Η Μίνα Αρναούτη σπάει την σιωπή της: “Η ζωή μου διαλύθηκε… Πρέπει να μάθουν το Γολγοθά μου!”

Η 31χρονη μιλάει για πρώτη φορά ανοιχτά για το μοιραίο ατύχημα της 18ης Φεβρουαρίου.

Η Μίνα Αρναούτη είναι η κοπέλα που βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής, καθώς ήταν συνεπιβάτιδα στο τζιπ του Παντελή Παντελίδη, το μοιραίο πρωινό που έχασε την ζωή του.

Από εκείνη την μέρα, που η Μίνα βρέθηκε στο νοσοκομείο για 5 μήνες, καθώς ο τραυματισμός της ήταν σοβαρός, κάθε μέρα βλέπει το όνομά της γραμμένο σχεδόν σε όλα τα site, αλλά και στον Τύπο και στην τηλεόραση.

Η Μίνα παραχώρησε συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα και μίλησε ανοιχτά για εκείνη την μέρα αλλά και τις συνέπειες που είχε στην ζωή της.

“Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος. Η ζωή μου διαλύθηκε κυριολεκτικά. Γύρισα πίσω στη Μυτιλήνη απ’ όπου είχα φύγει γεμάτη όνειρα… Δούλευα, ήμουν ανεξάρτητη και τώρα όπως βλέπετε δεν μπορώ. Είχα τα χρήματά μου, τους φίλους μου, τη ζωή μου και ονειρευόμουν. Και σήμερα κάνω όνειρα. Δεν το βάζω κάτω, αλλά οι σκέψεις μου είναι στο στάδιο της αποθεραπείας. Κάθε μέρα επί δυο ώρες κάνω φυσιοθεραπείες. Είναι δύσκολο όταν έχεις τραυματίσει χέρι και πόδι”.

«Πριν το τροχαίο είχαμε βγει έξω και διασκεδάσαμε. Το κακό όμως έγινε. Εγώ είχα τις αισθήσεις μου μετά το συμβάν, αλλά θυμάμαι αμυδρά εικόνες. Εκείνη την ώρα ήμουν τόσο παγωμένη που δεν ένιωθα καθόλου πόνο. Δεν είχα καταλάβει καν που τραυματίστηκα. Θυμάμαι τους διασώστες και τους πυροσβέστες που έρχονταν από πάνω και τους ρωτούσα αν είναι καλά ο Παντελής, αν έπαθε τίποτα, και μάλιστα αυτό το έχουν καταθέσει και οι ίδιοι”.

Όσον αφορά τα υβριστικά μηνύματα που δέχεται καθημερινά στα social media: “Έλεος, φτάνει πια! Γιατί τόσα άσχημα μηνύματα στο Facebook, στο instagram, παντού. Με κάνουν να νιώθω ενοχές που κατάφερα να κρατηθώ στη ζωή. Σαν να λένε “γιατί εσύ και όχι ο Παντελίδης”… Τι θα πρέπει να κάνω δηλαδή για να σεβαστούν το Γολγοθά μου, να βγαίνω στα κανάλια κλαίγοντας και φωνάζοντας;… Ο πόνος μου είναι βουβός. Όλο αυτό το περνάω μόνη και το κλείνω μέσα μου. Προσπαθούν να χτυπήσουν την προσωπικότητά μου με διάφορους βάρβαρους τρόπους. Προσπαθούν να με εκμηδενίσουν. Αυτό που με νοιάζει περισσότερο δεν είναι η αποζημίωση, όπως κάποιοι λένε, αλλά η ζωή και το μέλλον μου. Η νέα κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίσω εγώ και η μητέρα μου. Αυτό πρέπει να καταλάβουν όλοι”.