Από τον Πάνο Γεωργίου,

Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνει κάποιος γνωρίζοντας τον Πάρι είναι πως τιμάει το «βαρύ» του όνομα. Με ύψος πάνω από 1,90 μ. θα μπορούσε να μαγέψει κάποια σύγχρονη Ωραία Ελένη. Είναι πολύ cool, σχεδόν αθόρυβος, σαν να προτιμά να γεμίζει με το παρουσιαστικό του το χώρο και όχι με τη φωνή του. Αυτό βέβαια συμβαίνει εκτός πίστας, γιατί στο Yton κερδίζει τις εντυπώσεις με τις ερμηνείες του.

Στα πρώτα λεπτά της γνωριμίας μας μου μιλάει για τα κολλήματα που τρώει γενικά, με τραγούδια ειδικά. Το τελευταίο είναι το «Πόσο λυπάμαι» της Σοφίας Βέμπο (μουσική Κώστας Γιαννίδης, στίχοι Βασίλης Σπυρόπουλος – Πάνος Παπαδούκας) που το άκουσε σε μια επανάληψη του Είσαι το Ταίρι Μου και από τότε το βάζει συνεχώς.

Αυτή την εποχή εμφανίζεται στο Yton με τον Νίκο Βέρτη και η συνεργασία τους «είναι καλύτερη από όσο περίμενα. Είναι η δεύτερη φορά που συνεργαζόμαστε. Η πρώτη ήταν το καλοκαίρι του 2014. Τότε είχα αγχωθεί πολύ. Ειδικά στην πρεμιέρα ένιωσα σαν να βγαίνω για πρώτη φορά να τραγουδήσω. Τώρα είμαι πολύ πιο χαλαρός» μου εξηγεί.

Ο Πάρις κατάγεται από ερασιτεχνική μουσική οικογένεια από την Κατερίνη. Μέχρι τα 18 του δεν του περνούσε από το μυαλό να γίνει τραγουδιστής, αν και είναι αυτοδίδακτος μουσικός. «Ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, αλλά συνέχισα μόνος μου, μελετώντας βιβλία που αγόρασα» διηγείται, μέχρι που ο πατέρας του πρότεινε να λάβει μέρος σε ένα μουσικό διαγωνισμό. «Μόνο εκείνος με είχε ακούσει να τραγουδάω, στο σπίτι». Η πρωτιά στο διαγωνισμό έβαλε το σπόρο που τον οδήγησε να στραφεί στο τραγούδι. «Σκεφτόμουν “μήπως μπορώ να το κάνω;” συνεχώς και έτσι ξεκίνησα μαθήματα με δάσκαλο φωνητικής. Τότε συνειδητοποίησα πως μπορώ». Ο ίδιος εξομολογείται πως, αν είχε έστω και μια αμφιβολία για το επόμενο βήμα του, να ανέβει δηλαδή στην πίστα, δεν θα προχωρούσε. «Το τραγούδι παραμένει για εμένα χόμπι ακόμη και σήμερα» υποστηρίζει.

Ξεκίνησε να τραγουδά στην Κατερίνη και σε ένα μόλις μήνα πήρε «μετεγγραφή» στη Λάρισα. Επόμενος προορισμός του ήταν η «πρωτεύουσα» του λαϊκού τραγουδιού, η Θεσσαλονίκη. «Τραγουδούσα στις Μούσες για έξι μήνες και στη συνέχεια κατέβηκα για πρώτη φορά στην Αθήνα». Η πρόταση ήρθε τελείως αναπάντεχα, όταν ένας συνεργάτης γνωστού ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων τον είδε να τραγουδά. «Το πρώτο σχήμα στο οποίο βρέθηκα ήταν με τη Δέσποινα Βανδή και τον Αντύπα και ακολούθησε η συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Αργυρό για ενάμιση χρόνο» διηγείται, για να ακολουθήσει η προαναφερθείσα συνεργασία με τον Νίκο Βέρτη.

Η στιγμή που ο Πάρις θεωρεί ορόσημο στην καριέρα του ήταν ένα βράδυ που τραγουδούσε στο Posidonio και βρέθηκε στα πρώτα τραπέζια ο Γιάννης Πάριος. «Μου το είπαν τελευταία στιγμή και μου ζήτησαν να τραγουδήσω ένα κομμάτι του και να του το αφιερώσω. Θυμάμαι ακόμη το άγχος που είχα, αλλά ταυτόχρονα ένιωσα και όμορφα. Τραγούδησα το “Δεν γυρίζω πίσω” και εκείνος σηκώθηκε όρθιος και με χειροκροτούσε. Δεν θα ξεχάσω πως μέσα στο χαμό άκουσα ακόμη και τα “μπράβο” που φώναζε».

Το τελευταίο του τραγούδι είναι ένα ζεϊμπέκικο, που έχει τίτλο «Αίνιγμα» και κυκλοφόρησε από την Panic Platinum. «Μου άρεσε πολύ ο στίχος και η μουσική (Φώντας Θεοδώρου, Σωτήρης Αγραφιώτης αντίστοιχα), τόσο πολύ ώστε με την πρώτη που το άκουσα σκέφτηκα “αυτό είναι!”. Στο βιντεοκλίπ που κάναμε έπαιξε η ταλαντούχα Νίκη Λάμη».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.