Ένα προϊστορικό είδος φάλαινας που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και φέρει την ονομασία Perucetus colossus. φαίνεται ότι είναι το βαρύτερο, αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα ζώα που έχουν καταγραφεί, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Nature».

Το σκελετικό υλικό που βρέθηκε στο νότιο Περού, αποτελείται από 13 σπονδύλους, τέσσερις πλευρές και ένα οστό ισχίου, ενώ εκτιμάται ότι έχει ηλικία περίπου 39 εκατομμυρίων ετών. Οι μελετητές υπολόγισαν ότι είχε μήκος περίπου 20 μέτρα και σωματική μάζα μεταξύ 85 και 340 τόνων. Πιθανότατα ζούσε κοντά στην ακτή.

Οι εκτιμήσεις για το βάρος της, με βάση τον μερικό σκελετό που έχει βρεθεί, συναγωνίζονται εκείνες της γαλάζιας φάλαινας, που θεωρούνταν προηγουμένως το βαρύτερο ζώο που υπήρξε ποτέ. Υπολογίζεται ότι η μάζα του σκελετού θα ήταν δύο με τρεις φορές μεγαλύτερη από μιας γαλάζιας φάλαινας μήκους 25 μέτρων.

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η τάση προς τον γιγαντισμό στα θαλάσσια θηλαστικά μπορεί να είχε αρχίσει νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Φαίνεται ότι τα κητώδη είχαν φτάσει στο μέγιστο της σωματικής τους μάζας περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια πριν από την προηγούμενη παραδοχή.

Σημειώνεται ότι το αρχείο απολιθωμάτων των κητωδών (υποκατηγορία των θηλαστικών που περιλαμβάνει τα δελφίνια, τις φάλαινες και τις φώκιες) έχει μεγάλη σημασία για την τεκμηρίωση της εξελικτικής ιστορίας των θηλαστικών, όταν ορισμένα χερσαία ζώα επέστρεφαν στον ωκεανό.

Τρία νεκρά παιδιά. Μια γυναίκα που κατηγορείται για τον θάνατο της 9χρονης κόρης της. Πλήθος κόσμου οργισμένο να φωνάζει έξω από την Ευελπίδων «σκύλα, βρωμιάρα, φόνισσα», να της εύχεται να πεθάνει. Εκατοντάδες πολίτες στην πόρτα του σπιτιού της στην Πάτρα, στα πατζούρια γραμμένο με σπρέι «θάνατος στους παιδοκτόνους». Η υπόθεση της Ρούλας Πισπιρίγκου έχει σοκάρει το πανελλήνιο δημιουργώντας ένα κύμα οργής και μίσους.

«Είναι θλιβερό το θέαμα. Είναι προβληματισμένο το μήνυμα στην κοινωνία μας, αν πρέπει να γίνουμε η κοινωνία της αγέλης και του όχλου ή πρέπει να βλέπουμε με ψυχραιμία και με μια σταθερή σχέση αναγνώρισης του προβλήματος την κοινωνική μας συνοχή» τονίζει μιλώντας στο Newsbeast o ψυχίατρος – νευρολόγος, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας και της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, Θάνος Ασκητής.

«Ένιωσα θλίψη και θυμό για όλους εκείνους που γίνονται δικαστές»
Εκφράζοντας τη θλίψη του και το αίσθημα θυμού που ένιωσε για όλους εκείνους που γίνονται δικαστές χωρίς να έχουν καμία έννοια αυτού του ρόλου ο Θάνος Ασκητής υπογραμμίζει: «Πηγαίνουν στο σπίτι μιας γυναίκας που δοκιμάζεται η ζωή της (ακόμη και αν είναι δολοφόνος) μέσα από μία προσέγγιση η οποία δεν δείχνει ούτε το δικαίωμα του αποδεικτικού δεδομένου της αθωότητας ή όχι, ούτε καν τη σοβαρότητα και την προσωπική επιλογή του ανθρώπου που είναι μέσα από ένα ταξίδι δοκιμαζόμενος».

«Πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε μία κοινωνία ώριμων ανθρώπων που σεβόμαστε»
Εστιάζοντας στην υπόθεση με τα τρία νεκρά στην Πάτρα ο Θάνος Ασκητής υπογραμμίζει πως οφείλουμε «μέχρι να ολοκληρωθεί το παζλ» να αποδείξουμε πως είμαστε μια κοινωνία που αποτελείται από άτομα ώριμα και όχι βάρβαρα και επιθετικά.

«Έχουμε ένα μυστήριο ανοικτό μπροστά μας με πολύ μεγάλες κοινωνικές προεκτάσεις που θα τις μελετήσουμε όταν ολοκληρωθεί όλο το παζλ αυτής της φονικής, δολοφονικής όπως και να την πούμε αίσθησης ή συμπεριφοράς. Μέχρι τότε πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε μία κοινωνία ώριμων ανθρώπων που σεβόμαστε, δεχόμαστε τα δεδομένα και τα αξιολογούμε ο καθένας μέσα από το δικό του μυαλό και από τα δικά του συναισθήματα και σκέψεις αλλά όχι με την αγριότητα, τη βαρβαρότητα και την επιθετικότητα της μάζας που θέλει να λιντσάρει, να φονεύσει και να δικαιώσει τα τρία παιδάκια που χάθηκαν άδικα από μία μάνα – δολοφόνο (αν αυτή η μάνα είναι δολοφόνος) και κατ΄επέκταση και μέσα από το κοινωνικό αίσθημα της Δικαιοσύνης» επισημαίνει ο ψυχίατρος – νευρολόγος.

«Αλήθεια ποιος ορίζει αυτό το κοινό αίσθημα της Δικαιοσύνης;» διερωτάται ο Θάνος Ασκητής και απαντά πως το ορίζει μόνο νόμος. «Μόνο η έννομη πολιτεία έχει το δικαίωμα να πάρει θέση με τα αποδεικτικά στοιχεία, με τη μεθοδολογία, την προσέγγιση αλλά και την ψυχιατρική» συμπληρώνει.

«Στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν θα είναι μία απόφαση ενός δικαστηρίου που αγνοεί την ψυχική προσωπικότητα, δηλαδή την ψυχοπαθολογία που ενδεχομένως μπορεί να υπάρχει, τη σχέση του ζευγαριού, το περιβάλλον.

Θα πρέπει να εξεταστεί όλο το σύστημα το οποίο είναι κοντά σε αυτή τη γυναίκα, η οποία σήμερα κατηγορείται, που είναι μάνα, που έχει έναν άνδρα – πατέρα δίπλα της, ένα περιβάλλον που επίσης την επηρεάζει είτε θετικά είτε αρνητικά ή αν υπάρχει και άλλη εικόνα όπως είναι η χρήση ουσιών, παθολογικές από κληρονομικό περιβάλλον καταστάσεις, παθολογικές προεκτάσεις του ψυχισμού της. Όλα αυτά θα πρέπει να συνεκτιμηθούν» σημειώνει ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας και της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.

«Δείχνουμε ότι είμαστε μία κοινωνία τριτοκοσμική που παρασύρεται ως αγέλη»
«Δεν μπορούμε εμείς να πηγαίνουμε έξω από το σπίτι και να προπηλακίζουμε τη μητέρα της και να δημιουργούμε το αίσθημα του κοινού δικαίου πίσω από μία κοινωνία που δυστυχώς αποδεικνύεται βαθιά ανώριμη, επιθετική, βίαιη. Αυτό δεν μας ενώνει στο νόημα να φέρουμε τη Δικαιοσύνη αλλά μας ενώνει δυστυχώς στο να δείχνουμε ότι είμαστε μία κοινωνία τριτοκοσμική πολύ χαμηλής κοινωνικής αντίληψης χωρίς ενσυναίσθηση» υπογραμμίζει ο Θάνος Ασκητής.

«Είμαστε μια κοινωνία που παρασύρεται ως μία αγέλη που θέλει να επιτεθεί και να φάει αυτό που την απειλεί γιατί τελικά η κοινωνία αντιδρά όταν απειλείται με τέτοιες συμπεριφορές. Δεν θέλουμε πάνω σε αυτή τη γυναίκα να ταυτίσουμε το δικό μας δικαίωμα ότι είμαστε σωστοί ή διεκδικούμε το δικαίωμα του δικού της λάθους.

Διεκδικούμε το νόημα της Δικαιοσύνης και η Δικαιοσύνη είναι η Πολιτεία, είναι η οργανωμένη κοινωνία, είναι το δικαίωμα του ανθρώπου όταν κατηγορείται να μπορεί να αμυνθεί, να διαχειριστεί την ανάγκη του, να δείξει εάν είναι αθώος ή να καταδικαστεί εάν είναι ένοχος αλλά από την έννομη Πολιτεία και όχι από μία μάζα, από έναν οργισμένο όχλο που πίσω από το νόημα από των τριών που χάθηκαν έχει αυτή την αντίληψη να καταδικάσει, να προπηλακίσει, να δημιουργήσει έναν τρόμο στην κοινωνία μας» συμπληρώνει.

«Εξειδικευόμαστε στις γνώσεις αλλά δεν αναπτύσσουμε κοινωνική ενσυναίσθηση»
Τι φταίει όμως για τις ακραίες αντιδράσεις του πλήθους; Γιατί μετατρεπόμαστε σε έναν όχλο που δικάζει και αποφασίζει μόνος του την ποινή; «Στη χώρα μας αυτό που πρέπει να δούμε ως κοινωνία γενικότερα είναι πως ανεβαίνει περισσότερο η κοινωνική παθολογία» μας λέει ο Θάνος Ασκητής.

«Ως ένας άνθρωπος που έχει περάσει τα 65 του χρόνια και έχει δουλέψει όλα αυτά τα έτη ως ψυχίατρος πρέπει να σας πω ότι η κοινωνική παθολογία είναι ένα φαινόμενο που βλέπω πως αυξάνεται έντονα γιατί η Ελλάδα δεν έχει δομές, δεν έχει σταθερές αξίες και ασφαλώς τα παιδιά μας, η κοινωνία μας τα παιδιά μας είναι, δεν μορφώνονται σε κοινωνικό επίπεδο. Εξειδικεύονται στις γνώσεις αλλά δεν αναπτύσουν κοινωνική ενσυναίσθηση και από αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά το πού πάμε με μια κοινωνική παθολογία που φυσικά είναι επηρεασμένη και από την εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και της ευμάρειας, της πανδημίας και τώρα ενός πολέμου μεγάλου που γίνεται» αναφέρει.

«Όλο αυτό το κοινωνικό αίσθημα της αντίδρασης δεν μπορεί να προβάλλεται πίσω από έναν στόχο που θέλουμε να γίνουμε όλοι δικαστές μιας πολύκροτης υπόθεσης (όντως η οποία θα γραφτεί εάν καταλήξει έτσι να είναι ένα γεγονός του αιώνα με τρία παιδιά δολοφονημένα, εάν αληθεύει αυτό). Κατ΄επέκταση θα πρέπει να δούμε πιο μέσα τους εαυτούς μας για να καταλάβουμε πως η κοινωνία μας θα πρέπει να αποτελείται από ώριμα κύτταρα που συλλειτουργούν και όχι που αντιδρούν με βιαιότητα, με αναρχία και κυρίως με αίσθημα τρόμου» συμπληρώνει.

«Οι αντιδράσεις του όχλου έχουν να κάνουν με την έλλειψη παιδείας και με το χαμηλό κοινωνικό και μορφωτικό μας επίπεδο» τονίζει ο Θάνος Ασκητής.

«Δεν μπορεί ο καθένας από εμάς να βγάζει την οργή του σαν ένα ζώο που επιτίθεται για να φάει αυτό που νομίζει ότι τον απειλεί. Αυτή η γυναίκα εάν όντως έχει κάνει αυτά τα εγκλήματα θα τιμωρηθεί παραδειγματικά από την Πολιτεία. Αυτή είναι η κοινωνική δικαίωση» εξηγεί ο ψυχίατρος.

«Η βία η οποία αυξάνεται πολύ στην εποχή μας παγκόσμια έχει αντικαταστήσει τη συνεννόηση»
«Η κοινωνική δικαίωση δεν είναι να σου δώσω ένα χαστούκι. Αυτό το είδαμε και στα Όσκαρ που σηκώθηκε ένας μεγάλος ηθοποιός, ο Γουίλ Σμιθ και χτύπησε τον Κρις Ροκ γιατί πρόσβαλε την τιμή της γυναίκας του. Δείχνει μία κοινωνική παθολογία. Όσο κι αν ήταν χοντρό που ακούστηκε για την Τζάντα Πίνκετ Σμιθ που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας η απάντηση δεν είναι μία γροθιά. Η βία η οποία αυξάνεται πολύ στην εποχή μας παγκόσμια έχει αντικαταστήσει τη συνεννόηση, την ενσυναίσθηση, τη σύνδεση, την αγάπη. Ο άνθρωπος θέλει να γίνεται περισσότερο κακός, θυμίζει παλιές ταινίες όπως είναι το Κουρδιστό Πορτοκάλι, θα έλεγε κανείς ακόμη και το Τζόκερ που δείχνει μία δημιουργία παθολογίας του περιθωρίου» επισημαίνει στο Newsbeast ο Θάνος Ασκητής.

Όπως μάλιστα εξηγεί «ο άνθρωπος γίνεται κλόουν γιατί είναι στο περιθώριο. Είναι ένας άνθρωπος που η κοινωνία τον αποτρέπει, τον απομακρύνει από τη ζωή και φοβάμαι ότι είμαστε μπροστά σε τέτοιες συμπεριφορές. Πρέπει να ξανασυνδέσουμε την ανθρώπινη σχέση και οποιοδήποτε γεγονός πρέπει να το βλέπουμε με την ωριμότητα και την ευθύνη του σεβασμού».

«Ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να έχει σεβασμό… από τον τελευταίο πολύ μέχρι τον αρχηγό του κράτους. Δεν μπορεί να είμαστε η κοινωνία της βιαιότητας, του βρασμού, της αντίδρασης, του όχλου που θέλει να τιμωρήσουμε γιατί εμείς εκείνη τη στιγμή νιώθουμε πως κάποιος μας έχει ”βιάσει” αυτή η γίνεται που κατηγορείται ότι σκότωσε το παιδί της» σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Η Δικαιοσύνη έχει το μεγάλο δικαίωμα και το τίμημα της αξίας της ζωής να δώσει ποινή εκεί που χρειάζεται»
«Δεν μπορούμε να υποκαθιστούμε την Δικαιοσύνη» δηλώνει ο ψυχίατρος. «Η Δικαιοσύνη έχει το μεγάλο δικαίωμα και το τίμημα της αξίας της ζωής να δώσει ποινή εκεί που χρειάζεται και η επιστήμη που πρέπει επίσης να έχει ρόλο, όπως εδώ η ψυχιατρική. Πρέπει η ψυχιατρική να έχει άποψη… Τι συνέβη σε αυτή τη γυναίκα τελικά εάν όντως έκανε αυτά τα εγκλήματα; Τι περιβάλλον είχε; Ποια ήταν η σχέση με τον άνδρα της, με το δικό της δεδομένο; Η δική της ψυχολογία, η σχέση με τα παιδιά τους».

«Ακόμη μπαίνει και το ερώτημα μια γυναίκα που θα μείνει έγκυος θα κάνει παιδί, πρέπει να αξιολογείται και ψυχολογικά ώστε να γίνει μία μάνα που να έχει το αίσθημα της ευθύνης, της ενσυναίσθησης και της ανάγκης να οργανώσει τη ζωή του παιδιού της ως κύτταρο αναπαραγωγής και όχι μόνο ως βιολογική εξέλιξη» επισημαίνει κλείνοντας ο Θάνος Ασκητής.

newsbeast.

Η συμπεριφορά, τα συναισθήματα και οι σκέψεις σας, είναι αυτά που κάνουν την προσωπικότητά σας μοναδική.

Αυτά τα χαρακτηριστικά θεωρείται ότι παραμένουν ίδια σε όλη σας τη ζωή. Όσον αφορά τον θυμό, έχουμε επίσης ένα μοναδικό ερέθισμα που τον εκδηλώνει και αυτό το τεστ θα μπορούσε να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε ποιο είναι στην δική σας περίπτωση.

Κάντε παρακάτω το τεστ που ακολουθεί και μάθετε τι μπορεί εύκολα να σας θυμώσει.

Τo ζώο που θα δείτε πρώτο στην εικόνα θα αποκαλύψει τον λόγο που κάνει trigger τον θυμό σας.

Δείτε τις απαντήσεις στο ourlife.gr

Ερευνητική γεώτρηση στην Αυστραλία έφερε στο φως ένα μυριάποδο με 1.306 πόδια, περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο ζώο στον πλανήτη.
Το υπόλευκο μυριάποδο, συγγενής της σαρανταποδαρούσας, έχει πλάτος μικρότερο από ένα χιλιοστό, το μήκος του όμως φτάνει τα 9 εκατοστά. Έχει κωνικό κεφάλι, στόμα που θυμίζει ράμφος και μεγάλες κεραίες –μάλλον τα κύρια αισθητήρια όργανά του, δεδομένου ότι δεν διαθέτει μάτια.

 Δεν τα χρειάζεται, αφού ζει στο υπέδαφος σε βάθη μέχρι 60 μέτρων, αναφέρουν οι ερευνητές που το ανακάλυψαν στο περιοδικό Scientific Reports. Ανακαλύφθηκε σε ερευνητική γεώτρηση που άνοιξαν μεταλλευτικές εταιρείες στο Γκόλντφιλντς της Δυτικής Αυστραλίας, πλούσιας σε χρυσό, λίθιο και άλλα μέταλλα. Δυστυχώς, κανένα από τα τέσσερα δείγματα δεν ήταν ζωντανό.

Οι ερευνητές βάφτισαν το μυριόποδο Eumillipes persephone -όνομα προς τιμήν της Περσεφόνης, αρχαιοελληνικής θεότητας του κάτω κόσμου.

 «Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για εκπληκτικό ζώο, ένα θαύμα της εξέλιξης» δήλωσε σύμφωνα με το Reuters o Μπρούνο Μπουζάτο, βιολόγος του Πανεπιστημίου «Μακουάρι» στο Σίδνεϊ και μέλος της ερευνητικής ομάδας.

«Παρουσιάζει την πιο ακραία επιμήκυνση που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στα μυριάποδα, τα οποία ήταν τα πρώτα ζώα που κατέκτησαν την ξηρά. Το συγκεκριμένο είδος κατάφερε να προσαρμοστεί στη διαβίωση σε βάθος δεκάδων μέτρων».

 Μέχρι σήμερα, το ρεκόρ των περισσότερων ποδιών ανήκε σε ένα μυριάποδο που ονομάζεται Illacme plenipes και φέρει μέχρι 750 πόδια.

Οι ερευνητές εικάζουν ότι το E.persephone απέκτησε περισσότερα πόδια για να μπορεί να σπρώχνει το σώμα του σε στενές τρύπες.

 Ο αριθμός των ποδιών πάντως διαφέρει από άτομο σε άτομο, καθώς τα μυριάποδα βγάζουν καινούργια ζεύγη ποδιών κάθε φορά που αλλάζουν εξωσκελετό. «Τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έχουν περισσότερα πόδια από ό,τι τα νεαρά» εξήγησε ο Μπουζάτο.

Ένα από τα δύο θηλυκά που περιγράφονται στη μελέτη έφερε 1.306 πόδια και το δεύτερο 998. Το μεγαλύτερο από τα δύο ενήλικα αρσενικά είχε 818 πόδια και το δεύτερο 778.

Περίπου 13.000 είδη μυριάποδων έχουν αναγνωριστεί μέχρι σήμερα σε όλο τον πλανήτη. Τα περισσότερα τρέφονται με μύκητες και μισοσαπισμένο φυτικό υλικό, γι’ αυτό και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακύκλωση των θρεπτικών συστατικών του εδάφους.

e-daily

Μια ομάδα τουρίστες στην Μπρέμερ Μπέι της Αυστραλίας έγιναν μάρτυρες ενός φόνου στη θάλασσα. Ένα κοπάδι πεινασμένες φάλαινες-δολοφόνοι κυνήγησαν μια τεράστια γαλάζια φάλαινα και την καταβρόχθισαν.

Εκείνη τη μέρα, η τουριστική εταιρεία είχε 40 τουρίστες επάνω στο σκάφος της για να παρακολουθήσουν τις φάλαινες κατά μήκος ενός ταξιδιού στη δυτική ακτή της Αυστραλίας.

Μια γαλάζια φάλαινα-το μεγαλύτερο ζώο στον πλανήτη σε θάλασσα και ξηρά-βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, σύμφωνα με την επικεφαλής της τουριστικής εταιρείας Whale Watch, Τζέμα Σαρπ.

Το μέρος ήταν περιοχή αναπαραγωγής και κυνηγιού για φάλαινες δολοφόνους. Οι τουρίστες στο σκάφος μπόρεσαν να μετρήσουν τουλάχιστον πέντε κοπάδια φάλαινες-δολοφόνους στα νερά, με τις όρκες να φτάνουν τις 75, σημείωσε η Σαρπ, σύμφωνα με την Daily Mail.

 
Για περίπου 3 ώρες η μπλε φάλαινα προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αλλά οι όρκες επιτίθονταν διαρκώς συντονισμένες.

Ήταν ένα καλά οργανωμένο κυνήγι για να εξαντλήσει το τεράστιο θηλαστικό.

Μπορεί να ήταν μια τραγική στιγμή, αλλά η Σαρπ θεωρεί μεγάλο προνόμιο να μπορέσει να την παρακολουθήσει το κυνήγι από την αρχή μέχρι το τέλος.

Πέρα από τις όρκες, το τεράστιο ζώο θα αποτελέσει τροφή και για χιλιάδες άλλα μικρότερα ζώα, όπως πουλιά, ψάρια και καρχαρίες.

Στον ωκεανό τίποτα δεν πάει χαμένο.

e-radio

Το κατοικίδιό του είπε να βγάλει βόλτα ένας κάτοικος στην Πάτρα, στέλνοντας το γνωστό SMS με κωδικό 6.

Ωστόσο αυτό το κατοικίδιο ήταν λίγο διαφορετικό, καθώς ήταν… δεινόσαυρος! Επρόκειτο για κάποιο φίλο του ντυμένο δεινόσαυρο, κάτι που είναι και στο πνεύμα των Αποκριών.

Ο… πλακατζής είναι ο ιδιοκτήτης καφέ και γνωστός καρναβαλιστής Θάνος Τσέρης.

Δείτε τις εικόνες το flamis.gr

Υπάρχει ένα ζώο, οστρακόδερμο, που μπορεί να κάνει πολλά πράγματα κατά την διάρκεια της ζωής του, αν και με την πρώτη ματιά δεν του φαίνεται. Το στρείδι μάλλον το έχουμε για κάτι κυρίως ακίνητο που δεν προσπαθεί πολύ για κάτι και απλά περιμένει ένα λάθος για να τραφεί. Αλλά η σeξουαλική του ζωή είναι μάλλον… τρελή.

Τα στρείδια λοιπόν νομίζουμε πως είναι ακίνητα, αλλά μόλις γεννηθούν μπορούν και κολυμπούν για αρκετό καιρό. Για την ακρίβεια, μοιάζουν με μικρές αχιβάδες που κολυμπούν από εδώ κι από εκεί. Δώδεκα ώρες μετά την γέννησή τους αρχίζει να σχηματίζεται το όστρακο, διαδικασία που κρατά περίπου τρείς εβδομάδες. Τότε το στρείδι είναι που αρχίζει να μην κινείται όσο νωρίτερα.

Αυτές οι τρείς εβδομάδες βέβαια δεν είναι εύκολες. Γιατί τα στρείδια είναι ακόμα ανυπεράσπιστα χωρίς το όστρακό τους, κάτι που τα καθιστά εύκολη τροφή για άλλα θαλάσσια είδη. Για να εξασφαλίσουν λοιπόν την επιβίωση και την συνέχεια του είδους τους, εκσπeρματίζουν συνέχεια ενώ ταυτόχρονα ρίχνουν και αυγά μέσα στο νερό, ώστε να σχηματιστούν κι άλλα έμβρυα. Κάθε σεζόν, ένα ενήλικο θηλυκό στρείδι μπορεί και παράγει 50 με 100 εκατομμύρια αυγά, ενώ τα αρσενικά παράγουν τόσο σπeρμα που δεν μπορεί να μετρηθεί. Η σeξουαλική τους ζωή λοιπόν είναι από την αρχή λίγο έξαλλη.

Δεν φτάσαμε όμως και στο πιο παράξενο απ’ όλα. Σχεδόν όλα τα στρείδια ξεκινούν την ζωή τους ως αρσενικά, αλλά όσο μεγαλώνουν μπορούν πολλές φορές να αλλάξουν φύλο. Αυτό γίνεται μάλλον επειδή το σπeρμα είναι πολύ περισσότερο από τα αυγά και μπορεί να εγγυηθεί την συνέχιση της ανάπτυξης του πληθυσμού τους. Πολλές φορές μάλιστα έχουν αρσενικά και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα την ίδια στιγμή. Με λίγα λόγια, αυτό από τεχνικής άποψης σημαίνει πως σε ορισμένες περιπτώσεις το στρείδι μπορεί να γονιμοποιήσει τα ίδια του τα αυγά.

Η αλλαγή φύλου δεν μπορεί να εξηγηθεί με ακρίβεια, αλλά φαίνεται πως τα στρείδια αλλάζουν φύλο βάσει των περιβαλλοντικών συνθηκών. Είναι πιθανό η επιλογή του φύλου να επηρεάζεται από την θερμοκρασία του νερού αλλά και από την κατάσταση που βρίσκεται ο ύφαλος στον οποίο ζουν. Κανείς όμως δεν ξέρει με ακρίβεια ακόμα τον συνολικό μηχανισμό.

Παράλληλα τα στρείδια μπορούν να φιλτράρουν το νερό γύρω τους, ενώ η πιο γνωστή τους δραστηριότητα είναι ότι παράγουν μικρές πέτρες, που τις ονομάζουμε μαργαριτάρια. Ναι, θα ήταν ωραίο να βρεις ένα στρείδι με μαργαριτάρι, αλλά σαν πληροφορία μάλλον είναι η πιο αδιάφορη από τις παραπάνω.

 

e-daily