Από τον Μαρίνο Βυθούλκα,

Απόγευμα Κυριακής, Λος Άντζελες. Ο Σπύρος Σούλης έχει ήδη φορέσει το κομψό sur mesure μαύρο tuxedo του με την υπογραφή του Δημήτρη Πέτρου και κατευθύνεται στο Dolby Τheatre, προκειμένου να παρακολουθήσει από κοντά τη μεγαλύτερη γιορτή του διεθνούς κινηματογράφου. Μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο για κάποιον να αποκτήσει μια θέση στο Dolby Theatre για τη μεγάλη βραδιά, αλλά ο Σπύρος έχει αποδεχτεί με χαρά την πρόσκληση του καλού του φίλου, Arturo Barquet CFO Production Universal (Film Theatre and Music) και μέλος της Ακαδημίας, με τον οποίο γνωρίζεται μέσω των συνεργασιών και των επαφών που έχει τα τελευταία χρόνια με τις ΗΠΑ (τα έπιπλα και αντικείμενα Iktinos Marmaron Spiros Soulis Designs που σχεδιάζει πλέον διατίθενται και στο Μπέβερλι Χιλς, εκτός από τη Νέα Υόρκη).

MrArturoBarquetCFOProductionUniversal Films Theatre Music

«Η διαδικασία για να φτάσουμε στο θέατρο δεν ήταν απλή. Οι δρόμοι γύρω από το θέατρο ήταν κλειστοί. Υπήρχαν συρματοπλέγματα, οι πεζοί απαγορευόταν να πλησιάσουν και υπήρχαν τρία διαφορετικά σημεία όπου οι αστυνομικοί έκαναν έλεγχο ταυτοποίησης. Tέσσερις σειρές από αυτοκίνητα ακολουθούσαν μια συγκεκριμένη διαδρομή, ενώ λίγο πριν φτάσουμε στην είσοδο είχαν τοποθετηθεί προστατευτικοί τοίχοι που ανάγκαζαν τα οχήματα να κάνουν ζιγκ ζαγκ, ώστε να αποφευχθεί ακόμα και η πιθανότητα κάποιος να τρέξει με μεγαλύτερη ταχύτητα» περιγράφει ο Σπύρος, τονίζοντας πως η συγκεκριμένη βραδιά είχε δύο ξεχωριστές ομάδες παραγωγής: Εκείνη που διοργανώνει το κόκκινο χαλί κι εκείνη που επιμελείται την τελετή των Όσκαρ. «Στο κόκκινο χαλί από τη μια πλευρά υπήρχαν εκατοντάδες κάμερες, μικρόφωνα και φωτογράφοι κι από την άλλη εξέδρες με κόσμο που παρακολουθούσαν τους celebrities κατά την είσοδό τους. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πόσο οργανωμένα ήταν όλα, καθώς είχαν φροντίσει μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια. Βέβαια, από το κόκκινο χαλί μέχρι να φτάσω στο χώρο της απονομής των Όσκαρ η διαδικασία πήρε περίπου μία ώρα. Το αυτοκίνητο με άφησε ακριβώς στην είσοδο που είχε στρωθεί το κόκκινο χαλί, ενώ τη στιγμή που κατέβαινα είδα από τη διπλανή λιμουζίνα να βγαίνει ο Matt Damon και η σύζυγός του». Ναι, ο Σπύρος συνειδητοποίησε αμέσως πως αυτή θα ήταν μια ξεχωριστή μέρα. This is Hollywood.

TheStage

Tα πηγαδάκια στα διαλείμματα

Στο τέλος του κόκκινου χαλιού, η μεγάλη σκάλα οδηγεί στην αίθουσα των Όσκαρ. «Οι εσωτερικοί χώροι ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακοί, ενώ σκέψου πως ακόμα και οι άνθρωποι της παραγωγής κυκλοφορούσαν ανάμεσά μας με tuxedo. Ήταν όλοι τους τόσο καλοντυμένοι, που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τον καλεσμένο από τον εργαζόμενο – αυτό ήταν και το ζητούμενο». Άψογα ντυμένοι, με αποτέλεσμα να τους περνάς για καλεσμένους, ήταν και οι άνθρωποι που γέμιζαν τα καθίσματα των καλεσμένων, όταν εκείνοι έβγαιναν από την αίθουσα, ώστε στις κάμερες να μην υπάρχει ποτέ μια θέση κενή. Οι θέσεις του Σπύρου και της παρέας του από τη Universal βρίσκονταν στην κεντρική πλατεία, ενώ, όπως εξηγεί στο People, ακόμα και τα διαλείμματα της βραδιάς είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον. «Οι πόρτες άνοιγαν για τρία λεπτά. Ακόμα και στις τουαλέτες έβλεπες το μισό Χόλιγουντ. Με συντελεστές και ηθοποιούς συνομίλησα περισσότερο στο μπαρ, αφού εκεί μαζεύονταν όλοι κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων. Στα Όσκαρ είναι πολύ εύκολο να μιλήσεις με όλους. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν στο πόσο ανοιχτοί είναι αυτοί οι άνθρωποι στην επικοινωνία. Για εκείνους είναι μια μέρα γιορτής και ήταν όλοι τους χαρούμενοι και ομιλητικοί». Αναρωτιέμαι αν έκανε κι ο ίδιος ορισμένες προβλέψεις για τα βραβεία. «Βέβαια, ειδικά στο Όσκαρ για την Καλύτερη Μουσική, ήμουν σίγουρος για το La La Land. Φυσικά, οι απόψεις πολλών, ειδικά για την Καλύτερη Ταινία, διίσταντο , καθώς πολλοί πόνταραν στο Moonlight και υπόλοιποι στο La La Land». Τελικά αυτό αποδείχτηκε προφητικό.

Όλα τα νέα, πλούσιο ρεπορτάζ, καθημερινές στιγμές διασήμων και ξεχωριστές στιγμές καθημερινών ανθρώπων στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.