Μια από τις πιο όμορφες περιόδους της προσωπικής του ζωής διανύει ο Κωνσταντίνος Αργυρός, αφού όπως όλα δείχνουν, τους τελευταίους μήνες είναι ζευγάρι με την Αλεξάνδρα Νίκα.

Οι φωτογραφίες από την Κεφαλονιά πρόδωσαν την κοινή τους απόδραση, καθώς, τόσο ο Κωνσταντίνος Αργυρός, όσο και η Αλεξάνδρα Νίκα, μοιράστηκαν βίντεο στο Instagram όπου δοκίμασαν τις ικανότητές τους στο ηλεκτρικό surfboard! 

Δες παρακάτω τα βίντεο που δημοσίευσε ο Κωνσταντίνος Αργυρός:

 

Δες στην παρακάτω ανάρτηση βίντεο και φωτογραφίες από την Αλεξάνδρα Νίκα:

Οι δυο τους πέρασαν χαλαρές στιγμές μακριά από την καθημερινότητά του, αποφεύγοντας ωστόσο να μοιραστούν στα social media κοινή φωτογραφία.

«Δεν μένω μεγάλα διαστήματα μόνος μου, ποτέ δεν αποκαλύπτω τις σχέσεις μου και δεν το βγάζω προς τα έξω. Το γεγονός ότι δεν έχει τύχει να το μάθετε, δεν σημαίνει ότι μένω πάντα μόνος. Φροντίζω να προστατεύω την εκάστοτε σύντροφο μου», είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Οι φωτογραφίες που δημοσίευσε η Αλεξάνδρα Νίκα από την Κεφαλονιά:

Ακολούθησε η προγραμματισμένη εμφάνιση του Κωνσταντίνου Αργυρού στην Χαλκιδική, όπου το βράδυ της Παρασκευής 4 Αυγούστου, ο τραγουδιστής ξεσήκωσε το κοινό με τις επιτυχίες του. Το «παρών» έδωσε και η Αλεξάνδρα Νίκα.

Όπως θα δεις στο βίντεο που κυκλοφόρησε στα social media, η Αλεξάνδρα Νίκα χορεύει με τα τραγούδια του καλλιτέχνη μαζί με τον καλό της φίλο, Ανέστη Ευαγγελόπουλο.

 

Πρόσφατα η προσωπική ζωή του πετυχημένου τραγουδιστή βρέθηκε για άλλη μια φορά στο επίκεντρο, καθώς κυκλοφόρησε δημοσίευμα που τον ήθελε να γίνεται σύντομα πατέρας.

Όπως σας ενημέρωσε πρώτο το TLIFE. το περιβάλλον του τραγουδιστή διαψεύδει κατηγορηματικά όσα γράφονται. Εξάλλου, ο Κωνσταντίνος Αργυρός ουδέποτε έχει απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης με την προσωπική του ζωή.

Κωνσταντίνος Αργυρός – Αλεξάνδρα Νίκα: Το μεγάλο ταξίδι που σχεδιάζουν

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Real Life και της Αλεξάνδρας Αντωνίου, μετά την Σαντορίνη, την Κεφαλονιά και την Μύκονο, ο τραγουδιστής προγραμματίζει για το τέλος του καλοκαιριού, ένα μεγάλο ταξίδι στο Λος Άντζελες στο οποίο αναμένεται να βρεθεί και η Αλεξάνδρα Νίκα στο πλευρό του.

Ποια είναι η Αλεξάνδρα Νίκα

Η Αλεξάνδρα Νίκα είναι κόρη του κορυφαίου επιχειρηματία στον χώρο των αλλαντικών Γιώργου Νίκα και της Μιράντας Πατέρα, από τη γνωστή οικογένεια εφοπλιστών. Οι γονείς της παντρεύτηκαν προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90, ενώ εκείνη την εποχή έκαναν αίσθηση στους κοσμικούς κύκλους ως ένα από τα πιο όμορφα και ταιριαστά νέα ζευγάρια των Αθηνών. Ο Γιώργος Νίκας είχε την ομώνυμη επιχείρηση μέχρι και το 2003 όπου την πούλησε.

Η 24χρονη Αλεξάνδρα Νίκα έχει ακόμη δύο αδέλφια, τον Παναγιώτη και τη μικρή Νταίζη. Μάλιστα, πρόσφατα ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Η Αλεξάνδρα Νίκα είναι jet setter και όπως θα δεις στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, αγαπάει πολύ τα ταξίδια, τις ξέγνοιαστες στιγμές με τις φίλες της, αλλά και την μόδα. Η 24χρονη καλλονή διαθέτει έναν αρκετά εντυπωσιακό λογαριασμό στα social media, ο οποίος μετρά ήδη 30.000 followers.

 

 

 

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν σχεδιάζει «επί του παρόντος» να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια στην Αϊτή, δήλωσε ανώτερο στέλεχος της κυβέρνησης του προέδρου Τζο Μπάιντεν, λίγες ώρες αφού έγινε γνωστό ότι το Πορτ-ο-Πρες ζήτησε από την Ουάσινγκτον να αναπτύξει δυνάμεις για τη φύλαξη τοποθεσιών και εγκαταστάσεων στρατηγικής σημασίας.

Για να εγκριθεί η αποστολή στρατευμάτων από τον ΟΗΕ, κάτι που ζήτησε επίσης η υπηρεσιακή κυβέρνηση της Αϊτής μετά τη δολοφονία του προέδρου Ζοβενέλ Μοΐζ, θα απαιτείτο η έγκριση του 15μελούς Συμβουλίου Ασφαλείας.
Επιστολή που επιδόθηκε στον ΟΗΕ την 7η Ιουλίου, την ημέρα της δολοφονίας του αϊτινού προέδρου, ανέφερε πως ο σκοπός της ανάπτυξης κυανόκρανων θα ήταν «να υποστηρίξουν τις προσπάθειες» της αστυνομίας «να αποκαταστήσει την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη σε όλη την επικράτεια».

Ο Ματιάς Πιερ, υπουργός αρμόδιος για εκλογικά ζητήματα, είπε χθες στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι «φοβόμαστε πως μισθοφόροι μπορεί να καταστρέψουν υποδομές για να προκαλέσουν χάος στη χώρα», επιβεβαιώνοντας ότι υποβλήθηκε αίτημα να σταλούν στρατεύματα κατά τη διάρκεια επαφών «με τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών και τον ΟΗΕ». 

Τι ακριβώς έκαναν πρώην στρατιωτικοί της Κολομβίας στην Αϊτή;
Πρώην μέλη των ένοπλων δυνάμεων της Κολομβίας, ιδίως τα επίλεκτα, πιο καλά εκπαιδευμένα και εμπειροπόλεμα, μπαίνουν συχνά μετά την αποστρατεία τους στον πειρασμό να διαθέσουν τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό.

Προσλαμβάνονται από ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας και αναπτύσσονται σε εμπόλεμες ζώνες, όπως το Ιράκ ή η Υεμένη, εξηγούν ανώτεροι αξιωματικοί των κολομβιανών ένοπλων δυνάμεων και ειδικοί.

Τουλάχιστον 17 πρώην μέλη των κολομβιανών ένοπλων δυνάμεων συγκαταλέγονται στους υπόπτους για τον φόνο αυτή την εβδομάδα του προέδρου της Αϊτής, του Ζοβενέλ Μοΐζ.

Τον αρχηγό του κράτους γάζωσαν μέσα στο σπίτι του τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης άνδρες οι οποίοι σύμφωνα με την αϊτινή αστυνομία ανήκαν σε ομάδα μισθοφόρων.

Η δολοφονία βύθισε ακόμα πιο βαθιά στην πολιτική αστάθεια τη χώρα της Καραϊβικής, όπου ήδη η δράση συμμοριών αποτελούσε μάστιγα.

Το κίνητρο της δολοφονίας παραμένει ως εδώ ανεξιχνίαστο και οι ηθικοί αυτουργοί του είναι άγνωστοι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν κανείς θέλει να προσλάβει μισθοφόρους, η Κολομβία μπορεί να του προσφέρει άφθονους, έπειτα από κάπου 60 χρόνια εμφυλίου πολέμου.

Για όσους ανήκαν σε επίλεκτες μονάδες, η αποστρατεία συχνά έρχεται γύρω στα 40. Οι περισσότεροι παίρνουν μικρές συντάξεις· πολλοί δεν έχουν κανένα σχέδιο για το τι θα κάνουν μετά.

«Η στρατολόγηση κολομβιανών (σ.σ. πρώην) στρατιωτών για να πάνε σε άλλα μέρη του κόσμου, για να γίνουν μισθοφόροι, είναι ζήτημα που το γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό (…) ο νόμος δεν το απαγορεύει», εξηγεί ο στρατηγός Λουίς Φερνάντο Ναβάρο, ο αρχηγός του κολομβιανού γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας.

«Για παράδειγμα, υπάρχει μεγάλος αριθμός κολομβιανών στρατιωτών στο Ντουμπάι», στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, παρατηρεί.

Τα ΗΑΕ έχουν προσλάβει πολλούς κολομβιανούς πρώην στρατιωτικούς, που αναπτύσσουν εναντίον των σιιτών ανταρτών Χούθι στην Υεμένη. Στο πλευρό τους μάχονται μισθοφόροι από τον Παναμά, το Ελ Σαλβαδόρ ή τη Χιλή, διευκρινίζει ο Σον Μακφέιτ, αναλυτής του κέντρου μελετών Atlantic Council, καθηγητής στο Τζόρτζταουν και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ.

Οι αμοιβές πρώην στρατιωτικών από χώρες της Λατινικής Αμερικής είναι υποπολλαπλάσιες από αυτές των ομολόγων τους από τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ ή της Βρετανίας λ.χ., αλλά για τους ίδιους τα ποσά που ενθυλακώνουν είναι τουλάχιστον τετραπλάσια σε σχέση με τους μισθούς που έπαιρναν όταν υπηρετούσαν, σημείωνε ο κ. Μακφέιτ σε έκθεση που είχε γράψει το 2019.

Σύμφωνα με τον στρατηγό Ναβάρο, στα μέλη των ένοπλων δυνάμεων που αποστρατεύονται δίνεται η ευκαιρία να μετεκπαιδευθούν σε τεχνικές σχολές, πάντως ο στρατός δεν παρακολουθεί τι κάνουν αφού αποχωρήσουν από τις τάξεις του.

Ο στρατηγός Εδουάρδο Σαπατέιρο, ο αρχηγός του κολομβιανού γενικού επιτελείου στρατού, συμπληρώνει πως οι κολομβιανοί πρώην στρατιωτικοί είναι δημοφιλείς «εξαιτίας όλης της εμπειρίας τους» στον εμφύλιο. «Είναι ντροπή, γιατί τους εκπαιδεύουμε για άλλα πράγματα», προσθέτει.

Οι πλέον περιζήτητοι πρώην στρατιωτικοί είναι αυτοί που έχουν εκπαιδευτεί στην καταστολή εξεγέρσεων, στην καταστολή αντάρτικου πόλης, στη διεξαγωγή αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων σε χώρες όπως οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ, επισημαίνει στρατιωτική πηγή.

Στην Κολομβία γενικά είναι υποχρεωτική η θητεία στον στρατό ή στην αστυνομία για έναν χρόνο, αν και όσοι φοιτούν σε πανεπιστήμιο ή μπορούν να καταβάλουν χρηματικό ποσό απαλλάσσονται.

Η παραμονή στις τάξεις των ένοπλων δυνάμεων είναι μια από τις ελάχιστες δουλειές που μπορούν να βρουν οι φτωχότεροι Κολομβιανοί.

Η δουλειά αυτή προσφέρει μικρό μισθό, είναι τρομερά επικίνδυνη, ενώ εξ ορισμού συνεπάγεται την απομάκρυνση από την οικογένεια, συχνά για μήνες. Χωρίς να λογαριάζεται η ευρεία δυσπιστία του πληθυσμού έναντι των στρατιωτικών στην Κολομβία, όπου οι ένοπλες δυνάμεις έχουν κατηγορηθεί σε αναρίθμητες περιπτώσεις για κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Σον Μακφέιτ υπογραμμίζει πως αν και αμερικανικές εταιρείες μισθοφόρων, όπως αυτή που ήταν άλλοτε γνωστή με την ονομασία Blackwater, είναι οι γνωστότερες σε διεθνές επίπεδο, χιλιάδες πρώην στρατιωτικοί από άλλα κράτη ακολουθούν τα τελευταία χρόνια τα βήματα ιδιωτικών εταιρειών ασφάλειας των ΗΠΑ.

«Κάθε μέρα αναφύονται νέες ιδιωτικές εταιρείες στρατιωτικών από χώρες όπως η Ρωσία, η Ουγκάντα, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η Κολομβία», ανέφερε στην έκθεσή του το 2019. Συχνά, οι άνδρες τους είναι πολύ πιο παράτολμοι από εκείνους της Blackwater κι έχουν κάθε πρόθεση «να δουλέψουν για όποιον τους προσφέρει την υψηλότερη ανταμοιβή», αψηφώντας λεπτομέρειες όπως «τα ανθρώπινα δικαιώματα».

«Είναι μισθοφόροι με την πλήρη έννοια της λέξης».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters-AFP

Μάχη με τον καρκίνο: Ο καρκίνος είναι μια πάθηση που χτυπάει ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και είναι πολύ δύσκολη η αντιμετώπιση του. Αυτή η ιστορία είναι πιο ευχάριστη από κάποιες άλλες.

Μάχη με τον καρκίνο: Στα 28 χρόνια του

Ο Μιχάλης Λαγός, στα 28 του χρόνια κατάφερε να ξεγελάσει τον καρκίνο. Οι γιατροί του δίνανε λίγες ώρες ζωής αλλά αυτός κρατήθηκε. Παλεύει 3,5 χρόνια με τον καρκίνο και αποτελεί πρότυπο.

Η συνέντευξη του Μιχάλη, έκανε τον γύρο της Ελλάδας. Η Μαρία Κωνσταντίνου ήταν μια από της αναγνώστριες. Η ίδια είχε δώσει την πρώτη της μάχη με τον καρκίνο 9 χρόνια πριν. Έδωσε όμως και πολλες άλλες τις οποιες νίκησε.

Η Μαρία αποφάσισε να στείλει μήνυμα στον Μιχάλη και να του συστηθεί, για να του δώσει δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα του. Η ίδια αποφάσισε να δόση και αυτή μια συνέντευξη που ακολουθεί παρακάτω.

Πώς βρέθηκες στη Ρόδο;

«Στη Ρόδο βρέθηκα, λόγω μιας συνέντευξης που διάβασα. Εγώ ζούσα στην Κύπρο και έτυχε να διαβάσω την συνέντευξη του Μιχάλη Λαγού, ο οποίος αναφερόταν στην μάχη του με τον καρκίνο. Πριν χρόνια είχα κι εγώ λευχαιμία και διαβάζοντας την συνέντευξη, του έστειλα μήνυμα στο facebook για να του δώσω δύναμη.»

Πώς έφτασες να μετακομίσεις στη Ρόδο;

«Μετά το μήνυμα που του έστειλα, ξεκινήσαμε να συζητάμε. Το ένα έφερε το άλλο… Μετά ήρθα στη Ρόδο για μια εβδομάδα, για να τον δω και από κοντά. Είχαμε ήδη συνδεθεί πνευματικά, ψυχικά… Και πήρα την απόφαση να μετακομίσω στη Ρόδο γνωρίζοντας ήδη πώς έχει η κατάσταση με την υγεία του. Τα έβαλα όλα κάτω, τα ζύγισα και αποφάσισα ότι αξίζει τον κόπο να το κάνω και το έκανα.»

Πώς έτυχε να δεις την συνέντευξη;

«Δεν είχα καμία σχέση με τη Ρόδο απολύτως. Είχα μπει την επόμενη ημέρα των γενεθλίων μου στο διαδίκτυο για να απαντήσω στις ευχές των φίλων μου και εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου η συνέντευξη του Μιχάλη που είχε δώσει σε εσάς. Την διάβασα, την ξαναδιάβασα και πήρα το θάρρος να τον αναζητήσω στο facebook. Του έστειλα μήνυμα, του συστήθηκα, του είπα ότι έχω περάσει λευχαιμία, του είπα ότι είμαι σίγουρη πως θα ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του και του ζήτησα να κρατάει γερά και να μην εγκαταλείψει. Κι έτσι ξεκινήσαμε να μιλάμε.»

Τι είναι αυτό που σας έφερε κοντά;

«Η συνέντευξη, ο τρόπος που περιέγραψε αυτό που βιώνει με τον καρκίνο, ο δυναμισμός που έβγαινε όσο τη διάβαζα, η μεγάλη του πίστη… Αυτό.»

Τι κοινά σημεία βρήκες;

«Ειδικά στο θέμα της πίστης. Εγώ πάντα είχα πίστη στη ζωή μου. Είχα περάσει λευχαιμία μικρή, μετά εμφάνισα καρκίνο στον έναν μαστό, μετά και στον άλλον και πριν από λίγους μήνες εμφάνισα ξανά λευχαιμία αλλά δεν έπαψα να ελπίζω και να πιστεύω, δεν έχασα την πίστη μου. Ελεγα «δεν έχω τίποτα και προχωράω μπροστά».»

Μάχη με τον καρκίνο: Πόσες φορές χρειάστηκε να αντιμετωπίσεις την ασθένεια;

«Στα 9 μου χρόνια, νόσησα με λευχαιμία. Καρκίνος στο στήθος εμφανίσθηκε στα 25 μου και τώρα στα 33 μου, το περασμένο καλοκαίρι πάλι αρρώστησα, μου παρουσιάστηκε ασθένεια στο αίμα.»

Και οδηγός σου σε αυτή την περιπέτεια ήταν η πίστη σου;

Ναι.

Ως παιδί;

«Ως παιδί η μαμά μου με έψαχνε και εγώ ήμουν έξω, «για να μιλήσω με τον Θεό». Μου έλεγε η μαμά μου «με ποιον μιλάς;» κι εγώ της απαντούσα «με τον Θεό, με ακούει»… Η πίστη μου με έσωσε και τις τρεις φορές. Όταν είχα νοσήσει με λευχαιμία, οι γιατροί είπαν στη μαμά μου ότι δεν θα ξυπνούσα το πρωί, ότι είχα μόλις 12 ώρες ζωή. Τελικά ξύπνησα το πρωί, αλλά χρειάστηκε να μείνω μέσα στην κλινική τέσσερις μήνες. Ρωτούσα τη μαμά μου «τι έχω μαμά;», κι εκείνη δεν μου έλεγε για να μην με στενοχωρήσει. Αναρωτιόμουν «μαμά, μήπως έφαγα πολλά παγωτά; Μήπως έφαγα πολλά τσιπς;… Θα περάσει όμως μαμά». Και με ρωτούσε η μαμά μου, «το πιστεύεις ότι θα περάσει;» και εγώ της απαντούσα «ναι, το πιστεύω γιατί δεν έχω τίποτα».»

Πότε εμφανίστηκε ο καρκίνος;

«Στα 25 μου. Είδα κάποια σημάδια στο στήθος μου, στον αριστερό μαστό και πήγα με την κολλητή μου φίλη στον γιατρό ο οποίος διέγνωσε κακοήθεια. Ξεκίνησα αγωγή, κι όταν μερικές μέρες αργότερα πήγα για να με δει, τα σημάδια είχαν εξαπλωθεί και στους δύο μαστούς. Τότε ο γιατρός μου, μου είπε ότι πρέπει να ξεκινήσω χημειοθεραπείες. Εγώ έκλαιγα, δεν ήθελα να ξεκινήσω θεραπείες, φοβήθηκα ότι θα χάσω τα μαλλιά μου… Πήρα τηλέφωνο την γερόντισσα στον Αγιο Εφραίμ, στην Νέα Μάκρη, την οποία συμβουλεύομαι και μου είπε «Μαρία, πού είναι η πίστη σου; Τόσο καιρό τα καταφέρνεις μόνη σου, γιατί λυγίζεις τώρα;»… Τότε γονάτισα, προσευχήθηκα και είπα «Κύριέ μου, σε παρακαλώ, διώξε μού το αυτό το πράγμα, όπως το έκανες και τότε»

Κι έτσι κι έγινε… Πήγα στον γιατρό για να ξεκινήσω θεραπείες και σε 20 λεπτά είχα βγει έξω! Και ρώτησε η κολλητή μου «τι έγινε;» και λέει ο γιατρός «δεν έχει τίποτα!». Αυτό το οποίο έζησα, είναι θαύμα… Φέτος τον Μάιο, αισθάνθηκα αδιαθεσία και λιποθύμησα. Δεν είχα δύναμη να σηκωθώ. Πάω στη γιατρό και εκεί συνειδητοποιούμε ότι το ανοσοποιητικό μου σύστημα έχει καταρρεύσει και επίσης είχα ξανά πρόβλημα στο αίμα. Εμεινα μέσα δύο μέρες και βγήκα και από εκεί νικήτρια και μάλιστα πήρα και 10 κιλά μετά από αυτό. Εκανα θεραπείες και έπαιρνα φάρμακα μέχρι και τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε.»

Μάχη με τον καρκίνο: Ήρθατε κοντά σε μια περίοδο που και οι δύο δίνατε την μάχη σας;

«Ναι. Ο Μιχάλης, ήταν σε φάση που έπρεπε να αποφασίσει αν θα κάνει ή όχι το χειρουργείο γιατί οι πιθανότητες ήταν 50%-50%, τελικά το έκανε αφού το συζητήσαμε. Εγώ ήμουν στη φάση που είχα περάσει τόσες αρρώστιες και τόσα προβλήματα υγείας και ήθελα να τα αφήσω όλα πίσω και να βρω την ευτυχία. Μιλούσαμε και λέγαμε ο ένας στον άλλον τις εμπειρίες μας… Οσα άτομα και να έχεις δίπλα σου, και όσοι και να θέλουν να σου σταθούν, στην ουσία μόνος σου το περνάς.»

Πως βλέπεις το μελλον σου;

«Θέλω μετά από χρόνια να έχω τη δική μου οικογένεια, να κάνω αυτό που μου αρέσει στον εργασιακό τομέα και ένα όνειρο που έχω από μικρή είναι να εκδώσω το βιβλίο μου. Θέλω πολύ επίσης να προσφέρω σε παιδιά που είναι άρρωστα, με καρκίνο ή λευχαιμία αλλά και σε παιδιά που μεγαλώνουν σε ορφανοτροφεία.»

• Όταν ξαπλώνεις το βράδυ τι σκέφτεσαι;

«Βλέπω την Μαρία να τραγουδάει… Μετά από τόσα χρόνια και όσα πέρασα, πιστεύω ότι φέτος θα καταφέρω επιτέλους να τελειώσω το τραγούδι. Με βλέπω να προσφέρω στα παιδιά που έχουν την ανάγκη μου… Θα έχω τη δική μου οικογένεια και τα δικά μου παιδιά, αλλά θέλω να φροντίζω και τα παιδιά που έχουν ανάγκη.»

«Πάνω απ΄όλα όμως θέλω να είμαστε καλά και να έχουμε υγεία και το πιστεύω ότι θα είναι έτσι. Πρέπει να παλεύουμε για τους στόχους μας. Εγώ έβαλα στόχο να τελειώσω τις σπουδές μου στο τραγούδι. Ξεκίνησα στα 18 και θα τελειώσω φέτος στα 33 μου, αλλά παρά τις δυσκολίες δεν τα παράτησα ποτέ. Το βιβλίο επίσης ξεκίνησα από τα 18 μου να το γράφω και τελικά θα το τελειώσω τον ερχόμενο Φεβρουάριο. Ηθελα να ασχοληθώ με τον χορό και παρά το γεγονός ότι δεν πίστευα πως θα τα καταφέρω, εντούτοις το έκανα και αυτό έστω και στα 33 μου. Όλα γίνονται όταν θέλουμε!»

enimerotiko.gr