Ο αρχηγός της μισθοφορικής οργάνωσης Wagner, Γεβγκένι Πριγκόζιν θα μετακομίσει στη Λευκορωσία βάσει μιας συμφωνίας που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο για να τερματιστεί η ένοπλη ανταρσία της οποίας ηγήθηκε ο Πριγκόζιν εναντίον της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας, ανακοίνωσε το Σάββατο, το Κρεμλίνο.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι ο Λουκασένκο προσφέρθηκε να μεσολαβήσει, με τη σύμφωνη γνώμη του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, γιατί γνώριζε τον Πριγκόζιν προσωπικά εδώ και 20 χρόνια.

Οι μισθοφόροι της Βάγκνερ εγκαταλείπουν το Ροστόφ

Παράλληλα, οι μαχητές της μισθοφορικής οργάνωσης Wagner, που είχαν καταλάβει από το πρωί του Σαββάτου το αρχηγείο του ρωσικού στρατού στο Ροστόφ, στη νοτιοδυτική Ρωσία, άρχισαν να εγκαταλείπουν τις εγκαταστάσεις αυτές το βράδυ της ίδιας ημέρας, όπως ανέφερε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.

Οι άνδρες του Γεβγκένι Πριγκόζιν άρχισαν να επιβιβάζονται σε μικρά λεωφορεία και να αναχωρούν από το αρχηγείο, ενώ τα τεθωρακισμένα άρματα μάχης που βρίσκονταν εκεί, δεν είχαν ακόμη μετακινηθεί, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο.

H ρωσική υπηρεσία του BBC καταγράφει τη στιγμή της αποχώρησης των μισθοφόρων, και μεταδίδει ότι στο στάδιο Rostov Arena (που χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018) υπάρχει ένα τεράστιο χρονόμετρο. Δίπλα σε αυτό ξεχωρίζει η κατά τα φαινόμενα λίαν προσφάτως τοποθετημένη επιγραφή: “Είμαστε όλοι ένας λαός και πολεμάμε έναν εξωτερικό εχθρό. Πιστεύουμε στον ρωσικό λαό και στον πρόεδρό μας”! (υπονοώντας τον Βλαντίμιρ Πούτιν).

Το τηλεοπτικό κανάλι Dozhd (το οποίο αναγνωρίζεται στη Ρωσία ως “ξένος πράκτορας”) καταγράφει και αυτό την αποχώρηση των μισθοφόρων από το Ροστόφ δημοσιεύοντας ένα σύντομο βίντεο με τίτλο: “Οι μισθοφόροι της Βάγκνερ τα μαζεύουν και φεύγουν, ο κόσμος τους χειροκροτεί και φωνάζει “Η Βάγκνερ είναι δύναμη”!

Υπάρχουν πολλές και μερικές φορές άγνωστες ιστορίες από τα χωριά της Ηπείρου. Ευτυχώς υπάρχουν οι παλιότεροι που φροντίζουν μέσα από διηγήσεις να τις μεταφέρουν αλλά και άνθρωποι που έχουν καταγράψει σε βιβλία γεγονότα άγνωστα στον περισσότερο κόσμο.

 
Μια από αυτές τις ιστορίες αφορά ένα χωριό που βρισκόταν αρκετά χρόνια πριν στον νομό Ιωαννίνων και συγκεκριμένα την περιοχή του Πωγωνίου. Ο λόγος για το χωριό Λούκοβο. Η πλειοψηφία γνωρίζει ότι αυτό το χωριό βρίσκεται στην Αλβανία και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αυλώνα. Παλιότερα όμως βρισκόταν σε εντελώς διαφορετική θέση, ανάμεσα στα χωριά Λάβδανη και Δημόκορη του Πωγωνίου.

Την ιστορία, διηγήθηκε στο ipeirotika.gr κάτοικος της Δημόκορης ο οποίος την είχε μάθει από τους προγόνους του. Κάποτε κατά το 18ο αιώνα στο Λούκοβο αποφάσισε ένα ζευγάρι να παντρευτεί. Τότε όμως το χωριό ήταν τσιφλίκι κάπου Οθωμανού αγά ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε για το γάμο θέλησε να κοιμηθεί την πρώτη νύχτα του γάμου με την νύφη κάνοντας χρήση ενός πολύ παλιού εθίμου που είχαν οι φεδουάρχες.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν εκτυλίχθηκαν όπως σε άλλες περιπτώσεις και ο γαμπρός σκότωσε τον Αγά. Τότε, λοιπόν, άρχισε και η αρχή του τέλους για το Λούκοβο. Οι κάτοικοι φοβούμενοι για τα αντίποινα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το εγκατέλειψαν και αποφάσισαν να το ξαναστήσουν μακριά. Βρέθηκαν τότε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, στην γειτονική πλέον Αλβανία. Φυσικά τα σύνορα τότε ήταν εντελώς διαφορετικά.

Σύμφωνα με το βιβλίο του Κ.Δ. Παπανικολάου που αναφέρεται σε αυτό το άγνωστο γεγονός, το χωριό με τον ματωμένο γάμο εγκαταλείφθηκε πιθανόν το 1790. Αυτό που μένει να θυμίζει ότι κάποτε το σημείο ήταν κατοικημένο είναι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο οποίο μάλιστα οι παλιοί έχουν προλάβει να γίνονται και πανηγύρια.

https://www.newsit.gr

Καλεσμένη της Ελεονώρας Μελέτη στην εκπομπή «Μεσάνυχτα» ήταν η Ματθίλδη Μαγγίρα, αναφερόμενη μεταξύ άλλων στο bullying που έχει υποστεί η κόρη της, Λύδα στο σχολείο.

Η ηθοποιός που απέκτησε την κόρη της με τον Αμερικανό μουσικό Άλεξ Φόστερ τόνισε, μάλιστα, ότι η κακή αυτή αντιμετώπιση προερχόταν τόσο από συμμαθητές της όσο και από καθηγητές της!

«Έσπασε η καρδιά μου όταν η κόρη μου στα 15 ζήτησε να πάει στην Αμερική. Ήξερα το λόγο που ήθελε να πάει, είχε την ανάγκη να δημιουργήσει και να χτίσει σχέση με τον πατέρα της, με τον οποίο είχαν μία σχέση σε επίπεδο τουριστικό, όταν ερχόταν τα καλοκαίρια.

Και με τα σχολεία εδώ δεν της άρεσε, δέχθηκε bullying στο δημοτικό, της έλεγαν ότι είναι μαύρη. Και ήρθε μία μέρα κλαίγοντας και μου λέει “Με φωνάζουν μαύρη”. Της δείχνω το μαύρο και της λέω: “Παιδί μου, αυτό εδώ τι χρώμα είναι; Είσαι εσύ τέτοιο χρώμα; ‘Θα πας και θα πεις στο παιδάκι να πει στη μαμά του να το πάει σε έναν οφθαλμίατρο γιατί μάλλον έχει αχρωματοψία”, της είπα. Αυτή ήταν η δική μου αντιμετώπιση.

Μετά, στο Γυμνάσιο είχε και από καθηγητές. Σ’ ένα μάθημα πήγε απ’ το 17 στο 15, ζήτησα το λόγο από τον καθηγητή. Του εξήγησα ότι έχει δυσλεξία και απόσπαση συγκέντρωσης και ο καθηγητής μου είπε πως αυτά δεν υπάρχουν και είναι στο μυαλό μας, δεν υπάρχει δυσλεξία και λοιπά, και μου είπε ότι ίσως είναι καλύτερα να πάρω το παιδί από το μουσικό σχολείο και να το πάω σε ένα συμβατικό.

Έτρεξα πολύ, έκανα πολύ μεγάλο αγώνα. Ζήτησα συνάντηση με τον διευθυντή και απευθύνθηκα και στο Υπουργείο Παιδείας και μετά απ΄ όλα αυτά άλλαξε η συμπεριφορά τους» τόνισε.