Συγκλονίζει η Τζούλια Νόβα η οποία μίλησε στο «Open Weekend» για το bullying που υπέστη στον Τροχό της Τύχης αλλά και για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις που δέχθηκε. Η γνωστή παρουσιάστρια μίλησε επίσης για την περίοδο της εγκυμοσύνης.

«Ζορίστηκα λίγο, παρ’ όλο που είχα πάρα πολύ εύκολη εγκυμοσύνη. Ξαφνικά έβλεπα ότι πάχαινα, δεν καταλάβαινα ότι έχω μωράκι. Σκέψου ότι στο σπίτι κρυβόμουν, φορούσα φαρδιά και πήγαινα από σκιά σε σκιά για να μη με βλέπει» δηλώνει για την περίοδο της εγκυμοσύνης της η Τζούλια Νόβα.

«Ό,τι στραβό και να γινόταν στον Τροχό όλοι το έριχναν σε μένα και ξεσπούσαν σε μένα. Κι ήμουν ο μόνος άνθρωπος από το συνεργείο που δεν μιλούσα. Έκλαιγα, καταπιεζόμουν αλλά έγινε κάτι που πραγματικά με έφτασε μέχρι εδώ και… έσκασα» εξομολογείται στη συνέχεια.

Της έχουν γίνει ποτέ ανήθικες προτάσεις στον χώρο εργασίας; Η ίδια απαντά: «Μου έχει τύχει δύο φορές για να πάρω μία δουλειά να μου πουν ότι «ναι μεν θα σου δώσω δουλειά τηλεοπτική αλλά θα πρέπει να κάνουμε κι άλλα πραγματάκια μαζί». Ένας μου είπε «κοριτσάκι μου, αν θες να πας μπροστά σε αυτόν τον χώρο, επειδή όλες έτσι κάνουν, θα πρέπει να σου βρούμε χορηγό που θα σε χρηματοδοτήσει και θα κάνεις εκπομπή. Κι αν σου αρέσει».

«Μου λείπει η τηλεόραση. Ήθελα μετά τον Τροχό να κάνω ένα break 2-3 χρονάκια. Τώρα νομίζω ότι είμαι έτοιμη να επανέλθω» αναφέρει η παρουσιάστρια στην Πένυ Καβέτσου.

πηγή: zappit.gr

Δύο χρόνια μετά την παλινόρθωση της ελληνικής Δημοκρατίας, η Αργεντινή βυθιζόταν στην πιο σκοτεινή περίοδο της ιστορίας της, κληρονομώντας στην κοινωνία της τραύματα που παραμένουν ανοιχτά έως σήμερα.

Το στρατιωτικό πραξικόπημα με ηγέτη τον Χόρχε Βιδέλα, που ανέτρεψε την Ισαμπέλ Περόν, εγκαθίδρυσε μία από τις σκληρότερες δικτατορίες στον «δυτικό» κόσμο, η οποία επιδόθηκε σε λυσσαλέους διωγμούς των αντιφρονούντων. Υπολογίζεται ότι πάνω από 30.000 ήταν οι δολοφονηθέντες και οι αγνοούμενοι της επτάχονης δικτατορίας (1976-1983), ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βασανίστηκαν, σε ένα καθεστωτικό σχέδιο φίμωσης κάθε αντίθετης φωνής, που έμεινε στην ιστορία ως «βρόμικος πόλεμος».

Η αντίσταση του λαού – κυρίως αριστερών φρονημάτων – ήταν μεγάλη, με αντάρτικο και ένοπλες συγκρούσεις, αλλά το πιο γνωστό και μακροβιότερο από τα κινήματα που γεννήθηκαν ως αντίδραση στη δικτατορία του Βιδέλα ήταν καθ’ όλα ειρηνικό. Ήταν το κίνημα «των Μητέρων της Πλατείας Μαΐου», που αναζητούσαν την αλήθεια για τα απαχθέντα και εξαφανισμένα παιδιά τους.

Ήταν 30 Απριλίου του 1977 όταν 14 γυναίκες συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία του Μάη, έξω από το Προεδρικό Μέγαρο, στο Μπουένος Άιρες. Ζητούσαν να μάθουν πληροφορίες για την τύχη των αγνοούμενων παιδιών τους, που είχαν απαχθεί από τις στρατιωτικές δυνάμεις. Αν και διατάχθηκαν να διαλυθούν, οι θαρραλέες μητέρες ξεκίνησαν να περπατούν πιασμένες χέρι-χέρι γύρω από την πλατεία. Το κίνημα μεγάλωνε διαρκώς και ανά μία εβδομάδα όλο και περισσότερες γυναίκες συνέρρεαν στο ίδιο σημείο, συμμετέχοντας στις διαμαρτυρίες. Την ίδια ώρα, όλο και περισσότεροι ακτιβιστές και πολιτικοί αντίπαλοι της χούντας «εξαφανίζονταν», χωρίς καμία επίσημη πληροφόρηση.

Σιγά – σιγά οι γυναίκες έγιναν χιλιάδες, με κοινό χαρακτηριστικό τις εμβληματικές λευκές μαντίλες που φορούσαν στο κεφάλι τους και ανέγραφαν το όνομα του κάθε παιδιού. Ενώ στην αρχή κάθε μητέρα έδειχνε τη φωτογραφία του δικού της παιδιού, προϊόντος του χρόνου κατέληξαν να ανταλλάσσουν φωτογραφίες, συνθηματολογώντας ότι «κάθε μια από εμάς είναι μητέρα όλων των παιδιών μας»

Το κίνημα δεν πτόησε ούτε η στυγνή δολοφονία τριών εξ’ αυτών. Καθώς η δράση τους είχε αρχίσει να προσελκύει τη διεθνή προσοχή, το καθεστώς αποφάσισε να αντιδράσει δυναμικά, με τη προσφιλή αποτρόπαια τακτική του. Δεν έμπαινε στη διαδικασία συλλήψεων και απόδοσης κατηγοριών, αλλά ξεμπέρδευε υπογείως, απλώς εξαφανίζοντας όσους έκρινε ότι το υπονομεύουν. Τρία από τα ιδρυτικά μέλη του κινήματος, οι Αζουτσένα Βιγιαφλόρ ντε Βινθέντ, Μαρί Πόνσε ντε Μπιάνκο και Εστέρ Μπαγιεστρίνο ντε Καρεάγα, απήχθησαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν, πιθανόν με τον τρόπο που αποκαλύφθηκε ότι είχαν πεθάνει και τα παιδιά τους.

Η δικτατορία κατέρρευσε μετά τον ταπεινωτικό για την Αργεντινή πόλεμο των Νήσων Φόκλαντ (1982), αλλά το κίνημα των μητέρων παρέμεινε ενεργό για άλλα 24 χρόνια (!), απαιτώντας να λάμψει η αλήθεια για τα παιδιά τους και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι. Η άκαμπτη στάση τους συνέβαλε καταλυτικά στη προσαγωγή σε δίκη των εμπλεκόμενων στρατιωτικών και στην καταδίκη εκατοντάδων εξ’ αυτών.

Κατά τη διάρκεια αυτών των δικών, αποκαλύφθηκε η κτηνώδης πρακτική με την οποία το καθεστώς έκλεινε τους λογαριασμούς του με όσους θεωρούσε αντιφρονούντες. Ήταν οι λεγόμενες «πτήσεις θανάτου». Έβαζαν τους απαχθέντες σε αεροπλάνα και ελικόπτερα και τους έριχναν ναρκωμένους στα νερά του Ατλαντικού ώστε να χαθούν για πάντα τα ίχνη τους.

Παρά τις τρομερές αποκαλύψεις και την καταδίκη του Βιδέλα και αρκετών συνεργατών του σε ισόβια κάθειρξη το 1985, ο νομικός αγώνας των χουντικών για «άφεση αμαρτιών» καθιστούσε ορατό τον κίνδυνο απελευθέρωσής τους. Έτσι κι έγινε, καθώς το 1990 ο πρόεδρος Κάρλος Μένεμ απένειμε χάρη στον Βιδέλα και σε άλλα προβεβλημένα στελέχη του πραξικοπήματος, με την αιτιολογία ότι έπρεπε η χώρα να κοιτάξει, ενωμένη, μπροστά, αφήνοντας πίσω της τις πληγές που προκάλεσε ο διχασμός!

Η εξέλιξη αυτή θέριεψε ξανά το κίνημα των μητέρων, που στο μεταξύ είχε ενισχυθεί από το κίνημα των «γιαγιάδων». Επρόκειτο για τις μητέρες νεαρών γυναικών, που είχαν φυλακιστεί ή απαχθεί ενώ ήταν έγκυες. Το καθεστώς Βιδέλα είχε βρει ακόμη ένα τρόπο να καινοτομήσει σε όρους θηριωδίας, επιδιδομένο σε ένα φρικιαστικό παιδομάζωμα. Άρπαζε τα βρέφη των γυναικών που προόριζε για φυλάκιση ή δολοφονία και τα έδινε για υιοθεσία σε άτεκνα ζευγάρια φιλοκαθεστωτικών στρατιωτικών και αστυνομικών. Υπολογίζεται ότι περίπου 500 μωρά άλλαξαν χέρια και μέσω της δράσης της η οργάνωση είχε καταφέρει να βρει 114 παιδιά έως το 2014.

Το 1995 η κυβέρνηση Μένεμ πρόσφερε στις μητέρες 100.000 δολάρια ως αποζημίωση για κάθε αγνοούμενο, ώστε να συμβιβαστούν και να «κηρύξουν» τη λήξη της μακράς περιόδου διαδηλώσεων. Η πρόταση όμως απορρίφθηκε με σύνθημα ότι «το αίμα που χύθηκε δεν είναι διαπραγματεύσιμο».

Η πλατεία Μαΐου παρέμεινε τόπος συγκέντρωσης για τα επόμενα 11 χρόνια, αν όχι κάθε εβδομάδα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Το 2006 οι ακτιβίστριες μητέρες πραγματοποίησαν την τελευταία συγκέντρωση τους, αναγνωρίζοντας την προσφορά του τότε προέδρου Νέστορ Κίρχνερ, ο οποίος καθαίρεσε όσους στρατιωτικούς είχαν ενεργό ρόλο στη χούντα και άνοιξε ξανά το φάκελο του Βιδέλα. Ο δικτάτορας είχε συλληφθεί εκ νέου το 1998 για την υπόθεση της απαγωγής των βρεφών και είχε τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό, ο Κίρχνερ όμως είχε σκοπό να τον στείλει ξανά στη φυλακή. Το 2007 η προεδρική χάρη που είχε λάβει κηρύχθηκε αντισυνταγματική και το Δεκέμβριο του 2010 καταδικάστηκε εκ νέου σε ισόβια κάθειρξη για τα εγκλήματά του. Ο Βιδέλα πέθανε τον Μάιο του 2013 σε φυλακή του Μπουένος Άιρες, σε ηλικία 87 ετών, έχοντας καταδικαστεί ένα χρόνο πριν σε επιπλέον 50 χρόνια κάθειρξης για τη συμμετοχή του στις απαγωγές βρεφών.

Ήταν η ελάχιστη δικαίωση για τις «Μητέρες της Πλατείας Μαΐου», παράλληλα όμως και η εδραίωση τους στις συνειδήσεις όλων ως το απόλυτο σύμβολο αντίστασης στους αντιδικτατορικούς αγώνες της Λατινικής Αμερικής.

menshouse

Ναρκωτικά και κλεμμένες ηλεκτρονικές συσκευές διακινούσαν δύο συμμορίες αλλοδαπών στο κέντρο της Αθήνας. 

Η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αθηνών εξάρθρωσε τις συμμορίες που διακινούσαν ναρκωτικά και κλεμμένες ηλεκτρονικές συσκευές στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της πρωτεύουσας. Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία για εγκληματική οργάνωση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστείας και νομοθεσίας περί ναρκωτικών σε βάρος 14 αλλοδαπών. Ο ένας από τους δύο αρχηγούς συνελήφθη, ενώ ο άλλος είναι ήδη έγκλειστος σε φυλακή.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ, η πρώτη σπείρα, με αρχηγό τον συλληφθέντα Πακιστανό, είχε αναλάβει τη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών στις οδούς Σοφοκλέους και Γερανίου, ενώ η δεύτερη, με αρχηγό τον ομοεθνή του, στις οδούς Μενάνδρου και Σαπφούς. Ανάμεσα στις δύο συμμορίες υπήρχε έντονη διαμάχη για το ποια θα επικρατήσει στη διακίνηση ναρκωτικών στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας.

Σημειώνεται, ότι εξιχνιάστηκαν τέσσερις περιπτώσεις απόπειρας ανθρωποκτονίας και ληστείας. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ: Απογευματινές ώρες της 11ης Ιανουαρίου 2020 στην οδό Μενάνδρου, 6 μέλη της πρώτης εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό, επιτέθηκαν με ρόπαλα σε μέλος της δεύτερης εγκληματικής ομάδας και τον μαχαίρωσαν σε πολλά σημεία του σώματός του.

Το χρονικό της εγκληματικής δράσης 

Πρωινές ώρες, στα μέσα Ιανουαρίου, ο αρχηγός της πρώτης συμμορίας μαχαίρωσε σε τρία σημεία του σώματος μέλος της άλλης σπείρας, ενώ του αφαίρεσε και χρηματικό ποσό.

-Απογευματινές ώρες της 25ης Ιανουαρίου 2020, 6 μέλη της δεύτερης εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό, επιτέθηκαν με ρόπαλα σε μέλος της πρώτης συμμορίας ομάδας και στη συνέχεια τον μαχαίρωσαν σε πολλά σημεία του σώματός του.

-Μεσημβρινές ώρες της 26ης Ιανουαρίου 2020, 4 μέλη της πρώτης σπείρας συμμετείχαν σε επίθεση με ρόπαλα, μαχαίρια και πιστόλια κατά του αρχηγικού μέλους και 7 μελών της δεύτερης συμμορίας, στη συμβολή των οδών Μενάνδρου και Σαπφούς. Από το σημείο περισυλλέχθηκαν δύο κάλυκες, φυσίγγιο και ρόπαλο. Έπειτα από συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση, συνελήφθη ο αρχηγός της πρώτης εγκληματικής οργάνωσης και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ παραπέμφθηκε σε κύρια ανάκριση. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ, τρία μέλη της δεύτερης σπείρας, μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό, είχαν συλληφθεί την 4η Φεβρουαρίου 2020, καθώς κατείχαν 29 συσκευασίες με κάνναβη βάρους 80 γραμμαρίων, 2 συσκευασίες ηρωίνης, βάρους 22 γραμμαρίων και 200 ευρώ περίπου. Οι συλληφθέντες, μετά την απολογία τους στον αρμόδιο ανακριτή, προφυλακίστηκαν.

Επίσης, δύο ακόμα μέλη της ίδιας οργάνωσης είχαν συλληφθεί την 30η Ιανουαρίου 2020, επειδή λειτουργούσαν κατάστημα, στο οποίο βρέθηκαν, επιμελώς κρυμμένα, σε διάφορα σημεία του καταστήματος και κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, αναδιπλούμενο μαχαίρι, πλήθος φωτογραφιών ατόμων τύπου διαβατηρίου, άδειες διαμονής αλλοδαπών αρχών, δελτία αιτούντος διεθνή προστασία, άδεια ικανότητας οδήγησης, φωτοαντίγραφο ελληνικής αδείας διαμονής, 2 νάιλον αυτοσχέδιες συσκευασίες με κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη και το χρηματικό ποσό των 19.445 ευρώ.

Όπως επισημαίνει η Αστυνομία, η συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορούμενων είναι σεσημασμένοι για διάφορα αδικήματα (διακίνηση ναρκωτικών, οπλοφορία – οπλοχρησία, πλαστογραφίες και παραβάσεις της νομοθεσίας περί αλλοδαπών). Τέλος, συνεχίζονται οι έρευνες για την ταυτοποίηση, τον εντοπισμό και τη σύλληψη άλλων μελών των εγκληματικών οργανώσεων.

πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ