Η Μαρίνα Βερνίκου μιλάει στο People για τη σχέση με τους γονείς της και την απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία.

Πού τοποθετείς τα χρήματα στο σύστημα αξιών σου;

Τα χρήματα είναι ένα μέσο που παρέχει ασφάλεια και ανέσεις, αλλά υπάρχουν και πιο σημαντικά πράγματα. Όπως το να έχεις την υγεία σου, να έχεις καλούς φίλους και να νιώθεις καλά με την οικογένειά σου. Αν τυχαίνει να έχεις οικονομική άνεση, μπράβο σου, αυτό όμως είναι κάτι που δεν πρέπει να ενδιαφέρει πολύ ούτε εσένα ούτε και τους άλλους. Θυμάμαι μια φορά όταν ήμουν μικρή είπα στον πατέρα μου «Αυτός είναι ο τάδε και έχει τόσα χρήματα» και απάντησε «Τι μας ενδιαφέρει αυτό;».

Ο πατέρας σου σε έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό;

Είμαι μοναχοπαίδι και έχω λάβει τεράστια αγάπη τόσο από τον πατέρα όσο και από τη μητέρα μου. Είχα και εξακολουθώ να έχω και με τους δύο εξίσου καλή σχέση. Πιστεύω ότι κανένα παιδί δεν βλέπει τους γονείς του τόσο συχνά όσο εγώ. Τους βλέπω καθημερινά και θεωρώ πως το γεγονός ότι είμαστε μια δεμένη οικογένεια είναι καλό παράδειγμα για τα παιδιά μου.

Το οικογενειακό μοντέλο με το οποίο μεγάλωσες είχε ένα διαζύγιο…

Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 3. Είναι φίλοι όλα αυτά τα χρόνια, καθώς δουλεύουν μαζί. Το λέω και σε φίλες μου που χωρίζουν ότι, όπως και να έχει, για το καλό των παιδιών σου πρέπει να έχεις καλές σχέσεις με τον πρώην σύζυγό σου. Ο μπαμπάς μου, ασχέτως διαζυγίου, ερχόταν κάθε μέρα στο σπίτι.

Συνεργάστηκες με τον πατέρα σου στις επιχειρήσεις.

Όταν τελείωσα τις σπουδές μου, πήγα και δούλεψα μαζί του. Ο ίδιος, βέβαια, ανέκαθεν ήθελε να κάνω κάτι μόνη μου, γιατί αυτή ήταν πάντα η άποψή του, ότι τα παιδιά πρέπει να τραβούν τον δρόμο τους και να κάνουν αυτό που τα γεμίζει. Δούλεψα, λοιπόν, ένα-δυο χρόνια μαζί του και μετά αποφάσισα ότι αυτό δεν κάνει για μένα και αφιερώθηκα στη φωτογραφία. Όταν ήμουν μικρή, ο πατέρας μου μου είχε πει «Να ξέρεις ότι εγώ θα σε στηρίξω με ό,τι κι αν ασχοληθείς. Τι είναι αυτό που θα ήθελες να κάνεις;». Του απάντησα «Να γίνω εκπαιδεύτρια δελφινιών». (γέλια) Μου λέει «Ωραία, εγώ μαζί σου». Νομίζω ότι αυτό είναι που πρέπει να λέμε στα παιδιά μας, γιατί για να είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος πρέπει να κάνεις αυτό που αγαπάς.

Η φωτογραφία σού προέκυψε σε μικρή ηλικία. Συνήθως τότε καταπιάνεται κανείς με χίλια πράγματα γιατί ανακαλύπτει τον κόσμο, εσύ όμως κόλλησες με αυτή την τέχνη. Τι ήταν αυτό που σε μάγεψε;

Μου αρέσει να αιχμαλωτίζω τον χρόνο, τη στιγμή. Βέβαια, δεν γνωρίζω κατά πόσο αυτό ήταν συνειδητό στην παιδική ηλικία. Όταν επέστρεψα από τις σπουδές μου, ένας οικογενειακός φίλος μού πρότεινε να κάνω έκθεση. Αν και δεν ήμουν σίγουρη, την έκανα και πήγε πολύ καλά. Πάντα είχα στη ζωή μου ανθρώπους να με αγαπούν, οπότε στην πρώτη μου έκθεση δεν είχα αγωνία αν θα έρθουν να δουν τη δουλειά μου, αλλά μόνο αν θα αρέσει. Πουλήθηκαν όλα τα έργα και χάρηκα πολύ. Αυτό ήταν ουσιαστικά το έναυσμα να ασχοληθώ με τη φωτογραφία.

Τι είναι αυτό που συνήθως σου κινεί την περιέργεια και σε κάνει να σηκώνεις τον φακό;

Τα όμορφα τοπία, παρόλο που μου αρέσει πολύ και το πορτρέτο.

Ανεβάζεις δουλειές σου στο Instagram και βλέπω ότι πλησιάζεις τους 100 χιλιάδες followers. Πώς αλληλεπιδρούν μαζί σου;

Με ρωτούν για τη φωτογραφία και τα ταξίδια.

Έχεις σκεφτεί ποτέ να κάνεις ταξιδιωτική εκπομπή;

Όχι. Πιο πολύ το κάνω γιατί το αγαπάω, νομίζω μετά θα αποκτούσε μια πιο επαγγελματική μορφή. Μπορεί, όμως, και να ήταν μια καλή ιδέα, δεν ξέρω. Βέβαια, αυτό το κάνω μέσα από τα stories μου στο Instagram. Ανεβάζω βίντεο και φωτογραφίες με πληροφορίες από την περιοχή στην οποία βρίσκομαι και, απ’ ό,τι μου λένε, είναι κάτι που αρέσει πολύ.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.