αυτός είναι διορισμένος από εκείνους». Τέλος, να έρχεται το ΣΔΟΕ και οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης στο θέατρο, με ανώνυμες καταγγελίες και να διακυβεύεται, όχι η καλλιτεχνική μου αρτιότητα, εάν είμαι καλός ή κακός σκηνοθέτης, αλλά η τιμή μου. Αυτό δεν το επιτρέπω. Σε όλη μου τη ζωή πορεύομαι με το μέτωπο ψηλά. Το πόρισμα ήταν συντριπτικό υπέρ μου, παρ’ όλα αυτά δεν πήρε τόσο μεγάλη δημοσιότητα αυτό, όσο εκείνη των κατηγοριών που εκτοξεύτηκαν εναντίον μου. Πλέον η στενοχώρια πέρασε. Είχε και τα καλά του όλο αυτό: Ξαναβρήκα τους φίλους μου, τα βιβλία μου, τα στέκια μου, τα ζώα μου. Βρήκα ξανά την αρμονία του κορμιού μου, το δικαίωμα στον ύπνο… Δεν έχω την ευθύνη πλέον 400 εργαζομένων και των οικογενειών τους, που καθόριζε όλη μου τη στάση στα πράγματα. Και είχα δηλώσει πως προτιμούσα με την κρίση να μη μείνει κανείς άνεργος, παρά να δω το θεατρικό μου όνειρο να πραγματοποιείται. Τώρα είμαι στην ελεύθερη αγορά, ονειρεύομαι, γράφω και ζω την καλλιτεχνική ζωή που μου είχε λείψει.

Ποιο είναι το στοιχείο του χαρακτήρα σου που σε ενοχλεί και το δουλεύεις αυτόν τον καιρό;

Η παρόρμηση.

Μα είσαι Κρητικός…

Θυμάμαι ακόμη την καζούρα που μου έκαναν στο σχολείο για την κρητική προφορά μου. (γέλια) Πολλές φορές με οδηγεί σε καταστάσεις που λέω «εδώ ίσως χρειάζεται και μια δεύτερη σκέψη». Σε γενικές γραμμές, αυτή η παρόρμηση μου έχει κάνει καλό. Όσον αφορά σε θεσμούς και δυνατές σχέσεις, απαιτεί έλεγχο. Αυτό πιστεύω πως, όπως όλοι οι Κρητικοί, θα το δουλεύουμε μια ζωή.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.