Από τη Βένια Καραγιάννη

Ο Παναγιώτης Βασιλάκος έκανε την έκπληξη και από εκεί που φαινόταν ο παίκτης που του γυρίζει το μάτι όταν χάνει, αποφάσισε να φτιάξει βαλίτσα και να επιστρέψει στην Αθήνα.

Γιατί είπες ότι αλλοιώθηκε ο χαρακτήρας σου μέσα στο παιχνίδι;

Ήταν ένα παιχνίδι. Μπήκα μέσα πολύ ενθουσιασμένος, αλλά στη συνέχεια βγήκε αυτό το παιδικό πάθος που σε κάνει και χάνεις το μέτρο. Και αυτό δεν μου άρεσε. Έχω εξελιχθεί ως άνθρωπος μέσα στα χρόνια. Είχα κάνει πέρα κάποια στοιχεία του εαυτού μου που το παιχνίδι τα επανέφερε στην επιφάνεια. Είπα μέσα μου, όμως, ότι δεν κάνω πισωγυρίσματα, έχω κάνει τεράστια προσπάθεια με τον εαυτό μου κι αυτό δεν θέλω να το χάσω.

Τι σε ενόχλησε στο παιχνίδι;

Με ενοχλούσαν οι λυκοφιλίες και ότι δεν κατάφερα να μας ενώσω ως ομάδα.

Αν όμως ήσουν μέρος σε αυτές τις λυκοφιλίες, θα έλεγες το ίδιο;

Ξεκάθαρα δεν θα ήμουν ποτέ μέρος σε κάτι τέτοιο. Προτιμώ να είμαι μόνος σε μια γωνία παρά να παίρνω μέρος σε λυκοφιλίες και να δίνω πισώπλατες μαχαιριές σε ανθρώπους. Επίσης, όταν είδα τη Νατάσα, δεν μπορούσα να την ανταγωνιστώ.

Επειδή ήταν γυναίκα;

Ναι, ήταν πολύ νωρίς για μένα να ανταγωνιστώ μια γυναίκα. Ήταν ένα ανατρεπτικό φινάλε για μένα – δεν περίμενα να μου βγει έτσι. Και πιστεύω ότι αυτό που έκανα, να φύγω δηλαδή από το παιχνίδι, ήταν μεγαλύτερη ανδρεία από το να συνεχίσω. Το να κάνεις ένα βήμα πίσω θέλει μεγαλύτερη δύναμη. Δεν είμαι έτσι, δεν τα παρατάω, δεν αφήνω να πέσει καρφίτσα. Ό,τι έχω χάσει, το έχω χάσει μόνος μου, δεν μου το πήρε ποτέ κανείς.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο μαζί με το Πρώτο Θέμα.