Από τον Γιώργο Πράτανο,

Η πρωταγωνίστρια της παράστασης Το Τελευταίο Ψέμα, Νικόλ Δημητρακοπούλου, είχε να αναμετρηθεί με ένα θρύλο της ελληνικής υποκριτικής, βιώνοντας παράλληλα για πρώτη φορά στη ζωή της την εμπειρία της εγκυμοσύνης. Και τα κατάφερε και στα δύο!

Αυτό που μάλλον μαγνητίζει το θεατή όταν παρακολουθεί τη Νικόλ στη σκηνή είναι οι αντιθέσεις της. Εύθραυστη αλλά ταυτόχρονα δυναμική. Μινιόν και παράλληλα στιβαρή. Το ύψος της δεν ξεπερνά το 1,55 μ., ενώ δεν πρέπει να είναι παραπάνω από 48 κιλά. Κι όμως, η ένταση και η ενέργειά της γεμίζουν την αχανή σκηνή στο -2 του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Η ανακοίνωση για τη μεταφορά της εμβληματικής ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη, Το Τελευταίο Ψέμα, στο θέατρο ιντρίγκαρε τους θεατρόφιλους. Θα καταφέρει η Νικόλ να αναμετρηθεί με το ρόλο που ερμήνευσε απαράμιλλα η Έλλη Λαμπέτη; Έναν περίπου μήνα μετά την πρεμιέρα, η ταλαντούχα ηθοποιός αποσπά διθυραμβικές κριτικές. Μέχρι να φτάσουμε να μιλάμε όμως για την επιτυχία, προηγήθηκαν πολλά και κομβικά στη ζωή της.

nikol people 199 (2)

Το μεγάλο στοίχημα

Πριν από ένα χρόνο ο σκηνοθέτης Ένκε Φεζολάρι της μίλησε για το Τελευταίο Ψέμα και της πρότεινε το ρόλο της Χλόης. «Ήταν και δικό μου όνειρο αυτός ο ρόλος. Και πρόκληση αφού τον είχε ερμηνεύσει η Λαμπέτη. Τα έργα του Κακογιάννη είναι όλα πρωτοπόρα. Όταν μου έγινε η πρόταση, χάρηκα» μου λέει. Παρέα με τη χαρά ήρθε και το άγχος. «Ο Ένκε με καθησύχασε. Έχει μια διαφορετική ματιά και ήθελε να κάνει μια άλλη προσέγγιση στο κείμενο. Οπότε και ο ρόλος της Χλόης θα είχε διαφορές. Δεν ήθελα τη σύγκριση με τη Λαμπέτη». Η ίδια λέει πως καθησύχαζε τον εαυτό της σκεπτόμενη απλά πως «όλους τους μεγάλους ρόλους τούς έχουν ερμηνεύσει τεράστιοι ηθοποιοί. Άρα, δεν είναι σωστό να αγχώνομαι».
Στο έργο η Χλόη καλείται να πάρει αποφάσεις που όχι μόνο θα αλλάξουν τη ζωή της, αλλά θα επηρεάσουν και εκείνες των γύρω της. «Βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα ζωής. Έχει να επιλέξει ανάμεσα στο γάμο με ένα βαθύπλουτο άντρα που θα σώσει την –υπό πτώχευση– οικογένειά της ή να ακολουθήσει την καρδιά της. Αν θα πει ψέματα ή αλήθεια. Αυτό είναι κάτι διαχρονικό, που το βιώνουν άνθρωποι κάθε εποχής. Έτσι, ανέτρεξα σε δικές μου στιγμές –ήταν πολλές– που έπρεπε να αποφασίσω ανάμεσα σε δύο ακραίες επιλογές. Οι αποφάσεις αυτές διαμορφώνουν τη μετέπειτα ζωή σου. Και είναι σημαντικό, όταν “επιστρέφεις” σε αυτές τις στιγμές, να είσαι σίγουρος πως έπραξες το σωστό».

Η ταινία προβλήθηκε το 1958 και παραμένει επίκαιρη. Το δίλημμα τίθεται ανάμεσα στην ασφάλεια ή το κυνήγι του ονείρου. Συνήθως οι νέοι επιλέγουν την περιπέτεια έναντι της ασφάλειας. Η Νικόλ έχει βιώσει στη ζωή της κάτι παρόμοιο. «Όταν ήμουν στην Αγγλία και δούλευα στο θέατρο, ήμουν πολύ καλά οικονομικά. Αποφάσισα όμως να επιστρέψω στην Ελλάδα, πριν από τέσσερα χρόνια, εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Σκεφτόμουν πως δεν μπορώ να ζήσω για πάντα στο εξωτερικό, τη στιγμή που όλοι μου έλεγαν πως αυτή είναι μια τρελή σκέψη. Ήθελα όμως να το δοκιμάσω. Πιστεύω πως, αν κάποιος δεν δοκιμάσει, δεν μπορεί να υποστηρίζει κάτι με σιγουριά. Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Και στις αποφάσεις ζωής πρέπει να ανταποκρίνεσαι. Αν δεν επέστρεφα, θα ζούσα για πάντα με το ερώτημα “Τι θα γινόταν αν αποφάσιζα διαφορετικά;”. Δεν το θέλω καθόλου αυτό. Κι ας μην τα έχω καταφέρει σε όλα. Γυρίζοντας πίσω, βλέπω πως έχω καταφέρει να κάνω τα βασικά πράγματα που ήθελα για έμενα».

nikol people 199 (3)

Η νέα σελίδα στη ζωή της

Μετά από αλλεπάλληλες ακυρώσεις για τη συνάντηση, βρεθήκαμε στο κέντρο της πόλης. Η Νικόλ είχε μόλις επιστρέψει από το Ηράκλειο, όπου ταξίδεψε με το θίασο της παράστασης, και είναι ενθουσιασμένη για διάφορα πράγματα: «Το κοινό στην Κρήτη αγκάλιασε την παράσταση. Είναι θεατρόφιλο, εκπαιδευμένο και θερμό, έντονο, όπως είναι γενικότερα οι Κρητικοί. Επίσης, κατάφερα να δω θάλασσα έπειτα από ένα χρόνο, αφού ήμουν έγκυος. Τώρα είμαι έτοιμη για αποδράσεις». Αυτό ήταν το πρώτο οικογενειακό ταξίδι με τον έξι μηνών γιο της. Παρ’ όλα αυτά, δεν έβγαλαν μερικές εκατοντάδες φωτογραφίες από το παρθενικό του ταξίδι. «Προτιμώ να ζω τη στιγμή. Βγάλαμε δύο στο αεροπλάνο και μία στη βόλτα μας στη θάλασσα». Ως –φρέσκια– μαμά μιλάει με ενθουσιασμό για το μωρό της: «Είναι κοινωνικός και πάντα τέλειος».

Η μητρότητα φυσικά και την άλλαξε σε όλα τα επίπεδα. «Ξεκίνησα τις πρόβες όταν το μωρό ήταν δύο μηνών. Η διαδικασία της εγκυμοσύνης είναι τόσο πρωτόγνωρη και συγκλονιστική που θεωρώ πως έχω αλλάξει ολοκληρωτικά. Από το πώς προσεγγίζω ένα ρόλο και πώς χρησιμοποιώ τα εκφραστικά μου μέσα, μέχρι τι είναι σημαντικό. Έχω γίνει ένας καινούριος άνθρωπος με τη μητρότητα. Το ρόλο της μητέρας τον βρίσκεις σταδιακά. Επίσης, είχα μια μεγάλη δυσκολία γιατί το σώμα μου είχε αλλάξει και έπρεπε να το βρω. Και δεν λέω πως ξαναβρήκα το σώμα μου, γιατί μια γυναίκα που γίνεται μητέρα είναι κάτι το καινούριο, δεν επιστρέφει σε μια προηγούμενη κατάσταση, γίνεται κάτι άλλο.

Η Νικόλ μού λέει πως ήθελε να γίνει μητέρα, «αλλά δεν είχα βάλει χρονικό ορίζοντα, ήρθε ως μια όμορφη, φυσιολογική εξέλιξη. Ως άνθρωπος είμαι αγχωτική, μου αρέσει να τα έχω όλα προγραμματισμένα. Η εγκυμοσύνη ήταν το μόνο πράγμα στο οποίο δεν αγχώθηκα ποτέ, γιατί άκουσα το σώμα μου».

Οι ανασφάλειες που κυριεύουν πολλές γυναίκες για την εμφάνισή τους μετά την εγκυμοσύνη δεν την απασχόλησαν. «Το σώμα μου είναι ένα εργαλείο, αφού το σωματικό θέατρο είναι μια μέθοδος υποκριτικής που εξασκώ. Με την εγκυμοσύνη δεν ένιωθα πως το σώμα είναι αποκλειστικά δικό μου, αλλά πως το μοιράζομαι με μια άλλη ζωή. Οπότε το ζήτημα ήταν πώς θα χρησιμοποιήσω στο θέατρο το σώμα που είχε πλέον διαμορφωθεί για να ανήκει και σε κάποιον άλλον. Έπρεπε να βρω έναν τρόπο που να μην είναι βίαιος, αλλά στοργικός. Όσο στοργική ήθελα να είμαι με το μωρό, τόσο ήθελα να είμαι και με το σώμα μου. Στις πρόβες μπήκα σταδιακά, γιατί το σώμα μου άλλαζε. Σκέψου πως τον πρώτο καιρό δεν μπορούσα να σταθώ σε τακούνια, γιατί η σπονδυλική μου στήλη είχε πάρει τέτοια κλίση ώστε να μπορεί να σηκώνει μια κοιλιά. Αυτό ήταν από τα πιο απλά. Πλέον χορεύω με τα τακούνια».

Στην πρεμιέρα της σε τίποτα δεν έμοιαζε με γυναίκα που πρόσφατα γέννησε. «Στην εγκυμοσύνη πήρα πολλά κιλά, αλλά ποτέ δεν αγχώθηκα. Τη βίωσα ακούγοντας τις ανάγκες του σώματός μου, ενώ δεν σταμάτησα να γυμνάζομαι. Επίσης, θηλάζω ακόμη. Ο θηλασμός κάνει τη δική του δουλειά στο σώμα. Έτσι, τα κιλά χάθηκαν γρήγορα» μου λέει.

Η νέα της ζωή ξεκίνησε ουσιαστικά με την πρεμιέρα του έργου, την πρώτη της ως μητέρα. «Το συναίσθημα που είχα σε κάθε πρεμιέρα δεν ήταν πια το ίδιο. Βλέπεις τα πράγματα με έναν άλλον τρόπο, ουσιαστικά δεν αφήνεις το μωρό πίσω, τα βλέπεις όλα παράλληλα με αυτό. Είχα για άλλη μια φορά άγχος, αλλά ένιωθα πως δεν ήμουν μόνη σε αυτό» μου λέει.

Ίσως αυτός ο ρόλος να είναι ορόσημο για εκείνη. Αυτό που έχει σημασία είναι πως η Νικόλ κατάφερε να αναμετρηθεί με ένα μυθικό ρόλο και να μην την καταπιεί. Τουναντίον. Παρουσίασε τη δική της πειστική εκδοχή και τα κατάφερε. Κι όλα αυτά, κρατώντας στην αγκαλιά της το μωρό της.

Όλα τα νέα, πλούσιο ρεπορτάζ, καθημερινές στιγμές διασήμων και ξεχωριστές στιγμές καθημερινών ανθρώπων στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.