Από τη Γωγώ Θωμά,

Συναντώ τον Αναστάσιο Ράμμο μία ημέρα μετά το MadWalk 2017, σε ένα περιβάλλον γνώριμο, στο σπίτι του αδελφού του, Βασίλη, τον οποίο, όπως μου λέει, αγαπάει και σέβεται πολύ. Συνήθως όταν συναντιόμαστε (γνωριζόμαστε καιρό, μέσα από αγαπημένους κοινούς μας φίλους) έχει μαζί του την κιθάρα του και τραγουδάει μαζί με την παρέα του από Θανάση Παπακωνσταντίνου μέχρι αγαπημένα ρεμπέτικα.

Σήμερα, όμως, απέναντί μου έχω, εκτός από ένα φίλο, και έναν τραγουδιστή που το αστέρι του έχει αρχίσει σιγά σιγά να λάμπει. Ήταν η δεύτερη εμφάνισή του στο MadWalk, αφού πέρσι κέρδισε τις εντυπώσεις με την performance του δίπλα στην Ευρυδίκη για το catwalk της Λουκίας Κυριάκου. «Φέτος μου άρεσε ακόμη περισσότερο, γιατί, κατά τη γνώμη μου, ήταν πιο underground. Με τους Playmen –με τους οποίους εμφανιστήκαμε μαζί στο fashion show του Απόστολου Μητρόπουλου– επιλέξαμε να τραγουδήσουμε ένα ροκ κομμάτι, μια dance διασκευή του “Highway to hell” των AC/DC, ένα κομμάτι που ταιριάζει και με τη ροκ προσωπικότητα του σχεδιαστή».

Ο Αναστάσιος γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια ήταν ανέμελα. «Παιχνίδια με τους φίλους στη γειτονιά, στους δρόμους, στα γήπεδα. Μετά πήραμε κινητό, υπολογιστές και κλειστήκαμε μέσα!». Απέκτησε την πρώτη του κιθάρα στο γυμνάσιο. «Ήταν δώρο ενός οικογενειακού φίλου, μουσικού, που έπαιζε κυρίως ρεμπέτικα. Έτσι, άρχισα να γρατσουνάω την κιθάρα μόνος μου. Από τους γονείς μου σίγουρα έμαθα να ακούω ελληνική λαϊκή μουσική. Μεγαλώνοντας, τα δικά μου αγαπημένα ακούσματα ήταν πιο ροκ. Guns ’n’ Roses, AC/DC, Led Zeppelin». Μέλος της σχολικής χορωδίας, η πρώτη φορά που τραγούδησε μπροστά σε κοινό ήταν σε εκδήλωση του δημοτικού. «Ο μεγαλύτερος θαυμαστής μου ήταν ο θείος μου, Δημήτρης. Πίστευε σε μένα από τότε. Μπορεί να μην είναι μουσικός, όμως κάνει καραόκε βραδιές στο σπίτι του, όπου μαζευόμαστε και τραγουδάμε όλοι παρέα. Επίσης, οι καθηγήτριες μουσικής στο σχολείο πάντα έλεγαν πως έχω κάτι ξεχωριστό».

Ο Αναστάσιος τραγουδάει και γράφει στίχους και μουσική. «Έγραφα τραγούδια από το γυμνάσιο, απλά στιχάκια και εύκολα ακόρντα. Δεν είχα δημοσιεύσει όμως ποτέ βίντεο με τραγούδια σε ελληνικό στίχο. Από το λύκειο συμμετείχα σε δύο μπάντες, αρχικά τη With All Of My Regrets και μετά τους Dreams to Let, και γύρω στα 20 αποφάσισα να ανεβάσω βίντεο στο YouΤube παίζοντας τα δικά μου κομμάτια, τα οποία κοινοποιούσα στο Facebook. Μέσα από ένα share που έκανε ένας φίλος μου με είδε ο Νίκος Τάγης του Mad και μου έστειλε μήνυμα. Έτσι κανονίσαμε το ραντεβού μας στην Panik Records. Τους έστειλα κάποια τραγούδια που είχα ήδη ηχογραφήσει και επιλέξαμε το “Να αγαπάς”, που έγινε και το πρώτο μου single». Την ημέρα που του ήρθε το μήνυμα δούλευε στη ρεσεψιόν του Proki Tattoo Studio. «Όταν το είδα, νόμιζα ότι μου κάνουν πλάκα» λέει γελώντας. Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα η ζωή του έχει αλλάξει αρκετά. «Έχω κάνει καινούριες παρέες και έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους του χώρου. Φυσικά οι κολλητοί μου μένουν οι ίδιοι. Όμως, είναι πιο δημιουργική η καθημερινότητά μου. Έχω αποφασίσει ότι θα κάνω αυτό το επάγγελμα και το όνειρό μου παίρνει σιγά σιγά μορφή».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.