Από τον Μαρίνο Βυθούλκα

Ο Γιώργος Καπουτζίδης γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 σε μια μεσοαστική οικογένεια των Σερρών. Η μητέρα του, Ευανθία, εργαζόταν ως δασκάλα και ο πατέρας του, Τάκης Καπουτζίδης, ήταν ιδιωτικός υπάλληλος. «Η τελευταία του δουλειά πριν βγει στη σύνταξη ήταν στην ΠΑΕ Πανσεραϊκός» συμπληρώνει εκείνος. Στο παρελθόν, έχει δηλώσει πως ήταν ένα μοναχικό παιδί, που έβλεπε πολλή τηλεόραση. «Ήμουν αρκετά εσωστρεφής στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Αισθάνομαι ότι προσπαθούσα να ανακαλύψω τον εαυτό μου, πού ανήκω και πού όχι. Οπότε, αυτό το πράγμα για μένα εκφράστηκε κάπως μοναχικά. Απομονώθηκα. Ακόμα και σήμερα νιώθω πως είμαι ένας μοναχικός άνθρωπος. Δεν εκφράζω εύκολα τα συναισθήματά μου. Είμαι επιφυλακτικός με τους ανθρώπους και θέλω όταν δίνομαι σε έναν άνθρωπο, είτε είναι φίλος είτε σύντροφος, να γίνεται ψυχή και σώματι» εξομολογείται. Στις μοναχικές εκείνες στιγμές στις Σέρρες, ο Γιώργος παρακολουθούσε φανατικά ξένες σειρές, αμερικανικές κωμωδίες. «Το μεγάλο μου κόλλημα ήταν πάντα οι αγώνες στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πιστεύω πως η πειθαρχία που σου επιβάλλει ο αθλητισμός σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Οι πρώτες μου εικόνες από την τηλεόραση ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες».

«Την νομική δεν την τελείωσα ποτέ»

Τελειώνοντας το σχολείο, δίνει εξετάσεις και περνάει στο τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. «Μπήκα στο πανεπιστήμιο, γιατί δεν είχα τα κότσια να πω στους γονείς μου ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Όταν ζεις σε μια επαρχιακή πόλη και είσαι μαθητής του είκοσι, είσαι σχεδόν υποχρεωμένος να περάσεις σε ένα πανεπιστήμιο – για την οικογένειά σου, για τους άλλους» εξηγεί ο Γιώργος, ο οποίος έφυγε από το πατρικό του στα 18 για να σπουδάσει στη Θεσσαλονίκη. Νοικιάζει ένα σπίτι κοντά στο πανεπιστήμιο και το μοιράζεται με ένα συγκάτοικο, τον Γιώργο, με τον οποίο είναι κολλητοί φίλο από τότε. «Η αλήθεια είναι πως στα φοιτητικά χρόνια δεν διάβασα ιδιαίτερα. Μετά το πρώτο εξάμηνο συνειδητοποίησα πως δεν ανήκω εκεί. Στο τρίτο έτος μπήκα στη θεατρική ομάδα του Γαλλικού Ινστιτούτου και αμέσως κατάλαβα πως ήθελα να γίνω ηθοποιός. Σε αυτή την ομάδα έκανα και τις πρώτες μου παραστάσεις, ενώ ύστερα από λίγο καιρό πήρα την απόφαση να πάω στην Αθήνα για να σπουδάσω σε δραματική σχολή. Τη Νομική δεν την τελείωσα ποτέ».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.