Ποιος γνωστός Έλληνας έφυγε σε αποστολή για να πατήσει σε λίγες εβδομάδες την κορυφή του Έβερεστ;

Από τον Γιώργο Πράτανο,

Την ώρα που τυπώνεται το κείμενο, ο επιχειρηματίας Mike Ευμορφίδης και ο έμπειρος ορειβάτης Αντώνης Σύκαρης θα βρίσκονται σε μια κατασκήνωση στους πρόποδες των Ιμαλαϊών. Ο ιδιοκτήτης της γνωστής φίρμας Coco-Mat αποφάσισε να μπει στο κλειστό club των  ανθρώπων που έχουν πατήσει στην κορυφή του Έβερεστ (3.500 μόλις, εννιά μόνο οι Έλληνες) ‒ αν και πριν από από τα τελευταία Χριστούγεννα δεν είχε κάνει ποτέ αναρρίχηση.

Η προσπάθεια κατάκτησης των κορυφών του Έβερεστ, ψηλότερου βουνού του κόσμου, για τον επιχειρηματία Mike Ευμορφίδη και τον έμπειρο ορειβάτη Αντώνη Σύκαρη ξεκίνησε τη Δευτέρα 3 Απριλίου από την Αθήνα με ενδιάμεσο σταθμό το Κατμαντού, για να προσγειωθούν στον τελικό τους προορισμό, στο αεροδρόμιο της Λούκλα, στους πρόποδες των Ιμαλαϊων. Εκεί, αφού προμηθεύτηκαν ξηρά τροφή και φρέσκα φρούτα, άρχισαν την ανάβαση του βουνού-τοτέμ των ορειβατών. Μετά από ανάβαση μίας εβδομάδας θα κατασκηνώσουν στο base camp του Έβερεστ (5.360 μ.). Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι το πιο εύκολο, «είναι το στάδιο του εγκλιματισμού και της προσαρμογής του ανθρώπινου οργανισμού σε συνθήκες βουνού, που ξεκινάει από τα 2.700 μ.» μου λέει ο μπαρουτοκαπνισμένος σε τέτοιες δοκιμασίες Αντώνης Σύκαρης.

Ο σχοινοσύντροφος

Στις σκληρές συνθήκες που επικρατούν μπορεί να επηρεαστεί η ευθυκρισία σου. Εκεί χρειάζεσαι το σχοινοσύντροφό σου, το φίλο σου, το συμπαραστάτη σου, τον άνθρωπο με τον οποίο συζητάς πριν πάρεις την οποιαδήποτε απόφαση. Η γνωριμία τους μετράει περίπου 20 χρόνια, αλλά δεν είχαν συχνή επαφή. «Το βουνό ενώνει τους ανθρώπους, εξαιτίας του ότι ο ένας έμαθε το χαρακτήρα του άλλου, τα κοινά χαρακτηριστικά και πτυχές της προσωπικότητας» μου λέει ο Σύκαρης. Αφορμή για την κοινή τους πρόκληση είναι το κάλεσμα που έκανε ο Mike στον Αντώνη, έπειτα από την πρόσφατη ανάβασή του στο Κιλιμάντζαρο, το ψηλότερο βουνό της Αφρικής. «Το Κιλιμάντζαρο δεν προέκυψε βάσει σχεδίου. Είμαι ένας αυθόρμητος άνθρωπος. Πήρα το νεαρότερο από τα πέντε παιδιά μου, τον Ιάσονα, με τον οποίον είχαμε συμφωνήσει να κάνουμε διακοπές μαζί τα Χριστούγεννα, να περάσουμε κάποιες όμορφες στιγμές παρέα στη φύση, που αρέσει και στους δύο μας. Είπαμε να πάμε στο Κιλιμάντζαρο, που μπορεί να είναι στα 6.000 μ., αλλά δεν είναι ένα βουνό που απαιτούνται ιδιαίτερες τεχνικές για να το ανέβει κανείς. Ήμασταν εκεί οι δυο μας αρκετό καιρό και όταν ξεκινήσαμε την ανάβαση, διαπιστώσαμε και οι δυο πως δεν ήταν καθόλου εύκολο και πως η προετοιμασία μας ήταν ελλιπής. Όμως, είχαμε πείσμα και τα καταφέραμε. Νιώσαμε πρωτόγνωρα συναισθήματα. Ήταν ένας κεραυνοβόλος έρωτας. Επιστρέφοντας, το μόνο πράγμα που είχαμε στο μυαλό μας ήταν η εμπειρία που ζήσαμε. Έτσι, μου μπήκε στο μυαλό να τη γευτώ στον υπέρτατο βαθμό, που είναι το Έβερεστ».

Προφανώς αυτό το εγχείρημα Έβερεστ δεν έχει καμία σχέση με αυτό του Κιλιμάντζαρου, «είναι 100 φορές δυσκολότερο. Δεν απαιτεί απλά πείσμα και θέληση, αλλά και γνώση, τεχνική κατάρτιση, καλή φυσική κατάσταση, ψυχολογική προετοιμασία. Είναι άλλου επίπεδου εγχείρημα. Γι’ αυτό και απευθύνθηκα στον ειδικό» μου λέει ο συνιδιοκτήτης των Coco-Mat. «Τηλεφώνησα του Αντώνη, του είπα τις σκέψεις μου, αλλά δεν μου απάντησε αμέσως. Κάναμε πολλές προπονήσεις, σε όλα τα επίπεδα, διαπίστωσε πόσο πολύ το θέλω και πείστηκε πως δεν θα λιγοψυχήσω κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Έκτοτε, δεν είναι μόνο ο δάσκαλος και ο αρχηγός, αλλά είναι κυρίως ο απόλυτος φίλος και προστάτης μου, ο άγγελός μου στα βουνά. Είναι ο σχοινοσύντροφός μου».

Οι συνθήκες που θα συναντήσουν ανεβαίνοντας το Έβερεστ θα είναι κάτι παραπάνω από πρωτόγνωρες για αυτό και η εμπιστοσύνη στον παρτενέρ απαιτείται να είναι τυφλή. «Θέλουμε σύμμαχο τον καιρό και την τύχη. Η εποχή προσφέρεται για ανάβαση, θα περιμένουμε μέσα στο Μάιο να μας “κάνει το παράθυρο” και να ανέβουμε. Θα πρέπει να έχουμε εγκλιματιστεί σε υψόμετρο 7.000 μ. (από τα 8.000μ. και πάνω δεν υπάρχει εγκλιματισμός είναι “ζώνη θανάτου”), να έχουμε στρώσει τις κατασκηνώσεις μας, να είναι έτοιμα τα εφόδιά μας… Πρέπει να ξέρεις ποια ακριβώς ημέρα θα έχει τον κατάλληλο καιρό που θα επιτρέπει να ανέβεις και να ξεκινήσεις. Όταν λέμε τον “κατάλληλο καιρό”, εννοούμε πως δεν θα έχει -50 βαθμούς Κελσίου, αλλά -25. Ούτε θα έχει ανέμους ταχύτητας 110 χλμ/ώρα, αλλά πολύ λιγότερο» εξηγεί ο έμπειρος Αντώνης. Βεβαίως, υπάρχουν και άλλες λεπτομέρειες εξίσου σημαντικές, όπως το timing. «Θα πρέπει να ξεκινήσεις στις 21.00 από την τελευταία κατασκήνωση στα 8.000 μ. και θα πρέπει μέχρι τις 09.00 της επομένης να φτάσεις στην κορυφή. Γιατί θα πρέπει να προλάβεις να κατέβεις πριν τις θύελλες που ξεσπούν το μεσημέρι. Κάπως έτσι, το 1996 σκοτώθηκαν 20 άνθρωποι… Είχαν καθυστερήσει να φτάσουν στην κορυφή, ως εκ τούτου καθυστέρησαν και να κατέβουν, τους έπιασε η θύελλα και εγκλωβίστηκαν εκεί πάνω» διηγείται.

Είναι μια τρελή απόφαση;

Ο Αντώνης ανεβαίνει βουνά επί 27 χρόνια. «Δεν είναι τίποτε επικίνδυνο και δύσκολο, όσο περισσότερο το γνωρίζεις. Το άγνωστο είναι εκείνο που φοβίζει. Η πολυετής ενασχόλησή μου στα βουνά και στις αποστολές υψομέτρου μού δίνουν τη δυνατότητα και τη χαρά να υποστηρίζω πως μπορώ να είμαι εκεί με τον Mike, ασφαλείς και οι δύο, και να καταφέρουμε να φτάσουμε στην κορυφή, εγχείρημα πολύ δύσκολο. Αυτό επιτυγχάνεται σεβόμενος πάντα τα στοιχεία της φύσης ‒ το βουνό δεν το κατακτάς, σου επιτρέπει να ανέβεις στην κορυφή του για 2-3 ημέρες το χρόνο, με πίστη στο στόχο και τη θέληση, τη μικρή, αλλά καλή προετοιμασία που έχουμε κάνει, που υλοποιήθηκε απολύτως σωστά. Η αλήθεια είναι πως δεν φανταζόμουν πως ο Mike θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στο πρόγραμμα που ακολούθησε. Δεν έλειψε ούτε μια φορά από την προπόνηση, αν και πολλά βράδια περίμενα πως θα μου στείλει μήνυμα να ακυρώσουμε την προπόνηση. Παρόλο τον τεράστιο όγκο των ενασχολήσεών του, δεν το έκανε ποτέ. Μόνο την ημέρα που είχαμε την παρουσίαση της αποστολής μου είπε πως θα αργήσει λίγο και αυτό συνέβη γιατί πήγε να τρέξει πριν 15 χλμ» μου διηγείται ο Αντώνης. Σύμφωνα με τον έμπειρο ορειβάτη, η σπίθα στα μάτια του Mike είναι το πρώτο κριτήριο για να πειστεί για την επιτυχία του εγχειρήματος. «Δεν πάμε εκεί για πρωταθλητισμό, να ανέβουμε πρώτοι. Εμείς θέλουμε να ανέβουμε με ασφάλεια, σύνεση και υπομονή. Πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Και αν για τον Αντώνη η ανάβαση ενός βουνού μοιάζει με καθημερινότητα, για τον Mike βρίσκεται στο εντελώς αντίθετο άκρο. Η οικογένειά του τον στηρίζει, πλέον, αλλά όταν τους ανακοίνωσε το project Έβερεστ, η υποδοχή ήταν μουδιασμένη. «Με στηρίζουν τα παιδιά μου, η γυναίκα μου, ο αδελφός μου, ο στενός περίγυρός μου, οι φίλοι μου… Βέβαια, όπως είπαμε και πριν, το άγνωστο φοβίζει. Η συνεχόμενη άσκηση και η συμπυκνωμένη εμπειρία που κατάφερε να μου περάσει ο Αντώνης τούς τελευταίους μήνες, που είμαστε συνεχώς μαζί, τους έκανε όλους να αισθάνονται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Οι φόβοι τους άρχισαν να υποχωρούν. Φυσικά και δεν εξαφανίζονται, αλλά, όπως λέει και ο Αντώνης, ο φόβος είναι καλός σύμβουλος. Είμαστε και οι δύο σε μια ηλικία που δεν μας ταιριάζει να παίρνουμε τρελές αποφάσεις, άλλωστε.

Με την ανάβαση στο Κιλιμάντζαρο ο μικρός έγινε ο νεαρότερος Έλληνας που έχει ανέβει στα 6.000 μέτρα. «Ο μικρός ήθελε να έρθει. Αλλά επειδή στα 15 του δεν μπορεί να αντέξει τις συνθήκες του Έβερεστ, δώσαμε έναν όρκο μεταξύ μας, αν τα καταφέρουμε τώρα, θα το κάνουμε παρέα μετά από χρόνια». Το δικό μας ραντεβού ανανεώθηκε για τις αρχές του Ιουνίου, οπότε και θα επιστρέψουν φορτωμένοι αναμνήσεις και ιστορίες.

Μπορείτε να παρακολουθείτε την εξέλιξη της προσπάθειας τους στο  Facebook, στη σελίδα Mount Everest The Greek Expedition