Συλλυπητήρια δήλωση για τον θάνατο της Μαριάννας Βαρδινογιάννη έκανε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου. 

Αναλυτικότερα, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δήλωσε:

«Ο θάνατος της Μαριάννας Βαρδινογιάννη στερεί την πατρίδα μας από μια γυναίκα που ενσάρκωσε με τον πληρέστερο τρόπο την έννοια της προσφοράς στο κοινό καλό. Υπόδειγμα κοινωνικής ευθύνης και ανθρωπιστικής ευαισθησίας, προικισμένη με βαθύτατη ενσυναίσθηση και πνεύμα ανοιχτό στις απαιτήσεις των καιρών, εργάστηκε με όλες της τις δυνάμεις στον αγώνα κατά του παιδικού καρκίνου, μερίμνησε για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών, έσκυψε πάνω από τα προβλήματα των γυναικών, επέδειξε ανεξάντλητο ενδιαφέρον για την οικογένεια και τη μητρότητα, συνέδραμε σθεναρά στην αντιμετώπιση της φτώχειας, της ελλιπούς εκπαίδευσης, της παιδικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης.

Αντιμετωπίζοντας τον πάσχοντα συνάνθρωπο στη βάση της ισοτιμίας και όχι από θέση ισχύος, θέλησε να καταπολεμήσει τους παράγοντες που προκαλούν τα κοινωνικά προβλήματα και όχι απλώς να τα ανακουφίσει μέσω υλικών παροχών. Και κατάφερε, με τη φωτεινή παρουσία και την ευαγή δράση της, να γίνει ηθικό στήριγμα και προσωποποίηση της ελπίδας για χιλιάδες συμπολίτες μας. 

Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO, ιδρύτρια και πρόεδρος του Ιδρύματος για το Παιδί και την Οικογένεια, το οποίο αργότερα πήρε το όνομά της, και του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με καρκίνο «Ελπίδα», μέλος δεκάδων κοινωνικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη αφήνει πίσω της πολυσχιδές και βαρυσήμαντο έργο, στα χνάρια των μεγάλων ευεργετών του τόπου. Αλλά κυρίως ένα παράδειγμα ανθρωπιάς, σθένους, μαχητικότητας, ευγένειας και καλοσύνης, πολύτιμο για την κοινωνία μας. Εκφράζω τα ειλικρινή και βαθύτατα συλλυπητήριά μου στον σύζυγό της Βαρδή, στα παιδιά, τα εγγόνια και σε όλους τους αγαπημένους της».

Ούτε είχα σαν σκοπό να σηκώσω κάποια σημαία ούτε να νιώσω ότι πρωτοστατώ σε κάτι. Η βία υπήρχε, υπάρχει και ελπίζουμε να μην υπάρχει στο μέλλον. Πάρα πολλά θύματα πλέον καταγγέλλουν, όχι γιατί πριν δεν υπήρχαν κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις, αλλά διότι το περιβάλλον και οι συνθήκες δεν ευνοούσαν ώστε να μιλήσει κάποιος ανοιχτά. Το θύμα ένιωθε ότι φταίει», τόνισε η Σοφία Μπεκατώρου μιλώντας στην διάρκεια του εκτενούς αφιερώματος του Πρώτου Προγράμματος 91,6 και 105,8 για την διαδρομή του κινήματος #metoo στην χώρα μας.
ΗΣοφία Μπεκατώρου επεσήμανε πως στην αρχή ήταν πολύ σημαντικό για εκείνη να μπορέσει να αντιμετωπίσει την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη, καταγγέλλοντάς την και όχι συνεχίζοντας να ζει με αυτό. «Από την άλλη, εφόσον δημιουργήθηκε μια δυναμική του #metoo, είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, κυρίως επειδή δημιουργείται ένα κλίμα αλληλεγγύης στα θύματα. Εγώ το βλέπω σαν μια λαμπαδηδρομία, μεταφέρουμε μια φλόγα αλληλεγγύης από το ένα θύμα στο άλλο, το ένα δίνει δύναμη στο άλλο και συνεχίζει γιατί πρέπει κάποια στιγμή η κουλτούρα μας να δημιουργεί αίσθημα ενοχής στον θύτη και όχι στο θύμα».
«Δεν θα πω ότι είναι εύκολο να φτάσει κάποιος στην καταγγελία, διότι δεν είναι, δεν έχουμε τις λύσεις σε όλα, καθώς δεν υπάρχουν οι δομές να βοηθήσουν. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες και στους ξενώνες και στο πώς μπορεί να μια γυναίκα να πάει σε μια δημόσια δομή να εξασφαλίσει την υγεία της ή αν έχει παιδιά. Για παράδειγμα αν έχει αγόρι και είναι άνω των 12 δεν μπορεί να το πάρει μαζί της. Υπάρχουν πρακτικά ζητήματα που πρέπει να λυθούν» είπε η ίδια.

Η Σοφία Μπεκατώρου μίλησε για  την πρωτοβουλία που ανέπτυξε μαζί με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας, την διαδικτυακή πλατφόρμα menowmetoo.gr, όπου μπορεί οποιοσδήποτε να καταγγείλει, να καταθέσει την δική του εμπειρία έμφυλης βίας, διατηρώντας την ανωνυμία του. 

«Έχω απογοητευτεί από τoν χώρο του αθλητισμού. Στον χώρο της γυμναστικής υπάρχουν 37 καταγγελίες κοριτσιών και οι φερόμενοι δράστες βρίσκονται αυτή την στιγμή σε θέσεις ευθύνης, στην ομοσπονδία, σε σχολεία, σε συλλόγους» υπογράμμισε η κ. Μπεκατώρου και εξήγησε ότι αυτό συμβαίνει διότι είναι παραγεγραμμένες κάποιες υποθέσεις.

«Ένα πρόβλημα που έχουμε είναι της παραγραφής και ένα άλλο είναι η προσπάθεια ξεπλύματος των ανθρώπων αυτών. Δυστυχώς ξεκίνησαν τόσα πράγματα από τον χώρο του αθλητισμού, ο Λευτέρης Αυγενάκης βοήθησε με το νομοθετικό πλαίσιο, υπάρχουν πια ψυχολόγοι στις ομοσπονδίες, δεν σημαίνει όμως ότι ο κάθε προπονητής έχει περάσει από μια διαδικασία ψυχολογικής αξιολόγησης. Πρέπει να νιώθουμε ασφαλείς και για να διασφαλίσουμε την ακεραιότητα του χώρου μας πρέπει να υπάρχουν διαδικασίες. Εμένα με βοήθησε πάρα πολύ ο αθλητισμός να σταθώ στα πόδια μου να βρω έναν τρόπο να το αντιμετωπίσω και να που ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω και το κομμάτι αυτό, της βίας».

Το εμβόλιο είναι όπλο καταπολέμησης του ιού και πρέπει να επιστρέψουμε στην κανονικότητα δηλώνει στην ιστοσελίδα Larissanet η 15χρονη Άρτεμις Γιαννακοπούλου, ενώ για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς επισημαίνει ότι ίσως κάποιοι να αγχώνονται με αυτό, πιστεύω πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία μας και να γίνει το εμβόλιο πράξη ευθύνης.

Στη Θεσσαλία η Άρτεμις Γιαννακοπούλου είναι η πρώτη 15χρονη που εμβολιάστηκε, ενώ πανελλαδικά έχουν κλειστεί πάνω από 20.000 ραντεβού για την ηλικιακή ομάδα 15 – 17.

Η ίδια μιλάει στη larissanet για τον εμβολιασμό των νέων, την πανδημία, την σχολική χρονιά που έρχεται και καλεί μικρούς και μεγάλους να κάνουν αυτό το σημαντικό βήμα για την «ελευθερία».

Με γονική συναίνεση οι έφηβοι μπορούν να κάνουν αυτό το βήμα και να εμβολιαστούν, όπως αναφέρει η Άρτεμις Γιαννακοπούλου «υπάρχουν παιδιά που θέλουν να το κάνουν και επειδή χρειάζεται γονική συναίνεση πολλοί γονείς δεν τους το επιτρέπουν».

Μεγάλο ρόλο στον εμβολιασμό των παιδιών έχουν και οι παιδίατροι που βρίσκονται δίπλα στους γονείς και τα παιδιά από την βρεφική ηλικία, «είναι πρόσωπο εμπιστοσύνης για τους γονείς και επηρεάζονται, αν είναι κάποιος γιατρός αρνητικός με το εμβόλιο τότε οι γονείς δεν θα επιτρέψουν στο παιδί να το κάνει» σημειώνει.

Η ίδια νιώθει περήφανη για αυτήν την κίνηση που πρόθυμα δήλωσε να κάνει «γιατί βοηθάω όχι μόνο τον εαυτό μου αλλά και την κοινωνία» έχοντας και «σωστή καθοδήγηση» όπως τονίζει, «αφού το έκανα μπόρεσα μέσω αυτού να έχω την δική μου σκέψη και άποψη ώστε να παρακινήσω κι άλλους να εμβολιαστούν» συμπληρώνει.

Πέρασε μια σχολική χρονιά με τηλεκπαίδευση και μια κατάσταση «ακορντεόν» με τα σχολεία να κλείνουν και να ανοίγουν συνεχώς. Η λύση σε αυτή την περιπέτεια των παιδιών είναι ο εμβολιασμός και η 15χρονη Άρτεμις Γιαννακοπούλου υπογραμμίζει ότι «με τον εμβολιασμό θα αποφύγουμε το άνοιξε – κλείσε του σχολείου που είχαμε αυτή την χρονιά και δεν αποδείχθηκε ωφέλιμο. Η κατάσταση που βιώσαμε είχε αρνητική επίπτωση και στην ψυχολογία αλλά και στην κοινωνικοποίηση των μαθητών, για αυτό είναι απαραίτητο να εμβολιαστούν όλα τα παιδιά για να είμαστε ελεύθεροι και ασφαλείς».

«Ιδρυματοποιηθήκαμε και δεν υπήρξε άμεση κοινωνικοποίησή μας, η επαφή μαθητών και καθηγητών υπήρξε μόνο μέσω της τηλεκπαίδευσης» συμπληρώνει.

Τα social media και γενικότερα το διαδίκτυο αποτελούν το μέσο που η νεολαία σήμερα μαθαίνει, εκφράζεται και κοινωνικοποιείται, ειδικότερα οι έφηβοι έχουν αλλάξει τελείως τους τρόπους επικοινωνίας που υπήρχαν παλαιότερα. Πλέον μέσω πλατφόρμας διδάσκονται στο σχολείο, στο φροντιστήριο και αυτές οι πλατφόρμες …αποτελούν και την διασκέδασή τους. Ο καθένας μπορεί να αναρτήσει ότι θέλει στο διαδίκτυο και να γίνει γνωστό σε όλο τον κόσμο. Το πρόβλημα των fake news που βιώνουμε καθημερινά αποτελούν «μάστιγα» στην κοινωνία και τα παιδιά είναι η ομάδα που επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από αυτό.

Την έντονη αυτή παραπληροφόρηση σχολιάζει και η Άρτεμις που «μέσω των fake news περνάνε αρνητικά μηνύματα για τον εμβολιασμό». Η ίδια συστήνει «εμπιστοσύνη στους ειδικούς για να βγούμε από αυτή την κατάσταση και να δώσουμε χαριστική βολή στην πανδημία».

Οι νέοι άμεσα και έμμεσα δέχθηκαν «επίθεση» για την συμπεριφορά τους στην πανδημία, την τήρηση μέτρων και την στάση τους στον εμβολιασμό, η Άρτεμις Γιαννακοπούλου αναφέρει ότι «σε αυτή τη φάση δεν πρέπει να ρίχνουμε ευθύνες, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον κορωνοϊό, οι νέοι θέλουν να διασκεδάσουν αλλά πρέπει να καθοδηγούνται σωστά και να εμβολιαστούν καθώς το εμβόλιο είναι όπλο καταπολέμησης του ιού και πρέπει να επιστρέψουμε στην κανονικότητα».

Για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς επισημαίνει ότι «ίσως κάποιοι να αγχώνονται με αυτό. Πιστεύω πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία μας και να γίνει το εμβόλιο πράξη ευθύνης».

Τέλος, καλεί όλους τους νέους αλλά και τους μεγάλους να πράξουν υπεύθυνα και να εμβολιαστούν, χαρακτηριστικά υπογράμμισε ότι «o καθένας πρέπει να κάνει το εμβόλιο να τηρεί τα μέτρα ώστε η πανδημία να αποτελέσει παρελθόν. Χρέος μας να πάμε την κοινωνία και την οικονομία ένα βήμα μπροστά».

Την ευθύνη για την έκρηξη αυτοσχέδιου εμπρηστικού μηχανισμού σε εταιρία αμερικανικών συμφερόντων, στις 8 Ιουνίου, στην Λεωφόρο Κ. Καραμανλή, στη Θεσσαλονίκη, αναλαμβάνει με ανάρτηση της σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου η αυτοαποκαλούμενη οργάνωση “ Αναρχική Δράση”. Η ανάρτηση συνδέει την έκρηξη με τον θάνατο του ΑφροαμερικανούΤζορτζ Φλόιντ, στη Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από την έκρηξη είχε προκληθεί πυρκαγιά και χρειάστηκε να απεγκλωβιστεί 32χρονη από μπαλκόνι τρίτου ορόφου, με τη συνδρομή γερανοφόρου οχήματος.

Ήταν σαφώς ό,τι πιο αψυχολόγητο ζήσαμε στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία χρόνια. Μπερδεμένο όσο και οι καιροί που διανύουμε, σπασμωδικό όσο και  τα περισσότερα μέτρα που λαμβάνονται για να κολυμπήσουν ανυπεράσπιστα στον ωκεανό του χάους που τα γεννά.

Η απαγόρευση της διοργάνωσης του καρναβαλιού της Πάτρας, υπήρξε πιο απολαυστική και από τις πρώτες απόπειρες απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους. Οι «καπνιστές» δεν είχαν καμία διάθεση να κόψουν τη συνήθεια, άλλωστε κάνεις δεν τους είχε πείσει για την αναγκαιότητά της, τα …πλαστικά ποτήρια με το νερό πήγαν και ήρθαν κάτω από τη μύτη των ελεγκτικών μηχανισμών ή μάλλον εν τη πλήρη  απουσία τους και το «απαγορεύεται» έπεσε με ταχύτητα πάνω στην τοίχο του ελληνικού ταμπεραμέντου και έδωσε οικοδομικά υλικά για να χτιστεί μια «αντίσταση», ένα νέου τύπου «αντάρτικο» το οποίο δεν κατάλαβε κανείς ποιον ακριβώς είχε αποδέκτη.

Με λίγα λόγια, τα μέτρα Κικίλια, αποδείχθηκαν το ίδιο… διαμπερή με την επιχειρηματολογία και τις εξαιρέσεις τους. Δεν είναι δυνατόν να αποφεύγεις τον συνωστισμό μόνο στην …απαγορευμένη ζώνη (καρναβάλι), έχοντας ορθάνοιχτους όλους τους δρόμους που οδηγούν σε αυτή (ΚΤΕΛ, τρένα κλπ) και ανέγγιχτες άλλες ζώνες που θα έπρεπε να είναι το ίδιο απαγορευμένες (γήπεδα, σχολεία, εκκλησίες, συναυλίες κ.α). Τουλάχιστον κάτι τέτοιο δεν μπορείς να το επιτύχεις στην Ελλάδα όσες επικλήσεις και αν κάνεις στην ατομική ευθύνη, την ίδια ώρα που δεν είσαι σε θέση να εξασφαλίσεις  π.χ. την κρατική.

Συνωστισμός επικίνδυνος μόνο στην… παρέλαση

Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα:

Ο συνωστισμός, ο οποίος ενοχοποιήθηκε από την κυβέρνηση σε ό,τι αφορά το καρναβάλι (κάτι που βρήκε απολύτως σύμφωνο και το σύνολο των μελών του δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας), δεν αποφεύχθηκε ούτε στις πλατείες, ούτε στα ΚΤΕΛ, ούτε στους πεζόδρομους, ούτε στις καφετέριες και  στα κλαμπ, καθόλη τη διάρκεια του τριημέρου. Η πόλη χοροπηδούσε καρναβαλικά μαζί με πολλούς, μεταφερόμενους από την Αθήνα και άλλες πόλεις νεολαίους, από αυτούς που είθισται να αφήνουν εδώ μόνο το κέφι τους και να αναχωρούν ακριβώς με το ίδιο… μπαγκάζι.

Η μόνη διαφορά ήταν ότι αντί των επισκεπτών που αφήνουν χρήμα, ήρθαν μόνο τα χαμηλά πορτοφόλια. Διαφέρει αυτό σε κάτι σε ό,τι αφορά τις προτιμήσεις του ιού; Να μας επιτραπεί να πούμε ότι ο ιός δεν διαθέτει ταξικά κριτήρια. Τι έμεινε; Οι ακυρώσεις και η πτώση των τζίρων των επαγγελματιών. Ο κίνδυνος (για όσους τον πιστεύουν και για όσους τον επικαλέστηκαν) ήταν εδώ. Χωρίς φυλλάδια ενημέρωσης, χωρίς μέτρα πρόληψης, χωρίς καν απολυμαντικά υγρά και μαντηλάκια στις τσέπες, ενισχυμένος και από την πάντα γαργαλιστική αίσθηση μιας επανάστασης απέναντι σε όσα επιβάλλονται, ιδίως όταν αυτό συμβαίνει σε περίοδο Διονυσιακού οίστρου.

Δεν κατανοήσαμε πώς το σημείο «μηδέν» όπως έλεγαν οι γιατροί στο δημοτικό συμβούλιο (το άτομο που πάσχει δηλαδή), θα μπορούσε να εντοπιστεί στις συνθήκες που επικράτησαν και όχι αν είχαμε μια κανονική παρέλαση. Ποια ακριβώς θα ήταν η διαφορά;

Δεν μπορούμε να εντοπίσουμε κανένα επιχείρημα που να μπορεί να σταθεί όρθιο.

Η «απαγόρευση» κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος

Κάπως έτσι ενώ στην αρχή με την ανακοίνωση της ματαίωσης των καρναβαλιών υπήρξε ένα μούδιασμα και μια ανησυχία, και ενώ πολλοί καταστηματάρχες της Πάτρας άρχισαν να ακυρώνουν τα πάρτι που διοργάνωναν, με όποιο κόστος μπορεί αυτό να συνεπάγεται για αυτούς, μέσα σε λίγες ώρες το σύστημα «απαγόρευση» κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στα πόδια τoυ μηχανισμού που δεν υπήρξε. Όσο αυξάνονταν οι πολίτες στις πλατείες, τόσο ζεσταινόταν η αίσθηση του «έλα, όλα καλά» και όσο επικρατούσε η αίσθηση του «όλα καλά», τόσο αυξανόταν ο κόσμος.

Κάποιες προσπάθειες της αστυνομίας να σταματήσουν παρέλαση καρναβαλιστών στο απόγευμα του Σαββάτου έμοιαζαν με ανέκδοτο σε γεμάτο εύθυμο κόσμο καφενέ.

Ποιος θα έπαιρνε την ευθύνη να συλλάβει πληρώματα και να γεμίσει τα κρατητήρια με πολύχρωμα πούπουλα; Και τι θα σήμαινε κάτι τέτοιο για την εικόνα και το μέλλον του έχοντα δώσει την εντολή; Η αστυνομία κάπως έτσι προσγειώθηκε στον καλό της ρόλο και από ελεγκτής των ανυπάκουων καρναβαλιστών έγινε φρουρός τους.

Άλλο στο συμβούλιο, άλλο στην παρέλαση

Η ευθυμία παρέσυρε πολλούς. Ακόμη και δημοτικούς συμβούλους που ψήφισαν μεν την απαγόρευση λόγω υψηλού κινδύνου για τη δημόσια υγεία, όπως είπαν, αλλά στην πορεία λησμόνησαν –καρναβαλική αδεία- τους ρόλους τους και άρχισαν τις selfie και τις δηλώσεις του στυλ «εδώ διασκεδάζουμε με υιούς και κόρες», ακόμη και τη συμμετοχή στην παρέλαση και τις δηλώσεις στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας ότι η ψήφος σε αυτό τον τόπο δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία για την τιμάς.

Το σαφές μήνυμα τέτοιων ενεργειών ήταν «οκ αναγκαστικά είπαμε κι εμείς το ναι, δεν υπήρχε και κανένας σοβαρός λόγος ακύρωσης του καρναβαλιού. Η πόλη μπορεί να υποστεί τη ζημία, αλλά προσωπικά θα περάσουμε ωραία».

Υπάρχουν και άλλες όχι και τόσο κολακευτικές ερμηνείες για αυτό. Η πρώτη που λέει ότι «στο συμβούλιο ψηφίζουμε για πάν ενδεχόμενο (μη και συμβεί τίποτε κακό να είμαστε καλυμμένοι) αλλά στο δρόμο πάμε με τους πολλούς και τους χαϊδεύουμε κόντρα στην ψήφο μας για λόγους ευνόητους». Και η δεύτερη, που λέει ότι άμα τη αποχωρήσει από το ταμείο του συμβουλίου, έχει το δικαίωμα κανείς να εκδύεται το ρόλο του και να βαφτίζεται ιδιώτης. Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι τακτικές κλείνουν… ματάκι στο φαιδρό.

Αλλά και πέρα από αυτό, ερωτηματικά ανέκυψαν και από την παρουσία της προέδρου του Καρναβαλικού Οργανισμού και των μελών της Καρναβαλικής Επιτροπής στο κέντρο στη διάρκεια του διημέρου. Με τις καρναβαλικές παρελάσεις καταργημένες, ποιος ακριβώς ήταν ο λόγος αυτής της παρουσίας που ερμηνεύτηκε από κάποιους ως έγκριση της δράσης των … «στασιαστών»; Δεν κατανοήσαμε.

Η παρέλαση και η «εξέγερση»

 Σε ό,τι αφορά τώρα την παρέλαση των πληρωμάτων το μεσημέρι της Κυριακής, θα έλεγε κανείς ότι ήταν απόρροια μιας λογικής που άρχισε να μοιάζει κοινή και η οποία εκφράστηκε από μέλη των πληρωμάτων: «Σε μια πόλη στην οποία έχουν έρθει επισκέπτες και επικρατεί συνωστισμός, και ενώ όλα είναι χύμα, εμείς οι Πατρινοί που θα παρελάσουμε στο δρόμο μεταξύ μας θα φέρουμε τον ιό; Ας κάνουμε λοιπόν το κέφι μας να στείλουμε και το μήνυμα ότι η Πάτρα δεν μασάει». Το πρώτο θα έλεγε κανείς ότι έχει μια λογική. Το δεύτερο δεν είμαστε σίγουροι ότι το έχει ανάγκη η Πάτρα. Δεν είναι αυτή η εξέγερση που περιμένουμε από την πόλη, ή μάλλον αυτό δεν είναι εξέγερση. Εξέγερση θα ήταν π.χ. να μην καταθέσουμε τα όπλα άνευ της παραμικρής μάχης απέναντι στον Κικίκιλα. Να πούμε και κανένα όχι αφού τελικά το πιστεύαμε μη και διασώσουμε κάτι από την οικονομία μας ή από τη σοβαρότητά μας που έγινε έρμαιο αυτής της διγλωσσίας. Υπενθυμίζουμε ότι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για το θέμα ήταν ομόφωνη και ότι κανείς δεν άρθρωσε διαφορετικό λόγο από αυτόν που έλεγε ότι επιβάλλεται για λόγους υγείας η ματαίωση.

Οι παρελάσεις έγιναν ως επί το πλείστον με στολές περασμένων ετών, οι φετινές φυλάχθηκαν για του χρόνου καθώς δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι θα κάνουν εμφάνιση με 37 βαθμούς σε ένα πιθανό και εξίσου αψυχολόγητο θερινό Πατρινό καρναβάλι.

Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν αισθήματα ευφορίας, κάποιοι συγκινήθηκαν που ξαναπήραν το δρόμο τον παλιό, από Γούναρη προς την πλατεία και κάποιοι άλλοι δήλωσαν ότι η μικρής κλίμακας αυτή παρέλαση τους επέστρεψε σε εποχές  που το καρναβάλι είχε λιγότερη μαζικότητα και περισσότερη χαρά. Αυτό  έχει τη δική του αξία.

Οι πολέμιοι και οι «μάχες»

Κι έπειτα έκαναν την εμφάνισή τους οι πολέμιοι των καρναβαλιστών εξ Αθηνών για να ακολουθήσουν οι μάχες στα social media μεταξύ των ντόπιων υπερασπιστών των μέτρων (;) Κικίλια, δηλαδή των μέτρων που δεν υπήρξαν και υπερασπιστών του δικαιώματος των καρναβαλιστών να ρισκάρουν χοροπηδώντας και να χοροπηδούν ρισκάροντας για κάτι που τους εξαίρεσε κατ΄ αποκλειστικότητα λες και ο ιός είναι αντικαρναβαλιστής, αλλά διατηρεί π.χ. στο ακέραιο το φίλαθλο πνεύμα του.

Ακολούθησαν πυρά κατά των Πατρών και  για ξεσάλωμα την ίδια ώρα που στον Έβρο επικρατεί το χάος.

Λες και από τα «κετελαπόνγκο» στη κατεξοχήν καρναβαλική πόλη, εξαρτάται η πολιτική των συνόρων μας. Αστεία πράγματα αυτά.

Η θέση του δήμου μέσω του Ρεπόρτερ

 Η σελίδα Ρεπόρτερ στο facebook η οποία απηχεί τις απόψεις της δημοτικής αρχής της Πάτρας, έλαβε θέση απέναντι στους  καρναβαλιστές ραπίζοντάς τους, σημειώνοντας: «Αρνητικές κριτικές γίνονται – κι όχι άδικα – σε όλη την Ελλάδα με αυτό που πολύς κόσμος είδε (από ίντερνετ ή τηλεόραση) να γίνεται το τελευταίο διήμερο στην Πάτρα.
Παρά την απαγόρευση των καρναβαλικών εκδηλώσεων και τη συμμόρφωση με αυτή του διοργανωτή δήμου Πατρέων, χιλιάδες καρναβαλιστές αψήφησαν τον υπαρκτό κίνδυνο εξάπλωσης του κορονοιού και ξεχύθηκαν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης για να καρναβαλιστούν !
Έτσι, τα μέτρα πρόληψης που ελήφθησαν από την ανεξάρτητη αρχή της Επιστημονικής Επιτροπής Υγείας, απέτυχαν παταγωδώς και, ήδη, αρκετοί επιστήμονες, βλέποντας αυτό το θλιβερό σκηνικό μιλούν για ΄΄μέγιστη ανευθυνότητα΄΄ και ΄΄γαιδουριά΄΄.
Πιθανόν τα αποτελέσματα αυτής της ανεύθυνης συμπεριφοράς συμπολιτών μας να τα δούμε τις επόμενες μέρες, πλην όμως, το κακό έγινε. Θυσιάστηκε το υπέρτατο αγαθό της δημόσιας υγείας για μια πρόσκαιρη στιγμή διασκέδασης !
Απ΄την άλλη, το θέαμα που είδαμε από την αυτοσχέδια παρέλαση ήταν κάκιστο. Τίποτε δε θύμιζε Πατρινό Καρναβάλι και κανένα στοιχείο πολιτισμού δεν κέντρισε το ενδιαφέρον του κόσμου . Άλλη εντύπωση έχουν όλοι για το Πατρινό Καρναβάλι και εντελώς διαφορετική εικόνα σχημάτισαν όσοι είχαν την υπομονή να δουν αυτό το οικτρό θέαμα που παρουσίασαν κάποια από τα πληρώματα που συμμετείχαν.
Το σημερινό δήθεν Καρναβάλι δυσφήμισε σε μέγιστο βαθμό το θεσμό της πόλης.
Κι όλα αυτά για να ικανοποιηθούν μερικοί ΄΄επαναστάτες΄΄ της κακιάς ώρας που ήθελαν να κάνουν, λέει, αντίσταση στην κυβέρνηση και υποκίνησαν την ΄΄ανταρσία΄΄ παρασύροντας και πολύ κόσμο σε αυτή την απερίσκεπτη συμπεριφορά».

Στην ουρά για τη λίστα κρουσμάτων και τα συμπεράσματα

Το πιο ενδιαφέρον από όλα αυτά, αμιγώς Πατρινό, είναι ότι έχουν στηθεί τα μέτωπα στην ουρά της αναμονής για… παραλαβή και εξέταση της λίστας των κρουσμάτων. Άπαντες περιμένουν  τη δικαίωση εκ του αποτελέσματος. Αν υπάρξουν κρούσματα, θα ξεσπαθώσουν οι μεν. Αν δεν υπάρξουν, θα ξεσπαθώσουν οι δε. Και αναλόγως κάποιοι θα απολογηθούν ή θα επιτεθούν.

Αναμένοντας τον «πόλεμο», καταγράφουμε απλώς τα πρώτα συμπεράσματα:

Το να απαγορεύεις τα καρναβάλια μια ανάσα πριν την κορύφωσή τους αφήνοντας όλες τις υπόλοιπες εκφάνσεις του δημόσιου βίου ανέπαφες, είναι σαν να σκάβεις με ένα σκληρό εργαλείο μια ωραία τρύπα στο νερό.

Το να υποχρεώνεις μια καρναβαλική πόλη να υπηρετήσει αυτή την αναγκαιότητα χωρίς να την έχεις πείσει για αυτό, απλώς δια της επιβολής ενός νόμου, είναι σαν να της κλείνεις το μάτι για να σε περιπαίξει.

Το να επικαλείσαι ατομική ευθύνη σε αυτή τη χώρα ενώ δεν έχεις καταφέρει να έχεις έναν μηχανισμό παρακολούθησης και στοιχειώδους ελέγχου της κατάστασης πολλώ δε μάλλον ενημέρωσης των επισκεπτών που έφτασαν στην πόλη, μοιάζει με επίκληση στον Δία από ομάδα ισλαμιστών.

Το να δίνεις τέτοιο πλήγμα σε μια ήδη αδύναμη οικονομία όπως αυτή των Πατρών για την οποία το καρναβάλι- καλώς ή κακώς- αποτελεί βασικό αιμοδότη, χωρίς να μπορείς να την προστατέψεις ούτε καν από τον ιό που της προκάλεσε τον ιδιότυπο αυτό αποκλεισμό, είναι σαν να παίζεις πόκα με την δική σου ανευθυνότητα και να σου φταίει η… τύχη.

Της  Γιώτας Κοντογεωργοπούλου

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση)

Την ευθύνη για την επίθεση στο γραφείο της βουλευτή της ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης, Έλενας Ράπτη, ανέλαβε με ανακοίνωσή της η ομάδα «Αναρχικοί/Αναρχικές».

Σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, αναφέρουν ότι «η δράση αυτή αποτελεί μια ένδειξη αλληλεγγύης σε όσους/ες πλήττονται από την κρατική καταστολή, αλλά και στους απειλούμενους κατειλημμένους χώρους».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Επιλέξαμε να επιτεθούμε με μπογιές στο γραφείο της βουλευτή της ΝΔ Ε. Ράπτη, θέλοντας να τη στοχοποίησουμε ως άμεσο εκφραστή της κυβερνητικής πολιτικής “νόμου και τάξης”. Η δράση αυτή αποτελεί μια ένδειξη αλληλεγγύης σε όσους/ες πλήττονται από την κρατική καταστολή, αλλά και στους απειλούμενους κατειλημμένους χώρους.

Τους τελευταίους μήνες, η νέα κυβέρνηση προσπαθεί να εδραιώσει το δόγμα τάξη-ασφάλεια, μέσα σε ένα γενικεύμενο κλίμα επιτήρησης, ελέγχου και καταστολής οποιασδήποτε δράσης ή ιδέας παρεκκλίνει από τα όρια της αστικής νομιμότητας.

Οι παρακολουθήσεις συντρόφων από ασφαλίτες,μέσω καμερών ή συστημάτων εντοπισμού, οι προληπτικές συλλήψεις πριν από πορείες, οι έφοδοι σε σπίτια υπό το πρόσχημα ερευνών, τα “ανώνυμα” τηλεφωνήματα και η καθολική μπατσοκρατία τόσο σε καθημερινό επίπεδο εντός των μητροπόλεων όσο και σε συγκεντρώσεις και πορείες συνθέτουν ένα δυστοπικόσκηνικό επιβολής φόβου, το οποίο επιχειρείται να κανονικοποιηθεί με “νύχια και με δόντια”.

Έτσι, εν όψει της 11ης επετείου της κρατικής δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου, ο Υπ.Προ.Πο Χρυσοχοϊδης, ανακοίνωσε το περίφημο τελεσίγραφο περί εκκένωσης όλων των κατειλημμένων χώρων, δίνοντας διορία 15ημερών,με προκαθορισμένη ημερομήνια λήξης την 6η Δεκέμβρη.Η καταστολή και εν γένει τέτοιου τύπου δόγματα δεν εφευρέθηκαν από τη ΝΔ, προϋπήρχαν με διάφορα προσωπεία και τακτικές, που εφαρμόζονταν από κάθε κυβέρνηση.

Άλλωστε, το κράτος έχει συνέχεια και ανέκαθεν είχε στην πολιτική του ατζέντα την καταστολή αναρχικών και αγωνιστών που ήταν, είναι και θα είναι κίνδυνος για την ίδια του την ύπαρξη.Όσο και αν η εξουσία προσπαθεί να θέσει τον κόσμο του αγώνα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και να τον φοβίσει τόσο εμείς από την μεριά μας, θα οργανώνουμε την οργή και την επίθεση μας, με αμείλικτη ένταση.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Υ.Γ. Την επόμενη φορά θα μπούμε στα γραφεία σας

Αναρχικοί/Αναρχικές».

 

Topontiki