Από το προσωπικό προφίλ της κυρίας Έλενας Ακρίτα στο facebook

”ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΣΠΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ- ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΤΟΥΣ!
Θερμά παρακαλώ τους φίλους που με στήριξαν στην εκστρατεία μίσους στο πρόσωπό μου από την ιστοσελίδα ‘ΣΤΟΧΟΣ’ που πρόσκειται στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ – να Κοινοποιήσουν και την Δημόσια Συγγνώμη τους για την οδύνη που μου προκάλεσαν τα οικτρά ψεύδη τους. Επισυνάπτω το κείμενο που ανάρτησαν την παραμονή της δικασίμου της αγωγής που είχα κάνει εναντίον τους.

ΤΙΤΛΟΣ:

The post Η Έλενα Ακρίτα δικαιώνεται για τις ανακρίβειες σχετικά με τη σύνταξη του πατέρα της first appeared on Bizznews.gr.

Η Έλενα Ακρίτα ανέβασε στην προσωπική της σελίδα στο Facebook το σχόλιο του Μίκη Θεοδωράκη με αφορμή το άρθρο της με τίτλο «Ένα παιδί μετράει τον ΕΝΦΙΑ», που δημοσιεύτηκε το Σάββατο στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ”.

Αναλυτικά το σχόλιο του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη:

“Προσυπογράφω το παρακάτω άρθρο της αγαπητής φίλης Έλενας Ακρίτα. Ό,τι έχει σχέση με το παιδί, πρέπει να θεωρείται από όλους μας ιερό. Πόσα παιδιά χωρίς οικογένεια δεν έχουν την τύχη να φιλοξενούνται στα Παιδικά Χωριά S.O.S., στο Χαμόγελο του Παιδιού κλπ. ; Και τι κάνει το Κράτος γι’ αυτά; Απολύτως τίποτα.

Δεν φτάνει λοιπόν αυτό, θα πρέπει τώρα να διώκονται και οι φορείς σαν τους παραπάνω, που τα περιθάλπουν και τους παρέχουν έστω και τα πιο απαραίτητα για την διαβίωση και ανατροφή τους; Όχι μόνο δεν τους παρέχεται καμμία βοήθεια αλλά είναι τώρα και υπό διωγμόν;

Λυπάμαι αλλά μια τέτοια αντιμετώπιση από πλευράς του Κράτους δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά μόνο ως εγκληματική.

Αθήνα, 1.11.2015

Μίκης Θεοδωράκης”

The post Το σχόλιο του Μίκη Θεοδωράκη σε άρθρο της Έλενας Ακρίτα first appeared on Bizznews.gr.

Μία ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα  στο facebook εξόργισε τον Δήμο Βερύκιο  σχετικά με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος που έκλεισε τα sites από τα οποία οι χρήστες κατεβάζουν παράνομα ταινίες.

Δείτε τι έγραψε η Έλενα Ακρίτα στο facebook:

“Βγαίνει λοιπόν η κ. Ακρίτα, κουνάει το δάχτυλο και λέει αφήστε μας να κάνουμε την παρανομιούλα μας” δήλωσε ο δημοσιογράφος, ο οποίος τα έχωσε στην ομάδα της εκπομπής “Happy Day” λέγοντας χαρακτηριστικά: “Φοβάστε! Φοβάστε! Πείτε το! Ανοίξτε μέτωπα! Κότα είσαι Δημητράκη (Παπανώτα). Στην Ακρίτα είσαι κότα! Ποιος άλλος θα έπιανε την ιστορία της κ. Ακρίτα που είστε όλοι κότες λυράτες; Φοβάστε μην σας πιάσει η Ακρίτα στο στόμα της”.

The post Θύμωσε ο Βερύκιος με την Ακρίτα first appeared on Bizznews.gr.

«Απόψε είδανε τα polls την exit» έγραψε λακωνικά στον λογαριασμό της στο facebook, η γνωστή δημοσιογράφος, συγγραφέας και σεναριογράφος.

The post Έλενα Ακρίτα: Πώς σχολιάσε τις εκλογές και τα exit polls [φωτό] first appeared on Bizznews.gr.

Για ακόμη μία φορά μια τραγική κατάληξη ενός παιδιού από τον γονιό του με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο συγκλονίζει το Πανελλήνιο και σύσσωμη η κοινωνία απορεί για το πόσο αρρωστημένο μπορεί να είναι το μυαλό ενός πατέρα που σκοτώνει το παιδί του.

Η Έλενα Ακρίτα ευαισθητοποιημένη και συγκλονισμένη επίσης, από το χαμό της 4χρονης Άννυ έγραψε το δικό της μήνυμα στο facebook:

«Θα ξεχάσουμε την Άννυ…
Όπως ξεχάσαμε τον Αλεξ…
Όπως ξεχάσαμε τον Βαγγέλη…
Κι αυτή η λήθη είναι ο πιο κτηνώδης θάνατος…»

The post Η Έλενα Ακρίτα για το θάνατο της 4χρονης: Η λήθη είναι ο πιο κτηνώδης θάνατος! first appeared on Bizznews.gr.

Η Έλενα Ακρίτα, που έχει αντικαταστήσει τη φωτογραφία του προφίλ της στο Favebook με μία φωτογραφία του Βαγγέλη Γιακουμάκη, ανάρτησε σήμερα το πρωί το τελευταίο κείμενό της στα Νέα, στο οποίο αναφέρεται στο bullying, τις τραγικές κοινωνικές συμπεριφορές, την αδικία, τις μικροαστικές και τελικά ανήθικες αντιλήψεις, με τίτλο «Είμαστε και πολύ μάγκες, πατριωτάκια!».

Το κείμενο της Έλενας Ακρίτα

«• Μην ανακατεύεσαι εκεί που δε σε σπέρνουν.
• Μη μπλέκεις σε καβγάδες, εσύ θα την πληρώσεις.
• Άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα.
• Τόσος κόσμος υπάρχει, κορόιδο είσαι να βοηθήσεις εσύ;
• Κοίτα το σπιτάκι σου και τη δουλίτσα σου.
• Κάνε πως δεν βλέπεις.
• Μόνος σου θ’ αλλάξεις τον κόσμο;
• Άσε κάναν άλλον να καθαρίσει, δεν είμαστε για μπλεξίματα.
• Μην πας στη διαδήλωση, θα ρίξουν δακρυγόνα.
• Προσπέρνα τον άστεγο.
• Προσπέρνα τον επαίτη.
• Προσπέρνα το θύμα της λεκτικής και σωματικής βίας.
• Προσπέρνα τον μετανάστη που ξυλοκοπούν.
• Προσπέρνα τον παχύσαρκο που ξεφτιλίζουν.
• Προσπέρνα τον γκέι που γελοιοποιούν.
• Προσπέρνα τον αδύναμο που χτυπάνε οι μπρατσωμένοι.
• Προσπέρνα τον μικρό που βασανίζουν οι μεγαλύτεροι.
• Κάψε ζωντανό το σκυλί να γελάσουμε.
• Βασάνισε μέχρι θανάτου το γατάκι να σπάσουμε πλάκα.
• Χτύπα.
• Δείρε.
• Βρίσε.
• Στιγμάτισε.
• Στηλίτευσε.
• Διαπόμπευσε.
• Κι όταν λυγίσει, όταν γονατίσει, ότι σωριαστεί – πάτα στο πτώμα του και προχώρα τη ζωή σου!

Ζωούλα. Σπιτάκι. Δουλίτσα. Γυναικούλα.Αντρούλης. Παιδάκια…
Όλα αυτά τα ‘-άκια’ και τα ‘-ούλια” της ντροπή. Όλα τα υποκοριστικά της μιζέριας, της ψυχικής ένδειας, ανθρωπ-ΑΚΙ της συμφοράς.
Είμαστε και πολύ μάγκες, πατριώτες;
Ή οι μάγκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο;

Κοίτα την πάρτη σου, κοίτα το τομάρι σου, κοίτα το νιτερέσο σου. Στάχτη και μπούρμπερη όλα τ’ άλλα. Για την αδικία δίπλα μας ΠΡΩΤΑ αδιαφορούμε και ΜΕΤΑ θρηνούμε.

Λυπάμαι που θα κακοκαρδίσω τους εθνικόφρονες και τους ‘πατριώτες’ (με πολλά εισαγωγικά), αλλά το φαινόμενο δεν προέκυψε τώρα.

Ρίξτε μια ματιά στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες που τόσο αγαπάμε. 
Δείτε πιο προσεχτικά τις αρχές και στις αντιλήψεις που πρεσβεύουν οι χαρακτήρες: 
Να βρουν μια δουλίτσα, να παντρευτούν το κορίτσι τους, να είναι ‘νοικοκυραίοι’, να κερατώσουν αλλά να μην χωρίσουν το στεφάνι τους, να προστατέψουν την παρθενία της κόρης, να πετάξουν στο δρόμο την ‘ατιμασμένη’, να καταδικάσουν το ‘μπάσταρδο’, να αποκληρώσουν, να διώξουν, να κλείσουν την πόρτα κατάμουτρα. Για να μην την ξανανοίξουν ποτέ πια. Κι ας πάει το παιδί τους άκλαυτο. Σαν το σκυλί στο αμπέλι.

Αυτές οι ταινίες δεν έπεσαν από το πουθενά. Αυτές αντικατοπτρίζουν τις ‘αρχές’ κι αξίες ενός άθλιου μικροαστισμού. Που στην ήπια μορφή του μεταφράζεται σε ‘κοινωνική αδιαφορία’. Και στην ακραία μορφή του σε εγκληματική ενέργεια.

Να βγάλουμε λοιπόν, τις παρωπίδες; Να πετάξουμε λοιπόν τις μάσκες; Να πούμε αλήθειες που πονάνε;

Φταίμε. Εδώ. Τώρα. Εμείς.
Εμείς και τα παιδιά μας: Είμαστε μια γενιά ενόχων. Που φέρνει στον κόσμο την επόμενη γενιά ενόχων.

Στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορούμε, προσπερνάμε, στρέφουμε το βλέμμα από την άλλη πλευρά.
Στην χειρότερη περίπτωση ξεφτιλίζουμε, διαπομπεύουμε, βασανίζουμε, σκοτώνουμε:
Και τα όρια ανάμεσα στην παθητικότητα και την σκληρότητα – είναι διακριτά μόνο για όσους δεν εθελοτυφλούν.

Είμαστε και πολύ μάγκες, πατριώτες;
Ή οι μάγκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο;
Και τι είναι ‘μαγκιά’ στην τελική;
Να δέρνεις τον ανυπεράσπιστο; Ή να πλακώνεις αυτούς που δέρνουν τον ανυπεράσπιστo;».

The post Νέο ξέσπασμα της Έλενας Ακρίτα για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη: «Ντροπή σας»! first appeared on Bizznews.gr.

Άμεση απάντηση έδωσε ο υπουργός Γιάννης Πανούσης, μετά την ανοιχτή επιστολή που απέστειλε η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα για την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη σήμερα το πρωί.

Η επιστολή, που αμέσως έγινε viral στο internet, έθετε συγκεκριμένα ερωτήματα και δίνει πολιτικές προεκτάσεις στην υπόθεση εξαφάνισης του Βαγγέλη Γιακουμάκη, αφού η δημοσιογράφος υποστηρίζει πως πολύ γνωστός πολιτικός κρύβεται πίσω από το bullying του φοιτητή από τα Γιάννενα.

Αυτή είναι ολόκληρη η απάντηση του υπουργού:

Αγαπητή κυρία Ακρίτα,
Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ που ανοίξατε αυτό το θέμα που σίγουρα δεν είναι μόνον αστυνομικό.
Θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ ορισμένες σκέψεις μαζί σας.
Γιάννης Πανούσης

Η πρόληψη της παραβατικότητας στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο συνδέεται άρρηκτα με την εκπαιδευτική πολιτική (αρκεί να μη λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα ως αποκλειστικός θεσμός κοινωνικού ελέγχου) αλλά και με μια κοινοτική εκπαιδευτική οικολογία (που εντάσσει τη σχολική μονάδα στον κοινωνικό ιστό). Οι εν-τάσεις και οι συγ-κρούσεις μέσα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον δεν παραπέμπουν υποχρεωτικά στην «εγκληματική βία» αφού τα υφέρποντα ή και εμφανή κίνητρα συνδέονται περισσότερο με το γόητρο, το παληκαριλίκι, την ισχύ, την εξουσία ή ακόμα με την ανισότητα και την υποβάθμιση. Πέρα δηλαδή από τα όποια ατομικά χαρακτηριστικά δράστη/ δραστών και θύματος/ θυμάτων, το κοινωνικό, πολιτισμικό και εκπαιδευτικό οικοσύστημα καθορίζει τους όρους και τους τρόπους εμφάνισης του φαινομένου.
Οι αποϊδανικοποιήσεις (γονιών, δασκάλων, φορέων) και η αναζήτηση προσωπικών (και όχι «δανεισμένων») εμπειριών οδηγούν σε συχνά επώδυνες αυτονομήσεις.
Τα όρια και τα περιθώρια της μάθησης από την παιδικότητα στην ενηλικίωση, από το σπίτι στο σχολείο, από τη γονεϊκή υπερπροστατευτικότητα στη σχολική συμμόρφωση συχνά καταλήγουν σε ανομικές εκ-ρήξεις.
Σε κάθε περίπτωση η επίλυση των συγκρούσεων στον εκπαιδευτικό χώρο πρέπει να προκύπτει από τη συνευθύνη που διαμορφώνεται μέσα στο τετράγωνο: δάσκαλοι- γονείς- μαθητές/συμμαθητές- Υπουργείο Παιδείας.
Αν το παιδαγωγικό μέρος βαρύνει αποκλειστικά τους καθηγητές, η κουλτούρα του σπιτιού, του δρόμου, της κοινότητας είναι αυτή που θα ορθώσει την εμπιστοσύνη σαν τείχος στις όποιες αντιλήψεις ή συμπεριφορές βίαιης αντί-δρασης.
Πολλοί ψυχολογικοποιούν το φαινόμενο συσχετίζοντάς το με την εφηβεία και τη συναφή επιθετικότητα, με την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, τις ιδιαιτερότητες του μαθητή. Άλλοι ρίχνουν το βάρος στη συλλογική έκφραση τέτοιων συμπεριφορών, με βάση την παρέα των συνομιλήκων, συγκρίνοντας εκπαιδευτικούς τύπους με παραβατική υποκουλτούρα. Συχνά συνεκτιμώνται και δημογραφικά/ κοινωνικά δεδομένα που αφορούν στο φύλο, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειας, τα επαγγέλματα των γονέων κλπ.
Επίθεση και άμυνα, εκφοβισμός και φόβος, δράστης και θύμα εναλλάσσονται και παίρνουν διάφορες μορφές (π.χ. βρισιές, απειλές, χειροδικίες κλπ.) πίσω από τις οποίες όμως ελοχεύει η διάβρωση των δια-προσωπικών σχέσεων (relational aggression) καθώς και η υποτίμηση του «άλλου».
Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της θυματοποίησης (απόρριψη, στιγματισμός, περιθωριοποίηση, απομόνωση, ανασφάλεια) κινούνται κι αυτές στο ίδιο πλαίσιο: στην αποτυχία και την προδοσία των σχέσεων εμπιστοσύνης, οι οποίες αποτελούν τη βάση για μια ομαλή κοινωνικοποίηση των νέων. Η σύγκρουση λέξεων και κινήσεων συχνά υποκρύπτει μια πιο κρίσιμη «δια-μάχη» αλληλεγγύης και ατομικισμού, ανεκτικότητας και ατομικισμού την οποία καλούνται οι νέοι να δια-χειριστούν. Η σύνδεση της νεανικής βίας με τη σχολική αποτυχία ή την κοινωνική περιθωριοποίηση, η επιθετική συμπεριφορά ως αποτέλεσμα μάθησης (για επιβίωση;) αντιμετωπίζονται σαν απειλές για περισσότερους από ένα στόχο.
Τα σημεία ψυχολογικής αναγνώρισης παιδιού – θύτη και παιδιού – θύματος, το προφίλ του νταή και του φοβισμένου, οι έννοιες της Επιβολής (θύτες) ή της Αυτοάμυνας (θύματα-θύτες) που επανέρχονται σε όλες τις αιτιολογήσεις όλων για την ενδοσχολική βία έχουν τελευταία υπερφαλαγγιστεί από το φόβο ένοπλων επιθέσεων.
Ο school shooter, όπως συχνά και ο σχολικός τραμπούκος, χαρακτηρίζονται από ψυχική αδυναμία να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις και επιλέγουν ως διέξοδο την βίαιη εκδίκηση (ιδεοληπτική ή όχι) κατά τρίτων και βέβαια την αυτοκτονία. Μολονότι οι ένοπλες επιθέσεις στα σχολεία (school shooting) στη χώρα μας δεν σχετίζονται με τον εκφοβισμό (ως ατομικό bullying ή ως ομαδικό mobbing), μολονότι το «νταηλίκι» του μαθητή δεν σημαίνει αναγκαστικά και προ-παραβατικό ανήλικο, ούτε η συστηματική κατάχρηση δύναμης μετατρέπεται αυτομάτως σε συγκρότηση συμμορίας, ο εκφοβισμός (είτε στοχεύει ένα μεμονωμένο άτομο ή ομάδα ατόμων, είτε αφορά μικρότερους, είτε κορίτσια), συχνά συνδέεται με ενδοσχολικούς ανταγωνισμούς, με διαφορετικότητες μαθητών (απόκτηση δύναμης ή προκλητικά θύματα) και έτσι δημιουργεί πρότυπα αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
Το συχνά αδιάφορο εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει μηχανισμούς και δασκάλους προετοιμασμένους να χειριστούν δύσκολες (μέχρι και βίαιες) καταστάσεις ενώ η γειτονιά και η τοπική κοινωνία απλώς κάθε φορά εκπλήττονται (κρύβοντας κάτω από το χαλί την «οικολογία του φόβου και της αποτυχίας»). Κι όμως η ζεστή σχολική ατμόσφαιρα (της κατανόησης και της συνεννόησης) μπορεί να δημιουργεί θετικά συναισθήματα και αίσθημα ασφαλούς περιβάλλοντος και να χρησιμοποιήσει την επικοινωνία ως μέσο κοινωνικής ένταξης και ψυχολογικής υποστήριξης.
Πώς να διαμορφώσεις «όρους ειρηνικού σχολείου» μέσα σ’ ένα κοινωνικό πλαίσιο βίας;
Οι ρίζες της βίας είναι βαθιά χωμένες στον πολιτισμό και στην κοινωνία. Στις ανισότητες και στις αδικίες. Από την άλλη οι ορισμοί και οι εννοιολογήσεις της (σχολικής) βίας δημιουργούν συχνά συγχύσεις. Οι αιτίες μπλέκονται με τ’ αποτελέσματα και όλα αυτά με διάφορα ιδεολογήματα. Όλα έχουν ειπωθεί και γραφτεί (αλλά και τ’ αντίθετά τους). Όλα είναι κρίσιμα (αλλά δεν αποτρέπουν την κρίση).
Από τη μία οι μορφές της ενδοσχολικής βίας, οι παραβατικές ομάδες και συμμορίες, το bullying ως εκφοβισμός, ο τραμπουκισμός, ο ψευτοπαλληκαρισμός, το νταηλίκι, τα χαρακτηριστικά δράστη – θύματος και η ανισορροπία δύναμης θύτη-θύματος, οι τιμωρίες. από την άλλη η σχέση παιδιού-γονιού, η σχέση παιδιού-δασκάλου (που επηρεάζεται και από το πολιτισμικό κεφάλαιο του μαθητή), ο αυτοτελής ρόλος των γονιών, ο αυτοτελής συνθετικός ρόλος του σχολείου, ο αυτοτελής ρόλος του δασκάλου ή και ο ρόλος των ΜΜΕ. από τη μία οι αναπαραστάσεις της βίας ή και η «γοητεία» της κι από την άλλη το άγχος, οι κακές σχολικές επιδόσεις, η ψυχική καταπίεση, η ανασφάλεια των σχέσεων και της επιβίωσης των ίδιων των μαθητών. Κανονιστική λοιπόν αντιμετώπιση ή ειρηνοποιός διαχείριση;
Το θέμα της ασφάλειας υπερβαίνει τη σχολική βία και πρέπει να προβληματίσει το κοινωνικό και πολιτικό σύστημα. Η ασφάλεια στους εκπαιδευτικούς χώρους συνδέεται με τη βία στους δρόμους και τη μεταφερόμενη κοινωνική βία. Η ασφάλεια του σχολείου συμβαδίζει αυτονόητα με το σεβασμό στην προσωπικότητα, την ελευθερία του λόγου, τα δικαιώματα των νέων. Από την άλλη μια κοινωνία κοντά στο σχολείο και ένα σχολείο ενταγμένο αρμονικά στην κοινότητα κινδυνεύει να «μολυνθεί» από τις ανισότητες του πολιτισμικού περιβάλλοντος και ιδίως από τη γενικευμένη ανομία.
Από τα παιδιά του δρόμου (αρκετά από τα οποία δεν αρνούνται να μπουν στην εκπαιδευτική διαδικασία) κι από τα κακοποιημένα παιδιά ή τα παιδιά φτωχών οικογενειών που εγκαταλείπουν το σχολείο γεννιέται αρχικά η νεανική βία.
Η κοινωνική ομπρέλα προστασίας (community schools) σχετίζεται με τη συνευθύνη των κοινωνικών φορέων και όχι με την αστυνόμευση. Χρειάζεται μια συνέργεια πολλών θεσμών και φορέων για να πεισθούν οι νέοι να ξανα-γυρίσουν στην κοινωνική συμβίωση χωρίς βία.
Η βία στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο δεν εγγράφεται στο κληρονομικό φορτίο του θεσμού. Χρειάζεται συνεπώς το εκπαιδευτικό σύστημα να ξαναβρεί την εσωτερική του δημοκρατία (ισότητα, διάλογος, ηπιότητα, ελευθερία έκφρασης) και ν’ αναπτύξει δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών. Πρέπει να «επανεφεύρουμε» την εκπαίδευση, που σημαίνει νέα δομή, νέα μορφή, νέες σχέσεις, νέα αισθητική, νέα λειτουργία, νέοι ρόλοι, πρέπει να αυτονομήσουμε (έστω σχετικά) το σχολείο από τη διαδικασία νομιμοποίησης της κρατούσας κοινωνικής τάξης για να μην είναι καταδικασμένο (κι αυτό κι εμείς) ν’ αναπαράγουμε ή και να διευρύνουμε τις προϋπάρχουσες ανισότητες. Το σχολείο που πληγώνει αντί να εκ-παιδεύσει, οι υπόγειες διαδρομές της βίας στο σπίτι, στην πλατεία και της σχολικής βίας, ο ανταγωνισμός ως εργαλείο επιτυχίας και το παιχνίδι ως μέσον ενηλικίωσης, οι περικυκλωμένοι από «όχι» και «μη» έφηβοι διαμορφώνουν τους όρους μιας «αντι-δραστικής» επιθετικότητας, έντασης, θυμού, διάψευσης, δυσφορίας.
Στο εκπαιδευτικό σύστημα συναντιώνται πολλές κρίσεις: εφηβείας, αμφισβήτησης από τους νέους, διάψευσης, κόπωσης από τους δασκάλους, απαξίωσης, υποβάθμισης ρόλου από τους γονείς, αμφίσημης αντιμετώπισης από την Πολιτεία. Συμβατικά ή εναλλακτικά σχολεία δεν μπόρεσαν να συμβιβάσουν τις κρίσεις και να τις μετατρέψουν σε νέες ευκαιρίες. Η «μάχη για επιβίωση» προτιμάει βίαια σχολεία σε βίαιο κόσμο. Γι’ αυτό χρειάζεται από τη μία η χάραξη ορίων σε όλη την κοινωνική δράση κι από την άλλη η αλλαγή πλαισίου ζωής των νέων.
Το πέρασμα από τα παιδιά σε κίνδυνο στα επικίνδυνα παιδιά είναι τόσο εύκολο ή τόσο δύσκολο όσο εμείς -οι ενήλικες κλειδοκράτορες- το (δια)χειριζόμαστε.

Υ. Γ1: Στο επίπεδο της αστυνομικής έρευνας έχει διαταχθεί να σταλεί στα Γιάννενα ειδική μονάδα εξιχνίασης. Έχω ο ίδιος προσωπικά μιλήσει με τον ιδιωτικό ερευνητή Γ. Τσούκαλη και έθεσα στη διάθεση της οικογένειας όποιο μέσο χρειαστεί.
Υ. Γ2: Οι ποινικές ευθύνες θα καταλογιστούν όταν εντοπιστούν οι ένοχοι της «βαρβαρότητας» και οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Το ίδιο ισχύει με πράξεις ή παραλείψεις των αρμοδίων δημοσίων οργάνων.
Υ. Γ3: Η εμπλοκή οποιουδήποτε πολιτικού και για οποιονδήποτε λόγο απόκρυψης είναι τόσο αποδοκιμαστέα ώστε θα έπρεπε για λόγους ηθικής τάξης και παραδειγματισμού ο αρχηγός του κόμματός του να τον αποβάλει από τη Βουλή. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να καταδικάζονται δημόσια πριν γίνουν καρκινογόνα.

Ευχαριστώ και πάλι για την ευκαιρία να δείξουμε ότι πρωτίστως είμαστε άνθρωποι και γονείς και νοιαζόμαστε για τον πλαϊνό μας.

Ο Αναπληρωτής Υπουργός

Καθηγητής Γιάννης Πανούσης

The post Βαγγέλης Γιακουμάκης: Η απάντηση του υπουργού Δ.Τ. Γιάννη Πανούση στην Έλενα Ακρίτα first appeared on Bizznews.gr.

Η κα Ακρίτα αναφέρει στο κείμενό της στην εφημερίδα «Τα Νέα», το bullying που δεχόταν ο Βαγγέλης Γιακουμάκης από ομάδα συμφοιτητών του και τονίζει πως τους τελευταίους κάλυπτε πασίγνωστος πρωτοκλασάτος βουλευτής από την Κρήτη.

Κύριε Υπουργέ Δημόσιας Τάξης, Τον Βαγγέλη Γιακουμάκη και τα μάτια σας!

Απευθύνομαι σε σας γιατί:

• Είστε υπεύθυνος για τις έρευνες, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης.
• Είστε πανεπιστημιακός δάσκαλος. Πρύτανης και καθηγητής Εγκληματολογίας – συνεπώς άριστος γνώστης του αντικειμένου.
• Είστε γονιός.
• Έχετε εντρυφήσει στο θέμα. Στο άρθρο σας “Ενδοσχολική βία: Χωρίς όρια και χωρίς ορίζοντα;” επισημαίνετε:

«Στη χώρα μας το πρόβλημα της σχολικής βίας αναζωπυρώθηκε τόσο με την τραγική υπόθεση του Άλεξ όσο και με την βιντεοσκόπηση ‘βιασμού’ μαθητρίας στην Αμάρυνθο.

” Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας κάποιες σκέψεις που αφορούν στην τραγωδία του νεαρού Βαγγέλη Γιακουμάκη, με άγνωστο – μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες – τέλος:

1. Θέλω να πιστεύω πως οι έρευνες δεν έχουν αφεθεί μόνο στην άξια συνάδελφο μου Αγγελική Νικολούλη, ούτε μόνο στις αξιέπαινες πρωτοβουλίες των πολιτών.

2. Έχει κινητοποιηθεί και σε ποιον βαθμό η Αστυνομία; Αλήθεια, όοοολοι αυτοί οι ένστολοι που ανά δεκάδες φυλάνε τα σπίτια του κάθε απίθανου πολιτικού και δημοσιογράφου (πολλοί εκ των οποίων μια χαρά μπορούν να πληρώσουν φρουρούς απ’ την τσέπη τους) έχουν ΗΔΗ αποσπαστεί για να επιστρέψουν στην υπηρεσία του πολίτη; Και εν προκειμένω, στην διαλεύκανση της υπόθεσης;

3. Οι βασανιστές του παλικαριού μιλάνε για ‘πλάκες’, ‘καψόνια’ κι άλλα χαλαρά. Μετατρέψανε ένα ευαίσθητο, τρομαγμένο, ευάλωτο παιδί σε ανθρώπινο τζουκ μποξ (του πετάγανε κέρματα για να τραγουδάει και να το ξεκλειδώσουν από τη ντουλάπα που το φυλακίζανε). Το βασανίσανε, το διαπομπεύσανε, το ξεφτιλίσανε, το οδηγήσανε στους δρόμους να εκλιπαρεί για μια μπουκιά ψωμί, για ένα εισιτήριο να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί, για ένα χέρι βοήθειας που δεν απλώθηκε ποτέ.

4. Τι προβλέπει ο Νόμος για τους βασανιστές του, κύριε Υπουργέ; Ποια η ποινή τους αν βρεθεί το παιδί – και ποια η ποινή τους αν κάτι τραγικό (ούτε να το ξεστομίσω δεν μπορώ) προκύψει;

5. Ενώ η ΕΔΕ είναι ακόμα σε εξέλιξη, ο Αστυνομικός Διευθυντής Ηπείρου κ. Κώστας Τρομπούκης δήλωσε: “Δεν με πείθει το σενάριο bullying. Κανένας δεν έχει καταθέσει επίσημα ότι ο Βαγγέλης είχε Πέσει θύμα bullying. Όλοι μιλάνε με γενικότητες». Θα ερευνηθούν σε βάθος τα στοιχεία που οδηγούν τον κ. Τρομπούκη σε αυτό το συμπέρασμα;

6. Όλοι όσοι «μιλάνε με γενικότητες» και δεν καταθέτουν ευθέως εναντίον των βασανιστών – βάσει νόμου είναι συνεργοί; Οι ‘μάρτυρες’ που δεν ‘μαρτυρούν’ – γιατί φοβούνται – έχουν μερίδιο ευθύνης; Η ερώτηση μου δεν είναι ρητορική. Ειλικρινά προσπαθώ να διακρίνω τα όρια ανάμεσα στην παθητικότητα και την ‘δια της σιωπής’ ενεργή συμμετοχή. Και τέλος – ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:

7. Στην υπόθεση αυτή εμπλέκεται γνωστός πολιτικός άνδρας. Ένας “πρωτοκλασάτος’ Κρητικός βουλευτής ο οποίος συγκάλυπτε τη συμμορία, μεσολάβησε για να μην διώξουν ‘τα παιδιά’ από τη Σχολή και κουκούλωνε την τραγωδία.

Τι θα γίνει με αυτόν τον τύπο; Γιατί κανείς δεν τον κατονομάζει; Ποιος τον καλύπτει και γιατί; Προσωπικά – μετά από δημοσιογραφική έρευνα – είμαι 90% βέβαιη για την ταυτότητα του: Το υπόλοιπο 10% δυστυχώς με εμποδίζει να το δημοσιοποιήσω.

Θα βγει στη σέντρα ο κύριος αυτός; Και το πιο σημαντικό: Αν – ο μη γένοιτο – έχει συμβεί κάτι στο παλικαράκι – έχει ποινικές ευθύνες ως ηθικός αυτουργός ή όπως αλλιώς το λέτε εσείς οι νομικοί, τέλος πάντων;

Αφήνω τους γονείς απ’ έξω και διατυπώνω όσο μπορώ πιο προσεχτικά την επόμενη πρότασή μου, γιατί πολλά ακούγονται και γράφονται: Ίσως – ΙΣΩΣ – στο οικογενειακό περιβάλλον κρύβεται η εξήγηση γιατί το παιδί δεν στράφηκε στο σπίτι του να ζητήσει βοήθεια. Αλλά ας μην το προχωρήσω άλλο: Δεν παύουν να είναι γονείς και σέβομαι τον πόνο και την αγωνία τους. Τις όποιες ευθύνες – Αν – ΑΝ – υπάρχουν, ας τις βρουν εκείνοι με την συνείδησή τους.

Κύριε Υπουργέ Δημόσιας Τάξης, οι απαντήσεις στα ερωτήματα αφορούν ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Γιατί ο Βαγγέλης είναι το παιδί όλων μας. Το δικό μου παιδί. Το δικό σας παιδί. Κι όπως εσείς γράψατε στο άρθρο σας:

“Υποβαθμισμένη ζωή, υποβαθμισμένο σχολείο, υποβαθμισμένα όνειρα, κοινωνικός αποκλεισμός, ανασφαλής ζωτικός χώρος επιβίωσης, πανοπτική κοινωνία γενικής και ειδικής παρακολούθησης όλα αυτά και όλοι αυτοί τους κρύβουν τον ήλιο του μέλλοντός τους.

Και –ως γνωστόν– χωρίς φως (ή προσδοκία φωτός) χάνει την αξία του οποιοσδήποτε αγώνας (στην τάξη ή και στη ζωή).”

Εν αναμονή της απάντησής σας Έλενα Ακρίτα

The post Eπιστολή – καταγγελία της Ακρίτα στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης – Ποιός βουλευτής καλύπτει την εξαφάνιση του Βαγγέλη; first appeared on Bizznews.gr.

The post Η απάντηση της Έλενας Ακρίτα στον Αντώνη Σαμαρά first appeared on Bizznews.gr.

Με τον δικό της μοναδικό τρόπο η αγαπητή Έλενα Ακρίτα ξεσπά για την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα για τον Προκόπη Παυλόπουλο στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας!

Η Έλενα Ακρίτα έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook: «Ε, όχι, όχι, όχι Παυλόπουλο για ΠτΔ, όχι, ΟΧΙ ΤΟΝ ΠΑΚΗ γαμώτο. Τον υπουργό με τις 865.000 γαλάζιες προσλήψεις. Τον υπουργό της ζαρντινιέρας. Τον υπουργό με την γνωστή στάση στην δολοφονία Γρηγορόπουλου. Κι ας μην τα εξωραϊζουμε όλα, ανεξάρτητα τι ψήφισε ο καθένας. Θλίψη. Πίκρα. Απογοήτευση».

The post Έλενα Ακρίτα: Ε όχι τον Πάκη, τον υπουργό της ζαρτινιέρας για ΠτΔ! first appeared on Bizznews.gr.

”Στα Γιάννενα στην οδό Λουκή Ακρίτα. Ο πατέρας μου ίδρυσε το περίφημο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ήθελα χρόνια αυτή τη φωτογραφία: Πατέρας και κόρη!”,γράφει η Έλενα Ακρίτα και κερδίζει το θαυμασμό μας!

The post Η φωτογραφία που περίμενε χρόνια η Έλενα Ακρίτα first appeared on Bizznews.gr.

Η Έλενα Ακρίτα σχολιάζει και έχει μια εμπεριστατωμένη άποψη για πολλά θέματα.

Η δημοσιογράφος, ηθοποιός και σεναριογράφος βλέποντας όσα συμβαίνουν στην χώρα ξέσπασε και έγραψε ένα μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook. Χαρακτηριστικά έγραψε:
«Να θυσιαστεί και κάνας άλλος, λεβέντες μου;
Γαμώ την τρέλα μου με τις ‘θυσίες του ελληνικού λαού’ που μας κοπανάτε 5 χρόνια τώρα. Ποιες θυσίες, ρε σεις; Ποιες θυσίες που ούτε τον ορισμό της λέξης δεν ξέρετε; Ανοίξτε κάνα λεξικό, κλικάρετε κάναν Μπαμπινιώτη, ρωτήστε καμιά Ιφιγένεια μπας και ξεστραβωθείτε.
Η ‘θυσία’, πουλάκια μου αναλφάβητα, είναι οικειοθελής. Οι-κει-ο-θε-λής! Δηλαδή, θέλω – ΘΕΛΩ, λέμε – να προσφέρω κάτι: Κάτι που θα μου λείψει, κάτι που χρειάζομαι, κάτι που αγαπώ, κάτι που το πονάω. Το θυσιάζω με πόνο ψυχής – κι αυτό είναι επιλογή μου: ΜΟΥ. Όχι. ΣΟΥ. Θυσία με το πιστόλι στον κρόταφο δεν υφίσταται.
Οι αρχαίοι ημών σφάζανε στο βωμό μοσχάρι, γιατί θέλανε να το σφάξουνε. Θα μου πεις δεν ήθελε το μοσχάρι. Σωστό κι αυτό – αφού ως μοσχάρια μας αντιμετωπίζουν.
Να σας το κάνω λιανά – που έχετε κάνει την ελληνική γλώσσα σφουγγαρόπανο. Για να μιλήσετε για την δική μου τη θυσία – πρέπει πρώτα να έχετε πάρει την άδεια μου. Πρέπει πρώτα να με έχετε ρωτήσει αν θέλω κι εγώ να δεχτώ. Τότε και μόνον τότε είναι θυσία. Αλλιώς είναι βία κι εξαναγκασμός.
Για να είναι θυσία, πρέπει να έχει διεξαχθεί ο έξης διάλογος ανάμεσα σε κυβέρνηση και πολίτη:
– Τούλα, δεν πάμε καλά.
– Το πρόσεξα.
– Δε βγαίνω μάναμ. Θα το κλείσω το μαγαζί.
– Μπαίνετε μέσα, ε;
– Τι το’ θελες κι εσύ το 4Χ4 το 2005, ρε Τούλα;
– Δεν ήξερα…
– Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;
– Ρώταγα η καψερή αλλά μου λέγατε ψέματα.
– Ψέματα εμείς;
– Οι πρωθυπουργοί. Ο κυρ Κώστας εκείθε στα πευκάκια κι ο κυρ Γιώργος ολούθε κατά τη ρεματιά. Με φλομώσαν τα μανάρια μου.
– Ε καλά, κι αν καταστρέψαμε μια χώρα μην το κάνεις ζήτημα, νερό κι αλάτι μωρέ.
– Αλίμονο!
– Εσύ όμως, τώρα πρέπει να κάνεις μια θυσία.
– Μόνο μια;
– Κατ’ αρχάς, θα σου φορολογήσουμε το διαμέρισμα δέκα φορές πάνω απ’ την αξία του.
– Με κακομαθαίνετε!
– Η οποία αξία του θα πέσει στα Τάρταρα.
– Εμ, μισές δουλειές θα κάνουμε;
– Δεύτερον, θα πρέπει να σε απολύσουμε.
– Ουάου!
– Σόρι ρε Τούλα.
– Μην το ξαναπείς. Ευκαιρία να επιβλέπω προσωπικά το pool boy γιατί μου ‘χει κάνει την ολυμπιακών διαστάσεων σύσκατη.
– Το γεγονός ότι θα είσαι απολυμένη δεν σημαίνει πως θα σκαπουλάρεις τους φόρους. Διπλά θα μας τα σκάσεις!
– Τι καλά, και νόμιζα πως δεν θα μου το ζητήσετε ποτέ!
– Πάμε τώρα στην επόμενη θυσία…
– Αχ, ωραία ίσα που ζεσταθήκαμε.
– Σε πειράζει το παιδί σου να είναι άνεργο;
– Αλίμονο, γιατί το σπούδασα τόσα χρόνια; Για να κάνει πλούσιους τους εσπρεσάδες και τους καπουτσινάδες της γειτονιάς.
– Αν έχει διδακτορικό, να στον βάλω ντελιβερά στα γυρόπιτα;
– Μη σας βάζω σε κόπο.
– Και τη κόρη η βιολόγος, με κονσομασιόν βολεύεται;
– Μας σκλαβώνετε!
– Τώρα αν δεν μπορέσεις να πληρώσεις και σου πάρουμε το σπίτι, μην το πάρεις προσωπικά!
– Είμ’ εγώ τέτοιος άνθρωπος;
– Θα σου αφήσουμε μια κουβέρτα για να κοιμάσαι στο παγκάκι.
– Σας βάζω σε έξοδα.
– Δίνουμε παροχές εμείς, όχι αστεία!
– Βασίλισσα μ’ έχετε!
– Κι ό,τι άλλο χρειαστείτε, μη διστάσετε.
– Γεια σου, ρε Τούλα λεβεντιά!
– Καμιά χρεοκοπία, καμιά απελπισία, καμιά αυτοκτονία – εδώ είμαι εγώ!
– Λοιπόν, παίρνω τη θυσία σου και να πηγαίνω σιγά σιγά…
– Να σας δανείσω και για το ταξί…
– Νοου πρόμπλεμ.
– Μα πως θα φύγετε;
– Νύχτα, Τούλα μου! Θα φύγουμε νύχτα!
ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ»

The post Έλενα Ακρίτα: Το ξέσπασμα στο facebook first appeared on Bizznews.gr.

Δεν άντεξε η Έλενα Ακρίτα και ξέσπασε μέσω του προσωπικού λογαριασμού της στο facebook. Η γνωστή σεναριογράφος, δημοσιογράφος και ηθοποιός, βλέπει αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο και εξοργίζεται.

Γι’ αυτό και η ίδια ανάρτησε ένα μήνυμα στο facebook και έγραψε χαρακτηριστικά: «Έχω γίνει πολύ κακός άνθρωπος τελικά. Τα χρόνια που περνάνε αντί να με γλυκαίνουν, με εξαγριώνουν. Θέλω σκληρές τιμωρίες, θέλω δημόσια διαπόμπευση, θέλω πίσσα και πούπουλα… Για όλους αυτούς που κυκλοφορούν κι ‘οπλοφορούν’ – κυριολεκτικά ή μεταφορικά.
Γι’ αυτούς που κακοποιούν αδύναμους συνανθρώπους τους (παιδιά ή ηλικιωμένους, άτομα με νοητικά ή κινητικά προβλήματα).
Γι’ αυτούς που εκπορνεύουν αθώα πλάσματα.
Για τον θείο που ‘πούλησε’ σε παιδόφιλο την 11χρονη ανεψιά του.
Για αυτούς που διαμελίζουν παιδιά με τις βόμβες τους.
Γι’ αυτούς που βασανίζουν ανυπεράσπιστα ζωάκια για να τα κάνουν μοδάτες μπότες ή γούνες.
Γι’ αυτούς που βασανίζουν γενικά: ανθρώπους ή ζώα…έτσι για την πλάκα τους.
Όλα ανάκατα στο μυαλό και στην καρδιά… Βόμβες, τράφικινγκ, βασανιστήρια, πόνος, θάνατος, ατιμωρησία…
Τα χρόνια αντί να με μαλακώνουν, με εξοργίζουν. Με σκληραίνουν.
Κι αν κάποιος – πριν 5 χρόνια – μου έλεγε ότι θα έγραφα ποτέ ένα τέτοιο κείμενο, θα τον έβγαζα τρελό.
Κι όμως. Όσο πάω, χειροτερεύω. Δεν μπορώ. Δεν το ελέγχω.
Έχω γίνει πολύ κακός άνθρωπος. Τελικά».

The post Η Έλενα Ακρίτα ξεσπά: «Έχω γίνει πολύ κακός άνθρωπος τελικά. Τα χρόνια που περνάνε αντί να με γλυκαίνουν, με εξαγριώνουν» first appeared on Bizznews.gr.

Στην πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης «Δείπνο με φίλους» συνάντησε η κάμερα της εκπομπής «Το Πρωινό», την Έλενα Ακρίτα.

Η Έλενα Ακρίτα μίλησε, μεταξύ άλλων, για την τηλεόραση λέγοντας χαρακτηριστικά: «Η τηλεόραση με έχει γραμμένη και εγώ έχω γραμμένη την τηλεόραση».

The post Η τηλεόραση με έχει γραμμένη first appeared on Bizznews.gr.

«Και εύχομαι να είναι πίσω μου η μεγαλύτερη απώλεια της ζωής μου. Κοίτα, ο θάνατος του πατέρα μου συνέβη σε πολύ μικρή ηλικία, δεν μπορούσα να το διαχειριστώ τότε, το μπλοκάρισα -όπως κάνουν σχεδόν όλα τα παιδάκια που τους συμβαίνει κάτι ανάλογο-, ώστε να μπορέσω να συνεχίσω να ζω.

Και όλο αυτό μου βγήκε από μία ηλικία κι έπειτα, μετά τα 20-25 μου χρόνια. Ξέρεις, πάντα έχω ένα ανοιχτό διάλογο με τον πατέρα μου, όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο- χωρίς όμως αυτό να έχει κάποιο στοιχείο μεταφυσικού. Απλά, αισθάνομαι ότι πάντα λογοδοτώ και πάντα θα λογοδοτώ στον μπαμπά μου». Και συνέχισε μιλώντας στο περιοδικό «Life»: «Ο πατέρας μου πέθανε το 1965, δύο χρόνια πριν από την ελληνική Χούντα και εννέα πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Κάποιες φορές η μητέρα μου, για να παρηγορηθεί και να με παρηγορήσει, μου έλεγε: “Καλύτερα που ο πατέρας σου δεν τα έζησε όλα αυτά, καλύτερα που δεν τα είδε…”. Ο πατέρας μου ήταν ένας πολιτικός μεγάλου διαμετρήματος, θα είχε τεράστιο μέλλον αν ζούσε, απ’ την άλλη όμως ευτυχώς που δεν είδε την Κύπρο υπό τουρκική κατοχή. Από μία άποψη, λοιπόν, ευτυχώς που δεν έζησε όσα ακολούθησαν το θάνατό του».

The post Έλενα Ακρίτα: «Αισθάνομαι ότι πάντα λογοδοτώ και πάντα θα λογοδοτώ στον μπαμπά μου» first appeared on Bizznews.gr.