12 Αυγούστου 2014. Αυτή ήταν η μέρα που γνώρισα τον Πάνο. Φεύγαμε για διακοπές με μεγάλη παρέα, ανάμεσά τους κι εκείνος. Θυμάμαι πως πήγαμε να τον πάρουμε από το σπίτι του και μπήκε στο αυτοκίνητο με ένα πλατύ χαμόγελο και με δυο μάτια γεμάτα φως – κι ας ήταν ξημερώματα. «Καλημέρα, κορίτσια, σας έφτιαξα πρωινό γιατί, φαντάζομαι, φύγατε τρέχοντας από το σπίτι». Τρία χρόνια μετά βρέθηκα ξανά στο σπίτι του, στο Χαλάνδρι, για μια μίνι… συνεδρία!

Πιστεύω πως δεν συμπαθεί τους δημοσιογράφους και τους αντιμετωπίζει καχύποπτα. Για ακόμα μια φορά με εκπλήσσει… «Κι όμως. Πολλές φορές με βοηθούν οι συνεντεύξεις στο χάος που έχω στο κεφάλι μου. Όταν ο συνομιλητής μου είναι καλός και τον ενδιαφέρω όντως ως προσωπικότητα, προσπαθώ να εκφράσω όλα όσα νιώθω».

Λάθη έχεις κάνει;

Δεν μου αρέσει να τα βαφτίζω «λάθη». Έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου, άλλα σωστά και άλλα όχι, από όλα όμως έχω μάθει και χάρη σε αυτά έγινα αυτός που είμαι σήμερα. Εξάλλου σπάνια στη ζωή τα μαθήματα είναι δωρεάν.

Έχεις μετανιώσει για κάτι;

Το πιο γνωστό και ακραίο που μου έχει συμβεί είναι το περιβόητο βιντεάκι του 2009 με το «όχι» και την 28η Οκτωβρίου. Έγινε όμως μια τεράστια παρεξήγηση. Το κείμενο που χρησιμοποίησα ήταν του Bill Hicks, που προϋπάρχει στα αγγλικά, και το πήρα λίγο αψήφιστα. Στην αρχή ήθελα να βγω και να πω ακριβώς πώς έγιναν τα πράγματα, να πω ότι μου ζήτησαν να το κάνω έτσι και στο τέλος με εξέθεσαν. Τότε ένιωθα ξεμπροστιασμένος και απροστάτευτος. Μετά από δυο τρία χρόνια συνειδητοποίησα πως είχα κι εγώ μερίδιο ευθύνης, εγώ το έκανα. Ήταν άγνοια κινδύνου. Από το 2009 δεν το έχω ξαναδεί το βίντεο, φοβάμαι ότι θα μου στοιχίσει το ίδιο. Αν δεν είχε γίνει όμως αυτό, σήμερα δεν θα ήμουν ο ίδιος άνθρωπος. Μέσα από αυτό το «λάθος» επίσης έγραψα το «Στόχο», ένα τραγούδι που δεν πιστεύω ακόμα ότι το έχω γράψει εγώ. Ουσιαστικά ήταν η απάντηση σε όλα όσα έγιναν.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.