Ο Σταμάτης Φασουλής πανεφευρίσκει με ευκολία τον εαυτό του, γοητεύει τους συνομιλητές του και αντιμετωπίζει τις τρεις παραστάσεις με τις οποίες θα αναμετρηθεί φέτος ανάλαφρα. Όπως ακριβώς αισθάνεται και ο ίδιος μετά την εντυπωσιακή αλλαγή στην εξωτερική του εμφάνιση.

Ποια ήταν η κομβική στιγμή στη ζωή σου που σου άνοιξε τους ορίζοντες και, αν δεν την είχες ζήσει, θα ζούσες μια, κυριολεκτικά, άλλη ζωή;

Είχα την τύχη να είχα πολλές τέτοιες κομβικές στιγμές. Και είχα αυτή την τύχη γιατί τις προκαλώ κιόλας, δεν έχω παραιτηθεί από το να εκπλήσσομαι.

Μιλάς συχνά στις συνεντεύξεις σου για την πρώτη φορά που είδες θέατρο και σε συνεπήρε, για παράδειγμα…

Ναι. Και μετά ήταν στη σχολή, όταν είδα την Παξινού να διδάσκει άλλους – όχι εμένα. Επίσης η γνωριμία με τον Χορν και πρόσωπα που δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό, αλλά πολύ σημαντικά για μένα… Η γνωριμία με τη σκηνοθέτιδα Φρίντα Λιάππα, που έφυγε νωρίς… Με τον Δήμο Μαυρομάτη, τη Μελίνα Μερκούρη… Τα τρία χρόνια που δούλεψα δίπλα στον Μάνο Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα ήταν μεγάλο σχολείο. Δεν θα ήμουν ο ίδιος χωρίς αυτά. Το Ελεύθερο Θέατρο φυσικά…Μάλιστα αυτό που θυμάμαι με τον Χατζιδάκι δεν ήταν μια στιγμή ευτυχίας. Ήταν ένα συγκεκριμένο περιστατικό στο οποίο με μάλωσε. Θυμάμαι πως με κάλεσε στο γραφείο του και μου μίλησε αυστηρά. Όταν λέω αυστηρά, μη φανταστείς φωνές. Ο Χατζιδάκις ήταν πιο γλυκός και από προφιτερόλ, μειλίχιος, χωρίς να αλλάζει τον τόνο της φωνής του, πάντοτε κοιτώντας με στα μάτια. Αλλά ήταν ουσιαστικά αυστηρός. Μου μίλησε για ένα ατόπημα που έκανα και δεν το είχα καταλάβει καν. Και αντιλήφθηκα πόσο ηλίθιος ήμουν που δεν το είχα καταλάβει από πριν.

Φαντάζομαι ότι σε συγχωρούν εύκολα. Εσύ κάνεις το ίδιο;

Δεν κρατάω κακία πάνω από πέντε λεπτά. Το θεωρώ ψυχοβόρο και απάνθρωπο.

Ακόμη και αν σε έχουν πληγώσει;

Άλλο πληγωμένος, άλλο κακιασμένος. Δεν εύχομαι το κακό ενός ανθρώπου. Μόνο που το σκέφτομαι, ανατριχιάζω.

Όταν σε ενοχλεί μια συμπεριφορά, του το λες, όμως…

Η εκδίκησή μου είναι να τον αφήσω να το καταλάβει από μόνος του.

Κι αν δεν το κάνει;

Τότε δεν αξίζει τον κόπο να ασχολείσαι.

Διαβλαστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.