Την απόφαση του facebook να απαγορεύσει οποιαδήποτε ανάρτηση παραποιεί ή αρνείται τα γεγονότα του Ολοκαυτώματος και να πληροφορεί καλύτερα το κοινό για το Ολοκαύτωμα, χαιρετίζουν ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου (World Jewsih Congress) Ρόναλντ Λόντερ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συνεδρίου (European Jewish Congress) Μοσέ Καντόρ.

«Κάνοντας αυτό το κρίσιμο βήμα […] το facebook δείχνει πως αναγνωρίζει την άρνηση του Ολοκαυτώματος γι’ αυτό που πραγματικά είναι: μια μορφή αντισημιτισμού κι επομένως ρητορικής μίσους», αναφέρει σχετικά ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου.

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος, ο ευτελισμός και η υποβάθμισή του είναι ένα “εργαλείο” που χρησιμοποιείται για τη διάδοση μίσους και ψευδών συνωμοσιών για τους εβραίους και άλλες μειονότητες», υπογραμμίζει ο κ. Λόντερ, επισημαίνοντας πως η απόφαση του facebook στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Αυτή η σημαντική απόφαση αναμενόταν αρκετό καιρό», τονίζει, από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συμβουλίου, όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος. «Η δημόσια συζήτηση για την άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι νόμιμη και χρησιμοποιείται μόνο ως έκφραση μίσους για τους Εβραίους, συνεπώς με την απόφαση αυτή περιορίζεται το μίσος και ο αντισημιτισμός», επισημαίνει ο πρόεδρος του EJC και του Παγκόσμιου Φόρουμ για το Ολοκαύτωμα.

Χαιρετίζει, δε, τις συντονισμένες προσπάθειες κυβερνήσεων, εταιρειών τεχνολογίας, καθώς και της κοινωνίας των πολιτών να αντιμετωπίσουν τη διάδοση μέσω διαδικτύου της ρητορικής μίσους, των θεωριών συνωμοσίας και της άρνησης του Ολοκαυτώματος.

«Σε μία περίοδο κατά την οποία ο αντισημιτισμός έχει αυξητικές τάσεις και η γνώση της νέας γενιάς για το Ολοκαύτωμα είναι ανησυχητικά περιορισμένη, είναι κρίσιμο οι διαδικτυακές πλατφόρμες να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος», υπογραμμίζει -μεταξύ άλλων- ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συνεδρίου.

Χιλιάδες οι σελίδες που έχουν γραφτεί για μία επικείμενη ολοκληρωτική καταστροφή του κόσμου όπως τον ξέρουμε. Ακόμα και οι REM στο «It’s the end of the world as we know it» δεν μπορούσαν να συλλάβουν το ακριβές μέγεθος αυτής της φράσης όταν έγραφαν το πασίγνωστο χιτ τους πίσω στο μακρινό 1987. Παρόλο που ήταν μόλις ένα χρόνο μετά το πυρηνικό δυστύχημα στο Τσέρνομπιλ.

Η ανθρωπότητα έχει την «ικανότητα» να μην συλλαμβάνει άμεσα το μέγεθος και τις συνέπειες μιας καταστροφής.

Όταν το μανιτάρι στο Ναγκασάκι είχε ήδη σχηματιστεί ο όλεθρος είχε κατασπαράξει χιλιάδες ανθρώπους. Τα αρχεία για τα θύματα του «Χοντρού» (όπως ονομάστηκε η βόμβα πλουτωνίου που έπεσε στο Ναγκασάκι) κάνουν λόγο για 40.000 τα λεπτά μετά την σύγκρουσή της με την επιφάνεια.

Η Χιροσίμα είχε ήδη γευτεί την πύρινη λαίλαπα κάποιες ώρες πριν, εκείνον τον Αύγουστο του 1945. Μετά από απόφαση του Τρούμαν οι ΗΠΑ έκαναν επίδειξη δύναμης με τον πυρηνικό βομβαρδισμό της Ιαπωνίας παρόλο που ο Χίτλερ είχε ηττηθεί. Καταγράφοντας έτσι μία θηριωδία κατά της ανθρωπότητας. Για την ιστορία στη Χιροσίμα τη στιγμή της έκρηξης σκοτώθηκαν 70.000 άτομα ενώ στους επόμενους 4 μήνες 166.000.

Με τις συνεχόμενες εντάσεις παγκόσμιας κλίμακας (Βόρεια Κορέα – ΗΠΑ, Ιράν – ΗΠΑ, Ινδία – Πακιστάν και το συνεχιζόμενο ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής) να στοιχειοθετούν μία γεωγραφική πυριτιδαποθήκη που χρειάζεται ένα «τσαφ» για να εκραγεί, το σενάριο μιας πυρηνικής καταστροφής δεν φαντάζει και τόσο επιστημονικής φαντασίας.

Τι ενδέχεται να συμβεί όμως τις πρώτες ώρες και μέρες μετά από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα; Πώς θα επιζήσει ο άνθρωπος, τα ζώα ή ο πλανήτης. Η απάντηση είναι εύκολη: «Δεν θα επιζήσει». Μέχρι να καταστραφεί όμως θα έχουν μεσολαβήσει ένα φρικιαστικό διάστημα.

Οι πρώτες στιγμές που όλα γίνονται στάχτη

Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Πανεπιστήμιο Rutgers, το Πανεπιστήμιο του Colorado Boulder και άλλες πανεπιστημιακές δομές αναφέρουν γλαφυρά τα αποτελέσματα στον πλανήτη σε περίπτωση που, για παράδειγμα, ΗΠΑ και Ρωσία αναμετρηθούν με πυρηνικούς όρους.

Τι θα συμβεί λοιπόν; Ο πλανήτης θα υποστεί αυτό που αποκαλούν πυρηνικό χειμώνα για τα επόμενα 10 χρόνια. οι πυρηνικές εκρήξεις θα απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα 150 δισ. κιλά στάχτης και καπνιάς.

Τα οποία θα φτάσουν ως τη στρατόσφαιρα βυθίζοντας τη Γη στο σκοτάδι και τη βαρυχειμωνιά μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ακόμα και 7 χρόνια μετά, η σκοτεινιά θα είναι εμφανής με γυμνό μάτι. Ταυτοχρόνως, τον πρώτο χρόνο η παγκόσμια θερμοκρασία θα πέσει κατά 7 βαθμούς Κελσίου και θα φτάσει ακόμα και στους 9 βαθμούς αργότερα, επιφέροντας ακραία καιρικά φαινόμενα παντού στην οικουμένη.

Αλλά και οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν παγκοσμίως κατά 30% στους μήνες μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα, με την ανθρωπότητα να αποχαιρετά ένα καλό τμήμα των καλλιεργειών της.

Πόλεις θα καούν συθέμελα

Εάν ζείτε σε μέρος κοντά στο σημείο που θα εκραγεί η βόμβα ας πούμε μετριοπαθώς ότι… θα αντιμετωπίσετε ένα τεράστιο πρόβλημα. «Μία πυρηνική βόμβα είναι σαν να φέρνεις ένα κομμάτι του ήλιου στην επιφάνεια της Γης. Σε κλάσμα δευτερολέπτου όλα θα γίνουν στάχτη», σχολίασε ο Άλαν Ρόμποκ του Πανεπιστημίου Rutgers.

«Η βόμβα στη Χιροσίμα είχε δύναμη 15 κιλοτόνων. Με τα σημερινά στάνταρ το συγκεκριμένο μέγεθος είναι μικρό», προσθέτει.

Ό,τι δεν εξατμιζόταν στη στιγμή θα έπιανε φωτιά ή θα πάθαινε σοβαρά εγκαύματα. Άνθρωποι και ζώα θα υφίστανται εγκαύματα τρίτου βαθμού ακόμα και σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από την καρδιά της έκρηξης.

Ο πυρηνικός χειμώνας

Για τα επόμενα δέκα χρόνια από την έκρηξη ο πλανήτης θα υποστεί αυτό που ονομάστηκε «πυρηνικός χειμώνας». Η σκόνη από την έκρηξη θα καλύψει τον ήλιο και η θερμοκρασία θα πέσει κατακόρυφα. Στις εκρήξεις και τις φωτιές σημαντικό ρόλο θα παίξουν τα καύσιμα που υπάρχουν έτσι και αλλιώς στη Γη.

Η στάχτη θα φτάσει στη στρατόσφαιρα. Σε σημείο που δεν υπάρχουν σύννεφα ούτε καιρικά φαινόμενα που να περιλαμβάνουν βροχή για να καθαρίσει. Οι θερμοκρασίες θα ήταν υπό του μηδενός τους καλοκαιρινούς μήνες και μη βιώσιμες τον χειμώνα.

Σε μία σύγκρουση Ιράν – Πακιστάν, με βόμβες ισχύος 40 κιλοτόνων ο καπνός που θα κάλυπτε ολόκληρη την ατμόσφαιρα. Ο ήλιος θα εμφανιζόταν μετά από χρόνια ενώ η UV ακτινοβολία θα έκαιγε τα πάντα, τουλάχιστον στην αρχή, μιας και δεν θα υπήρχε όζον.

Οι ωκεανοί θα παγώσουν και θα γίνουν απόλυτα τοξικοί. Εφόσον δεν θα είναι εφικτή η καλλιέργεια ο Ρόμποκ αναρωτιέται σκωπτικά: «Θα μπορούμε να ψαρέψουμε;». Η απάντηση είναι προφανής.

Τι θα γίνει με την τροφή και τις θάλασσες

Κάθε λάτρης των καταστροφολογικών σεναρίων γνωρίζει ότι μία καλή λύση για τροφή σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος είναι η αποθήκευση κονσερβών και τροφίμων μακράς διάρκειας.

Ο καθηγητής Ρόμποκ αναφέρει: «Η τροφή για τους ανθρώπους και τα ζώα που θα επιζήσουν θα κρατήσει για λιγότερο από 60 μέρες. Μόλις τελειώσουν τα αποθέματα στα καταστήματα η ανεύρεση φαγητού θα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση».

Και συνεχίζει «κάποιες καλλιέργειες θα επιβιώσουν αλλά δεν θα φτάσουν ούτε κατά διάνοια για να ταΐσουν τους επιζώντες».

Για τους ωκεανούς ανέφερε ότι είναι άγνωστο αν θα καταφέρει η θαλάσσια ζωή να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Και ποιες είναι αυτές οι νέες συνθήκες; Οι ωκεανοί θέλουν ένα διάστημα για να ζεσταθούν και να παγώσουν σε σχέση με την ηπειρωτική περιοχή. Όσο περισσότερο θα μένουν παγωμένα τα νερά τόσο περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα θα απορροφούν από την ατμόσφαιρα. Αυτό το διοξείδιο του άνθρακα θα κάνει το νερό πιο τοξικό και θα διασπά το κέλυφος κοραλλιών και οστρακόδερμων.

Η συγκεκριμένη διαδικασία θα πάρει περίπου δέκα χρόνια μέχρι να αρχίσουν να ζεσταίνονται ξανά τα νερά.

Ποια είναι η κίνηση που μας δίνει (μικρές) πιθανότητες επιβίωσης

Ποιο είναι τελικά το καλύτερο πράγμα που έχουμε να κάνουμε αν πέσει μια ατομική βόμβα στο κέντρο της πόλης που ζούμε;

Στο σενάριο του ινστιτούτου Υγείας στις ΗΠΑ που έγινε το 2018 η πόλη είναι η Ουάσιγκτον, το κέντρο της.

Όπως ξέρουμε, τα πάντα γύρω από τη βόμβα θα καταστραφούν. Κάτι που επίσης είναι γνωστό και σχετικά εύκολα προβλέψιμο από τους επιστήμονες είναι ότι οι άνθρωποι, παρουσιάζονται πάντα απρόβλεπτοι.

Η έρευνα αναλύει αρκετά μοτίβα ανθρώπινης συμπεριφοράς μπροστά στον κίνδυνο, από τις λιγότερο περίπλοκες συμπεριφορές δηλαδή μέχρι και καταστάσεις που περιπλέκονται άρδην. Οι ερευνητές υπολόγισαν μετά την καλύτερη δυνατή δράση σε κείνες τις δεινές συνθήκες.

Μέσα στα πρώτα 10 λεπτά, μας λένε, ανεξαρτήτως τι θα κάνει ο καθένας, 90.000 άνθρωποι θα πεθάνουν. Αν μάλιστα δεν κάνει κανείς τίποτα, τότε μέσα σε 48 ώρες θα πεθάνουν άλλοι 279.020 άνθρωποι. Αν όμως ο κόσμος συμπεριφερθεί με τον τρόπο που υποδεικνύει το καλύτερο σενάριο, τότε τα θύματα θα μειωθούν δραματικά, ιδιαίτερα αν ο πληθυσμός παραμείνει στα σπίτια του για τουλάχιστον 12 ώρες.

Αυτό πρέπει να κάνουμε, μας λένε, είναι το πλέον προβλέψιμο: Να κλειστούμε στα σπίτια μας και ιδιαίτερα στα καταφύγια κάτω από ένα συγκεκριμένο βάθος.

Αν μάλιστα βγούμε για να αναζητήσουμε οικείους και αγαπημένους, τότε θα θρηνήσουμε κι άλλα θύματα, καθώς το να εγκαταλείψεις το καταφύγιο και να εκτεθείς στη φονική ραδιενέργεια δεν είναι και το πιο έξυπνο πράγμα που θα μπορούσαμε να πράξουμε.

www.newsbeast.gr

Ο Αριε Ιβεν κατάφερε να γλιτώσει από τη θηριωδία του Ολοκαυτώματος, επέζησε από εμφράγματα, χειρουργεία και μια επιδημία χολέρας, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε με τον κορωνοϊό.

 

Χάρη στις διασυνδέσεις του παππού του, την σουδική πρεσβειά στην αλλά και τις ακούραστες προσπάθειες του Ραούλ Βάλενμπεργκ που κατάφερε να σώσει χιλιάδες Εβραίους προτού μυστηριωδώς εξαφανιστούν, ο τότε μικρός Ιβεν, η μαμά του και η οικογένειά του κατέφυγαν για πάνω από ένα χρόνο σε κελάρια και υπόγεια της Βουδαπέστης, γλιτώνοντας από σίγουρο θάνατο. Ο παππούς του δολοφονήθηκε, με το πτώμα του να καταλήγει στα νερά του Δούναβη.

 

Ο 88χρονος Αριε είχε καρδιακά επεισόδια, έκανε χειρουργεία και πάντα έβγαινε νικητής. Μάλιστα τα κατάφερε και όταν ξέσπασε επιδημία χολέρας, ενώ βρισκόταν σε ταξίδι στην Ισπανία.

 

Ωστόσο, όλα αυτά αποδείχτηκαν μικρά μπροστά στην πανδημία του κορονοϊού, από την οποία ο 88χρονος δεν κατάφερε να γλιτώσει.

 

Παρά τα τέσσερα παιδιά του, τα 18 εγγόνια και το ένα δισέγγονο, ο 88χρονος πέθανε ολομόναχος στις 20 Μαρτίου και έγινε το πρώτο θύμα του κορονοϊού στο Ισραήλ.

 

Η οικογένειά του είχε αναγκαστεί να τον αποχαιρετήσει τηλεφωνικά.

 

Η κηδεία του έγινε την επόμενη ημέρα, όπως προστάζει η εβραϊκή παράδοση για άμεση ταφή των νεκρών. Μόνος παρών, το μικρότερο παιδί του που εκπροσώπησε την οικογένεια και αποχαιρέτησε από απόσταση τον πατέρα του καθώς οι ιερεις, φορώντας στολές βιολογικού κινδύνου, τον έθαβαν.

 

«Ήταν ένας δυνατός άνθρωπος και ξεπέρασε τις κακουχίες του ολοκαυτώματος. Έζησε μία ζωή πλήρη. Είναι απλώς ντροπή που έφυγε μ’αυτόν τον τρόπο» ανέφερε η κόρη του, εκφράζοντας την αγανάκτησή της για τον τρόπο που μολύνθηκε εκείνος και άλλοι στο κέντρο που διέμεναν στην Ιερουσαλήμ.

www.topontiki.gr

Όταν η Σάρα Πράις, μια εθελόντρια, βρήκε στη μέση μιας καμένης περιοχής στην Αυστραλία ένα μωρό καγκουρό τρομαγμένο, αλλά ζωντανό μέσα στο μάρσιπο της μητέρας του, της φάνηκε λογικό να το ονομάσει «Τύχη».

Τα δύο ζώα κατάφεραν να επιβιώσουν από τις φλόγες που μαίνονται στη νότια και την ανατολική Αυστραλία, όμως λίγες ώρες αργότερα η μητέρα υπέκυψε λόγω του έντονου στρες που υπέστη.

Είναι ένα από τα περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο ζώα που έχουν χάσει τη ζωή τους από τις αρχές Σεπτεμβρίου εξαιτίας των πυρκαγιών.

Φρικιαστικές εικόνες από κοάλα με καμένη γούνα, οπόσουμ με καμένες πατούσες, πτώματα καγκουρό έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου και έχουν αναχθεί σε σύμβολα μιας χώρας και ενός περιβάλλοντος που έχουν πληγεί από μια άνευ προηγουμένου κρίση που οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

Λιγότερα προβεβλημένα ζώα, όπως βάτραχοι, έντομα, ερπετά και ασπόνδυλα επίσης έχουν δει τον πληθυσμό τους να μειώνεται δραματικά.

Οι ειδικοί προειδοποιούν εξάλλου ότι ακόμη και τα ζώα που κατάφεραν να επιβιώσουν χρειάζεται να δώσουν μάχη για να παραμείνουν στη ζωή.

Έλλειψη τροφής

«Μεγάλος αριθμός ζώων πεθαίνουν μετά το πέρασμα της πυρκαγιάς επειδή υπάρχει έλλειψη τροφής και επειδή δεν έχουν πλέον καταφύγιο», ή επειδή κατασπαράσσονται από άλλα ζώα, εξήγησε ο Μάιου Κρόουθερ του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

Το ποσοστό εξόντωσης των μαρσιποφόρων στην Αυστραλία ήταν ήδη το πιο αυξημένο παγκοσμίως, όμως οι πυρκαγιές ενδέχεται να οδηγήσουν στον πλήρη αφανισμό κάποιων ειδών σε συγκεκριμένες περιοχές.

«Οι πληθυσμοί των καγκουρό θα προσπαθήσουν να ανασυνταχθούν. Όταν επιστρέψουν, βέβαια (…) τα χόρτα δεν είναι πλέον πράσινα, τα φυλλώματα δεν υπάρχουν, οι θάμνοι έχουν εξαφανιστεί, τα δέντρα έχουν καεί», εξήγησε η Πράις.

Το ένα τρίτο του νησιού Καγκουρό, ένας πραγματικός παράδεισος για τα ζώα που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Αυστραλίας, έχει καταστραφεί. Κάποια μοναδικά είδη που ζούσαν στο νησί ενδέχεται να έχουν εξαφανιστεί.

«Ολοκαύτωμα για την πανίδα»

«Σε πολλά είδη δεν έχουν απομείνει πολλά μέλη. Αυτό δημιουργεί τοπικά φαινόμενα εξαφάνισης», δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC ο Τζον Βοϊνάρσκι του Threatened Species Recovery Hub, ενός δημόσιου προγράμματος προστασίας της πανίδας.

Ο Βοϊνάρσκι δεν διστάζει να χαρακτηρίσει τις πυρκαγιές «ολοκαύτωμα» για την πανίδα της Αυστραλίας.

Τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός ενός είδους κοάλα «που δεν κινδυνεύουν από μολύνσεις» και ο οποίος ζούσε στο νησί Καγκουρό εξαφανίστηκε. Τα κοάλα αυτά αποτελούσαν «ασφάλεια» για το μέλλον του είδους.

Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Αυστραλία δεν αποτελεί μάλλον παρά τα πρώτα στάδια «αυτού στο οποίο θα μοιάζει η κλιματική αλλαγή και σε άλλες περιοχές του κόσμου», σύμφωνα με τον καθηγητή πανεπιστημίου του Σίδνεϊ Κρις Ντίκμαν. Η έκθεσή του που αναφέρει ότι περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ζώα έχουν χάσει τη ζωή τους από τις πυρκαγιές ήταν «πολύ συγκρατημένη», εκτιμά ο ίδιος.

Μόλις κατασβεστούν οι πυρκαγιές κάποιοι πληθυσμοί ζώων ενδέχεται να είναι τόσο μικροί που θα χρειαστεί να ζήσουν σε αιχμαλωσία προκειμένου να σωθεί το είδος.

Κάποιες περιοχές του δάσους που έχει καεί ίσως χρειαστούν δεκαετίες για να γίνουν και πάλι πράσινες και οι ειδικοί τονίζουν ότι χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις για να αποκατασταθεί το περιβάλλον και να δοθεί ευκαιρία στα ζώα που διασώθηκαν να επιβιώσουν.