Ο Γιώργος Τσούλης ως παιδί υπήρξε υπέρβαρος. Πλέον έχει καταφέρει να είναι σε κανονικό βάρος και να νιώθει όμορφα με την εικόνα του –αν και αυτό που του δίνει τη μεγαλύτερη χαρά είναι η επαγγελματική του επιτυχία.

Έχεις δηλώσει σε συνέντευξή σου ότι σου αρέσει να κοιτάζεσαι σε ό,τι καθρεφτίζει. Κάποιοι σε χαρακτήρισαν νάρκισσο.

Όταν έκανα αυτή τη δήλωση, δεν ήθελα να υπονοήσω ότι είμαι νάρκισσος. Μου αρέσει να αυτοσαρκάζομαι και ό,τι σκέφτομαι το λέω. Ήθελα να πω πως, όταν έχεις συνηθίσει τον εαυτό σου επί πολλά χρόνια με μια συγκεκριμένη εικόνα –εν προκειμένω αυτή ενός υπέρβαρου–, μπορεί να αποκτήσεις κόμπλεξ. Στην ίδια συνέντευξη παραδέχτηκα ότι είναι ένα θεματάκι το ότι θέλω να βλέπω πώς είμαι τη δεδομένη στιγμή που μιλάμε. Δεν κοιτάζομαι όμως για να δω πόσο όμορφος είμαι ούτε είμαι ψώνιο. Περισσότερη χαρά παίρνω με τα όσα έχω καταφέρει στη δουλειά μου, παρά με την εμφάνισή μου.

Δούλεψες για χρόνια στο πλευρό του Άκη Πετρετζίκη. Είστε ακόμα φίλοι;

Ναι, είμαστε. Ο Άκης είναι ένας άνθρωπος που με έμαθε να μαγειρεύω και μου έδειξε αρκετά πράγματα. Του χρωστάω πολλά, με βοήθησε να γίνω επαγγελματίας. Η σχέση μας δεν έχει επηρεαστεί επειδή ξεκίνησα στο πλευρό του και μετά βγήκα κι εγώ μπροστά, γιατί ο Άκης είναι ακομπλεξάριστος. Ακόμη με βοηθάει και με συμβουλεύει και το εκτιμώ πολύ.

Δεν προέκυψε ποτέ ανταγωνισμός;

Όχι, βέβαια, ποτέ! Με κανένα μάγειρα δεν θεωρώ ότι είμαι ανταγωνιστής. Τώρα, αν κάποιος άλλος με βλέπει ανταγωνιστικά, είναι κάτι που δεν το έχω ζήσει ακόμη, είμαι και 28 χρόνων. Αυτό που έχω εντοπίσει είναι πως υπάρχει ένας «ρατσισμός» απέναντι στους τηλεμάγειρες. Για παράδειγμα, θεωρώ εντελώς άστοχο να πιστεύει κάποιος πως ο Άκης δεν είναι καλός μάγειρας επειδή δεν έχει μαγαζί και μαγειρεύει τηλεοπτικά. Προφανώς έχει μια προϋπηρεσία που φαίνεται στο βιογραφικό του. Όταν πήγα για τη δουλειά στην εκπομπή Ελένη, με ρώτησαν για το βιογραφικό μου.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.